Addicted2kane Kane concertverslagen reports

Kane @ Indian Summer festival Broek op Langedijk, 20 juni 2009

En dan is het zomaar ineens tijd voor de laatste op rij, afgelopen maand elke weekend op pad geweest en dan nu de laatste om in juli een maandje bij te komen.

Afgesproken dat we allemaal bij Shirley thuis zouden verzamelen. 11 Uur was het plan. Dus al vroeg op pad, nog een paar kleine boodschapjes mee en hup de auto in. Met een uurtje was ik zonder problemen bij Shirley thuis. Moon was er ook al en even later kwamen ook Juud, Mel en Karin aan. Eerst maar eens een lekker bakkie koffie of thee en een slagroomsoesje. Gezellig kletsen en als laatste voor we weg gingen uiteraard nog een glaasje champagne. We kunnen deze traditie natuurlijk niet breken!! Haha.

Daarna maar eens op pad. 2 Auto’s vol met gierende meiden op weg naar het festival. Auto geparkeerd en toen was het lopen naar the place to be. Maar mennnnnnnnnn wat een eind lopen!!!!!! Het was benauwd buiten en er kwam geen eind aan dat lopen! Dik een half uur later kwam dan eindelijk de ingang in zicht. Dit was echt niet normaal meer! Schande!!!!
Maar goed, we moesten de poort nog door, ook dat was feest…. Met klotsende oksels en water op de rug van het lopen konden we eerst de ene poort door waar je kaart meteen uit je handen werd gerukt, daarna de volgende poort door waar je eerst werd gefouilleerd en je tas ondersteboven werd gekeerd. Kreeg bijna ruzie daar, alles werd doorzocht, zelfs je portemonnee werd open getrokken, alle vakken werden onderste boven gehaald, mn deo werd weggegooid, en toen wilde ze ook mijn dure luchtje weggooien, ja daaaaaaaaggggg!!!!!! Ik had um helemaal zitten, dat dacht ik niet!!! Geef mij maar 45 euro, dan mag je um weggooien! Idioot! Nou, na lang zeuren kreeg ik um mee. Pffff….. gezellig!

Bij de rest was het ook drama, maar goed, wat doe je eraan? Eerst maar eens een wc opzoeken en het terrein verkennen. Men, wat was het groot! 2 Jaar geleden stond er alleen een podium en een tent!!! Nu was het 50x zo groot, meerdere tenten, meerdere podia. We moesten helemaal naar de andere kant van het terrein om het juiste podium te vinden. Eenmaal daar aangekomen eerst maar eens zitten en bijtrekken van de avondvierdaagse die we hadden afgelegd.
Om 2 uur begon Milow al, we waren er net, hahaha. Milow, ja ach, wat zal ik er eens van zeggen. Het is aardig, maar na 3 nummers weet je het wel. En ik werd er een beetje depri van. Beetje saai dus.

In groepjes gaan we eten en drinken halen. Het is onverwacht al behoorlijk druk en ja, we willen natuurlijk wel ons reeds veroverde plekje behouden.
Na Milow was het tijd voor Frank Boeijen. Niet echt mijn ding, hoewel de oude nummers uit de jaren 80 toch wel leuk waren en ik moet zeggen, hij deed het leuk. Bespeelde het publiek en dat publiek deed goed mee. Dat was bij Milow wel anders. En ja, onze Mel was helemaal in de wolken want dit was haar jeugdsentiment en haar eerst echte fan zijn ding van vroeger. Heel leuk om haar zo te zien genieten.
Na Frank Boeijen was het tijd voor de tweede groep om wat te gaan eten, ook voor mij. Er was veel keus en alles was op dat gebied goed verzorgd. Rustig even gegeten, nog wat extra muntjes gekocht en weer terug naar het podium alwaar Kraak en Smaak al stonden te spelen. Damn, wat zijn die leuk zeg! Goede zangeres hadden ze erbij, ik heb even heerlijk staan swingen en dansen. Erg goed!!! Heel het veld ging ook goed los!

Hierna maar even zitten, uitrusten, dansen is best vermoeiend! Bij Novastar besluit ik te blijven zitten. We horen de muziek zo ook wel. Ook Shir, Mel en later Moon gaan zitten. Sommige mensen vragen ons waarom, nou we zijn moe! Hahaha, het is ook een lange dag!
Mel krijgt een vreselijke lachstuip en trekt ons daarin mee. Ik ga maar niet herhalen wat de aanleiding van die lachstuip was, dat is iets TE voor dit verslag, hahaha.

Na Novastar was het tijd voor Blof en werd het ineens zo druk dat we wel moesten gaan staan. Jeetje, wat een aanhang hebben die ook zeg! Ze waren wel leuk, miste alleen de interactie met het publiek, dat was er totaal niet. Jammer, maar sommige bands hebben dat nou eenmaal niet. Valt me wel vaker op. Wat zijn wij dan toch enorm verwent met dat bandje van ons!!!

Als Blof is afgelopen moeten Juud en ik nog even naar de wc. De stank komt je op afstand al tegemoet, 1 van de redenen waarom ik niet zo van festivals hou. Neus dicht en toch maar gaan. Terugkomen op mn plekkie was even iets minder, mensen wilden me er niet door laten… pfff…. echt zwaar irritant, maar goed, uiteindelijk met veel geduw en getrek toch weer op mn plekkie en kon het feest beginnen.

De So Glad remix start, gevolgd door de mannen die opkomen en ze starten met Something To Say, dat gaat nog redelijk goed, maar daarna gebeurd er iets, de boxen in het midden en op rechts, precies waar onze hele groep staat, vallen uit, doen het half, af en toe wel, af en toe niet, gekraak en kortom, er is iets mis. Dat levert een hoop gekraak op, net alsof de mannen vals staan te spelen en het levert ons ook op dat we Dinand bijna tot niet meer horen zingen. Gevolg, wij staan er half als dooie muisjes bij (ik ga nog wel even uit mijn plaat bij Hold On want de gitaarsolo van Den komt gelukkig wel goed door) en de meiden proberen de crew nog te attenderen op wat er mis is, maar helaas, ook de crew kan hier niets meer aan doen. Als de techniek het laat afweten, dan is er vaak niets meer aan te veranderen. Zeker niet bij zulke zware boxen als deze. Ik stort me maar op foto’s maken en zie ondertussen wat rare blikken op het podium. Alsof zij ook niet begrijpen wat er mis is, dat terwijl ze wel heel erg goed stonden te spelen, maar het kwam bij de eerste rijen in het midden en op rechts niet door. Links was er weinig aan de hand en daar ging het dan wel los. Balen, maar ja, het kan gebeuren, hier kon niemand wat aan doen.
Omdat het niet liep zoals het moest werd de setlist ook anders. Daar waar we al blij hadden gezien dat Waiting er weer op stond, werd deze door de omstandigheden niet gespeeld, ze gingen op “safe” met All Day & All Of The Night en Before You Let Me Go. Ik denk dat Waiting achteraf gezien ook niet echt goed was overgekomen, dus een juiste keus was het wel, hoewel ik er wel van baalde.
Als het einde daar is praten we nog wat na, verbaasd over wat er gebeurd is, teleurgesteld natuurlijk ook en we druipen met een groepje van ongeveer 10 af. Even kijken hoe we het terrein af komen en wie weet kunnen we nog een babbel maken met deze en of gene….

Aangezien we op de heenweg al de avondvierdaagse hadden afgelegd hadden we daar nu niet zoveel zin meer in. We waren uit op een kortere route. Ik zie een nooduitgang, even een babbel maken met de bewaker aldaar. Nee, dit was geen uitgang, ja maar we hebben nood!!! Nee, dit is geen uitgang en jullie komen er niet door. Totdat er zo 2 jongens zonder teruggeroepen te worden, doorlopen, waarop 1 van ons heel slim roept, Hey Ruben (weten wij veel hoe die jongens heten) wij horen toch bij jou joh!!! 1 Van die jongens draait zich om en zegt, ja hoor, dat klopt, loop maar mee! Hup, 10 meiden achter die jongens aan en via een donker pad komen we al giechelend en sluipend aan bij de backstage! Nou ja zeg! We voelen ons eigenlijk wel een beetje misplaatst daar maar aan de andere kant…. dit is ook wel even een keertje heel erg cool! De crew mannen moeten lachen als ze ons zien, tja…. wij weten ook niet hoe we hier komen hoor! We krijgen drinken (jaja, we worden nog goed verzorgd ook) en wij gaan rustig afwachten op wat komen gaat. We staan tenslotte backstage en wij gaan hier niet meer zo maar weg! Hahahaha!
Na een uurtje gezelligheid en kletsen en lachen komt Dinand een babbel met ons maken. Hoe relaxt is het om eindelijk weer eens een normaal gesprek met hem te kunnen voeren zonder dat het zo vreselijk druk om hem heen is. Dat kon vroeger (jaja, ik word oud) bijna altijd. Ik ben er helemaal blij mee. Dinand legt het een en ander uit en we praten over en weer totdat hij zegt zijn vliegtuig te moeten halen en wij nog een laatste groepsfoto met hem krijgen. Terwijl we lekker aan het foto’s maken zijn en melig zijn met Dinand’s Rock On Baby woorden, staat Dennis er ook ineens bij. En Dennis is ook snel weer weg, nou dag hoor! Dinand neemt afscheid van ons en wij lopen richting uitgang. Daar komen we Nico nog tegen samen met Robin en Joost loopt ook nog rond te dwalen. Heel leuk en zeer verhelderend gesprek met Nico. Die schrok best wel van het feit dat wij eigenlijk niet zo’n leuk Kane optreden hadden gezien. Hij had wel door dat er wat was met ons stilstaande muisjes, maar wat, ja dat konden zij ook niet echt weten. Ze hadden er nog lang over zitten praten in de kleedkamer en waren eigenlijk tot de conclusie gekomen dat er wel wat moest zijn maar dat het bijna niet aan hen kon liggen omdat ze het wel weer erg naar hun zin hadden gehad on stage. Het lag ook niet aan hen, het was de techniek. Nico vond het echt niet leuk en wij moesten maar schrijven… ja naar wie??? Whahahaha! Dat werd niet echt duidelijk, ach… we geven Jack Daniels maar de schuld ;)
Na nog een wie is nou de beste gitarist van Nederland discussie (Nico vind Robin, ik meteen eroverheen met nee, das Dennis, en Nico weer ja maar Dennis vind Robin ook de beste…ow…. ja maar… ik toch niet, hahaha) nog even een groepsfoto met Nico en Robin. Ineens hoor ik achter me een gerommel, is Joost zo op het dak van de auto geklommen! Whahahahaha! Nou ja zeg, dit was toch wel de stunt van de avond hoor!!!!

