Addicted2kane Kane concertverslagen reports

Kane @ de Kuip Rotterdam 28 juni 2008

Ja… en daar is ie dan ineens…. De Kuip…. de gig waar ik zo tegenop zag omdat ik grote shows eigenlijk niet zo leuk vindt… de gig waarvoor ik mijn kaartje al had verkocht…. maar na de Try Out Tour ging ik twijfelen… zou ik um dan toch maar doen? Mensen gingen me overhalen… doe um nou maar Natas… kom op…. Pfff…. toen kreeg ik een kaartje aangeboden… toch maar weer terugkopen dan… en zo het geschiedde…. ik ging toch naar die grote (enge) Kuip.

Nog half gaar van het avontuur in het grote enge donkere en vol muggen zittende bos van Heeswijk ging ik de avond ervoor naar Haarlem. Kaartjes ophalen bij Yas en daarna door naar Anna. Glaasje wijn… slaap je lekker op… en zo was het ook. Na een nachtje redelijk goed slapen hoor ik om half 7 getik op de deur, Anna komt mij koffie op bed brengen. Zij weet waar ik ’s ochtends vroeg altijd als eerste behoefte aan heb… zwart goud! Daarna douchen, ontbijten, berg vitaminepillen naar binnen (ja we worden er ook niet jonger op) en op naar Rotterdam. We worden door Tom dwars door het centrum naar de plek waar het moet gaan gebeuren vandaag, de Kuip gestuurd. Gratis parkeren (bedankt nog voor de tip hè?) oversteken en owwww wat is dat ding groot!!! Ik voel nu al een klein buikkrampje… ying yang zennnn…. even de goede ingang zoeken en plekken innemen. Het regende ook weer fijn en dat ging eigenlijk de hele ochtend zo door. Stevige buien afgewisseld door motregen, hij was fijn. Gelukkig waren er goede berichten dat het ’s middags op zou gaan klaren, dat geeft de burger moed.
Er waren 2 ingangen. Bij de ene zaten de meeste stuitermaatjes en bekenden, bij de andere zaten wij. Het was vreemd zo zonder die maatjes. Er werd dan ook flink heen en weer gebeld, gesmst en gelopen. Wij zaten uiteindelijk met z’n 6-en en de rest zat daar aan die andere kant. Het mocht de pret niet drukken en toen ’s middag de zon eindelijk begon te schijnen en we compleet waren, knalden om half 2 dan ook de kurken van de champagne flessen weer. De voorlopig laatste keer dat ze zouden knallen. Even genieten, proosten, en een borrelhapje erbij. De zon scheen heerlijk, het was zelfs warm, en we hebben genoten, gelachen en het erg gezellig gehad. Zo komen we de tijd wel door!

Eigenlijk leek het allemaal goed geregeld daar bij die Kuip. Dixies werden aangevoerd, eettenten in overvloed. Niks mis mee. Totdat om 6 uur de hekken los zouden moeten gaan. Het werd 5 over 6, het werd kwart over 6, het werd half 7, en pas 10 over half 7 gingen de hekken los. 1 Voor 1… dat viel niet goed bij de mensen die voor de hekken stonden die als laatste opengingen, logies, ik zou ook behoorlijk van de leg en pissed zijn, maar gelukkig stonden wij goed, bij ons gingen ze als eerste los en we konden aan ons ren avontuur beginnen. Fase 1 was gehaald, geen tassencontrole bij mij, geen fouilleer gedoe, gewoon rennen! Snel stond ik al op het veld alleen ja, waar zijn mijn maatjes!!!! Ik liep eerst helemaal om naar links, niemand…. bellen dan maar…. niet opgenomen…. weer terugrennen naar rechts…. ook niemand!!! Owwwww… dit is altijd zo errug! Ineens zie ik Shir! Jaaaa eindelijk iemand teruggevonden, nu de rest nog. In de verte zie ik Anna in het rond rennen… mennn…. wat is hier aan de hand??? En ik hoor mijn naam roepen! Zie ik aan de linkerkant het ploegje staan!! Hup weer naar links, kom op Shir! Komen we daar aan, staan we gewoon bijna aan het uiteinde van de catwalk! Pfff…. dit bedoel ik nou… dit is waarom ik die grote shows zo niet leuk vindt!!! Nou ja goed… het is niet anders. We hadden al geluk met de “goede” dichtbij ingang, we kunnen niet alles hebben. Eerst maar even bijkomen en uitblazen. Anna krijgt een hoestaanval van het rennen en de rest is ook nog niet bijgetrokken. Dit is niet fijn!!! Maar als snel zijn we weer gezellig en gaan we er het beste van maken. Vlak voor Voicst zou beginnen komen er ineens allemaal security mannen aanlopen, doen een hek open bij ons en doen het doek dat de catwalk afkleed omhoog… we kunnen het nog lege vak in!!! Nah ja! Hahahahaha! En zo be it… staan we compleet vooraan! Verbaasde en boze gezichten aan de andere kant… ja hallo…. ik bedenk dit ook niet!! We hadden wel gezien dat er hekken aan de binnenkant van het vak openstonden en ja we stonden precies op de goede plek op de juiste tijd. Dat waar ik meestal (sinds dit Kane seizoen) op rechts sta en nu door omstandigheden op links heeft zomaar geluk gebracht. Kom maar door met die show dan!!!!

Voicst gaat van start en brengt al meteen goede sfeer. Leuke band, mag van mij vaker in het voorproggie. Vooral de toeter van relax blijft leuk. Nadat Voicst haar ding gedaan had kon er worden opgebouwd voor Kane, voor die helden van ons. Dat duurde even maar eigenlijk zoals we al een aantal weken gewent waren, begon Kane op tijd. YYY werd ingezet en daar waren ze dan hoor!!! Onze helden op dit grote podium in die grote Kuip!!! Een behoorlijke setlist lag in het verschiet en we konden los! YYY werd opgevolgd door STS en daarna door het mooie DLIPYB. Blikken over en weer… de band stond verschrikkelijk goed te spelen, eigenlijk heb ik ze tijdens de try outs niet zo goed en strak horen spelen als nu, er komt veel blijheid van het podium af, veel stralende gezichten. Zo mooi om te zien hoe de mannen en vrouw zo genieten van dit moment waar ze al een tijdje naar toegeleefd hebben. Dit slaat over op ons en we zetten nog even een tandje bij. WMIH, Go, EYW, REAL… we gaan uit onze plaat…. Fearless erg indrukwekkend, Dinand is even “ver” en moet er even “uitkomen”. SOAG, het hele stadion zingt mee, kippenvel. SGYMI, heerlijk! DTE, emotioneel maar ik hou het droog dit keer, even een momentje weer…., Rain Down, het stadion gaat los, overal handen in de lucht, er wordt uit volle borst meegezongen. BYLMG, mooi, intens, opgedragen aan Dinand’s vader, slik….. ALAYWT, uit je dak!!!!! Even bijkomen tijdens een korte break om weer door te gaan op CC, compleet met echte Catwalk Criminelen…., dan het mooie London Calling, Dennis op de akoestische gitaar, samen met Dinand naar het uiteinde van de Catwalk, mooi, intens… gebroederlijk. I Belong To You, altijd fijn, Dennis danst wat rond met een handdoek… waar hebben we dat eerder gezien???? Even weer het podium af om daarna terug te komen voor het laatste nummer, All Day and All of The Night…. nog 1x springen, nog 1x dansen, nog 1x meezingen, nog 1x genieten. Heerlijk!!! Als de mannen en vrouw moeten afsluiten buigen ze gezamenlijk voor het publiek. Ze krijgen een verdiend applaus. Ze vertrekken voor de laatste keer van het podium en wij blijven moe maar heel voldaan achter. Wat een show!!! Ik zie over het algemeen allemaal blije koppies om me heen. Dit was een dingetje!!! Het was top!! We worden vriendelijk verzocht het vak te verlaten. We lopen richting uitgang… hier en daar nog een hey hallo moment en dan de Kuip uit. Buiten nog napraten met de stuitermaatjes, even afkoelen, op adem komen. D en D staan bij een hek handtekeningen uit te delen, wij gaan naar huis. Het is goed zo, het was mooi zo, het was erg fijn zo! Afscheid nemen, tot een maandje of zo? En de auto in. Er staat een file dus we wachten even. Vochtpeil op niveau brengen en dan toch maar gaan rijden. 1,5 uur lang in de file in Rotterdam staan is niet leuk, maar blij als we zijn, vinden we het niet eens erg. We praten na, we genieten na, we zijn blij. Als we eindelijk de file uit zijn en rond 2 uur weer in Haarlem zijn, mag ik nog een uurtje karren. Onderweg omleiding bij de Hollandse Brug die was afgesloten maar dat boeit niet, Kane komt hard uit de speakers van mijn radio/cd ding en het gas wordt wat harder ingedrukt. Compleet gesloopt kom ik even over 3 uur thuis en duik na mijn verbrande hoofd en armen te hebben ingevet, heel blij mijn bedje in.

Wat een dag! Wat een avond!! Geweldig! Meiden, enorm bedankt voor een giga leuke en gezellige dag en voor het helpen van en met elkaar!!!
Bedankt voor alle gezelligheid bij de Try Outs! Het waren een aantal zeer fijne en leuke weken!!! Nu even een maandje bijkomen… en dan is het weer Kane tijd!
Tot dan!

Kane... van het Paard tot Heeswijk

Ja… soms is het fijn om alles weer even de revue te laten passeren, om alle indrukken, alle emoties, alle mooie en soms even iets mindere momenten, samen te vatten. Het was me de afgelopen tijd een trip van heb ik jou daar.