We nemen na de fotosessie lachend en gierend afscheid en wij gaan op zoek naar een uitgang. Dat was makkelijker gedacht dan gedaan. Er was al zoveel afgezet en dicht dat we uiteindelijk een politiemeneer moesten vragen hoe we ooit nog terug bij onze auto’s zouden kunnen komen. De ME bus leek ons de beste optie, dus Lydia stuift op die bus af om de chauffeur om te praten als er een pendelbus voorbij rijdt en aangehouden wordt door de aardige politiemeneer. Wij worden door het busje naar de auto’s gebracht, ook weer een hele belevenis, en daarna naar Shir dr huis waar ik afscheid van de meiden neem en zelf nog via vele omwegen (alle wegen waren zowat richting mijn huis afgesloten) ook naar huis moest rijden. Half 4 lag ik, nog steeds glimlachend van het avontuur met de nooduitgang en alles wat zich daarna afspeelde, ook eindelijk op bed.

Wat een dag! Avondvierdaagse, vele bandjes gezien, helaas Kane wat minder, maar dat werd na afloop weer goed gemaakt.
Bedankt mannen voor de tijd en aandacht en de verklaringen en het lachen en vooral de heerlijke verbaasde koppies!
Bedankt meiden voor weer een topdag! Zonder jullie geen Kane……!

Till next time!

Kane @ Ado Stadion 6 juni 2009

En dan is het zomaar ineens 6 juni, de dag dat ons bandje in het nieuwe Ado stadion zag gaan optreden. Na de Kuip weer een grote jongensdroom van de mannen.

Op naar Den Haag, de zon scheen volop alleen stond er iets te veel wind. Aangekomen bij het stadion en een parkeerkaart van 15 euro gekocht te hebben konden we ingang C gaan opzoeken. Je kon merken dat het voor de organisatie ook nieuw was, zo’n stadion concert. De organisatie keken zich de ogen uit hun hoofd en aanschouwden de hordes vroege fans op afstand. Er was weinig geregeld, geen wc voorziening buiten het stadion, maar gelukkig mochten we per groepje om en om af en toe naar de wc in het stadion.
De sfeer was goed, de champagne vloeide rijkelijk en al snel was het tijd om in de rij voor de ingang van het stadion aan te sluiten. Het wachten was weer begonnen. Als altijd blijft dit moment het vervelendste moment van de dag. Gelukkig ging het hek redelijk op tijd los en ging het met kaartjes scannen ook goed. Zo sta je buiten in de koude wind weg te waaien, zo sta je ineens op dat grote veld in dat nieuwe stadion.
Als we staan waar we staan zien we dat de rest ergens anders staat, ongezellig maar wij staan goed en de rest gelukkig ook, dus iedereen happy. Ook zien we andere bekende koppies, koppies van mensen die aan de andere kant van het stadion bij een andere ingang hebben gebivakkeerd. We voelen een soort van afstand, er ontstaat sms verkeer.

Al met al duurt wachten altijd lang maar het voorprogramma, Stereo, begint gelukkig op tijd. Na de ervaring van Oerrock was ik niet echt blij met dit voorprogramma, maar, het geluid was nu zoveel beter en ze waren ze eigenlijk best leuk. Het was goed doorkomen dat half uurtje voorprogramma. Ze deden echt leuk en de zangeres was zelfs ontroert. Dat is ook niet zo gek denk ik. Als je op een groot podium staat en die mensenmassa ziet, dan wordt je denk ik ook wel even emotioneel.

Na Stereo kunnen we ons gaan opmaken voor dat waarvoor we naar Den Haag zijn afgereisd. Wat ons betreft mocht het wel gaan beginnen.
Bij de eerste klanken van de So Glad Remix weten we dat het niet heel lang meer duurt voor we los kunnen gaan. We hebben er zin in, dus kom maar door! En dat wat we absoluut niet verwachtten gebeurd toch, Kane opent met As Long As You Want This! De toon is gezet, wij gaan los, iedereen om ons heen gaat los, wat een opening!!!! Een brutale maar oh zo geslaagde opening! Kom maar door met de rest heren! Hierna door naar Something To Say en nu valt me eigenlijk pas op hoe goed het geluid is. Door het stuiteren op As Long zou me dat bijna ontgaan zijn. Van Something To Say door naar het altijd heerlijke Everything You Want en het overheerlijke Scream, wat is dat toch een geweldig nummer en wat ben ik blij dat deze op de nieuwe plaat komt, maar dat terzijde, haha. Na Scream zijn we nog lang niet uitgestuiterd en wordt ons geen zuurstof hap moment gegund want we gaan door naar So Glad You Made It. Daarna even een moment van rust bij Let It Be om daarna vervolgens compleet uit mijn dak te gaan op mijn Kane favo ever, Hold On To The World! Even dacht ik dat ik gek werd, mijn nummer eindelijk weer op de setlist, daar waar ie standaard hoort! Wat heerlijk zeg, Dennis gaat compleet los op zijn gitaar tijdens zijn moment in dit nummer en ik geniet met volle teugen. We zijn nog niet eens op de helft en het is nu al een wereld avond! Hierna kunnen we even uitblazen en genieten van Shot Of A Gun, het hele stadion zingt mee, kippenvel. Hierna zou het tijd geweest zijn voor Fearless, alleen de gitaar van Dinand liet het afweten. Arme Eelco moest het ontgelden, kreeg de gitaar naar zn hoofd gegooid en Fearless werd uitgesteld tot een later moment. Dus maar door naar het uberheerlijke REAL. Wat is dat toch een aangenaam nummer! Na REAl een moment van bezinning, Dinand gaat de catwalk op en begint zijn verhaal, over strandtenten, over Maddy, haar favoriete Kane nummer en haar laatste rustplaats. Mooi, intens en heftig. Damn Those Eyes wordt ingezet en het hele stadion zingt mee, kippenvel dik op m’n armen en een brok in m’n keel. Daarna naar Rain Down, die overgang heb ik nooit begrepen, na zo’n heftig en intens nummer door springen en dansen op Rain Down. Het blijft voor mij na al die jaren de meest bizarre overgang, maar we moeten het ermee doen en we springen en dansen mee. Hierna door naar Before You Let Me Go en wordt Feraless daarna voor de tweede keer ingezet, nog steeds is de gitaar van Dinand niet helemaal zoals ie moet zijn, maar hij speelt rustig door en Fearless is als altijd mooi.
De mannen gaan even van het podium af en wij wachten geduldig op meer. Als ze opkomen en we de eerste klanken horen van een nummer dat zeker al 6 jaar lang niet meer gespeeld is, worden we helemaal gek, Ik kijk Carola aan, zij mij en het enige wat we kunnen doen is schreeuwen en helemaal blij zijn. Waiting Waiting staat op het programma en oh my…. dat is zo heerlijk!!!! Werden we met Hold On al verwend, dit was er ook wel even eentje hoor. Helemaal uit ons dakje gegaan op dit meest rockende nummer dat Kane op haar repertoire heeft staan. Please laat deze vaker terug komen! Wij willen meer en meer en meer van dit!!!!
En als je denkt, nou dit was het wel dan hadden we het goed mis, Where Do I Go Now wordt ingezet en dat is altijd fijn. Compleet met de zang solo van Nico gaat het hele stadion uit haar dak. Je voelt het gonzen en bijna trillen op haar grondvesten. De mannen gaan wederom het podium af om even later terug te komen met de laatste toegift, Catwalk Crminal. Daarna laten ze ons moe maar heel erg voldaan achter. Dit was het dan, Kane in het Ado Stadion. Misschien wel de beste gig die ik in mijn bijna 10 jarige Kane loopbaan heb gezien. Mega goed geluid, een band die zo goed stond te spelen en een setlist waar je van blijdschap bijna misselijk van werd. Dit is mijn bandje, het bandje dat zoveel met mij doet en mij zoveel geeft. Wat een avond!!!!!!!

We zoeken de rest van ons groepje weer op en ook daar allemaal heel blije koppies, Iedereen is in jubelstemming. We lopen rustig naar buiten en gaan nog even zitten. Napraten en vooral de ontlading eruit gooien. Meligheid ten top, slappe lach, heerlijk. Een mooiere afsluiter kunnen wij ons niet wensen als ook Dinand en Dennis nog tijd voor ons maken. Een babbel, een foto, echt top!!! Hierna lopen we stilaan maar weer eens terug naar de auto’s en rijden richting huis.

Dit optreden zal nog heel lang in mijn systeem blijven zitten. Dit is er 1 die ik nooit meer vergeet, Dat gevoel, die blijdschap, die muziek, die band…. dit was van wereldklasse en ik was erbij!!!

De volgende staat alweer op het programma, Venlo. Eens zien wat dat mag gaan brengen. Hoe dan ook, dit Ado dingetje pakken ze ons niet meer af!!!!!

Kane @ Ajoc te Mijdrecht 29 mei 2009

De maandag na Oerrock krijg ik een telefoontje van Shir, ja, ga je mee naar Ajoc? Huh? We gingen toch niet? Ja maar we gaan wel! Oh, oké, nou dan ga ik maar een kaartje kopen hè? Ook dat werd al voor me geregeld door andere Natas en zo be it, op naar Ajoc maar weer. Het festival waar ik eigenlijk liever niet naar toe ga gezien de belevenissen uit het verleden maar ach, Kane speelt en eigenlijk kan ik het dan toch niet laten…..

Ik zou Naath ophalen en omdat het druk zou worden op de wegen vanwege het lange weekend en al die mensen die zonnodig op vakantie moeten, vertrok ik wat eerder van m’n werk. Wat boodschappies nog doen en toen door naar Almere.
Daar aangekomen nog wat laatste boodschappen en daarna de auto inladen en richting Mijdrecht. Onderweg was het inderdaad druk en een kleine file later stonden we zomaar weer op dat grote weiland, tussen de koeien. Parkeren en plekkies innemen maar. De sfeer was goed, zelfs het rondlopende personeel was zowaar aardig. Dat is hier wel eens anders geweest. We mochten in en uit lopen voor de wc en hier en daar hadden we nog leuke gesprekken met de medewerkers ook. Goh, wat zijn ze goed gehumeurd!
Ondertussen is er druk telefonisch verkeer met de rest van de groep, De 3 dames zijn onderweg maar staan hopeloos vast in de file. Het is alleen maar drukker geworden op de wegen. Arme meiden!!! Al met al komen ze om half 6 pas aan, en dat terwijl ze rond 3 uur al vertrokken waren! Ze hadden heel lief nog eten voor iedereen meegenomen en dus konden we gezellig een hapje eten. Flesje open en gieren maar! Het was weer erg gezellig en we hadden er zin in.
We hebben vreselijk gelachen om een Jan Smit fan. Diegene was niet helemaal 100% en kon de M niet uitspreken. Jan Sit, of we ook voor Jan Sit kwamen…. Ik meteen met m’n grote muil, Jaaaaaa wij komen zeker voor Jan Sit! Hij is nu weer vrijgezel hè? En aangezien ie op ouderen vrouwen valt…. Bied ik me aan!!! De rest kwam niet meer bij en ik kwam ondertussen niet meer van die gozer af! Whahahaha op een gegeven moment ben ik maar weggelopen want anders had ik nu nog met dat joch staan praten….. Shir stikte zowat van het lachen. Haha, mennnn, dat was me weer wat, had ik weer!

Ondertussen werd het wat drukker maar echt heel erg druk was het niet. Zelfs toen de hekken open gingen was het nog niet erg druk. We konden na een intense fouilleer sessie (zelfs in mijn schoenen werd er gevoeld!!!) rustig zonder tassen controle naar binnen lopen. Ook dat is wel eens anders geweest hier. Kan me tijden herinneren dat er zelfs bij de ingangen politieagenten stonden! Gelukkig was dat nu allemaal niet het geval en konden we zo doorlopen.
Goede plekken ingenomen, een plas pauze daar waar nodig en al vrij snel begon de eerste band te spelen. Rigby. Best te doen, het geluid stond redelijk goed, alleen veel van hetzelfde, dat gaat op den duur na 3 nummers, toch een beetje vervelen. Gelukkig hadden we leuk uitzicht met een lekkere gitarist op links. Uiteindelijk ging de tijd best snel en klonken de eerste klanken van de remix van So Glad al snel door de boxen heen.

Heel verassend begonnen de mannen dit keer met Catwalk Criminal. Erg leuk!! Vervolgens STS en Everything You Want en Scream. Een lekkere binnenkomer dus! Scream was overigens dit keer wel heel erg goed en lekker!!! Daarna even rust en adempauze met Shot Of A Gun om vervolgens weer door te denderen met REAL. Wat is en blijft dat toch een geweldig nummer!!! Vervolgens weer een intens en mooi moment met Fearless en Damn Those Eyes, klein en mooi. De mannen gaan even off stage en het publiek wil meer. Zoals altijd komen ze nog even terug met een lekkere toegift, maar dat ie zo fijn zou zijn…. Ik zeg: As Long As You Want This! Heerlijk!!!!! Eindelijk weer terug op de setlist! En dan ook nog getrakteerd worden op London Calling. Tja…. Wat wil een mens nog meer. Het was een heerlijke avond met een heerlijke verrassende setlist!!! Daarnaast hebben we vreselijk gelachen om Dinand, als een klein brutaal puberaal jochie was ie aan het springen en gek doen. En Dennis moest het ontgelden, Dinand spring bovenop hem met een noodvaart en ze vielen allebei vooraover, bijna het podium af. En net als Dennis denkt dat ie van Dinand af is en wegloopt, begin Dinand weer. Hahaha, ik schrok wel, maar t was ook wel heel erg lachwekkend. Arme Dennis, pijn in zijn duim, gitaar helemaal ontstemt….. ja dat ging lekker! Ga maar snel trouwen Dinand, dan wordt je misschien weer wat rustiger, hahahaha!

Na afloop waren we moe maar voldaan. Even nog een paar dames naar de wc en daarna naar buiten om af te koelen en bij te komen. Gezellig nog even napraten met de rest en daarna maar eens op huis aan. De mannen zaten ondertussen allemaal al in het vliegtuig richting Ibiza voor het grote bruiloftsfeest.
Snel de auto in, en op naar Almere. Onderweg wat rare bochten en wegen tegengekomen wat tot de slappe lach leidde en al met al binnen een uurtje in Almere, Naath de auto uit en dr bedje in, ik nog even een stukje door. Flink het gaspedaal intrappen en ook ik was met 20 minuten thuis. Foto’s inladen, updaten en naar bed.

Al met al toch weer blij dat ik me over heb laten halen toch Ajoc weer te doen. Dit keer viel het gelukkig 100% mee met biergooien en vechtpartijen. En Kane was gewoon weer goed, das ook wel fijn, haha.

Nu op naar Ado!!!

Kane @ Oerrock Ureterp Friesland Boppe 23 mei 2009

Zooooo na 2 weekjes rust, een flinke verkoudheid door 6 uur in de regen te hebben gestaan in Almere, was het weer tijd voor Kane! Dit keer in het hoge noorden Friesland. En we hadden er weer zin in!

Dit keer was de carpoolplek bij mij thuis, das ook wel een keertje heerlijk! Als eerst kwam Moon al aanscheuren en een kwartiertje later ook Juud. Bakkie thee, koekie erbij en nog even relaxen. Van Shirley kregen we al te horen dat zij er al was met mijn naamgenoot en dat de feesttent weer eens lekker tussen de koeien op een afgelegen veld stond. Geen wc te bekennen volgens de dames en dus gingen zij nog maar even rondjes rijden totdat ook wij er zouden zijn.

Rond een uurtje of kwart over 1 gingen wij ook rijden en waren we na een uurtje rijden ook ter plekke. Dorp in en nou ja, we vonden gewoon meteen een wc! In een snackbar en dus de meiden maar even bellen om te vragen of ze wat wilden eten. Dat leek ze wel een goed plan. Patatten mee, en daarna hup ook de weilanden in. Eerst even patat opeten en daarna de auto’s op een daarvoor bestemd parkeerweiland neerzetten.
Gewapend met veel drank (4 flessen champie) en veel eetspul konden we ons gaan installeren voor de ingang. 5 meiden met 4 flessen champie, dat kon nooit goed gaan…. Hahahaha…. Nou dat ging best! De meligheid bereikte al heel snel een hoogtepunt en we hebben ons weer rot gelachen.

Ook werden we door de organisatie weer goed verzorgd. Iemand kwam vragen of we wel genoeg water hadden en we mochten in en uit lopen naar de wc, dat was wel erg handig want in de wijde omtrek was er verder geen wc te bekennen. En ja, als je samen 4 flessen champie naar binnen hebt gewerkt, dan willen de sluitspieren niet meer zo meewerken hè?

De tent zou om 7 uur open gaan. Ach ja, zoals bijna altijd werd dat natuurlijk weer later. Er was namelijk nog een band aan het soundchecken (nee geen Kane dit keer). Al met al ging de tent om half 8 pas los en konden we doorlopen naar de ingang van de daadwerkelijke tent. Alleen was die nog dicht, want Stereo moest nog soundchecken en die wilden geen pottenkijkers. Pfff… echt dit duurde echt veel te lang. Vond die band al niks en nu was ik er helemaal klaar mee. Maar goed, we hadden geen keus, we moesten wachten. Uiteindelijk na een half uur wachten konden we de tent inlopen en plaats nemen achter de koeienhekken. Allemaal een plekkie en even bijkomen.
Aan de overkant in de tent stond de eerste band al te spelen, op het hoofdpodium voor ons was het nog rustig.
Heerlijk die rust want op het moment dat de eerste klanken van Stereo voor onze neus beginnen heb ik oorpijn. Mennnnn wat staat dat geluid verschrikkelijk hard en bar en bar slecht afgesteld! Gelukkig heb ik nog oordoppen in mijn tas, anders had ik een gehoorbeschadiging opgelopen. Zo slecht heb ik het nog nooit meegemaakt. Damn…… en dat een uur lang! Nee wij waren niet blij. En nu maar hopen dat het geluid wat beter is bij Kane.

Als Kane dan eindelijk begint blijkt het geluid wel beter te zijn, maar niet optimaal. Maar oké, dat mag de pret niet drukken want zodra de mannen het podium oplopen is het feest. Uitgelaten, blije koppies voor onze neuzen en het feest kan beginnen. Wat een energie spat er weer van het podium af zeg! Echt heerlijk. We worden hierin meegenomen en de sfeer in de bloedhete tent is helemaal top! Daar waar we bang waren voor biergooi toestanden, bleek dit 100% mee te vallen. Wat een leuk festival is dit!.

Kane speelde dik een uur en zelfs 1 nummer meer dan op de setlijst stond. Jaja, de mannen hadden het naar hun zin en daardoor wij natuurlijk ook. Toch maar goed dat we weer helemaal naar het noorden zijn afgereisd. Het is het helemaal waard! Van Something To Say naar Catwalk Criminal naar All Day And All Of The Night om af te sluiten met het mooie Before You Let Me Go.
Het was heerlijk daar in Ureterp!

Buiten maar even afkoelen en opdrogen en vooral napraten en stuiteren. We waren allemaal uitgelaten en blij met dit fijne optreden. Het was heerlijk zwoel weer buiten en er stond zowaar een bank voor ons klaar om op neer te ploffen. Helaas was de champie op! Haha!

Terwijl wij op het bankje zitten scheurt Dinand voorbij, ja ach, de schat moet zijn vliegtuig halen. Even later komt Dennis relaxt aanlopen, maakt een babbel en komt vervolgens, nadat hij over een hek heen is geklommen en dat bijna misging (gleed uit), gezellig bij ons staan. Tijd voor een babbel en uitgebreid de tijd voor foto’s. Ja doe dan ook nog maar even een groepsfoto op de bank! Ook dat is allemaal goed. Daarna snel door want anders rijdt zijn taxi weg (met z’n eigen vrouw achter het stuur, haha). Daaag Den!
Ook wij druipen af en gaan op zoek naar de auto’s. Even nog blijven kletsen maar aangezien we nog een stukkie moeten rijden, sommigen helemaal, nemen we toch maar afscheid. Onderweg komen we Shir en andere Natas nog tegen, hallo moment op de snelweg, en al snel zijn we weer in Lelytown. Even een plaspauze bij mij thuis en daarna is het tijd voor de andere 2 dames om ook richting huis terug te keren. Eindelijk hoef ik een keertje niet meer te rijden en kan ik relaxt mijn foto’s inladen, douchen en updaten. Daarna duik ik mijn bedje maar eens in.

Hij was fijn in Ureterp op Oerrock! Wat mij betreft volgend jaar weer. Er zijn zo van die festivals die gewoon leuk zijn, en dit is er 1 van.
Bedankt meiden voor weer een hilarische dag! Heb genoten! Op naar de volgende!!!