Het begon allemaal eigenlijk al ver voor april, toen bekend werd dat Kane Het Paard in Den Haag zou aandoen, dat zou de eerste echte gig gaan worden na dik 1,5 jaar niet spelen. Dat zou een dingetje gaan worden en ja als doorgewinterde Kane fan wil je daar bij zijn. Hoewel bij mij HET Kane gevoel leek te zijn weggeëbd…
Totaal stressloos achter de pc kruipen voor kaarten, dat ging mis en even deed het me niks, hoe raar dat eigenlijk ook wel weer voelde, het was dubbel, ik kon me er niet druk om maken en mocht het toch nog lukken dan was het ook goed. Al snel een bericht van een collega fan die mij kaarten kon verkopen en zo gebeurde het dan toch dat we op 23 april afreisden naar Den Haag. Verwachtingsvol, want dit zou de eerste keer zijn dat we de nieuwe nummers live konden gaan bewonderen. Stressloos omdat ik toch nog steeds niet uit mijn inmiddels nog groter geworden Kane dip was gekropen. Het optreden was een zware teleurstelling, het geluid was slecht waardoor ik niks van de nieuwe nummers heb kunnen meekrijgen en dus ging ik diep en zwaar teleurgesteld en met een nog grotere Kane dip naar huis. Hoe nu verder? Zomaar afscheid nemen van iets waar je al jaren zoveel van houdt doe je niet zomaar. Een echtscheiding kost tijd, kost emotie en dus was ik er eigenlijk niet aan toe die knoop van stoppen met Kane door te hakken. Daarvoor heeft Kane zich de afgelopen 10 jaar veel en veel te veel in mijn wezen genesteld. Het nog een kans geven was dan ook iets dat ik moest doen. Die kans kwam op 26 april. De 3 FM Awards, dat moest het gaan worden anders zou de knoop echt doorgehakt moeten worden. Dit zou hem moeten zijn…. dus op naar Amsterdam. Het Kane optreden was een stuk beter dan in het Paard, het geluid was goed, alleen was mijn Kane gevoel wederom niet terug. Het was dubbel, Kane was goed, dus blij, maar waar zijn nou toch die stuiterkriebels, waar is nou toch dat gevoel in mijn onderbuik, dat heerlijke gevoel gebleven? Het was er niet en toch kon ik nog steeds die knoop niet doorhakken. Vreselijk, hoe kan een mens twijfelen…. afscheid nemen is nooit makkelijk.
Toen won ik kaarten voor de TMF Showcase. Mijn Kane hart, dat blijkbaar toch nog steeds een beetje klopte, moest en zou die kaarten winnen, mijn verstand zei anders, maar men zegt wel eens dat je je hart moet volgen dus wederom op naar Amsterdam, 9 mei 2008. De showcase deed me meer dan gedacht, eindelijk kon ik voor het eerst de nieuwe nummers live echt goed meemaken. Dit had op 23 april moeten gebeuren maar nu was het moment, later dan verwacht, eindelijk daar. En hoe sceptisch ik over de nieuwe cd was, hoe blij ik werd van die nieuwe nummers live. Dit smaakte eindelijk naar meer. Hoewel…. het echte kriebel en stuiter gevoel was nog steeds weg. Dus helemaal terug was ik nog niet maar de knoop van het afscheid nemen hoefde toch nog steeds niet te worden doorgehakt. We hadden een Try Out Tour voor de Kuip in het vooruitzicht. De maand juni zou in het teken staan van Kane. Alle kaarten had ik binnen alleen ik kreeg een bericht dat mijn huis wel eens in juni zou kunnen worden opgeleverd. De helft van de kaarten werd verkocht, de favo zalen werden behouden. Op naar Juni! Overtuig me maar was mijn persoonlijke motto….
Een bericht in mijn mailbox…. Fansitedag…. Ow jee…. das wel heel gaaf! 4 Juni, de dag voordat de Try Out Tour van start zou gaan was het zover. Op naar Delft, op naar de howly ground, de oefenstudio. We zouden getrakteerd worden op een exclusief optreden. Klein ploegje webmasters, oefenruimte, relaxte sfeer en Kane in opperbeste stemming. Het optreden was genieten geblazen en voor het eerst had ik de kriebels weer terug. Of dat nou kwam door de omgeving, door de relaxte sfeer onderling, ik weet het niet. Ik wist wel dat ik heel erg blij was dat ik het weer voelde kriebelen in mijn onderbuik, dat ik weer stuiterde en blij werd van die mannen, van de muziek, van het gevoel dat zo lastig te omschrijven is maar elke Kane fan zo goed kent, ik was een blij mens die dag en des te blijer dat we de volgende dag eindelijk die Try Out tour ingingen. De echtscheiding kan misschien dan toch in de vriezer…
5 Juni was het zover, de eerste echte Try Out. Tivoli Utrecht, één van mijn favo zaaltjes, de zaal waar Kane mij menig keer uit mijn plaat heeft doen gaan. Dus kom maar door, ik had er zin in.
Het ging los, losser dan los, het overtrof mijn verwachtingen, mijn hoop, het was zo verschrikkelijk ouderwets heerlijk! Kane was terug en ik ook!!! Het was een wereldavond en ik was zo gelukkig dat ik het wel kon uitschreeuwen. Dit is nou de band waar ik zo vreselijk veel van hou! Dit is waarom ik er nooit genoeg van kon krijgen en dit is waarom ik elke keer weer het hele land doorcross om dit mee te mogen maken. Dit is KANE! En ik wil meer! Helaas had ik mijn kaart voor de Oosterpoort de volgende dag moeten verkopen, maar al snel mocht ik weer. Mijn kriebels in mijn onderbuik zijn weer helemaal terug en ik wil meer!!!
Die zaterdag hoorde ik dat mijn woning toch niet in juni wordt opgeleverd en dat heeft mij direct doen besluiten om alle kaarten die ik verkocht had, terug te kopen. Want Kane in deze staat wil ik niet missen!!!
10 Juni was Paradiso aan de beurt, het altijd fijne Paradiso, dus op naar Amsterdam. Paradiso overtrof het optreden in Tivoli niet maar bracht mij wederom het heerlijke Kane gevoel. Ik was blij, ik ben echt terug. Hoe erg had ik dit gemist? Heel erg! Dus des te blijer was ik dat Anna de week van de fansitedag en Tivoli kaarten had gewonnen voor een exclusieve gig op een marineschip een dag later en dat ik mee mocht. 11 Juni 2008, Den Helder, Marine schip Hare Majesteit Rotterdam. Indrukwekkende locatie, iets dat je niet meer vergeet en om daar deel van uit te mogen maken voelde goed, heel goed. Kane trad op, het optreden was prima, dansen, zingen, gek doen, genieten. Hoe mooi is het dat een band als Kane dit soort dingen doet. Tuurlijk, voor hen ook een jongensuitje, maar dat je daar dan deel vanuit mag maken is erg bijzonder. Met een gelukzalig gevoel gingen we de volgende dag op naar Eindhoven, 12 juni 2008, de Effenaar. Eindhoven de gekste zeggen de Eindhovenaren. Zo gek vonden we ze niet. Kane stond heerlijk te spelen, erg fijn optreden, het publiek wilde echter niet erg mee en dan was helaas te merken. Niks aan te doen, het kan niet altijd feest zijn. Lol maak je tenslotte zelf en dat hebben we dan ook in volle overgave gedaan. Eindhoven heeft geweten dat we er waren!
14 juni 2008, Arnhem, Luxor. De vierde keer Kane deze week. Eigenlijk de gig waar ik nou niet zoveel verwachtingen bij had. Alleen wat er in Arnhem gebeurde is bijna onbeschrijfelijk. Dit overtrof Tivoli! Ik dacht eigenlijk dat Tivoli niet meer te overtreffen was maar het dak van het pas gerenoveerde Luxor ging er compleet af! Kane ouderwets als een beest tekeergaand op een klein podium in een kleine warme zaal brengt een heel erg goed gevoel bij heel veel aanwezigen. Wat een gig! Wat is deze band toch ongelofelijk goed! Wat krijg ik een extra energie van deze band! Met deze extra portie energie ging ik de volgende dag dan ook vol vertrouwen en zin op naar Haarlem, Patronaat, 15 juni 2008. Een gig waarvoor ik om allerlei redenen kaarten MOEST hebben. Oude maatjes die er na lang weer eens bij waren, Kane die na heel lang niet in het Patronaat spelen, eindelijk deze zaal weer eens aandeed. Ja, dit voelde goed. Hoewel, het optreden van de dag ervoor in Arnhem misschien wel eens moeilijk te overtreffen zou zijn.
Het optreden was goed, heerlijk en ik werd er blij van. Maar zoals al gedacht kon de avond ervoor niet overtroffen worden. Dat hoefde ook helemaal niet. Patronaat en Kane zijn zo bleek nu, toch een goede combi dus ik hoop dat ze deze zaal zeker snel weer aandoen. Na afloop had ik wederom een berg energie waarop ik tot aan de volgende gig kon doorstuiteren.
19 Juni was het alweer zover, Rijssen, Lucky & Co, de zaal die Kane meestal wel in z’n tourprogramma opneemt omdat ie zo leuk is. En leuk was ie! Het optreden was goed, het was genieten, het was fijn. Ja Lucky mag wel in dat tourprogramma blijven verschijnen. Daar heb ik dat stukje rijden wel voor over.
20 juni was het tijd om weer naar het zuiden af te reizen, Mezz in Breda zou worden aangedaan. Onbekende zaal, dus altijd spannend. Het werd er 1 om van te smullen! Klein zaaltje, lekker zweten, top optreden, ja Arnhem ingehaald, het kan echt! Wat een gig! Dit was echt niet meer gezond hoor… zo geweldig dat Kane zichzelf toch steeds weer kan overtreffen. Zo blij dat ik ook dit kaartje heb terug kunnen kopen!
24 Juni op naar het altijd fijne, geweldige Heeswijk waar het mooie natuurtheater Kersouwe ligt. Als deze in het Kane programma zit, wil ik erbij zijn en dat was dan ook gelukt dankzij lieve kaartenhalers. Kane in Heeswijk is altijd bijzonder. Ik had er dan ook vreselijk veel zin in. De laatste Try Out voordat de mannen de Kuip in gaan. Het optreden was geweldig, de sfeer was top, we hebben gedanst tot we spierpijn hadden, helaas was het overige publiek mat. Jammer, want dit drukte de sfeer toch ietwat. Het blijft moeilijk, publiek dat een keertje komt kijken met een houding van wat dat nou is, dat Kane. Moeilijk voor de mannen on stage om dat soort publiek mee te krijgen. Jammer, maar gelukkig gingen er toch een hoop mensen wel los en was Heeswijk toch weer helemaal fantastisch. Ik heb genoten en een heerlijke dag en avond gehad!

Ja en dan is de Try Out Tour voorbij zonder dat je er erg in hebt. Het is omgevlogen. Het was genieten, het was weer helemaal opnieuw verliefd worden op die geweldige band. Ik had het niet willen missen en ben blij dat ik er deel vanuit heb mogen maken. En dan is het nu over een paar dagen op naar De Kuip. Op naar dat stadion waarvan Kane al heel lang droomt, waarvan ze al jaren roepen, ooit staan we daar. En nu is het bijna zover. Ik ben trots op dat bandje, trots op alles wat ze bereikt hebben en trots dat ze het toch maar even weer geflikt hebben. Een grote mond en veel ambitie hebben is moeilijk in Nederland, het land met de houding van, doe maar normaal dan doe je al gek genoeg. Gelukkig heeft Kane daar schijt aan en doen ze datgene dat ze zo graag willen en daar heb ik diep respect voor. Die, vaak door de pers als arrogante, houding dat maakt Kane Kane. Dat maakt het totaalplaatje van een band die ervoor gaat ongeacht wat de buitenwereld ervan vindt. Dat is Kane, en dat is de band waar ik van hou. Even had ik een behoorlijke Kane dip, in welk goed huwelijk heb je dat niet, maar ze hebben me wederom overtuigd en wederom als een blok laten vallen voor de band Kane.
Op naar de Kuip! Op naar weer een mijlpaal! En ik…. ik teken voor nog heel veel jaren Kane genot!!!!! Op naar heel veel moois!

Kane @ Kersouwe Heeswijk-Dinther 24 juni 2008

En daar is ie dan ineens… de laatste Try Out van de Try Out tour voordat Kane en wij de Kuip in trekken…. Heeswijk…. De mooiste locatie wat mij betreft… de locatie waar Kane altijd knalt en waar er altijd gefeest wordt… ik had er zin in dus… op naar Heeswijk!

Lekker een dagje vrij, beter dan eerst ’s ochtends nog werken, dus rustig aan nog wat dingen thuis doen (er begint zich een aardige achterstand in de huishouding aan te doen… hahaha) en dan rustig op naar Nieuwegein alwaar ik Carola op zou halen. Ik was er iets eerder dus ga nog even in de zon zitten. Al snel komt Carola vanuit dr werk aangescheurd op d’r scooter en kunnen we na een plaspauze en spullen in auto laden op weg naar het zuiden. Natuurlijk een dikke file onderweg (soms zou je willen dat je een knop in kon drukken waardoor je over de file heen kon vliegen) en dus na wat vertraging en een gevecht met een vrachtwagen, waren we uiteindelijk rond 2 uur in Heeswijk. Hallooooo dan! Er zaten al wat bekenden voor het hek. Autootje parkeren en zitten maar. Een dagje stofhappen was begonnen. Heeswijk betekend altijd zwart van het stof thuiskomen…. ach… het heeft zo z’n charme. Al snel moet er natuurlijk weer naar een wc gegaan worden en dus gaan Carola en ik op jacht naar een wc. De dixies kwamen niet in aanmerking aangezien daar een behoorlijke stank vanaf kwam dus maar even terrein op en daar kijken of er een wat schoner pispotje vrij is. Helaas waren de deuren op slot en waren we genoodzaakt toch op die dixie…. of niet…. nou echt niet!!!! Pffff….. we lopen terug maar eigenlijk bekennen we allebei dat we toch echt moeten en we dit niet gaan volhouden tot 8 uur en we zeker niet tussen de brandnetels willen gaan zitten…. dus….. gatver de gatver…. toch maar gegaan…. door je mond ademen…!!! Mennnnn ok…. niet fijn! Maar goed, toch gelukt en weer snel terug naar de plek waar het gezellig is en inmiddels alweer champie tijd is. Even wat drinken, een borrelhapje erbij… ja het is fijn in het bos. Behalve dan die kleine irritante rot vliegjes!!!!! Maar goed…. ondertussen horen we op de achtergrond fijne klanken van een startende soundcheck en is het genieten geblazen. Anna en Leo vertrekken even die kant op en even later komt Anna als een gek aanrennen… jaaaa ik bel je al 5 x je neemt niet op……(m’n telefoon is een beetje stuk, vandaar…) je moet erheen….. nuuuuuuu!!!!!! Dennis staat te zingennnnnnnnnn!!!! WHAAAAA okeeee……. dus Carola en ik spurten die kant op en ja hoor… hahahaha…. staat Den daar gewoon lekker te zingen en te soundchecken met de rest. Dinand was er blijkbaar nog niet en dus had Dennis maar een microfoon gepakt en zong!!! En ja wat mij betreft gewoon niet slecht ook nog! Nou vin ik al heel snel als het om Dennis gaat dat het helemaal goed is maar echt…. het was niet slecht!!! Gelachen ook want samen met Leona gingen ze op z’n Mexicaans zingen… whahahahaha! Lekker stel ook! Het was genieten en we wilden niet meer weg…. de patat die Irm en Sas waren gaan halen was al lang gearriveerd maar hé…. Den staat te zingen dus ikku ga niet weg hier…. komt Judith even later met een grote zak patat aanzetten en zitten we met z’n drieën onder het genot van de soundcheck patatjes in het bos te eten. Niet verkeerd! Dinand is inmiddels ook gearriveerd en even later worden we niet vriendelijk en dringend verzocht het terrein af te gaan. Tuurlijk… is goed hoor! Den is toch uitgezongen… hahahahaha!

Buiten genieten we nog even verder van de soundcheck en wordt het stilaan al wat drukker. Sas had ook nog 2 flessen champie mee en die gingen er wel in! Zitten we net lekker aan de drank komt er iemand van de crew… ja… heeft er iemand lensvloeistof bij zich? Dennis heeft zand in z’n ogen…. Ja hoor! En iemand geeft lensvloeistof… echt wat wij Kane fans allemaal niet meeslepen…. hahaha… toch wel handig! Lensvloeistof ooit nog teruggekregen Clau?

Om 8 uur gingen de hekken los…. ohmy….. waarom toch elke keer weer dat gevecht voor zo’n deur en nu hek???? Achter mij krijgt er iemand gewoon een kopstoot… is toch niet normaal????????? Echt hoor…. pfff….. maar goed binnen 1 grote zooi…. de security was blijkbaar niet tijdig ingelicht dat de hekken los gingen en komen aanrennen op het moment dat ze al mensen de heuvel op zien rennen…. of we even allemaal weer terug naar achteren willen gaan…. ja hoor tuurlijk!!! Ik kan niet naar achteren joh gek!!! Doe es ff normaal!!!! Sta op een hoop tenen en we kunnen gewoon niet meer naar achteren want achter mij staat een hele rij met mensen… wat een idioot zeg! We lopen door, kaartje wordt afgescheurd en hup heuvel op. Rennen….. op je slippers…. je kan het!!! Hahahahaha! Beneden (eerst heuvel op en dan een trap naar beneden) kan ik gelukkig zo tussen m’n maatjes in neerploffen en hebben we een geweldige plek. De hele bubs zit gezellig bij elkaar en we hebben er zin in. Heeswijk is tenslotte altijd helemaal top! Maar eerst nog een voorprogramma. Wies of zoiets… Prima luisterliedjes en ze doen hun best. Na een dik half uurtje zijn die klaar en kan er worden opgebouwd voor dat waarvoor we hiernaartoe zijn afgereisd… Het wordt al een beetje schemerig, de zon gaat langzaam onder en de eerste klanken van Kane’s YYY worden ingezet. De mannen verschijnen en we kunnen los. Springen gaat niet echt want bij een iets te wilde sprong lig je in de plons maar lekker dansen kan natuurlijk wel. Van YYY snel door naar STS, nog meer dansen en daarna door naar het mooie DLIPYB. Ondertussen is Dinand in gevecht met de voor hem staande lampen en kan hij niet uit de voeten met de aflopende, scheefliggende tegels…. volgende keer moet dat beter roept ie! Zo kan ie niet dansen met ons! Hij schopt een lamp weg en een snoer en gaat verder…. WMIH is weer helemaal heerlijk en wij dansen wel voor jou hoor Din!! Kom maar doorrrrr!!!! Aan onze kant gaat het helemaal los maar aan de andere kant staan mensen er wat doods bij, armen over elkaar en vooral niet meedoen…. Bah bah bah! Dinand merkt het ook op en vraagt bij REAL of er wel überhaupt wel mensen aanwezig zijn??? JA HOOR WIJ ZIJN ER!!!! Alleen de rest doet niks…. de hele gig, niks…. Echt verschrikkelijk en zo erg hebben we het nog nooit meegemaakt in het altijd gezellige Heeswijk. Balen, maar het mag onze pret niet drukken en wij zetten er gewoon even een tandje bij. Fearless, SOAG, NYC Soul komen voorbij en dan is het tijd voor Damn Those Eyes…. Pff…. even heftig…. even gedachten naar thuis… morgen uitslag…. even moeilijk…. gelukkig steun aan beide kanten naast me en na even deppen en brokje wegslikken gaat ie wel weer. Dat moet ook wel want de HSL lijn dendert voort in Rain Down… Dinand staat inmiddels meer voor onze neus dan in het midden want ja hier is het gezellig en we gaan allemaal compleet los. Uitkijken dat je je evenwicht niet verliest want dan is het echt zwemmen… hahaha…. maar het gaat goed. De mannen gaan even af voor de break en…. wat zien we???? Er lopen gewoon mensen weg!!! NAH JAAAAAAAAAAAAA!!!!!! Dit heb ik nog nooit meegemaakt! Wat een K publiek zeg!!! Blijf voortaan gewoon lekker thuis!
Kane komt weer op en CC wordt ingezet…. Hierna BYLMG met weer een heerlijk stukje solo van Leona. Wat een strot heeft dat mens! Echt top! Daarna even helemaal los op ALAYWT, owwwwww dit is fijn!!!!!!! Maar daarna komen de bloemen al…. het is afgelopen….. en dat terwijl er eigenlijk nog een nummer op de setlist stond…. maar goed, we leggen ons erbij neer hoewel we nog wel meer willen, en lopen het terrein op. Even bijkomen, even napraten. Nog even een momentje met Den en daarna is het tijd om ons het donkere enge bos in te gaan begeven en weer naar huis te rijden. Onderweg nog een melige bui… Carola wilde uitstappen want ik reed raar… hoezo raar…. ik rij heel normaal hoor!!!! Carola hing uit het raam en riep help!!! Hellupppp!!!! Hahahahaha!!!! Toch veilig thuis afgezet en ik nog even een ritje van een klein uurtje maken. Iets te hard gereden maar ik wilde echt naar huis nu…. half 3 was ik thuis en kon ik na een wasbeurt (men wat was ik zwart van het stof…. denk je, leuk… ik ben lekker opgekleurd vandaag… nee niks van waar… hahaha!) en lekker m’n mandje in. Volgende morgen tenslotte weer werken, vroeg op.

Heeswijk is altijd heerlijk, leuk, gezellig en vooral veel dansen en genieten maar….. eens moet de eerste keer zijn, deze keer viel het toch een ietsiepietsie tegen vanwege het publiek dat niet mee wilde. Raar, vaag, maar waar. Het zij zo. Wij hebben het heerlijk gehad en dat neemt niemand ons af!
Nu is het op naar de Kuip…. dat grote stadion waar Kane al heel lang van droomt…. dat wordt een dingetje…. we gaan ervoor! Op naar de KUIP!!!!! Tot dan!

Kane @ Mezz Breda 20 juni 2008

Zooooo de volgende alweer! Om 8 uur stap ik uit mijn bedje en nadat ik gedoucht en gepoederd was moest ik de andere 2 meiden die bij me sliepen ook wekken… ging even moeizaam maar al snel hoorde ik dat er iemand onder de douche gesprongen was, dus dat ging wel goed komen. Even broodjes in de oven, even foto’s uploaden en updaten, eten, tassen inpakken, spullen in de auto laden en alweer de weg op. 11 Uur zouden we in Vianen moeten zijn want daar zou Anna ons oppikken. Dat ging allemaal weer zoals plan en al snel zaten we met z’n vieren in Anna dr auto, op naar Breda. Onderweg nog een file maar al met al weer veilig en wel geland in Breda. Parkeren en op zoek naar de Mezz. Ik zag het (natuurlijk weer eens) niet maar ineens stonden we voor een soort roestige, pindavormige, rare bak dat Mezz heet…. Hmmzzzz…. nou ja, zal wel goed zijn. Vaag gebouw!
Eerst maar even een broodje en wat water dan maar…. even op een bankje in de zon…. heerlijk even zo’n bank onder je kont ipv een harde stoep.
Al snel komt de vrachtwagen van Band Zonder Banaan aanrijden…. WAT?!?!?!?! Band Zonder Banaan???? Whahahahaha!!! Staat de Kane vrachtwagen in de wasstraat of zo????

Hey hoi, ja haai, hallo…. Heb je hyves??????? Ook goedemiddag! De crew gaat de vrachtwagen uitladen en ondertussen hoort Anna van het thuisfront dat manlief een nieuwe baan heeft! Jaaaaa gefeliciteerd!! Ff zingen!!! Das fijn nieuws! Eigenlijk wil ik nu al een fles opentrekken maar t is nog net ff te vroeg…. even wachten nog. Anna en Leo gaan even de stad in en ik geniet nog even van de zon die toch even lekker schijnt. Werd ook wel eens tijd na al die regen van de afgelopen tijd!!! Als Anna en Leo terugkomen hebben ze een kaart voor Anna dr man gekocht welke we allemaal ff tekenen. Dan is het al snel champietijd! Nou ja champie… ik heb maar es wat anders gekocht…. Fruitige bubbels! Ook fijn! Smaakt nog best aardig ook en zo duur was het niet! Fles 1 is zo leeg en als we fles 2 aan willen breken komen Sannie en Johnnie ook aanlopen en is het alweer nog een stukje gezelliger. Fles 2 ook zo leeg en fles 3 gaat er ook wel in. Er wordt ook eten gehaald, lekkere patatjes en oh een kaassoufflé gaat er ook wel in! De bubbels vallen behoorlijk en dus besluit ik maar even met Anna mee te lopen naar de brievenbus. Oei!!! Euh…. Anna help! Is dat een stoep??? Ow my…. Hahahahahaha! Vraag me niet in een rechte lijn te lopen nu want dat gaat niet lukken! Lachen gieren brullen op straat en als we terug komen zien we dat Dinand ook net uitstapt… hey haai… doei…. Moet ff doorlopen hoor… dit gaat niet goed! Hahahahaha! Even later krijgen we een sms dat er een paar mee naar binnen mochten voor de soundcheck. Mooi! Geniet ze!!! Regelmatig worden we op de hoogte gehouden van wat er zich binnen afspeelt en kunnen we op die manier ook meegenieten. San vraagt ondertussen echtscheiding aan ;) Zou ik ook doen hoor San! Pik ik je vent wel in ;) Whahahaha! Druk sms verkeer… ik heb San dr toestel maar overgenomen want ik sms wat sneller… is wel handig…
6 Uur gaat de kassa open en kunnen mensen hun e-ticket inwisselen voor een echt kaartje. Er ontstaat meteen een rij en bijna iedereen heeft z’n kaartje behalve ik! HELLUP!!! Maar het komt goed, even half 7 komt degene van wie ik nog een kaartje kon overnemen ook aanlopen en heb ik ook snel mn kaartje. Nog een dikke thanks Mireille! Top!
Ik sms John dat de kaarten binnen zijn en of het lekkere joch naar buiten wil komen, allemaal uit naam van San… hahaha…. John is weer buiten en ineens zien we de hele wachtende bubs vertrekken…. Huh? Wat gebeurd er nou weer? Blijkt dat heel de Kane Crew samen met D en D op een veldje aan het voetballen zijn!! Hahaha! Nou ik hoef niet tussen de meute te staan dus na even wachten lopen San en ik even via de andere kant om en hebben een prima gluur plek. Den staat in het doel en de rest is aan het rondrennen achter een bal… erg leuk om te zien hoe fanatiek die mannen allemaal meteen ook zijn. We hebben genoten van dit kleine leuke moment en gelachen om bepaalde acties. Ja hierrrrrrrrrrrr met die balllllll!!!!!!! Nee Den niet tussen je benen door…. oeps…. toch doelpunt!!! Hahahahaha! Heerlijk!!! Even later lopen we weer terug en gaan we nog even zitten geinen en lachen gieren brullen.

De deuren zouden pas om 9 uur open gaan (ja echt…) en zo be it…. deuren los en naar binnen!!! Staan daar gewoon nog een aantal mensen binnen te staan van de soundcheck af! Okeee….. vaag…… en nog agressief ook…. paar bedreigingen naar m’n hoofd van een 1 of andere dronken geval en ach… al snel verdwijnt ie en sta ik prima. Een keertje in het midden staan is ook leuk toch? Ik kijk eens om me heen en zie dat we gewoon in een mega klein zaaltje staan!! 500 mensen kunnen erin! Owww dat wordt zweten zo! Hahahaha! Kom maar door! Ik heb er zin in!! Nadat Keith Klaputo z’n ding heeft gedaan wordt er snel opgebouwd voor Kane en kan het feest beginnen. De mannen komen op…. Dennis kijkt… kijkt nog eens en Haaiiiii hallooooo ja we staan hier gebaren San en ik…. Hahahaha…. Sorry!!!! YYY wordt ingezet en we gaan los! Ik heb er zin in en ik ga heerlijk uit m’n plaat. Ondertussen is er 1 op rechts de weg kwijt en komt maar half schuin wat meer naar het midden staan… haaaiiiiiiiiii…. stuk gezelliger hier hè??? De sneltrein dendert door en t zweet komt langzaamaan overal door…. hij is fijn! Van YYY door springen naar STS en even op adem komen bij DLIPYB…. mooi als ie weer is…. daarna WMIH…. Lovin’ It!! en door naar het mooie Go… even flink springen en dansen en zwiepen op EYW…. haaiiiiiii…..was je daar weer dan….. meteen door naar REAL, willen we dansen Breda??? JAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!! En de tent wordt afgebroken. Fearless is in een korte versie toch weer intens en SOAG blijft mooi… ja en dan Damn Those Eyes weer na een hele lange tijd…. heftig…. mooi….. brok in de keel…. hij is anders…. maar blijft net zo intens…. Tijd om bij te trekken is er niet want Rain Down komt al door… TELL ME HOW YOU FEEEEEEEELLLLLLLLLL???????? altijd fijn…. vooral samen zingen…. Pffff warm hier…… snel even een beetje bijtrekken tijdens de break en dan snel weer door naar CC…. die steeds leuker wordt…. daarna het altijd mooie BYLMG (dit keer zonder Leona want die was er niet bij) en Dinand zit ineens op z’n praatstoel… over eerste vriendinnetjes die verhuizen naar Breda…. over bepaalde plekken en cafés in Breda…. over de Indo’s in Breda zijn vader en het nummer wordt opgedragen aan hem…. tijdens het nummer komt Dinand nog even terug op zijn vader en vertelt dat hij 2 jaar geleden is overleden en hij hoopt dat iedereen zijn beide ouders nog heeft…. Nee dus…. Slik…. doe dit nou niet Din…. ook hij heeft het even moeilijk maar gaat door met BYLMG…. pfff…… heftig even dit! Snel herpakt ie zich en knallen we nog 1x even flink hard met ALAYWT….!!! Yeah babyyyyy!!!!! Ik wil meerrrrrrrr!!!!!!! Lekkerrrrr hoorrrrrr!!!!!! Ze komen nog een keer terug!!!! All Day wordt nog gespeeld en nog een laatste keer kunnen we knallen…. Maar daarna is het echt afgelopen….. blij, stuiterend en vooral bezweet verlaten wij het pand om buiten even uit te blazen en uit de kreukels te trekken. Wat een avond!!!! Mennnnnn!!!!!!!!! Dacht je na Tivoli, dit kan niet worden overtroffen…. komt daar Arnhem ineens overheen en ja hoor…. Breda doet dat toch nog even beter. Het is niet te geloven maar het gebeurd gewoon. Wat ben ik blij dat ik een kaartje terug heb kunnen kopen zeg! Deze had ik niet willen missen!!! Wereldavond gehad!!!