Kane @ Bevrijdingsfestival Almere 5 mei 2009

Zo, alweer naar Kane. Heerlijk! De weersvoorspellingen waren niet al te best, maar goed, mijn bandje speelt en een beetje regen laat mij niet weerhouden te gaan. Helemaal nu niet, ik hoef eindelijk een keertje niet zo ver te rijden. Dus gewapend met winterjas, drie lagen kleding en veel vuilniszakken, regenponcho’s en een paraplu kon ik op pad.
Half 11 afgesproken op onze ontmoetingplek. Iets eerder was ik ter plekke, want ja, dat korte stukje is echt heel kort! Haha. Bakkie thee bij Nathalie en wachten op de rest. Die druppelden ook langzaamaan binnen en nadat iedereen was voorzien en voldaan van een drankje (nee nog geen champie, heel braaf koffie en thee) gingen we op pad. Ik met mijn auto samen met Juud en Mel, de rest te voet. Waarom? Nou, ik zou de auto zomaar nodig kunnen hebben vandaag dus ik moest wel.
Via een omweg (wat is dat toch met die Tommen van tegenwoordig?) plek van bestemming gevonden (gelukkig ken ik het centrum van Almere aardig) en snel richting het festivalterrein. Bleek dat we zo vanuit de garage het terrein op konden lopen, compleet met al ons ingeslagen eten en drinken. Kijk, zo hebben we het graag. Plekkie innemen en eerst maar even het centrum in, want ik had een missie. Even langs de Bruna, kopen wat ik moest kopen met behulp van Juud en Mel, daarna een plaspauze en terug naar het terrein. Erg druk was het nog niet, maar het was nog wel steeds droog en daar waren we erg blij om.
De eerste act begon om 1 uur. The Party Scuat (schrijf je dat zo???). Niet echt mijn ding en het duurde en duurde maar….. wel leuk was Dio. Ach, na de 3FM Awards heb ik er wel wat mee. Die gasten zijn gewoon melig.
Hierna ff een uurtje pauze en door naar onze grootste angst van vandaag, Ossdorp Posse. Ik heb het trauma van een paar jaar terug in Zwolle met Opgezwolle nog in mn lijf zitten en de Ossdorp Posse staat als net zo erg te boek. Dus, ik vreesde met grote vrees. Gelukkig stond de security je hier niet uit te lachen en werd er goed opgelet. Toch werd er wel heel erg geduwd maar al met al was het vol te houden. Dat overleeft hebbende konden we door naar Nikkie of is het Nicky of Nickie…. Ik word echt te oud hiervoor, hahahaha. Dat was wel redelijk. Alleen wat niet zo leuk was, was dat het inmiddels was gaan regenen. Dus compleet met poncho stonden we een beetje verwatert naar Nicky te kijken. Gelukkig werd het wat droger maar dat was maar schijn. Eigenlijk heeft het vanaf een uurtje of half 6 zowat onophoudelijk geregend. Dat was wel een minpuntje.
Gelukkig hadden we Kane al in het vooruitzicht.

Kane zou om half 9 van start moeten gaan maar ja, zelfs op zo’n groot festival laat Kane nu ook weer op zich wachten. Dik na 9 uur klinken de eerste klanken van de remix door de boxen en kunnen we ons gaan opmaken voor weer een dik uurtje Kane.

Terwijl de regen op ons neerstortte geeft Kane weer een aangenaam optreden weg. Weliswaar niet zo goed als in Arnhem maar het is toch weer heerlijk om de mannen hun ding te zien doen. De regen voelen we niet meer en we dansen en springen erop los. Dinand komt Damn Those Eyes ook in de regen zingen en duikt half het publiek in, “jullie in de regen, wij ook in de regen!”. Nou ja dat wij is in dit geval Dinand, haha.
Aan het einde voelen we hoe drijfnat we eigenlijk zijn nat geregend. Nou ja, boeiend! Helaas was het ook koud, dat was dan wel weer minder. Ik had nog een missie en dus hopla op jacht. Nadat de missie was geslaagd en Dinand heel lief even de tijd heeft genomen om een kaartje te beschrijven, wachten we nog even maar al snel hebben we het heel erg koud en druipen we af. Bij de garage aangekomen snel de auto in, enge hangjeugd ontwijkend de garage uit en naar de carpoolplaats waar Juud en Mel verder met hun eigen auto’s richting huis gaan.

Als ik thuis ben eerst een hete douche, men wat heb ik het koud. Daarna lekker mn bedje in, moet tenslotte de volgende morgen weer werken.
Al met al ondanks de regen, was het toch weer een lekker optreden. Op naar de volgende op de lijst! Ooerrock…. Benieuwd wat dat zal brengen!

Kane @ Arnhem, Koninginnefeest, 29 april 2009

Zo, na de 3FM Awards op naar het volgende feestje. Eerst even een ochtendje werken, om 12 uur snel naar huis, omkleden, spullen bij elkaar rapen en de auto weer in om naar Voorthuizen te rijden, de carpoolplek van de dag. Rond een uurtje of kwart over 2 was ik ter plaatse en kwam Moon mij ophalen bij de campingpoort. Nog even gezellig een bakkie doen, wachten op de andere meiden die lekker in de file stonden. Al met al gingen we gezamenlijk rond half 4 rijden richting Arnhem. Moon en ik waren met mijn auto zo ter plekke en hadden een prachtige parkeerplek gevonden. Na bellen met Mel (zie je een grote kerk? Nee, waar! Ja kan niet missen, als je die ziet sta je goed, oh… nou we gaan wel zoeken….) zagen we de grote kerk om de hoek van daar waar we geparkeerd stonden (voor 2,20 euro!!!!) en konden we zo het festivalplein oplopen. De andere 2 dames waren na een toeristische route door Arnhem (handig toch zo’n Tom…. hahaha) ook gearriveerd en toen we bij het podium kwamen zaten Mel en Juud al te wachten. Halloooooo dan!!! Meteen een gezellige boel, champie open en lol maken maar! Wat hebben we weer vreselijk gelachen om van alles en vooral om niets. Ja wij zijn de leukste thuis! Hahahaha! Hoeveel lol kun je hebben om gewoon helemaal niets, nou heel veel!

Het was prachtig mooi weer en we hadden er weer heel erg veel zin in! Alleen moesten we nog even een voorprogramma doorstaan. Pfffff….. wat een takkeherrie, m’n oren zaten bij de eerste klank al meteen dicht en er ging een harde zuis door m’n hoofd. Wat stond het geluid verschrikkelijk slecht afgesteld! Maar goed, alles over voor dat ene bandje en dat uurtje herrie overleven we ook wel weer. Terwijl die herrieschoppers stonden te spelen hoorden we dat de verrassing van de dag zou zijn dat Martijn weer een keertje van de partij zou zijn. Mennnnn, wat een blijdschap! Dit was wel heel erg gaaf nieuws en nu hadden we er alleen nog maar meer zin in! Iedereen was vol verwachting en wachtte met spanning af. Alleen wat duurde en duurde het weer een eeuwigheid voordat Kane uiteindelijk een keertje begon. Tjonge jonge! Dat was echt niet grappig meer! Maar alles is heel snel vergeten als de eerste klanken van de remix van So Glad door de speakers klinken. Het feest kan beginnen want Kane is binnen! Kom maar door!!!! De mannen komen op, inclusief Martijn en we kunnen los! En vanaf de allereerste klank is het goed, is het retegoed, het is alsof alles op z’n plek valt. Zulke heerlijke vrolijke koppies op het podium, Nico heeft een dik uur lang alleen maar met een dikke grijns op z’n gezicht zitten spelen en dat gold eigenlijk ook voor Dinand, Den en Martijn. De vibe was zo intens en zo goed, het was alsof Martijn nooit was weggeweest. Alles klopte, alles liep gesmeerd en ging supergoed. Wat hebben we die man toch gemist!!!! En wat stond die band toch goed te spelen en met zoveel plezier en lol ook. Dat sloeg uiteraard over op ons waardoor het 1 groot heerlijk feest werd. Van So Glad You Made It naar STS, naar Everything You Want naar SCREAM…. Ow wat ben ik blij dat dat nummer weer op de setlist staat! Van daaruit naar Shot of A Gun en REAL en naar een moment van rust met Let It Be, Fearless en Damn Those Eyes. Even heftig, even heel mooi, even heel intens. Daarna doorstuiteren op Rain Down en CC en All Day in een mega versie en eindigen met Before You Let Me Go. Dik een uur en 20 minuten gespeeld. Even de burgemeester van Arnhem getest want in Arnhem mag er wel langer gespeeld worden in tegenstelling tot andere grote steden. Dat heeft Arnhem geweten! Hahaha! Wat een optreden weer en wat is het toch een wereld band! Die Beste Live Award van 3FM moet en zal volgend jaar echt naar Kane hoor! Hier kan toch niemand tegenop????

Na afloop nog even lekker staan nagenieten en na staan praten. Het was druk op straat, gillende hysterische pubers die heen en weer aan het rennen waren, erg irritant, en een mensenmassa waar je niet blij van wordt. Ondanks dat, nam Dinand alle tijd, ondanks de hysterie, het dringen en duwen, het maar aan de praat blijven houden van Dinand en het maar meer dan 1 foto’s willen en het maar lekker blijven hangen als je al op de foto geweest bent met Dinand, nam Dinand de tijd. Maar ja, als je ondanks je bescheidenheid, het altijd netjes afwachten, het gunnen van ieders moment, dan weer naast een moment, al is het maar een kort hallo moment, er wederom weer naast grijpt door het soort types dat alleen maar oog voor zichzelf heeft, ja dan baal je. Gelukkig was daar Martijn, een hele dikke knuffel en een dikke lach op zijn gezicht bij het zien van die bekenden die er altijd zijn. Niet voor niks zei hij, gisteren was het februari 2007 en vandaag is het 2009, het is alsof ik niet weggeweest en jullie zijn er ook nog steeds! Ja Martijn, dat zijn we zeker! Alle tijd nam Martijn weer, vragen werden gesteld en hij nam alle tijd ze te beantwoorden. Foto’s? Geen probleem, iedereen kwam aan de beurt en kreeg z’n moment. Geen hysterisch gedrag, geen geduw en getrek, respect voor elkaar, ja zo kan het dus ook.
Ondertussen was Dennis ook buiten, evenals m’n grote vriend Nico. Even een momentje met Den en met Nico die aardig van de Jack Daniels had zitten snoepen, hahaha. Heerlijk weer!

Daarna maar snel weer eens de auto opzoeken, we moesten tenslotte nog een stukkie. Via een beetje rare omweg, Moon was even tegendraads met Tom, waren we al snel in Voorthuizen en daarna snel doorscheuren naar Almere, Nathalie thuis afzetten en toen kon ook ik naar huis. Doodmoe, maar zeer voldaan kwam ik weer veilig thuis. Snel even updaten en foto’s online knallen en daarna slapen.