We lopen Nico nog tegen het lijf en hij vertelt ons nog even hoe het zou zit met DTE… waarom ze deze al zo lang niet meer hebben gespeeld….. blijkt dat het eigenlijk een te zwaar nummer was geworden, dat ze um wel eens weer geprobeerd hebben in de oefenstudio maar dat het niet ging…. dat Dennis het niet meer kon spelen… dat Nico het er zwaar mee had en dat Dinand er niet meer mee overweg kon. Maar het nummer is te mooi om niet meer live te spelen… Nico stelde daarom voor het nummer in te laten zetten door Robin…. dan zou de “zwaarte” er wat afgehaald worden…. zo gezegd zo gedaan…. en Mezz was de eerste keer dat ze DTE weer volledig konden spelen, in een andere versie dus, en om bovenstaande redenen…. Ik ben er even stil van, zo merkt ook Nico op… dit nummer heeft ook voor mij een diepe betekenis en als je dan zo’n verhaal erachter hoort dan doet dat je wel even iets… en dus waren we samen even een momentje stil…. mooi…. bedankt Nico voor het delen hiervan… volgens Nico had Mezz ook gevaarlijke momenten in zich… hahaha Nico toch met z’n gevaarlijke momenten… We doen een knuffel en Nico gaat lekker richting huis. En ook wij taaien af…. nog even Dennis bijna van z’n sokken gereden… Sorry!!!! En snel de snelweg op. Vianen halen en daarna snel richting huis… 2 uur was ik weer thuis en kon ook ik lekker mijn mandje in duiken. WAT EEN AVOND!!!!!!!!!!!! Mooi, heerlijk, emotioneel, heftig, dansen, springen, genieten, zweten, alles zat erin en meer!!! Deze vergeet ik zeker niet!

Op naar Heeswijk!

Kane @ Lucky & Co Rijssen 19 juni 2008

Kane Try Out nummer…. Ik ben echt de tel kwijt ;)

Ochtend werken en dan op naar Rijssen was de bedoeling. ’S Nachts had ik echter al zo’n pijn in m’n buik dat ik vreesde dat ik Rijssen niet zou gaan halen. Toch gaan werken, spullen mee voor Rijssen en maar hopen dat het zou afzwakken. Het leek even wat beter te gaan maar dat was schijn. Tegen de tijd dat ik wilde gaan rijden werd het weer erger. Wel / niet gaan…. help!!! Op advies van mijn lieve mams toch gaan rijden, ik kon immers rechtsomkeert maken als het echt niet ging. Onderweg nog een tussenstop want het in elkaar zitten ging echt niet en al met al, in de stromende regen, arriveerde ik toch in Rijssen. Pfff…. Ik knal de auto neer en zie dat de rest tegen de regen in de auto aan het schuilen is. Ook goed. Ik moet even bijtrekken en zo eerst weer naar een plee. Wordt gek van dat in elkaar zitten dus snel naar de plee. Helaas blijft het storten van de regen en dus ga ik met m’n stoel naar beneden even liggen. Even rust aan m’n kop, even bijtrekken zodat ik zo weer een beetje mens kan zijn. Mensen hebben geen idee hoeveel pijn dit doet…. ‘t lijkt op weeën heb ik wel eens gehoord. Gelukkig trekt het door even rustig te worden een beetje weg en buiten wordt het droog dus kan ik even de benen strekken. Even bijpraten met Mich die de dag ervoor bij Bruce Springsteen was geweest en vol verhalen zat. ’T begint weer te regenen en ik duik bij Mich de auto in. Al snel bedenken we dat we eigenlijk wel even iets voor ons beider held Dennis willen kopen en dus even snel het centrum in dan maar. Lachen gieren brullen in de AH en eindelijk trekt de pijn steeds een beetje meer weg. Ontspanning helpt!!! Teruggekomen bij Lucky wordt het al snel droog en kunnen we ons bij de deuren in de buitenlucht instaleren. Heerlijk, de zon laat zich zelfs even zien!! Kijk daar knapt een mens van op! Even proberen een broodje te eten en wat water drinken. Hij is fijn!

Later komen wat meer bekenden… het was druk op de weg zoals ik ook al gemerkt had… al die Duitsers die snel naar huis moesten omdat die ’s avonds naar voetbal moesten kijken. Het werd stilaan wat gezelliger en de champie knalde. Alleen 1 bekertje champie was wat karig dus…. er lag nog wat rosebier in een achterbak van een auto en ach… er zit alcohol in dus kom maar door!! Flesjes openmaken kon een probleem worden ware het niet dat er altijd wel een handige vent in de buurt is die met een aansteker wonderen kan verrichten. Opeens was daar een giga wolkbreuk…. Echt een mega wolkbreuk….. Shir had nog een zeil mee en dus konden we droog zitten maar het stortte ineens zo hard dat het zeil het niet meer hield waardoor we noodgedwongen op moesten staan en een andere schuilplek moesten zoeken. Mennnnn wat een regen!!! Gelukkig stonden er grote parasols uitgeklapt en konden we even schuilen. Het eten voor de rest (pizza) was ook gearriveerd en er kon worden gegeten, ik hield het bij een bruin broodje. Na de wolkbreuk scheen de zon alweer snel en konden we al snel weer op de opgedroogde straat zitten. De deuren zouden ten slotte over 1,5 uur pas opengaan.

Nog even gezellig zitten kletsen en al snel was het tijd om naar binnen te gaan. Zoals altijd bij Lucky even flink duwen en trekken voor de deur en dan snel naar binnen lopen. We stonden op een heerlijke plekkie en konden weer gaan zitten, zoals gelukkig de meeste op de eerste 2 rijden nog even deden. Heel relaxt konden we ons opmaken voor Keith Klaputo, was helaas m’n oordoppen vergeten maar….. het geluid stond wederom een stuk beter afgesteld en ik had gelukkig mijn doppen dan ook niet nodig. Ik vond het zelfs…. Ja echt…. Dit keer redelijk om aan te horen en omdat je nu eindelijk echt kon horen hoe het klonk en wat Keith aan het zingen was vond ik zelfs een paar nummers best aardig. Jaja… de wonderen zijn de wereld nog niet uit ;) Na een dik half uurtje was Keith klaar met zijn ding doen en kon er worden opgebouwd voor onze helden. Wederom op tijd (echt ik begin er aan te wennen) komen onze helden op en kan het los. YYY wordt ingezet en het voelt weer goed. De andere nummers voelen ook heel goed. Hier en daar even een brokje verwerken maar hoofdzakelijk is het dansen, springen en ff lekker losgaan. Bij Lucky is de sfeer altijd goed en zo ook deze keer weer. Bijzonder was o.a. de drumsolo van Joost, die geschokt keek toen Dinand het aankondigde, huh ikku??? En het was een heerlijke solo! En vond Leona weer helemaal geweldig met haar momentje in BYLMG. Wat mij betreft echt een blijvertje!

Nadat de mannen hun ding gedaan hebben en ik lief weer een setlijstje in m’n handen geduwd krijg ben ik de helft kwijt en besluit ik met die ik wel zie naar buiten te vertrekken om even bij te komen. Daar kom ik weer een paar mensen tegen en is het nog even gek doen, rondje rennen om de energie eruit te lopen en datgene aanschouwen wat er zich verder afspeelde. Dinand komt naar buiten maar het is zo druk dat ik het gebeuren van een afstand observeer, ook best leuk! Je ziet nog eens dingen waarover je je toch weer verbaasd hoewel je ze eigenlijk al heel lang wist… Nico komt naar buiten, ik biedt even mijn verontschuldigingen aan voor de per ongeluk verstuurde mailbom (ja klote hotmail ook met z’n bericht niet verzonden maar wel gewoon verzonden zijn..) en even later verschijnt ook Dennis om na een fotoshoot weer naar binnen te verdwijnen. Toch even wachten nog… en ja hoor daar ist ie weer! Cadeautjes afgeven… fotootje en Dennis zegt: Tot morgen hè?? Euh… ja! Tot morgen! We vertrekken naar de auto, Leo en Karin met bepakking in mijn kleine Lupootje en we vertrekken naar huis. Onderweg komen we nog wat bekende auto’s tegen waarvan 1 met kapotte achterlamp… hallooo ik sein…. achterlamp wel laten maken hoor! En even half 2 zijn we thuis. Spullen uitladen, luchtbed oppompen, even een korte nababbel maar al snel vallen we in slaap. Morgen tenslotte weer Kane-en!! En ik heb er zin in! M’n buik lijkt een stuk minder te rommelen dus hopen dat ie t morgen houdt…. Op naar Breda!!!

Kane @ Patronaat Haarlem 15 juni 2008

En toen was het tijd voor nummer 5….. Patronaat te Haarlem. De zaal waar Kane niet zo vaak gestaan heeft…. de zaal voor een aantal van mijn stuitermaatjes die heel veel betekend…. de zaal waarvoor we kaarten MOESTEN hebben….. vandaag was het zover.

Ik stond nog totaal stuiterend en heel eng wakker op en nadat ik rustig aan gedaan had stapte ik rond kwart over 11 in de auto. Eerst weer even tanken en daarna snel naar Haarlem. Voor mij een inmiddels zeer vertouwde route…. ken um blind rijden…. en ik was er dan ook zo. Even bellen dat ik er ben… en Leonie kwam me al bij de auto ophalen. Halloooo dan! Long time no see!!! Bij het Patro zaten Shir en Karin ook al te wachten en was het een leuk weerzien en leuke herinneringen aan de boot ophalen waar zij ook op zaten. Even Yasmin en Floor sms-en dat ik er ben en een broodje eten. Al snel zien we een politieauto aan komen scheuren… das vast Anna dr vent! En ja hoor! Die komt even een babbel maken en ondertussen verschijnt ook Anna op de fiets. Wij willen wel koffie van de politie hoor…. ken je dat niet even regelen voor ons??? Haha…. hij doet het ook nog!! Even later zitten we, alweer in een regenbui, van een bak koffie te genieten. Net nadat we al warm zwart goud van de mac in onze mikken hadden, extra koffie kan er altijd bij!!!

Na de regenbui komt Yasmin aanlopen…. haaaiiiii lieverd!!!! Floor is onderweg en dus halen we samen Floris even op… die op de fiets al aan komt rijden. Haaaaiiiiii! Zo fijn weer even ouderwets met die twee meiden die veel voor mij betekenen bij te kletsen, te lachen en vooral weer straks samen van dat favo bandje van ons te kunnen en mogen genieten, dat bandje dat ons ooit bij elkaar heeft gebracht en deze bijzondere band tussen ons heeft doen ontstaan. Das alweer een poosje geleden. Inmiddels is de zon lekker gaan schijnen en ziet het er allemaal wat leuker uit buiten. De rest van de dag blijft het gelukkig droog.
Er worden posters op de deur geplakt…. Fotografen niet toegestaan… er wordt verontwaardigd gereageerd maar mij kan het niet boeien. Er zijn belangrijker zaken in het leven waar je je druk om kunt maken dan het wel of niet mogen fotograferen. Er wordt naar het management gelopen, het is goed zo. Ik verstop m’n camera wel en mag ie niet mee, dan is dat maar zo. Allemaal goed. Uiteindelijk wordt het toch veranderd in geen professionele apparatuur en dus mag er gewoon gefotografeerd worden. Ook goed.
De champie wordt losgetrokken en er wordt geproost. 1 Bekertje met een klein laagje vin ik genoeg dit keer. Volgende week weer champie. Straks komt de champie me m’n neus uit, hahaha! Yas en Floor gaan even naar Yas haar huis en ik eet nog even een broodje en geniet van het mooie weer dat zich eindelijk weer eens laat zien na een paar verschrikkelijke regenachtige dagen. Even gezellig met Shir kletsen en de rest is met andere zaken bezig. Ik ga op zoek naar Leonie die het even moeilijk heeft… even een moment voor zichzelf wil… das prima zolang ik maar weet waar ze uithangt. We zijn hier tenslotte samen en niet alleen. Na een rondje lopen, zoeken en bellen komt Leo er weer bij zitten en we zitten even gezellig met een klein ploegje na te praten over wat er zich nou eigenlijk allemaal heeft afgespeeld de afgelopen week. Vooral de belevenissen op de boot passeren regelmatig de revue… dat was me dan ook wel een dingetje. Heel fijn dat ik dat met deze meiden kan delen, dat we allemaal hetzelfde bijzondere gevoel eraan over gehouden hebben.