Wat een dag en wat een avond en wat een optreden!!!! Zo willen we er wel meer!
De volgende dag zouden we naar Amsterdam afreizen, daar waren we ook, alleen liep alles anders door een 1 of andere gek die in Apeldoorn besloot op de feestende mensenmassa in te rijden. Daarop kon Kane niet anders reageren dan hun optreden af te zeggen op het museumplein. Dat was de enige en juiste beslissing. Ik hou niet alleen zoveel van Kane om de muziek, om de lol, maar zeker ook om de beslissingen die ze nemen. Respect!

Addicted2Kane @ 3FM Awards…..

Een inmiddels jaarlijks terugkerend feestje. Vanaf de eerste keer dat de Awards in de toen nog kleine Panama werden uitgereikt, was ik erbij. Gewoon omdat het een erg leuk feestje is, of mijn favo band er nu wel of niet is, ik probeer er altijd bij te zijn.
Dus wederom op naar Amsterdam. Maar, eerst een stop maken bij Monique. Onze jarige job van vandaag! Bij haar thuis hadden we afgesproken. Ik was net geland, toen ook Shirley al aan kwam crossen. Zo…. Eerst maar eens de cadeautjes geven en even lekker relaxt zitten met een bak koffie en een heerlijk stuk taart. Op je gezondheid Moon!
De sfeer zat er al meteen goed in. Uiteraard, hoe kan het ook anders, we zijn gewoon leuk, hahahaha!
Nadat we een paar uurtjes bij Moon op de bank gehangen hadden besloten we dat het rond 4 uur toch wel tijd werd maar eens op pad te gaan. Hup de auto in en eerst maar eens een hapje eten. Tja, wat moet je anders dan naar een Mac rijden…. dus dat moest um maar weer gaan worden. We konden heerlijk buiten in het zonnetje eten en na een plaspauze konden we verder op pad. Via een omweg (de schuld van Tom) waren we al snel ter plekke. De garage in dan maar. Nou vergeet dat maar! Er stonden 2 mannetjes in van die lelijke fluorescerende pakken de boel te regelen. Ja, waar komen jullie voor? Nou, voor de 3FM Awards. Ja maar, in welke hoedanigheid…. Nou als bezoeker! Nou, alleen Vippers en Artiesten mogen in de garage parkeren, jullie moeten de auto hier ergens op straat kwijt zien te raken. Ja halloooooo wat the fuck is dit nu weer dan? Nou ja, t zal wel, er was een parkeerplek meteen waar we stonden dus daar maar neerplempen dan. Even op de betaalautomaat kijken, wat??? 27 Euro???? Ja daaaagggggg!!!!! Terwijl wij verbaasd naar de parkeerautomaat staan de kijken zien we Juud aan komen scheuren, zij mocht wel gewoon de garage in. Nah jaaaaa! Wij weer naar die manntjes toe, ja hallo, wij willen ook! Oh, jullie zijn gasten van de 3FM Awards, ja dat zeiden we toch? Pfffffff….. nou parkeer dan maar in de garage. Echt soms……! Maar goed, autootje neergezet en toen maar eens rustig de boel verkennen en naar de place to be. Het was zulk heerlijk weer dat we eerst op een grasveldje zijn neergeploft en een fles champie soldaat hebben gemaakt. Vreselijk gegierd van het lachen, tot ergernis van de omstanders, maar hey, als het je niet bevalt ga je maar lekker weg. Wij hebben lol ja! Hahahahaha!
Om half 7 zouden de deuren los gaan, maar natuurlijk niets van dat alles. Ondertussen zaten wij gewoon nog steeds lekker in het zonnetje, ver van de ingang vandaan. Even later zie ik dat de deuren toch open zijn en we gaan er ook maar rustig heen. Alles relaxt, jassen ophangen, tassen controle, muntjes halen en dan weer in een andere wachten want de deur naar de zaal was nog op slot.
Ondertussen was het gezellig buiten. We werden geëntertaind door een beginnend bandje met een leadzangeres met een dijk van een stem! Saai was het dus niet, maar het duurde wel lang voordat de deuren naar de zaal opengingen. Uiteindelijk toch gelukt, drankje gehaald en een plekkie uitgezocht.
Moon en ik wilden nog even roken voordat de show zou beginnen dus we lopen naar de eerste de beste uitgang. We stonden al bijna bij de artiesten buiten rookruimte toen we nog net op tijd werden teruggeroepen. Ja dat mag niet hoor! Nou ja zeg, wat flauw! Hahahaha! Dan maar aan de andere kant naar buiten.
Het wachten duurde enorm lang. We stonden om even over 7 uur al binnen, terwijl de show pas om half 9 zou beginnen. Gelukkig werd er goede muziek gedraaid en hadden we lol voor 100.

Met vuurwerk en een knal ging het doek om half 9 dan eindelijk naar beneden. Het was begonnen. Alain Clark trapte af en daarna werden er al meteen 2 awards uitgereikt. We zagen Dennis (zonder Dinand) al klaar staan maar de rest ook. Tja, hopen natuurlijk op die eerste award, beste live act, maar het mocht niet baten, Within Temptation ging ermee vandaar. Jammer! Op naar de volgende. Optredens van Novastar, De Jeugd Van Tegenwoordig en Gem volgden en tussendoor werden er awards uitgereikt. Ook was daar de award voor de beste rock, nou dan moest um dan maar gaan worden toch? Weer stond Dennis klaar en ook deze ging aan de neus van Kane voorbij. Jeetje! Nu is het niet leuk meer!!!! Nog maar 1 waar we op kunnen hopen, die van beste band, dat moest um gaan worden. Alleen voor die award kon er nog steeds gestemd worden en Kane stond in de tussenstand op 17%..... shit shit shit, nog maar even stemmen dan! Een paar Sms-jes er tegenaan geknald maar ook dat mocht niet baten. Kane gaat awardloos naar huis….. tjonge jonge jonge, hoe is het mogelijk. Nou ja, het is niet anders. Niet genoeg gestemd, misschien toch de fanbase wat uitgedund, t zal allemaal wel, het is jammer maar helaas!

Wij gaan rustig aan naar buiten, afkoelen en even bijpraten. Ineens loopt daar een man met een hoed voorbij…. Hey, Dennis!!! Hij hoort het niet, dus we lopen richting auto, staat ie even verderop te praten met iemand. En wij krijgen ook nog een moment! Hey! Ja ik hoorde jullie niet, sorry. Het werd erg gezellig. Even praten over de nieuwe cd, die gaat echt heel vet worden aldus Dennis. Over de webcam, waarom deze uitstaat, omdat ze momenteel niet in Wisseloord maar in Delft aan het opnemen zijn en over Dinand, de grote afwezige van vanavond. Ja, Dinand was aan het inzingen. OK, das een duidelijke reden. Even een fotomoment en tijdens het fotomoment begint Dennis ineens druk in zn broekzak te rommelen. En wij meteen in koor, ga je Dinand bellen? Nee nee, ik ga Dinand niet bellen haha, hij haalt een vers van de muur geplukte (souvenir) poster uit zn broekzak, haalt deze uit de kreukels en ontvouwt daar een foto van Dinand. Nu is ie er toch! Whahahahaha! Nou even een fotomoment met Dinand dan maar….. mennnn wat hebben wij gelachen zeg! Dennis wil nog even zonder awards, verder feesten en druipt af, thanks Den voor je tijd!!!!
Ook wij gaan krom lachend richting garage. Bij de garage staat iemand half dronken in de deuropening te dansen met zn lakschoenen. Wij pogen te gaan betalen als die vent een heel verhaal begint op te hangen. Blijkt het 1 van de mannen van Dio (van dat nummer tijdmachine) te zijn! Ja we hebben op Dio gestemd hoor (not)! Later komt de echte Dio erbij, met een krat bier, ja gejat, geen award, dan maar een krat bier mee jatten! Whahahaha! We hadden al iemand met een krat achterop een fiets als een gek voorbij zien rennen, bleek hij dat dus te zijn. Nou ja, gegierd dus bij de betaalautomaat en bij de auto aangekomen hoorden we die mannen in de verte hun bierfeestje in de garage nog vieren.

Via een toeristische route weer richting het huis van Moon en daarna door naar mijn eigen huis. Nog even snel updaten, want ja, het is TE leuk om dat te laten wachten tot later, en om 2 uur naar bed.

Het was een top dag! Een top verjaardag voor Moon en een hele goede buikspiertrainingdag! Meiden, enorm bedankt voor deze dag, ik had het zooooooo nodig!!!! Moon, bedankt voor je erg slimme actie! Meiden, zo enorm bedankt voor deze dag! We mogen gelukkig snel weer! Hahahaha!
En Dennis natuurlijk een dikke vette thanks voor je tijd en de hilarische Dinand actie.

Tot snel ergens on the road!!!!

Kane @ Pleipop Aplhen 3 april 2009

Na ruim 3 maanden geen Kane, mochten we ons weer gaan opmaken voor een Kane gigje. Dit keer ergens in Alphen, nee niet Alphen aan de Rijn zoals velen in mijn omgeving dachten, maar Alphen ergens in Gelderland. Eens kijken wat ons dat nou weer zou mogen brengen.

Eerst een ochtendje werken en daarna snel de auto in, op weg naar Carola. En dit terwijl er ondertussen druk achter de pc’s werd geprobeerd kaarten te scoren voor Kane in het Ado Stadion.
Eenmaal aangekomen bij Carola thuis had ik al wat oproepen gemist staan. Snel voicemail afluisteren en vernemen dat het weer eens niet ging zoals het zou moeten met de Ado kaarten, maar iedereen die mij lief is heeft gelukkig een kaartje hadden kunnen scoren. Het zal nooit eens normaal gaan in Kane-land, maar what else is new? In ieder geval een dikke thanks naar Kaatje en Nathalie voor het regelen van de kaarten en het ondergaan van de stress!

Nadat Carola d’r spullen bijeen had gepakt (vergeten we niks, we zijn zo uit het “watmoetiknouweermeenemenvoorkane” ritme) konden we op pad naar de carpoolplek. Daar aangekomen werd al snel besloten toch maar met 2 auto’s verder te gaan en reed ik met Carool verder op weg naar het doel van bestemming. Onderweg nog een fikse file maar al snel waren we waar we wezen moesten. Rare wegen, enge dijkjes (dat wordt nog wat vannacht terug in het donker) en op jacht naar een parkeerplek voor mijn nieuwe bolide. Even vragen dan maar, bleek dat we gewoon ergens backstage waren beland en tussen de bobo’s konden parkeren. Terwijl wij parkeerden, parkeerde ook die ene bassist, hoe heet ie nou ook alweer……. euhhhh……. nou ja straks maar even aan de rest vragen.
Met spullen en al op naar de ingang voor de tent. Daar waren ook Shir en Moon al gearriveerd en zij vroegen zich af waar wij nou weer vandaan kwamen, aangezien zij heel ergens anders geparkeerd stonden en vlak achter ons hadden gereden…ja nou, Tom zei dat we daar moesten zijn! Hahaha!
Eindelijk konden we vragen hoe die bassist nou ook alweer heette…. IVO! Owwww jaaa IVO….. hmmzzzz, hahahaha. Nou ja goed.
Eerst maar eens appeltaart en champie…. flesje opentrekken, appeltaart met slagroom en een cadeautje voor Moon. Dit laatste zorgde voor hilarische taferelen, helaas niet geschikt voor dit verslag, je moet erbij geweest zijn en anders, tja….. het blijft lekker binnen ons groeppie.

Het was prachtig mooi weer, heerlijk warm en bere-gezellig. De organisatie was top, we konden in en uit de tent lopen voor een wc bezoek, de kaarten konden heel vroegtijdig worden opgehaald en we konden zelfs in en uit lopen terwijl de heren aan het soundchecken waren. Erg relaxt dus!

Ook met het losgaan van de hekken en de controle ging het allemaal vrij relaxt. Poort door, bandje om en naar binnen maar! Plekkie ingenomen, en wachten op wat komen gaat. Het was behoorlijk warm in de tent, das ook niet zo gek met die zon die er de hele dag op stond te branden. Buiten was het beter vertoeven en dus maar even de tent uit, peukie doen. Ook nu weer, erg relaxt heen en weer kunnen lopen, niks geen vervelend gedrag met weer terug op je plekkie willen komen, dit was erg fijn zo allemaal. Het kan blijkbaar dus wel.

De kick off werd verzorgt door Van Velzen. Niet mijn ding. Hij deed enorm zijn best maar het wilde niet helemaal. Toen hij vroeg voor wie we kwamen was wel duidelijk dat het merendeel van de aanwezigen in de hete tent voor Kane kwam. Na een uur was Van Velzen klaar en kon er worden opgebouwd voor dat waarvoor we naar dit dorp waren afgereisd.

Eindelijk was het dan zover, de mannen kwamen het podium op en het kon los. Naar mijn mening kwam het alleen wat moeizaam op gang. Pas na de eerste 2 nummers kwam de boel een beetje los. Misschien kwam het wel door de helse warmte. Het zweet liep overal en echt energie om uit m’n dak te gaan had ik niet. De mannen waren uitgelaten, blije koppies en een hoop energie spatte van het podium af. Het leek alsof de mannen na een lange eenzame opsluiting weer werden vrijgelaten, echt super om ze zo weer te zien! Dinand stond alles te geven, Dennis speelde de sterren van de hemel en dan heb ik het nog niet over de vreemde “bekken” die onze kant op werden gegooid, hahaha. Kortom, aan Kane lag het niet. Aan het geluid af en toe wel, dat was zeker niet optimaal, sterker nog, soms dacht ik, zingt Dinand nou of doet z’n microfoon het gewoon niet? Het laatste bleek waar. Maar ach, dat mocht de pret allemaal niet drukken, dan zingen wij wel voor je hoor Din!

Het nadeel van festivals is dat een optreden gewoon te kort duurt. Net als je lekker op stoom bent, moeten ze er alweer vanaf. Na 10 nummers was het dan ook einde verhaal, jammer maar helaas! Dat zullen we vaker gaan meemaken dit festival jaar.

Na het einde snel naar buiten, daar waar het behoorlijk was afgekoeld. Even napraten, even gek doen en ondanks de grote drukte nog een klein kiekje met Dinand en Dennis. Thanks weer heren voor de tijd, ondanks de drukte!
Hierna was het tijd om afscheid te nemen en de spullen uit de auto van Moon te halen en mijn eigen auto weer in te stappen. Carool zou terugrijden gezien mijn bij vlagen nachtblindheid, enge dijkjes en vermoeidheid. We rijden weg en zwaaien nog even naar Dennis die ons tegemoet loopt, rij voorzichtig Den! Doen wij het ook ;)

Al snel zijn we terug bij Carola haar huis en rij ik verder richting mijn eigen home town. Half 3 was ik thuis, snel even douchen en lekker het bedje in. Kapot zo na een eerste keer Kane weer. Ik moet toch weer even in het ritme komen zo na dik 3 maanden geen Kane geloof ik, haha. Ja of, ik wordt hier gewoon te oud voor…. desalniettemin, een heerlijke dag gehad met de meiden, bijgepraat met een oude lieve vriendin/stuitermaatje (nice to have us back!!) en gegierd van het lachen, met als toetje ons eigen geweldige heerlijke super band.

Tot snel, ergens on the raod!

Kane - 2008

Zo dat was um dan, Kane in 2008. Hèt jaar dat Kane terug zou komen met een nieuwe sound en een nieuwe band om zich heen.

Mijn bandje was voor 1,5 jaar uit de picture geweest om zich volledig te storten op nieuwe nummers en daaruit volgde een nieuwe cd. Na Fearless, de cd waar niemand omheen kon en de cd die er moèst komen, was daar een splinternieuwe Kane cd, Everything You Want. Bij het uitkomen van de eerste single waren een heleboel mensen afwachtend, niet al te positief, sceptisch zelfs. Catwalk Criminal werd niet meteen met open armen onthaalt. Ik vond het niet verkeerd klinken en was vooral aangenaam blij door de vele gitaren die ik eindelijk weer terughoorde. Na Fearless echt een verademing. Ik had wel zin in die nieuwe cd.

In maart werd het eerste optreden aangekondigd, het eerste optreden waar de nieuwe nummers te horen zouden zijn. Daar moest iedereen die Kane een warm hart toedraagt bij zijn. Kaarten stress ten overvloede en met een beetje hulp links en rechts (thanks daarvoor!!) kaarten in the pocket en was het wachten op het allereerste optreden in 1,5 jaar tijd. Iedereen had hoge verwachtingen, ook mijn verwachtingen waren hoog en op 23 april was het dan eindelijk zover. Op naar de geboorteplaats van Kane.
De verwachtingsvolle avond werd echter een negatief beladen avond. Het optreden was niet goed voorbereid en het geluid was dermate slecht dat er zo goed als niks van de nieuwe nummers te horen was. Al balend en vol negatieve emotie vertrok ik weer naar huis. Dit was Kane onwaardig en wat vooral balen was dat de nieuwe nummers niet gehoord waren. Dit was voor mij absoluut geen goed begin van een nieuw en vers Kane jaar. Hoe moest dit verder? Een aantal dagen later was de cd te horen op 3fm. Ik schrok van alle bliepjes en piepjes en stemvervormingen. Daardoor kwam de sound totaal niet meer bij mij binnen. Als dit de nieuwe Kane was, dan wist ik niet of ik er blij mee was. Op naar een volgend optreden dan maar. Kane is tenslotte live de beste band die Nederland heeft en om echt goed te kunnen oordelen over de nieuwe nummers moest ik ze live horen. Ik zou hier toch nog even op moeten wachten. Een volgend optreden was bij de 3FM Awards, hier speelden ze naast Catwalk Criminal niet echt nieuwe nummers. Gelukkig was het geluid wel een stuk beter. Nee, mijn eerst volgende echte luister moment was bij de TMF Showcase. Zweten en een muisarm als gevolg want er moesten kaarten voor gewonnen worden. Gelukkig net op het nippertje had ik de kaarten in de wacht gesleept en konden we ons opmaken voor de presentatie live op tv van de nieuwe cd.
Het geluid was top en eindelijk kon ik horen wat mijn bandje had gecreëerd. Zoals ik al gehoopt had, de nieuwe nummers klonken live veel aangenamer dan op de cd en ik ging met een heel blij gevoel naar huis. Nu kon ik weer een beetje blij vooruit kijken naar wat er nog meer komen zou. Het onderbuikgevoel was terug!
Dat gevoel werd alleen maar sterker toen er een mail in de mailbox stond, uitnodiging Fansitemeeting. We moesten er nog wel even wat voor doen maar we waren erbij! Een huiskamerconcert voor een stuk of 30 man in de oefenstudio. Dat was zwaar kicken en heel erg bijzonder. Er was een super sfeer en de mannen waren in opperbeste stemming. Uitgebreid werd er de tijd genomen voor een praatje. Uitgebreid werd elke webmaster bedankt en er werden volop foto’s gemaakt. Hoe bijzonder is het toch dat deze band dat elke zoveel jaar weer doet voor al die fansites en de daarbij behorende webmasters. Met dit avontuur nog in the pocket konden we ons meteen opmaken voor de kickoff van de try out tour voor de Kuip. De volgende dag stond het altijd warme en heerlijke Tivoli op het programma. 1 Van de meest geweldige gigs van dit jaar. Het ging compleet los daar in Utrecht en het was genieten geblazen. Kane was echt terug, en hoe!
Een week later denderde de trein door richting de poptempel Paradiso, was daar een bootjevaar moment op een Marineschip en een dag later alweer richting het zuiden om Eindhoven aan te doen. 3 Bijzondere dagen met als klapper natuurlijk dat bijzondere ding op dat mega grote schip. Na een dagje rust was het op naar Arnhem, een prachtig verbouwde tent waar het compleet los ging en een dag erna op naar Haarlem om na heel veel jaren weer eens in het altijd fijne Patronaat te spelen. Beide weer bijzondere gigs met als topper toch wel Arnhem. Een paar dagen rust verder mochten we afreizen naar het verre maar toch altijd fijne Lucky en Co in Rijssen. Kane en die zaal zijn vriendjes en hoewel ik ze beter in die zaal heb zien spelen, was het toch weer zeer aangenaam. Een dag later afreizen naar het zuiden, een klein zaaltje in Breda, De Mezz. Eerst denk je, wat moet er gaan gebeuren in die tent die eruit ziet als een pinda? Maar het werd een top avond daar. Eén van de beste gigs van deze maand. Kleine zaaltjes zijn leuk!
Hierna was het op naar de op het laatst toegevoegde gig in het altijd fijne Heeswijk, de laatste gig voor de Kuip. Kane is altijd goed in Heeswijk alleen komt er een keer dat het net even wat minder is en die keer was nu. Het was niet anders. De generale repetitie is altijd minder toch? Dan moet het wel gaan vlammen in de Kuip!