We besluiten dat het etenstijd is, doen nog een aantal belletjes naar een paar mensen die verdwenen zijn, allen de mobieltjes niet mee dus dan maar zelf eten halen. Terwijl Leo onderweg is voor het voedsel komt de rest terug met eigen voedsel…. Leonie komt ook terug met het Mac voer en we kunnen even wat eten. Het smaakt me niet erg…. maar eten moeten we toch dus ik prop het naar binnen. Ondertussen is Floor ook weer terplekke, Yasmin komt later, en is het wachten op het opengaan van de deuren begonnen. We lachen weer wat af en oude herinneringen uit een heerlijke Kane periode worden opgehaald. Het haai heb je hyves blijft onze slagzin en menig voorbijganger is weer de pineut. Het is gezellig zo voor de deur en al snel is het tijd. Deur open, geen tassen controle en hup zo de zaal in. Als iedereen staat waar ie wil staan gaat de hele bubs zitten en is het wachten op wat komen gaat.

Als snel begint Keith weer en ik doe mijn doppen weer in. Gelukkig klinkt het geluid wel een stuk minder hard dus kan het publiek eindelijk horen wat meneer nu eigenlijk zingt. Das best handig toch? Yasmin komt er ook bij staan en het gevoel is goed. Na Keith snel door naar Kane. Ze beginnen weer op tijd, je gaat er bijna aan wennen, en YYY wordt ingezet. De setlist is nagenoeg hetzelfde als in Arnhem. Hierna volgt WMIH…lekkerrrrrr en daarna DLIPYB. Naast mij breekt er iemand… ik weet waarom… en naast haar weet iemand anders ook waarom…. we houden elkaar even stevig vast…. dit is even heftig…. maar laat het maar gaan… gooi het er maar uit…. das goed…. dan ben je dat maar weer kwijt. Hierna Go… ook even moeilijk en daarna door naar EYW…. Even los…. heerlijk!!! De mannen staan weer top te spelen en de energie komt weer tot mij. Fearless is wederom prachtig en REAL is compleet los gaan en de zaal gaat eindelijk ook los. SOAG is helemaal goed en NYC Soul is ook weer goed, begin er al een beetje aan te wennen. Rain Down gaat helemaal los, even lekker springen en gek doen met de twee meiden naast me en de mannen gaan even het podium af om snel weer terug te keren met CC. BYLMG was daarna heel erg mooi, ging even “diep” en ALAYWT was een compleet feestje! Daarna de mannen weer af om terug te komen voor het laatste nummer, All Day And All Of The Night die gewoon altijd erg lekker klinkt. Jaaaa het Patro heeft geweten dat Kane er was en de Haarlemmers gingen los. Nu maar hopen dat het niet weer tig jaar duurt voordat ze het Patro aandoen… Kane en het Patro gaan best goed samen hoor mannen!!

Na afloop lekker naar buiten. Yas gaat even bij de kleine mooie man thuis kijken en ik begin met Leonie behoorlijk te stuiteren buiten. Tjonge jonge, hoeveel energie kun je nog hebben na 5 x Kane in 1 week? Nou HEEEEUWL veel!!!! Nasynchronisatie van mannen die achter een raam met elkaar stonden te praten…. iemand van de crew aanvallen… (sorry!)…. Nico om meer koeienbellessen vragen… komt goed… en Dinand even pesten…. (wat nou KWIJF???) hahahaha…. genieten van de tijd die Dinand neemt voor mama Yas en Floor… daarna Dennis nog even een fotoshootje mee doen en dan is het alweer tijd om in de auto te stappen…. Doeiiiii…. Tot laterrrrrrr!!!!! Een paar dagen rust en dan mogen we weer!!!

Tjonge jonge jonge wat een week!!!!!!!!!!! Het begon allemaal in die heilige wereldberoemde tempel Paradiso….. om vervolgens over te stappen op een giga marine schip en door te varen naar Eindhoven de niet zo gekste…. daarna door naar het volgens Nico “gevaarlijke” Arnhem en te eindigen in Haarlem in het altijd fijne Patronaat.

Het was fantastisch!! Meisjes en hier en daar jongens bedankt!!! Nieuwe aanhang… bedankt!!! Heb je HYVES????? Ik heb deze afgelopen week niet zo gelachen als in het afgelopen jaar. Daarvoor bedankt!!! Het heeft mij even een paar dingen doen vergeten… waarvoor dank! Ik zou dit elke dag wel kunnen! En natuurlijk Kane bedankt voor deze onvergetelijke Kane week! Zonder jullie niet die maffe gezellige gestoorde meiden ontmoet en zonder jullie zeker niet al die extra energie en al die heerlijke muziek en dans en spring momenten. Op naar RIJSSEN!!!!!!!

X

Kane @ Luxor Arnhem 14 juni 2008

En nummer 4 van deze week!! Op naar Arnhem, onbekende zaal voor mij nummer 2 van deze week. Anna komt met de trein naar Lelytown dus ik kan heerlijk een keertje eens rustig aan doen ’s ochtends. Broodjes smeren, even internetten, paar bakken koffie naar binnen gooien, tas inpakken en dan is het tijd om naar het station te rijden. Anna in de auto gooien en op naar Dieren, onze tussenstop van vandaag. Fijne toeristische route maar dat boeit niet, vin het eerlijk gezegd wel even fijn dat rustige rijden. Na een uurtje zijn we in Dieren en komt Leonie ook al snel aan zodat we de spullen over kunnen laden in haar auto en naar Arnhem centrum kunnen karren. Parkeerplaats zo gevonden en wat blijkt, vlak naast de Luxor! Beter kunnen we het niet hebben. We leggen een zeiltje neer (van Shir, gevonden in Leo dr auto, dus Shir je was er toch een beetje bij) en Leonie en ik gaan aan de overkant van de straat even een wc bezoekje doen want owwww wat was de nood weer hoog! Stelletje zeikwijven zijn we ook. In de zaak waar we gebruik mogen maken van de wc nemen we koffie to go mee en een chocolade voor Anna. Het zonnetje schijnt en we kunnen even wakker worden. Broodje erbij en genieten van de lekkere koffie.
Al snel arriveert de vrachtwagen, halloooooo alweer dan! En die parkeert vlak voor onze neus. Weg uitzicht! Hahahaha! Nah ja goed… het begon inmiddels ook alweer te spetteren en donkere wolken verzamelden zich boven ons. Niet weer een dag in de regen please??? Ik wordt er zo sjago van! Maar goed wat doe je eraan???

Na wat heen en weer ge-heyyyy heb je hyve? En heyyyy lang niet gezien ging ik Floor maar eens bellen, die woont in Arnhem en we zouden elkaar even meeten. Floor ligt alleen nog heerlijk te pitten dus dat komt later wel. Ondertussen hebben we alweer lol om van alles en nog wat. Helaas blijft het toch steeds regenen, hoewel er ook droge perioden bij zitten, gelukkig! Pfff….

Ondertussen belt Floor mij dat ze rond een uurtje of 3 ff komt buurten. Mooi, das champie tijd! Komt mooi uit dus! Rond half 4 is ze er dan. Wij hebben om 3 uur al de eerste fles meester gemaakt maar nu kan ook de tweede fles open. Proost!!! Fijn Floris weer even te zien! Nadat de champie op is begint het me toch een partij te stortregenen! Arme Floor, komt op bezoek, zitten we weg te zwemmen in de regen! Ach… ook dat mag de pret niet meer drukken, we zijn inmiddels wel wat regen gewent. Nadat de bui voorbij getrokken is, ik m’n vest heb uitgewrongen, vertrekt Floor weer op dr fietsie, tot morgen mop!!! En wij eten onze bij inmiddels bakker Bart gescoorde gezonde broodjes. Heerlijk even zo’n broodje gezond! Ondertussen wordt t al wat drukker maar niet echt heel druk. En weer valt er een flinke bui zo vlak voor de deuren open gaan. Fijn!!! Paraplu ligt inmiddels al in de auto maar ik heb nog een vuilniszak die ik maar over m’n kop trek, je moet toch wat. Om moedeloos van te worden dit klote weer! Gelukkig wordt het net voor de deuren los gaan weer droog. De deuren gaan om 8 uur open… pfff…. deuren? 1 Deur! En ja, iedereen wil door die ene deur heen en dat werkt niet!!!!! Als sardines in een blik worden we door de deur geperst en staan we al snel voor de nog dichte zaaldeuren. Of we even onze jassen en tassen bij de garderobe in willen leveren! HALLO!!! Ik ga echt nie m’n tas inleveren!!! ROT OP ZEG!!!! Dus de security krijgt aan alle kanten te horen dat wij dat niet van plan zijn en we houden gewoon de tassen bij ons. Echt hoor…. dit is weer nieuw! Sodemieter op! Na even wachten gaan de zaaldeuren open en kunnen we naar binnen. Laag podium en owww wat een gave zaal!! Ik kijk even rustig in het rond…. naar boven, om me heen… dit is wel heel cool zeg!!! Omgebouwde oude kerk. Heel gaaf… en heel klein dus dat kon wel eens wat gaan worden vanavond. Ik heb er weer helemaal zin in!!!

Even na half 9 begint Keith dinges weer…. en weer staat het geluid onmogelijk hard afgesteld. Pfff… oordoppen maar weer in dan, anders ben ik straks zo doof dat ik Kane niet eens meer kan horen. Na een dik half uur is Keith uitgedingest en kunnen we ons opmaken voor dat waarvoor we naar Arnhem zijn afgereisd. Kom maar door dan!!!!!

Wederom zo goed als op tijd (’t wordt bijna eng…haha) horen we de eerste klanken van Yeah Yeah Yeah en kan het los. Owwww ik heb er weer helemaal zin in! Na YYY meteen doorstuiteren op STS en even bijkomen op DLIPYB…. hij is weer mooi…. hierna weer los op WMIH, toch 1 van mijn favo’s momenteel en een rustmoment en even slikken moment op Go… daarna weer door naar het ook heerlijke EYW en ik begin alweer behoorlijk te zweten… heerlijk dit! Fearless is indrukwekkend met een erg mooie solo van Dinand en REAL is mijn tweede favo en owwwwwww wat was ie lekker vandaag! Willen jullie los???? ARNHEMMMMM willen jullie los?????? Laat jullie eens horen dan!!!!! En los ging Arnhem…. de zaal was net verbouwd maar ik vrees dat na dit Kane bezoekje de zaal weer gerenoveerd moet worden want het ging compleet los!! Heerlijk!!! Na Real even op adem komen op SOAG en voor het eerst konden we NYC Soul tot ons nemen. Apart… even wennen maar klinkt live toch ook wel lekker. Hierna Rain Down… deze werd echt hysterisch…. op een gegeven moment ging volgens mij bassist Ivo in de mist maar Dinand ging lachend op Joost af terwijl Dennis dacht dat er weer iemand anders zat te knoeien…. heel hilarisch en Dinand besloot daarop maar aan Rain Down een heel andere wending te geven… sorryyy het is een try out dus het mag toch mensen?? Willen jullie JAMMEN???? JAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!!! Owwww en wat toen volgde is een heerlijke Jam sessie, een heerlijke versie van Rain Down zoals ik um altijd wel zou willen…. Iedereen ging volledig uit de plaat, energie werd er vanuit de zaal aan de mannen gegeven en weer terug…. het was te KICK!!! Onbeschrijfelijk heerlijk!!! Wat hou ik toch van deze band! Na Rain Down gingen de mannen even van het podium af en kon ik even mijn adem weer terug vinden. Al snel waren ze terug voor CC, die ik steeds leuker vind worden live en hierna het prachtige BYLMG waarin dit keer Leona een solo toegewezen kreeg en ik vond dit eigenlijk wel heel erg gepast en ik hoor haar liever dan dat gemekker van Ilse de L. Dus top! Daarna totaal nog even 1 keer helemaal los op ALAYWT in een volgens mij weer langere versie. Hierna was het klaar…. Dachten we… alle mannen behalve Dinand waren al van het podium verdwenen en Dinand vroeg ons willen jullie er nog 1??? JAAAAA HALLOOOOOO natuurlijk willen we dat!!!!! Dinand haalt de rest terug en we worden nog getrakteerd op All Day And All Of The Night!!! Yeah BABY!!!!!!! Wat een optreden!!!!! Dit is niet normaal meer hoor! Hahahahaha! Lekkerrrr!!!!

Hierna snel naar buiten want owww wat was het weer heerlijk warm binnen. Dus even afkoelen en even nastuiteren. Iedereen was nog heerlijk hyper en we hebben weer heerlijk gelachen. Ik was m’n stem inmiddels zo goed als kwijt. Nog even een picca met Dennis m’n held… Leonie deed maar het woord aangezien ik er bijna door mijn stemverlies niks meer uitkreeg dan gepiep…. en daarna een heel leuk gesprek met Nico. Ja het was gevaarlijk vanavond joh! Hoezo Nico??? Hahahaha! Er gebeurden gevaarlijke dingen! Ow??? Ja volgens Nico was dit daardoor toch wel de gaafste tot nu toe. We kregen nog “hoe moet ik op een koeienbel slaan les…” ik had het goed!!! Volgens Nico heb ik muzikale kwaliteiten… hahahaha…. Tuurlijk Nico! Ik laat het graag aan jou over hoor!!! En een picca met Nico en daarna lekker naar huis. Wat een avond!!!!!

Snel weer terug over de landwegen… en om 2 uur lag ik in m’n bedje. Morgen weer…. nou ja morgen? Straks!!! Maar of deze avond overtroffen kan worden betwijfel ik…. hoewel…. met Kane weet je het maar nooit en Kane in deze doen doet je nogal vaak verassen…. dus…. op naar het Patronaat!!!

Kane @ Effenaar Eindhoven 12 juni 2008

Kane numero 3 van deze week, op naar Eindhoven. Eindhoven de gekste dus dat zou wat moeten gaan worden toch?

Eerst even rustig wakker worden en nog snel wat boodschapjes doen en daarna weer op pad. Op naar carpoolplek te Vianen. Ik was al vrij snel gearriveerd, het was zowaar redelijk doorrijden, en Anna arriveerde een minuut of 10 na mij. Spullen overladen en op naar Eindhoven. Onderweg begon het al te regenen en dat is niet meer opgehouden. Hmmzzz… niet zo fijn dus! Nou ja goed, we kunnen er toch niks aan veranderen.
Al snel waren we bij parkeerplek en besloten we in een cafetaria even een bakkie te doen en te wachten op Leo, die ook al snel ter plekke was. Na bakkie leut de trein in, op naar het centrum van Eindhoven. Een paar minuten later stonden we daar al en nadat we even de weg gevraagd hadden stonden we zo voor de Effenaar. Gelukkig was er nog een klein stukje afdak dus konden we nog even droog zitten. Broodje eten, watertje drinken en Leo maar alvast het eten voor de avond halen. Ook moest er de inmiddels traditionele champie gehaald worden maar in Eindhoven doen ze daar blijkbaar niet aan want de AH had niet eens champie! Ja alleen tijdens de feestdagen! Nah ja zeg! Eindhoven de gekste?? Hmmzzz…. Hahahaha… nou ja dan maar wat anders waar alcohol in zit. Al is het maar om warm te worden want owww wat was het koud.

Even later kwam ook Tai, hellowww schat! En gingen we ons maar voor de deur instaleren. Het regende nog steeds en daar werd ik niet echt vrolijk van. Maar goed, het mocht de pret ook eigenlijk niet drukken, dus lol hadden we ondanks het klote weer, toch wel.
Snel even wat eten, gezond dit keer, salade van de AH, en ondertussen werd het langzaamaan al wat drukker. Heel even leek het droog te worden maar dat was alleen maar een schijnbeweging. Het stortte lekker door…. ken die douche uit????

Een half uur voordat de deuren open zouden gaan werden er ineens mededelingen op de ramen geplakt: NO PHOTO! Nah ja zeg!!! WTF??? Camera’s werden snel zo goed en zo kwaad als het kon, verstopt in de hoop toch een camera mee naar binnen te krijgen. Nou dat zou wat gaan worden zo als het open gaat…. ik heb hier zo geen zin in! Gezeik weer! Hele week en vorige week ging het goed, totaal geen tassencontrole en nu dit! Oké… ying yang…. adem in adem uit.

Op tijd (gelukkig want de regen begon door m’n vessie te lekken) gingen de deuren los en ja hoor! 2 Security mannen hielden iedereen tegen en begonnen op hun gemak alle tassen grondig te doorzoeken. Iemand voor mjij moest al snel de camera inleveren maar die domme security was hier niet op voorbereid want ze hadden niet eens bonnenboeken bij de hand! Tjonge jonge jonge… als je nou zo nodig die dingen wilt inpikken zorg er dan ook voor dat ook dat goed geregeld is. Ondertussen was ik aan de tassencontrole beurt en ik heb daar voor m’n gevoel wel 5 minuten gestaan. Elk vakje, tot op make-up tasjes aan toe, alle inhoud werd grondig doorzocht. Echt… pfff…. maar goed, ik kon mezelf daar wel over opwinden, ik besloot dat niet te doen en de security meneer gewoon maar z’n ding te laten doen, tot ergernis van iemand achter mij. Ja hallo, ik heb dit niet bedacht!!! Nadat de tas was doorzocht kon ik 2 trappen beklimmen en kon ik rustig de zaal inlopen. Al die strenge controles hebben dan ook wel weer het voordeel dat iedereen 1 voor 1 naar binnen kan. Dus dat ging wel erg relaxt.
Zo…. nog even ontspannen dan maar…. watertje erbij en blij zijn dat ik toch m’n camera mee heb (ja ik ben natuurlijk niet achterlijk…. ik heb meer vakken in m’n tas!).

Al snel begon Keith weer z’n ding te doen. Ik baal zo dat het geluid elke keer weer zo hard staat…. Dus de oordoppen maar weer in. ‘T is niet mijn muziek, het is niet mijn ding maar goed, het hoort er even bij deze try outs. Na een half uurtje is het alweer voorbij en kan er opgebouwd worden voor Kane.
Wederom op tijd horen we de eerste klanken van Yeah Yeah Yeah al en konden we ons weer opmaken voor een klein 1,5 uur Kane. Ik besloot dat ik helemaal geen zin meer had in foto’s maken en dus kon ik een avondje ff lekker beesten. Ik heb genoten, gedanst, gesprongen en me weer heerlijk in het zweet kunnen werken. De inmiddels bekende setlist kwam voorbij, alleen was dit keer Tough weer toegevoegd. Het blijft even een moeilijk moment voor mij en dus hou ik het ondanks mijn gevecht ertegen, weer niet droog. Even dwalen mijn gedachten af naar mijn moeder die me vandaag toch wel weer liet schrikken met een dingetje… een dingetje waarvan de uitslag over 2 weken te horen is…. even die emotie kwijt… het moet maar even… het is niet anders, het is zoals het is. Alleen hierna kan ik mezelf niet helemaal herpakken, doorstuiteren probeer ik wel, maar het lukt niet erg meer. Het is wat het is.

Nadat de mannen hun ding weer hebben gedaan gaan we kijken of het buiten inmiddels droog is geworden. Even napraten…. weer heb ik het moeilijk…. gelukkig is daar een schouder naast me…. Even deppen, even slikken…. nu is het genoeg geweest Natas…. klaar! En….met een inmiddels half weggevaagde stem hebben we nog een hele berg lol buiten. Ik heb in tijden niet zo gelachen! Tjonge jonge jonge…. Hahahaha! Vuurwerk op de achtergrond… ohja… Guus speelt vandaag ook! Nee joh… is vuurwerk voor ons!
Het is koud buiten maar omdat we zo’n lachstuip hebben blijven we warm. We horen door een lopofoonding zeggen: ja hek snel weer dicht straks komen ze het terrein op! Hallo!!! We sporen niet maar we zijn niet achterlijk! SNELLLLL het terrein op!!! Hahaha…. nee we blijven netjes voor het hek. Dinand komt nog even babbelen… was het geluid wel goed? Hij had het idee dat ze niet zo goed te horen waren omdat het publiek nie zo wilde… nee hoor, geluid was top Dinand! Gevraagd wordt of ze nummers als Hold On eerdaags weer ene keer spelen… nee, voorlopig echt alleen het nieuwe werk en hier en daar wat “ouds” tussendoor. Oké… nog een fotootje hier en daar…. Bedankt voor je tijd weer Dinand! En weg ging ie… Mister van Leeuwen kwam ook nog aanwaaien… ik ben moe, foto????? Stond al in zijn fotostand en het moest een groepsfoto worden. Dus ff snel wat groepsfotootjes en ook Dennis verdween lekker naar huis. Ook wij besloten afscheid te nemen, we moesten tenslotte ook nog een stukkie karren, en Tai bracht ons heel lief naar de parkeerplek want de treinen reden inmiddels niet meer.

Snel de auto in, snel richting Vianen, snel mijn eigen auto in en snel naar huis, m’n warme bedje in want ik had het ijskoud gekregen. Dubbel dekbedje op het bed en slapen maar. Als een blok viel ik weg, Kane op de achtergrond in mijn hoofd als een film weer aan me voorbijgaand.
Het was een speciale, heerlijke dag en Kane was wederom top ondanks dat de zaal niet zo losging als bij de voorgaande try outs. Ik heb genoten!!! Op naar de volgende!!! Arnhem de gekste dan maar??? We gaan het zien…. eerst een dagje bijkomen.

Kane @ schip Hare Majesteit Rotterdam te Noordzee / Den Helder, 11 juni 2008

Ja, je kent ze wel, die belspellen, die vreselijk irritante belspellen, waarbij je elke keer weer denkt, nee dit keer sla ik over, dit keer even niet, maar ik kon het toch weer niet laten en na 1 dag me de schompes te hebben ge-smst won de volgende dag Anna kaarten. En ik mocht met haar mee! Heel erg blij natuurlijk maar ook een beetje dubbel omdat onze 3e musketier geen kaarten had. Helaas mocht dat na bakken smsjes ook niet lukken.
De dag na Paradiso was het dan eindelijk zover. We hadden elkaar al lekker op zitten stoken met ja, we gaan kotsen en hoe komen we zonder kleerscheuren die boot op. Dat zou wat gaan worden!

De verzamelplek was dit keer huize Leonie. Nadat ik een toeristische route door Noord-Holland achter de rug had landde ik als laatste bij haar thuis alwaar Anna en Peter en Rob al zaten te wachten. Nog even een bakkie en daarna op weg, Shirley nog even oppikken en hup op naar Den Helder. Om 2 uur waren we ter plekke, de Marinebasis op en ons melden dan maar. Alleen waren we iets te vroeg en werden we vriendelijk verzocht nog even ergens anders te gaan vertoeven. Op naar een drankje en een hapje voor de liefhebbers dan maar. Shir, Anna Leo en ik belanden in een café achtig iets en dronken en aten nog even snel wat. Plaspauze en daarna terug naar de basis. Nu konden we ons wel melden, we moesten onze identiteit passen laten zien en de weg naar de boot werd ons gewezen. Auto weer in en hup naar de haven. Even verkeerd in geschat waar we moesten zijn, nee hoor we zijn niet nerveus, maar al snel zagen we de rode Q Music vlaggen en konden we wachten op de overtocht naar het grote schip. Nadat iedereen er was (bekenden maar ook heel veel onbekenden) werden we naar het overtochtbootje begeleid. De spanning steeg…. Zullen de magen het wel houden? Het waaide best hard dus hopen maar dat het allemaal goed gaat. Nadat iedereen de boot was ingeleid en we allemaal een voorzorgsmaatregelenregelement hadden gekregen vaarden we richting het grote schip. Gelukkig viel de overtocht mee, ja het schommelde zo af en toe een beetje maar het ging allemaal goed. Al snel zagen we het schip in de verte liggen en nog sneller leken we het schip in te varen. WOW! Dit was gaaf!!! Zo met de kleine boot de grote boot binnen varen. Heel speciaal!
Hierna werden we het schip verder in geleid en naar boven begeleid, op naar het helikopterdek. Paar steile trappen op en al snel stonden we op het dek. WOWWWW! Het ene WOW moment na het andere volgde. Dit is echt gaaf!

Alles was tot in de puntjes goed verzorgd, er stond drinken in overvloed klaar en later was er in overvloed ook allerlei lekkers te eten. Binnen in de hangar stond het podium opgesteld en ook een podium waarvandaan Q de radio uitzending deed. Jeroen van Inkel was degene die hiervoor z’n best stond te doen. Er hing een heel vrolijke, gemoedelijke sfeer. Iedereen liep relaxt rond te kijken, foto’s te nemen, wat te drinken, lekker kletsen. Echt heel erg top dit.
Uiteraard, nadat wij een beetje van alle indrukken bijgekomen waren, werden we weer strontmelig… haaai HEB JE HYVES????? Klonk dan ook regelmatig over het schip heen…. zelfs de crew moest eraan geloven en later ook een hoop mariniers…. Tjonge jonge, wat zijn we toch ook een stelletje gekken bij elkaar. Echt heerlijk. Zonder al die Kane gekken zou Kane echt niet zijn wat het is. Het complete plaatje van heerlijke muziek en heerlijke momenten met al die stuitermaatjes dat is Kane. Maar goed, dat snapt toch nooit iemand als je t uit probeert te leggen dus ach….

Om 17:30 uur landde de heli met D en D erin. Nog even een radiointerview en snel erna klommen de mannen het podium op. Het feest kon beginnen want Kane was binnen!!! Dennis kwam met camera het podium op, vol in mn giegel dat ding, haai Den… doe ff weg…. toe nou…. Dennis zet camera op een versterker en draait um vol Anna en mijn kant op, nee echt hoor, doe nou ff draaien joh! Dennis draait camera iets weg maar even later weer vol in de giegel… ohmy…. wat gaan we met deze opnamen doen??? Ik heb copyright hè Den??? ;) Dinand kwam in wit marine achtig jasje op en ik kijk naar rechts… zie een blik en we schieten allebei in de lach… ach best leuk jasje hoor Din! YYY werd ingezet en het kon los. En los ging ik! Heerlijk! Alsof we in Paradiso nog niet genoeg Kane hadden gehad… hahahaha…. een iets kortere setlist dan bij de try outs werd gespeeld. Op een gegeven moment moest Dinand er even wat moeite voor doen om de in de achterkant van de hangar rondhangende mariniers mee te krijgen. Ze stonden blijkbaar met de armen over elkaar het hele gebeuren te aanschouwen en Dinand riep ze vriendelijk en met een grote glimlach tot de orde. En ja, als ze niet willen dan doe ik ook niks meer, en Din gaat ook met de armen over elkaar heen staan kijken… hahahaha….. dit blijkt effect te hebben want hierna gaat de hele hangar inclusief de mariniers uit haar dakje! Fearless wordt ingezet, Din: “hallo, andere lamp graag, ik zie niks, zo kan ik niet spelen” Dennis: “ja en ik ook graag want ik kan ook niet spelen” echt grote mannen worden ineens kleine melige pubers op zo’n groot schip, hahaha… en een lol dat ze hadden en die lol die sloeg over op het publiek. Na het laatste nummer van de setlist (ALAYWT) kwamen de mannen gewoon terug voor een extra nummer, zo’n plezier hadden ze erin en wij vonden dat natuurlijk helemaal niet erg! Hierna was het toch echt afgelopen en konden we even bijkomen. Setlistje scoren en hup naar buiten. Lekker wat drinken mee en even uitwaaien. Hoe relaxt was dit allemaal zeg!