Op 28 juni was het zover. De grote gig van het jaar, dè grote jongensdroom van Kane zou werkelijkheid gaan worden. Kane stond in de Kuip. Het grote magische stadion. Ja, en dat zeg ik als ras Amsterdammer, haha.
Na een lange dag wachten en na veel stress bij het naar binnen gaan want de security was totaal niet goed geregeld, konden we de sprint het stadion intrekken. Zoeken naar je maatjes, waar is iedereen? En uiteindelijk met zoveel geluk op de juiste plek op het juiste tijdstip staan om vervolgens een heel erg fijn plekkie vooraan te kunnen bemachtigen. Iets dat ik alleen heb durven dromen.
Kane was goed, de band stond erg goed te spelen, al dat try outen had z’n vruchten afgeworpen want er stond een band op het podium dat speelde alsof ze al 30 jaar samen zo speelden. Het was top, voor een groot stadion als deze erg goed gedaan en de show trok als een sneltrein aan je voorbij. Hoewel het top was en de mannen de sterren van de hemel hebben gespeeld blijft het voor mij toch niet de beste gig van het jaar. Kane is en blijft op haar best in kleine zaaltjes, maar dat is mijn bescheiden mening. Heel gaaf om erbij geweest te zijn, om die Kuip “gevoeld” te hebben maar doe mij maar de Tivoli’s en de Paradiso’s.

Na de kuip was daar een maand vakantie om daarna eindelijk na lange tijd weer eens af te reizen naar België. Marktrock in Leuven was the place to be. Mijn tweede keer daar alweer. Voor Kane de derde keer. Marktrock en Kane gaan goed samen dus dat beloofde wat. Het optreden was goed, heel erg goed en het hele plein deed mee. Alle handen in de lucht en bij veel nummers werd er uit volle borst door onze Vlaamse vrienden meegezongen. Het werd een heerlijke dag daar in Leuven. Na afloop waren de mannen uitgelaten, vooral Dinand was blij en vrolijk en ondeugend. Al die kilometers rijden was het wederom weer waard.

Hierna was het voor mij even wachten tot de volgende. Ik moest eerst verhuizen en alles afhandelen wat daarbij komt kijken. De eerstvolgende was Appelpop op 13 september. Onverwacht toch gegaan, Het zat niet in de planning, maar het Kane-bloed kruipt waar het niet gaan kan en zo was het dus toch zo dat Appelpop ineens op het programma stond. Na alle verhuisperikelen had ik wel behoefte aan een avondje Kane en de gekke Kane-ers om me heen. Helaas was Appelpop niet dat wat ik gehoopt had. De organisatie had de aanvoer van veel te veel mensen op het gratis toegankelijke terrein totaal niet in de hand. Kane gaf een oké optreden weg, het was heerlijk om even lekker te dansen en te springen, maar er bleef een nare nasmaak over en dat had vooral te maken met die slechte organisatie. Zoveel mensen in een tent, te veel mensen, zo eng dat platdrukken wel heel erg aan de orde was en ik na een half uur proberen uit de tent te raken, blij was dat ik buiten stond en adem kon halen. Nee, Appelpop was niet fijn. Op naar Assen dan maar.
20 September mochten we alweer en ik had er zin in. De zon scheen, het beloofde een mooie dag te worden. Na aardig wat kilometers op de teller was het fijn vertoeven op het TT circuit van Assen. Erg goede organisatie, best knap voor een eerste keer zo’n groot festival, en alles liep op rolletjes. Relaxte sfeer, zonnetje en een drankje erbij, wat wil een mens nog meer. Nou Kane, want daar kwamen we tenslotte voor. Na een aantal bandjes voor Kane te hebben gezien was het eindelijk zover. Onze mannen liepen het podium op en het ging in 1 keer meteen los daar is Assen. Wat een feest en vooral wat een optreden. Wat stonden die mannen heerlijk te spelen en wat hadden we het goed. Dit optreden staat zeker in de top 10 van beste van dit jaar. Echt super! Na afloop waren de mannen dan ook uitgelaten en gezellig. De dag was “af” en nu was het weer 3 weken wachten op meer.
3 Weken later een flink reisje naar het diepe zuiden des lands, Reusel. Nubux Festival was the place to be. Nog nooit geweest dus dat zou een nieuwe ervaring worden. Gemoedelijke sfeer, aardige mensen van de organisatie, geen gedoe bij het naar binnengaan. Festivals is altijd ook andere bandjes kijken, daar ontkom je niet aan aangezien Kane meestal als laatste act van de avond op het programma staat, zo ook nu weer. Als de mannen eindelijk het podium bestijgen is het een feestje. De hele tent doet mee, de sfeer is goed, er wordt gedanst, gesprongen en gezongen. Festivals zijn niet mijn ding maar dit is er 1 die zeker niet vervelend is. Het was aangenaam vertoeven in Reusel, op wat koeienvlaai geuren na dan. Na Reusel was het wachten op de november tour. 11 Keer Kane in 1 maand…. dat zou wat gaan worden….

De kickoff was in Rotterdam, het verbouwde Nighttown, verbouwd tot De Watt. Wat? Nou De Watt. Kane had in het verleden vaak in de Nighttown gestaan en dus was het vertrouwd terrein, ook voor mij. De Watt was de eerste van de tour en misschien wel de beste van het jaar. De Watt ging compleet los, het was 1 groot feest met een band dat zich volledig overgaf aan het uitzinnige publiek, over en weer, heen en terug, het was een gigantisch feest daar in Rotterdam. Als dit de voorbode was van een hele maand Kane dan zou het 1 grote zweef trip gaan worden. Zo ongelofelijk dat een band mij na bijna 10 jaar nog steeds zo kan verbazen en nog steeds zo kan ontroeren en mij nog steeds zo kan laten zweven en genieten. WAT EEN BAND! Kom maar door met de volgende gig. Dat werd een gigje in België. Eindelijk voor vele Vlaamse fans weer terug naar België. De Vooruit in Gent. Niet de eerste keer dat Kane daar zou optreden en waarschijnlijk ook niet de laatste keer want het is altijd fijn in Gent. Fijne zaal, fijne sfeer, dit beloofde een fijne avond te gaan worden. Hoewel de zaal voor de helft gevuld was met Hollanders waren er toch ook veel Belgen naar de gig gekomen. Nieuwe fans, oude fans die weer wat overtuiging nodig hadden. Het kon los daar. De mannen gingen ook los en de zaal daaropvolgend ook. Het was een feestje daar in het mooie Gent en we konden wederom een erg fijne avond toevoegen aan het toch al zo mooie lijstje van optredens van dit jaar. Na afloop waren de mannen uitgelaten en was het lachen gieren brullen met Dennis. Heerlijk toch, dit soort momenten maakt het dat de cirkel rond is en de avond compleet.
Na Gent was het doorreizen naar Groningen, van zuid naar het opper noorden van Nederland. Groningen Oosterpoort. Sinds dit jaar waren Kane en zij een klein beetje vriendjes geworden. Weliswaar was dat vriendjes zijn met de kleine zaal en werd er nu een poging gewaagd de grote zaal ook tot vriend van Kane te maken. De gig werd in het begin rustig ontvangen door Groningen. Groningen is een diesel dat langzaam op gang komt en als het dan eenmaal op gang is gekomen dan gaat het ook goed los daar. Het werd een heel bijzondere avond met een heel bijzonder gevoel en een heel bijzonder publiek. De mannen hadden het verschrikkelijk naar hun zin en ja, Kane en de Oosterpoort zijn na jaren op niet zo’n goede voet met elkaar te hebben gestaan, eindelijk vriendjes en Kane gaat er zeker met goede zin weer terug komen. Het was het kilometer slurpen meer dan waard!

Van het noorden weer terug naar het zuiden, op naar alweer België, op naar alweer Leuven, na het grote Marktrock nu in een zaaltje. Leuven begon geweldig. Het bijwonen van de soundcheck die 2 uur duurde was fantastisch. Hoe bijzonder en hoe lief. Thanks mister D.
De gig was echter van een geheel andere orde. Met nu hoofdzakelijk Belgen in de zaal werd het een luistersessie. Niet verkeerd, Belgen genieten anders dan Hollanders. Het optreden was erg goed, plaatselijke mistbuien daar gelaten. Het publiek wilde alleen niet mee. Andere sfeer dan anders was het gevolg. Of het nu kwam door de zaal, een oude pornobioscoop, met de nog daarin staande (besmeurde) bioscoopstoelen, of het afwachtende (zittend blijvende publiek, aan Kane lag het in ieder geval niet. Het zij zo. Op naar de volgende. Op naar Tilburg. De 013. Absoluut niet mijn favo zaal. Elke keer als ik daar heen ging gebeurde er wel iets waardoor de Kane avond een stempel kreeg maar ja, mijn bandje staat er dus toch maar weer een keer proberen. Het optreden was erg goed maar hoe hard de mannen op het podium ook hun best deden het publiek mee te krijgen, het lukte niet. De eerste 3 a 4 rijen hadden feest, daar zat het (als altijd) wel goed, maar daarachter was het roemoerig en stond de helft met de armen over elkaar heen. Heel vreemd, heel vaag, helaas wel waar. Het was um niet daar in Tilburg en wederom werd mijn negatieve 013 gevoel niet weggevaagd. Hoewel Kane in het verleden zeker wel de zaal heeft doen losbarsten, het mocht um niet zo zijn deze avond. Soms heb je erg goede optredens en soms is het even wat minder, er is geen verklaring voor het is zo. Dat was wat Dinand zei na afloop en ja, dat is waar. Snel vergeten en op naar het altijd fijne, het altijd kolkende en warme Tivoli. Zou dit optreden de Watt gaan verslaan? Ik was benieuwd.
Met een ziek hoofd och afgereisd naar Utrecht want ziek of niet, Tivoli mag je niet missen. En gelukkig werd mijn hoop waarheid. Zoals altijd was Tivoli mega goed, het was bloedje heet, het was heerlijk, het was springen, dansen, het was emotioneel, het was zwaar kicken. Tivoli en Kane is toch echt wel een heel erg goede combinatie en wat mij betreft elke maand Kane in Tivoli! Misschien een handtekeningenactie opstarten?? Hahaha! De Watt en Tivoli staan op 1 voor deze maand, tot nu toe dan.
Helaas zette mijn griep door en kon ik niet naar de volgende 3 gigs. Balen maar ik moest echt even flink uitzieken anders zou ik de hele maand plat op bed liggen. Heerhugowaard, Eindhoven en Nijmegen gemist maar er stond gelukkig een week later alweer een bijzonder ding op het programma. De DVD Vieuwing van de Kuip DVD. Nog niet compleet beter toch gegaan. En gelukkig maar want wat was het weer een bijzonder ding! 175 Man en vrouw waren uitgenodigd en het paste maar net in de Fame Music Store in Amsterdam. De vieuwing was top, hoewel ik de dvd bij vlagen heb gezien, zoiets moet je toch rustig op de bank thuis goed bekijken. De mannen hebben uitgebreid te tijd genomen om iedereen een foto, een handtekening op de nieuw aangeschafte dvd te zetten en een praatje te maken. Bewonderenswaardig hoeveel geduld en tijd de mannen hadden en maakten. De rij wachtenden was lang, heel lang maar iedereen heeft een moment met de mannen gekregen. Het was top, het was super, super sfeer. Mannen, enorm bedankt voor alweer een bijzonder ding!!!