Even later komen D en D naar buiten en wordt er uitgebreid de tijd genomen om met een heleboel mensen op de foto te gaan. Groepsfoto hier, fotootje daar…. erg gemoedelijk allemaal maar ik laat dit even aan me voorbij gaan. De mariniers willen allemaal zo graag een foto en ik zie ze al zo vaak dus nu even niet. Leuk om alles te aanschouwen zo van een afstand en leuk ook om te zien hoe D en D genieten en lol hebben. Wij hebben ondertussen ook de grootste lol… HAAI HEB JE HYVES???? Karin, die haar b-day viert, is helemaal losgeslagen en komt met allerlei foto’s terug van haar en mariniers… hahahaha. Ook wij maken nog even wat foto’s, groepfotootje hier, fotootje daar… de sfeer is ontspannen en gezellig. We praten en doen nog even gek met wat crewmannen want ook voor hen is dit weer een speciaal dingetje en ondertussen gaat het schip langzaamaan weer terug naar de kade. D en D worden van boord gevaren met een ander bootje en een uurtje later staan wij ook weer aan wal. Van Q krijgen we nog een goodiebag en we maken nog snel wat foto’s aan de kade om vervolgens snel naar de auto te gaan want we hebben het koud gekregen. Afscheid hier, afscheid daar, het was top meiden, super bedankt voor de top sfeer!!! Wij duiken de auto al stuiterend in en besluiten onderweg toch nog maar even een mac te pakken want echt zin om naar huis te gaan hebben we nog niet. We zitten nog veels te veel in een goede sfeer, in een heel goed en blij gevoel, gelukkig gevoel en dit willen we zo lang mogelijk vasthouden.

Bij de mac aangekomen treffen we een gezellige bediende die niet raar staat te kijken van onze zeer erge meligheid. Hij doet gewoon gezellig mee! Hahahaha! We bestellen nog even wat te eten en Anna trakteert ons op ijsjes. Lachen gieren brullen in die mac. Ja en dan ist toch echt tijd om te gaan rijden. Onderweg nog even telefoonterreur uitgevoerd…. HAAI HEB JE HYVES?????? Echt niet te beschrijven maar we hadden spierpijn in de buik van het lachen…. Dit is niet normaal, wij sporen niettttt!!!! WHAHAHAHAHAHA! Nadat we bijna iedereen die we wilden terreuren hadden gehad waren we alweer thuis bij Shirley om haar thuis af te zetten en snel erna ook weer bij Leonie thuis. Ik snel de auto in en snel naar huis. Nu met een wat minder achterlijke route met een uurtje ook thuis en snel het bedje in want er stond de volgende dag alweer Kane op het programma.
Wat een dag, wat een heerlijke dag!!! Anna thanks dat ik mee mocht! Aan iedereen met wie ik zoveel lol mocht beleven: een hele dikke vette thanks voor deze werelddag!!! Het was er 1 om niet snel te vergeten! Enorm bedankt hiervoor!
Tot morgen!

(Foto's Heli thanks 2 Judith, groepsfoto, foto Anna en ik thanks 2 Melanie, foto's in overtochtboot ook thanks 2 Melanie en Shirley)

Kane @ Paradiso 10 juni 2008

Zoooo vandaag de eerste van de 5x Kane deze week. Jaja, niet normaal maar ach… je leeft maar 1x toch???

Eerst nog even een ochtendje werken. 7 Uur al op kantoor, kwart voor 10 een sms, ik ben er! Halloo!!!! Ik ben er straks!!! Hahaha…. Ff bellen naar Paradiso…. gezellig al daar… jaja… mag over een uurtje afsluiten. 2 Minuten voor 12 sms: je mag afsluiten! Oké oké, ik ga al… haha…. auto inladen en rijden maar. Onderweg echt de ene pech na de andere… eerst file op de Hollandse Brug, weg zweten en ik moet plassen dus schiet es op!!!!! En nadat alles weer reed stond bij Diemen de brug ook gewoon wagenwijd open!! Ja halloooooooo ik moet erdoor ja!!! Oké, ying yang zennnn…. was het maar niet zo heet in die auto en moest ik nou maar niet zo nodig naar de pleeeeeeeee! Na 10 minuten eindelijk die brug naar beneden. Nog 10 minuutjes doorkarren en hopla, afspraakplek gehaald!!! Anna onthaalde me, spullen uit auto en hup richting tram. Na 10 minuten tram Leidscheplein bereikt en snel naar Paradiso, HALLOOOOOOOOOO dan!!!! En nog sneller naar een wc….. tjonge jonge jonge, die sluitspieren zijn ook niet meer wat ze geweest zijn ;) Café (hier zijn pratende plee’s Anna, das leuk) in, ja hoor, heb ik dat…. Halloooooo haai…. ook goedemiddag man met hoed…. hup snel de trap af en hup snel de wc in. Pratende wc’s waren op stil gezet, snel de blaas leeggooien en weer snel naar buiten. Wij zijn best goed in netjes negeren… ;)

Bij Paradiso eindelijk ff zitten, wat eten, drinken en het kon los. Ik was echt weer hyper de pieper… alle voorbijgangers moesten het ontgelden. Haaiiiiiiiiiiiii Hallooooooooo Joehoeeeeeeeeee!!!! Een lekker, ietwat te jong, ding fietste voorbij…. Keerde om, mag ik wat vragen??? Jonge jij mag alles!!! WHAHAHAHAHA!!! Bleek dat ie een screentest had, of what ever…. Na de test komt ie weer langs, hallooooooooooo hoe ging het? Mag ik je handtekening alvast? EN HEB JE HYVES????? WHAHAHA! Die jongen liep van schrik hard weg. Vanaf dat moment was het bij elke voorbijganger de standaardtekst: HAAI, HEB JE HYVES????? Schijnt dat dat normaal is tegenwoordig… soort van nieuwe versiertruc? Ik weet t niet maar we hebben wel gegierd van het lachen.

Om 3 uur was het champie tijd alleen was de champie er nog niet…. Shirley zou dit keer meenemen maar die was wat verlaat. Even na drie-en was ze er dan toch en kon de fles open…. wij nog zeggen, Nico is weer te laat, en wie komt daar weer aanlopen??? Echt hij ruikt het gewoon of zo hoor! Nico wil dit keer geen champie, Nico is beetje ziekjes, dus wij zuipen de 2 flessen maar met z’n allen leeg. Gezelligggggg! Volgende x 3 flessen??? Hahahaha….

Half 5 etenstijd, patat smaakte nu beter dan in Tivoli, red bulletje erbij en wachten op het opengaan van de deuren. Even voel ik me niet zo goed…. even wordt ik duizelig…. even denk ik… ohmy… maar t kwam goed. Iets over 7 uur gingen de deuren al open en stonden na een beetje dringen bij de deur, weer geïnstalleerd op onze plekken. Zitten, nog even zitten, toch maar een paracetamol, even een beetje rustig doen Natas (hoe????) en ja toen moesten we er weer aan geloven, Keith dinges hobbit kwam weer op het podium en mennnnnn wat stond het geluid slecht en te hard afgesteld!!! Anna, hebbie nog zakdoeken??? Ohja, die heb ik! Hup, doeken in de oren want anders horen we zo Kane niet eens meer!!!
Wel handig was dat de bas zo hard stond…. konden we nog wat trilplaat oefeningen doen…. ieder nadeel heb ze voordeel toch???

Precies op tijd (echt dit moet geen gewoonte worden hoor…. zijn we niet gewent!!!), om half 9, worden de eerste klanken van YYY ingezet en we kunnen los. T begint een beetje mat vergeleken met Tivoli maar zeker niet verkeerd. Ik sta meteen te genieten. Zodra Wanna Make It Happen begint gaat het langzaamaan echt totaal los. Heerlijk nummer, echt helemaal mijn ding geworden, en owwwww wat stralen de mannen weer een energie uit! Een stralend lachende Dennis staat voor m’n neus te gitaren als een beest (eindelijk weer, die lach had ik de afgelopen 2x gemist) en ik sta voluit te genieten. Paradiso heeft toch altijd iets magisch, iets speciaals, en das te voelen ook! T gaat los, nou ja, op een paar op het balkon maar steenvast blijvende zittende mensen (ik snap echt niet dat je kunt zitten bij een Kane concert hoor!!), iedereen gaat los! Heerlijk!!!! Bij REAL gaat het helemaal los…. Echt Dinand hoe hoog kun je springen??? Is nie normaal hoor….hahahahaha…. wel heerlijk!!! Wat een energie!!!! Het ging compleet los!!!! Zo los dat na REAL Dinand vroeg of we SOAG lekker mee wilden zingen want hij moest even op adem komen, hahahahaha! Tuurlijk Din, voor jou doen we dat! Bij CC kreeg de andere gitarist Robin een solootje en nah ja… echt…. Din sprong bovenop um en hopla, daar lagen ze met z’n tweeën op de grond! WHOEHAHAHAHA! Din bleef vervolgens maar zitten… beetje moe Din??? WHAHAHA! Hierna even bijkomen met het altijd mooie Before You Let Me Go en hierna nog 1x los op As Long As You Want This in een hele lange versie! Owwww dit was fijn! Dit was heel fijn!!!

Even uitblazen en daarna buiten afkoelen. Stuiter de stuiter buiten, iedereen was weer vol nieuwe energie en nou ja, ik ga niet herhalen wat er allemaal gezegd is, t ging ver… laten we het daarop houden, hahaha. Errug gezellig, m’n geboorteplaats heeft geweten dat we er waren!

Nog even een kleine geinige halve boksontmoeting met Din en een paal en daarna was het tijd om af te taaien, tot morgennnnnn!!!!!!!! Trammetje in, autootje in, nog even zingen voor Karin want die is jarig en dan snel met een hard gangetje naar huis. 1 Uur thuis, snel bed in, morgen weer vroeg op het werk aanwezig moeten zijn. Niet snel kunnen slapen, Kane speelde maar door m’n hoofd en al snel ging de wekker weer.

Het was weer geweldig, het was weer top!!! Ik heb genoten en ik ben echt terug na een flinke Kane dip. Gelukkig mag ik nu nog 2x en dan een dag rusten om vervolgens weer 2x uit de plaat te mogen gaan. Owwww dit is fijn!!!
Bedankt meiden voor weer een onvergetelijke dag!!! Kan het niet vaak genoeg zeggen, zonder jullie is het never nooit compleet!!!!

En natuurlijk onze grote heldin wederom bedankt… echt bedankt voor het aanwezig mogen zijn bij dit bijzondere gebeuren. Diepe buiging!!!

TOT SNEL!!!!

Kane @ Tivoli Utrecht, 5 juni 2008

Eindelijk was het dan zover…. de officiële try out tour ging vandaag van start. We hadden al de try out voor de try outs gehad (Paard) en de 3FM Awards en de tv Try Out bij TMF. Na de heerlijke fansitebijeenkomst van gisteren, was het nu dus tijd voor de try out tour van juni 2008.

Dinand vroeg gisteren al aan mij toen ik zei, tot morgen in UTRECH, ja wanneer hebben we daar nou voor het laatst gestaan? Volgens mij was dat 2004 Dinand, ohja, voor de verbouwing… uuhhh… dat weet ik niet maar het is zeker al 4 jaar geleden. Nou dat wordt top dan morgen! Met die boodschap gingen wij vandaag op pad.

Eerst nog even werken… pfff… dat viel niet mee na een avondje Kane maar m’n werkgever is inmiddels wel wat gewent van mij. Half 12 hield ik het niet meer en dus gooide ik de pc uit en ging in mijn bolide op weg naar Nieuwegein (joh, ik had daar wel kunnen blijven…). Half 1 was ik ter plekke, hallooooo lang niet gezien joh! Na een omkleedpartij, wc bezoek, de auto in, op naar onze stationshalte vanwaar we zouden treinen. Daar aangekomen missen we natuurlijk net de trein, ja, wij letten ook weer niet op. Maar al met al toch treintje gepakt en na een stukkie lopen waren we rond 10 over 2 bij Tivoli.

Daar stond Leonie ons al op te wachten en binnen in de gang zat de rest ook al gezellig samen te zijn. Hallooooooo dan!!!!! Long time no see!!!!! Ja en wat er toen gebeurde is eigenlijk niet te beschrijven en misschien is dat maar goed ook…. Het is TE erg voor woorden…. Dus zal ik of zal ik niet….???? Misschien de gekuiste versie? Laten we dat maar doen….. ok…. Komt ie hè??? Wij roepen altijd, waar is m’n depentslip??? Daar geef ik verder geen uitleg bij, vul het zelf maar in, hahahahaha! Nu had Leonie dat waarschijnlijk iets te vaak gehoord en iets te goed onthouden want wat doet die muts? Die geeft ons 3en een cadeau en wat zat er ik het pakketje??? Juist…. TenaLady’s. Ohmygodditisnietnormaal!!!! HAHAHAHAHAHA! We kwamen natuurlijk niet meer bij en voor ik het wist hadden Anna en Carool die dingen al aan! Gieren van het lachen, tranen over de wangen…. Ding op m’n kop gezet en daar stonden we dan… dit kon ECHT niet! Om het nog erger te maken zeg ik nog, als meneer DvL nu maar niet binnen komt lopen of zo…. en ja hoor, alsof de duvel ermee speelt, wie komt daar de gang in lopen? Sta ik daar met dat ding op m´n kop! Nah ja…. We konden niet meer van het gieren van het lachen, Anna was op de grond gedoken, Ik dook achter Carool en Carool kon nergens heen…. Hahahaha piste zowat in mn broek! Nou had dat dan wel weer gekund nu met die TenaLady’s…. Tjonge jonge jonge…. Wat een binnenkomer…. ECHT….. WIJ SPOREN NIET!!!!!

Hierna ff uitblazen hoor…. Ff rust….ff zennnnnnnnnnnn……… of toch niet? HAHAHAHAHA! Ik had nog spierpijn in m’n buik van het gieren van gisteren maar daar is nog een behoorlijke portie spierpijn bijgekomen…. wat hebben we weer vreselijk gelachen en de boel op stelten gezet. Gelukkig zit je bij Tivoli niet op straat te wachten maar binnen in een gang, anders waren we echt opgesloten hoor.

Rond 3 uur hadden we een date met Nico… er moest champagne gedronken worden. Maar ja, geen Nico te bekennen nog maar wij hadden wel dorst gekregen. Fles toch maar open dan. Bijna laat Carola een TL buis kapot knallen maar dat boeit niet, wij zitten aan de champie. Net als we geproost hebben komt Nico aan, jaaaa sorry ben te laat…. heb haast…. nou Nico hier is je champie, Leo brengt het hem en weg naar binnen is ie. Soundchecken.

Even een plaspauze? Carool en ik gaan ff een wc opzoeken, vaag café, vage mensen en als we na de wc weer naar buiten lopen komt Sandra binnen lopen, wij gillen…. Whaaaaaaaaaa, heel Utrecht moet het gehoord hebben, iedereen zat ons duf aan te kijken maar dat boeit niet. Stuiter de stuiter over de straat naar Johnnie, haloooooo dan dansmaatje!!! Hahahaha! De rust op het terras ernaast was behoorlijk verstoord.

John en San gaan nog even wat eten en wij gaan weer terug naar onze hangplek. Het werd etenstijd en Leonie en Melanie gingen patat halen. Ondertussen werd het stilaan ook al wat drukken in de gang. Gezellig druk met een aantal bekenden. Zelfs mensen die ik jaren niet had gezien, doken weer op.

Na het eten kreeg Carola het weer op d’r heupen (niet zoveel red bull meer hoor) en ow my wat heb ik weer gelachen…. Hoeveel snoep kan iemand in z’n gezicht proppen…. veel dus…. En dan die serieuze blik erbij…. ik had het niet meer, tranen over de wangen. Foto kan ECHT niet, onherkenbaar gemaakt ;)

Hierna was het ineens half 8 en moesten we snel opstaan want de deuren gingen los. Redelijk relaxt konden we (wederom zonder controle) naar binnen en was het wachten op het voorprogramma (ohja… ook dat nog…). Het begon zowaar allemaal redelijk op tijd… tussendoor nog even gestoord doen, van bovenaf was dat klaarblijkelijk helemaal goed te zien ;) en hoe eerder dat voorprogramma weg was hoe beter. Niet mijn ding en ook niet van mijn omstanders. Ze deden hun best hoor, maar vond t nogal langdradig en die zanger deed een beetje eng…. helaas krijgen we dit de komende weken vaker te zien.

Ook weer redelijk op tijd klonken de eerste klanken van YYY alweer vanuit de speakers en kon het los. En los ging het!!! Vanaf het eerste moment tot aan de allerlaatste toon, het ging totaal los en het dak van Tivoli ging eraf!!!! Wat een heerlijke setlist! Evenals gisteren weer DLIPYB en GO en Fearless maar nu ook toegevoegd NYC Soul, Tough en ALAYWT. Bij het zien van deze setlist voorafgaand aan de show werden we al gek, maar nu de show draaiende was werden we nog gekker. Wat was het genieten geblazen, wat was het goed, wat waren de mannen en vrouw op het podium goed. Dinand ging tekeer als een waar podium beest… even dacht ik, doe nou rustig joh… straks krijg je een toeval ;)! Haha! De vibe die op het podium losgebarsten was, sloeg neer op ons en ik ben ik tijden niet zo uit mijn plaat gegaan als gister.

Ook was daar een emo moment. Het liedje Tough werd uitgelegd…. een voor mij ontroerend dankwoord aan Dennis van Dinand…. Dinand zag het namelijk niet meer zo zitten met het bandje Kane… Dinand kwam uit een donkere periode na Fearless en alles wat er daarvoor en omheen is gebeurd…. Dinand had eigenlijk niet meer zo´n inspiratie om liedjes te schrijven… Dinand was gewoon even helemaal leeg…. discussie tussen Dinand en Dennis was het gevolg…. praten….heftige woorden….even rustpauze van elkaar…. en dan toch weer nader tot elkaar komen als Dennis zich tot Dinand richt en hem vraagt de moed niet op te geven en door te gaan met nummers schrijven…. Dinand is hierdoor weer terug op aarde en begint weer te schrijven…. dankzij Dennis is Kane nog levend…..daarvoor Tough…… Dinand zegt een klein emo momentje te hebben, Dennis geeft hem een vriendelijke aai over de snoet…. bij mij stromen de waterlanders al dik over de wangen…. bij mij zit deze band zo diep in m´n wezen geworsteld…. ook nadat ik even een behoorlijke Kane dip heb gehad…. deze woorden deden me heel erg veel…. Dennis was al heel erg lang mijn grote held….dit weten de meeste van jullie wel, maar na het horen van deze woorden is zijn heldschap groter geworden. Door Dennis is mijn bandje er nog, door mijn held kan ik hier vanavond staan, kan ik genieten, springen, gek doen met mijn lieve lieve stuiterbal maatjes, kan ik even vergeten dat er momenteel andere dingen in m´n leven spelen die ik even wil vergeten….. Mijn hemel zeg…. dit doet me meer dan gedacht!!!!!!!

Het droogdeppen wil niet erg maar gelukkig komt na Tough een aangename afsluiter, AS LONG AS YOU WANT THISSSSSSSS!!!!!! Even weer keihard doorstuiteren!!!! Damn wat zijn die mannen toch goed en owwwwww wat is dit fijn!!!!!!

Totaal uitgeblust maar ohzo voldaan blijven we even achter in de zaal als de mannen al van het podium vertrokken zijn. Even op adem komen….. en dan toch maar naar buiten om op te drogen en na te praten. Daar was de sfeer al net zo goed als in de zaal en gingen we nog even flink door met stuiteren. Lachen gieren brullen, ze hebben het geweten in Utrechhhh dat wij er waren, hahahaha!

Nog even een babbel moment met Nico, hele uitleg over hoe de champagne nou smaakte…. Hahaha… en jaaaaaa ik heb jullie gezien hoor!!! Goed zo Nico.... haha.... gekke Nico! Nog een fotomoment voor Tai met Den en toen was het bye bye allemaal en konden we weer terug naar het station. Even wachten nog en daarna de auto in en naar huis. Even voor 2 uur thuis, het rijden ging een stuk beter dan gister, snel ff updaten en toen naar bed. Niet kunnen slapen omdat de hele show opnieuw aan me voorbij trok, woorden, mooie woorden….heerlijk dansen en springen….. het was me het avondje wel zeg!

Mannen bedankt voor het op stelten zetten van Tivoli!!! Met recht de beste Kane in Tivoli ooit!!! Bedankt voor de vibe!!! Dit is er weer één om niet te vergeten!

Meiden, bedankt voor de enorm goede sfeer en voor de vele hysterische lach momenten! Zonder jullie is het feestje nooit af dus thanks!!! En ja John…. daar hoor jij ook bij ;) En natuurlijk wil ik van deze gelegenheid gebruik maken om 1 persoon in het bijzonder te bedanken…. zonder haar was dit alles niet mogelijk geweest….. ik noem geen namen want ze weet zelf wel dat dit tot haar gericht is…. Echt enorm bedankt…. het was weer fantastisch!

Fansitemeeting 4 juni 2008, Oefenstudio Delft

Dinand had het ons al verteld bij De Wereld Draait Door in november vorig jaar….: ja…. 2008 wordt HET Kane jaar en daar hoort ook een fansitedag bij!!! Wachten dus op de uitnodiging…. die kwam om precies te zijn op 19 mei. We moesten alleen nog wel wat doen om definitief uitgenodigd te worden….. de volgende slagzin afmaken: ik vind dat ik/ wij [naam van host(s)] van [naam van de website] bij de KANE showcase aanwezig moeten zijn omdat: .....

Nou daar zit je dan….. de andere meiden maar ff bellen/mailen dan…. hoe gaan we dit nu weer aanpakken???? Al met al kwamen we op het plan er maar a la Addicted2Kane, iets hysterisch van te maken. Er stond namelijk niet in de mail dat de zin afgemaakt moest worden in maximaal zoveel woorden of in 1 zin…. dus we konden ons uitleven zo vonden wij.

Van werken kwam het die dag niet meer…. er werd druk heen en weer gemaild (de werkgevers zijn zo blij met ons ;)) en we kwamen tot de meest achterlijke dingen. Uiteindelijk kwamen we op een ABC… want ja…. er zijn zoveel redenen waarom we erbij willen zijn….. dit was uiteindelijk ons eindresultaat:

Wij vinden dat wij, Anna, Carola en Natasja van Addicted2Kane.com bij de KANE showcase aanwezig moeten zijn omdat wij,

A. Altijd aanwezig zijn;

B. Bijzonder bijdehand zijn;

C. Constant creatief zijn;

D. Debiele dozen zijn;

E. Enorm energiek zijn;

F. Fanatieke fans zijn;

G. Giga gezellig zijn;

H. Hilarisch humoristisch zijn;

I. Intens idolaat zijn;

J. Juichende joelers zijn;

K. Kritische Kaners zijn;

L. Lieve Lady’s zijn;

M. Mega mutsen zijn;

N. Nogal neurotisch zijn;

O. Overal opvallend zijn;

P. Pesterige pubers zijn

Q. Quasi quatsch zijn;

R. Rockende Rockchicks zijn;

S. Super sexy zijn;

T. Totaal te gek zijn;

U. Uitermate uniek zijn;

V. Voornamelijk vooraan zijn;

W. Wilde wijven zijn;

X. Xtra Xantippe zijn;

Y. Yeah Yeah…..;

Z. Zingende zwiepers zijn,

maar alle gekheid op een Kane-stokje, wij willen er bij zijn omdat wij deze bijzondere uitnodiging en gig natuurlijk niet willen/kunnen/mogen missen en vooral omdat Kane voor ons Addicted2Kane.com heeft gebracht, een site waar we met veel liefde en passie aan werken, voor onszelf maar zeker ook voor alle fans die ons regelmatig bezoeken en de fans die zo nu en dan langs surfen wanneer er Kane-nieuws is en daarnaast heeft Kane ons ook een nog veel mooier iets opgeleverd en dat is vriendschap. Kane is zoveel meer dan alleen Kane en naar concerten gaan, Kane is voor ons een levenswijze geworden, een virus dat door onze aderen stroomt, een band dat ons samengebracht heeft, een uitlaatklep om de dagelijkse dingen even te kunnen vergeten. Wij willen er 4 juni heel erg graag bij zijn om samen met die grote passie genaamd Kane een feestje te bouwen en Kane te bedanken voor al het bovenstaande dat ze ons de afgelopen 10 jaar hebben gebracht en samen te vieren dat Addicted2Kane.com alweer bijna 4 jaar bestaat.

Vriendelijke groeten, Anna, Carola en Natasja

Nou, en toen was het afwachten…. iedereen kon tot en met 30 mei inzenden en dus zou maandag 2 juni de uitslag wel pas bekend gemaakt worden. Aan het einde van die ochtend kreeg ik van een andere webmaster een mail op m’n werk, er is MAIL!!!! Oké…… spannend…. openen en…. JAAAAAAAAAAA we zijn erbij!!!!!! Echt geweldig!!!! De andere 2 meiden ook helemaal happy en stuiteren. Dit was top!!! Ow my dat zou wat worden…. plannen maken…. wie rijdt met wie mee, weer vrij vragen op het werk, nou ja gelukkig dit keer maar een uurtje eerder weg, dat scheelt, en ja dan is het zo woensdag…

Eerst de ochtend werken…. rond half 4 richting Nieuwegein. Onderweg geen problemen, behalve een idioot die dacht mij te kunnen scheppen, en voor het eerst snel in Nieuwegein. Carola was bijna verbaasd… hahaha…. snel nog ff plamuur op mn giechel smeren, deo hier deo daar, en toen de auto van Carool in en in een rustig tempo naar Delft. Onderweg ff snel eten en een red bull naar binnen gieten. Ik kan iets te