Met deze zeer bijzondere ervaring in the pocket had ik nog 2 gigs in het vooruitzicht. De eerste was in Den Haag, de geboorteplaats van Kane, het Paard van Troje voor de tweede keer dit jaar, een goed makertje voor de eerste gig van dit jaar. En goed gemaakt werd het! Het ging los ondanks het “stugge” Haagse publiek en het was één groot feest daar in Den Haag. Echt geweldig en weer keihard genoten. Na afloop weer zo gegierd van het lachen met Dennis en met deze avond nog in de benen was het na een paar uurtjes slapen op naar de laatste gig van deze tourmaand. Amsterdam, the place to be, mijn geboortestad.
Vroeg uit de veren op naar Amsterdam. Daar was het koud, er waren sneeuw en regenbuien maar het was oh zo gezellig. Nog 1 keer met alle stuitermaatjes en vriendjes samen zijn. Nog 1 keer lachen, gieren brullen, nog 1 keer zoveel lol, nog 1 keer champiemoment, nog 1 keer Kane dit jaar…. ja we waren er wel klaar voor.
Na het drama met naar binnengaan, echt altijd weer ellende daar in die HMH, was het opwarmen want het was buiten toch wel heel erg koud geweest, en ons opmaken voor wat komen zou.
Na een traumatisch voorprogramma (pffff echt die blauwe broek met inhoud kon echt niet!!!), nee hoor, ze deden het leuk maar moeten nog wel wat meer oefenen, was het tijd voor de laatste keer Kane dit jaar. Het optreden was top. Maar toch was het voor mijn gevoel niet helemaal fijn. De belichting was niet optimaal, het podium jammer genoeg te groot (een catwalk had een goede optie geweest) maar de mannen speelden weer geweldig. De sfeer in de zaal zat er goed in en voor velen was het 1 groot feest. Voor mij niet helemaal, ik ben toch meer van Kane in kleine zalen. Desalniettemin was het een mooie en goede afsluiter van een maand toeren.

Ik ben erg blij dat Kane weer tourtjes als deze doet. Vroeger (dat klinkt oud) deden ze na elke release van een cd een dikke maand een tour. Dat was even weg maar nu is het weer terug en I Love It! Heerlijk om te zien dat mijn bandje in alle opzichten weer helemaal terug is. Een paar jaar was het wat zwaarder, niet altijd even fijn, vooral voor de mannen on stage, het zijn moeilijke tijden geweest maar gelukkig zijn ze terug. Helemaal terug daar waar ze horen. Als beste live band van Nederland. Als beste band all the way. Heerlijk om die lekkere jongensachtige prethoofden weer op dat podium te zien. Dat hebben we een paar jaar lang moeten missen, logies, het was even niet anders. En nu, nu zijn ze helemaal terug en ik hoop zo dat ze er nog een heleboel jaren achteraan plakken. Zo’n feest, zoveel mensen die ze gelukkig maken, zoveel mensen die door hun de dagelijkse sleur even kunnen vergeten, zoveel mensen die zo genieten van die band, en ik, ik ben daar 1 van. Op naar 2009, op naar een nieuwe cd, op naar nieuwe avonturen en nieuwe gigs. Op naar heel veel lol en vooral heel veel gezondheid en geluk. Op naar een nieuw, mooi Kane jaar!!!

Tot dan!!

Kane @ HMH Amsterdam 30 november 2008

De dag na het geweldige optreden in het Paard, na een geweldige dag en avond in Den Haag was het tijd om naar mijn geboorteplaats Amsterdam af te reizen. Spullen bij elkaar zoeken, batterijen snel even opladen, updaten, foto’s van de vorige avond uploaden, een darmprobleempje wegwerken en de auto in. Op naar Amsterdam. Na een half uurtje was ik ter plekke alleen kon ik de garage niet vinden. De weg was opgebroken en ik kon er niet langs. Tom bleef maar roepen, keer om! Dus ik maar even de al eerder gearriveerde meiden bellen om om hulp te vragen. En zo lukte het toch nog de goede garage in te rijden. Plekkie gevonden, spullen mee, en de rest begroeten. Lang niet gezien! T was wel 10 uur geleden of zo, hahaha! Het was koud en tot overmaat van ramp begon het ook nog eens flink te sneeuwen wat weer overging in regen en het is de hele dag nat gebleven. Niet fijn dus! Het was erg druk, veel Ajaxsupporters op de been, veel mensen aan het winkelen, bioscoopgangers en wij. Het werd al snel gezellig. Floor kwam een uurtje na mij ook aanvliegen. Snel even naar de wc, ik moest al een uur, en even naar de auto om een extra deken te halen want echt warm ging het niet meer worden vandaag. Even een belletje hier en daar plegen, Yas, Shir, San, Carool. Allemaal komen ze wat later vandaag. Allemaal om verschillende redenen. Prima! Wij houden wel plekkie vrij! Carool meldt dat ze aan het rijden is en Floor haalt lekker oliebollen. Als Carool arriveert smikkelen we die lekker meteen op. Heerlijk zo’n warme bol in je buik!
Het is gezellig, Carool is behoorlijk melig, waar haalt ze de energie vandaan? We stuiteren, praten even bij over het Paard, we hebben het fijn. Staan is beter dan zitten vandaag want zitten maakt dat je het alleen maar kouder krijgt dus eigenlijk staan we bijna de hele dag te staan.
Het wordt maar heel langzaamaan wat drukker. Eigenlijk blijft het heel lang rustig. Zal wel door het weer komen. Gelijk heeft ook eigenlijk iedereen! Rond een uurtje of half 4 arriveren ook San en John en iets later Shir en Moon. We kunnen aan de champie! Even warm worden, alcohol helpt daarbij! Het is super gezellig, we hebben lol voor 100, pijn in mijn kaken en buik tot gevolg. Carool, je moet gaan optreden en Moon wil je niet meer zo eng dromen?? Pamela en Hans en badpakken…. 2 minuten alleen op zon en feestdagen…. mennnn… heb in tijden niet zo gegierd van het lachen. Na de eerste fles champie gaan we 2 aan 2 even eten halen. Heerlijke broodjeszaak naast de Febo was ons doel. Broodjes gescoord en nadat iedereen gegeten had werd fles 2 opengetrokken. We houden een laagje over voor Yas die al snel ook arriveert. De lieve schat heeft een zware dag en komt met gemengde gevoelens bij ons staan. Het leven is er 1 van diepe dalen en kleine ups voor haar dit jaar en dat valt niet mee. Gelukkig hebben wij brede schouders. Nu is het wachten tot de deuren opengaan. Mijn gevoel zegt mij dat het mis gaat, de HMH is altijd één grote ellende met naar binnen gaan. De deuren gaan om half 7 los en ja hoor, er wordt zo vreselijk geduwd en de security houdt mensen in een houtgreep, je kan bijna niet doorlopen en als je dan eindelijk bij de kaartenscanner meneer bent wordt je half doodgedrukt. Wat een HEL! Waarom kan dit nou niet anders??? Echt dit is zwaar klote, ik heb er geen andere woorden voor. Als ik de zaal in ren zie ik weer dat de HMH eigenlijk best groot is en waarom ik toch geen fan ben van deze zaal. Ik loop naar de rest, en plof neer. Ik trek t even niet, wat een klotezooi, sta je de hele dag in de kou te wachten krijg je deze ellende. De hele shit komt er bij mij uit, klotejaar, klote HMH, klote week, alles. Nu is het Yas die mij even terug tot de wereld roept en mij een schouder biedt. Wat een KUTJAAR! Pffff…… dank je lieve Yas, Love U! Even op adem komen, en als ik er eenmaal weer ben doen we een lollie moment, een tintellippen moment, wat een vaag spul Shir, hahahaha! En is het lang wachten op het voorprogramma.
Helaas geen GEM meer, wel Stereo, de winnaars van RockNation. We wisselen onderling van plek zodat iedereen tevreden is (thanks!) en ondergaan Stereo. Het eerst wat ons opvalt, en echt, je KAN ER NIET OMHEEN! Is een veel te strakke knalblauwe broek voor onze neus. Zo strak dat, ja hoe zeg je dat netjes, je de hele handel luid en duidelijk ziet zitten. En das geen pretje zo vlak voor je neus! De zangeres is geweldig, wat een stem heeft ze! De band doet haar best. Ze doen het echt wel leuk alleen het is mij wat te gemaakt, te ingestudeerd. Nu kun je van een nieuwe band die voor het eerst in zo’n grote zaal staan ook niet meteen verwachten dat het meteen top is. Qua muziek loopt het prima en het publiek doet leuk mee. Alleen die broek….. pffff…..

Kane begint op tijd, trappen af met Free. Heerlijk! Meteen blikken over en weer, ja ze is er weer hoor, we zijn blij. Het gaat los, de zaal gaat los, wij gaan los, we hebben het weer goed. De kou, de stress, de nare dingen worden even vergeten en even kunnen we genieten van dat waarvoor we zijn gekomen. Om me heen blije koppies, op het podium blije koppies, het is goed zo. Dezelfde setlist als de avond ervoor in het Paard wordt afgewerkt. Bij DTE gaat Din het publiek weer in, ook al was dit blijkbaar niet de afspraak. Haha, lekker brutaal joch is het toch ook. Ik breek behoorlijk bij DTE. Soms moeten dingen er gewoon even uit dus laat maar gaan.
Het is een feest hoewel ik het toch niet het beste vind van deze maand. Dat hoeft ook niet, het kan niet altijd perfect. Bij CC krijg ik een inkak moment, sterker nog, ik voel me ineens niet lekker. Als ik dit maar volhoud. Ik kom de rest nog door maar voel me niet happy. Het lijkt wel of het niet mag vandaag of zo. Bij WDIGN toch nog even een laatste beetje energie eruit geperst en ja toen was het alweer klaar. 19 Nummers gespeeld, 1 minder dan in het Paard. Jammer dat er niet net even een andere twist aan de setlist is gegeven, niet even een verassing erop. Als de mannen het podium af lopen wordt het licht in de zaal meteen aangegooid en wordt er al aanstalten gemaakt om de boel af te breken en op te ruimen. Gezellig! Echt napraten is er niet bij. Mijn lieve mister A. geeft me nog een stapel setlijsten, allemaal bewaard tijdens mijn zieke gemiste Kane gigs, thanks lieve schat! En we worden verzocht de zaal te verlaten. Ik wil naar huis, ik wil zo graag weg nu, ben het zat, ben er klaar mee, voel me niet fijn. De dextro van Shir helpt niet echt, m’n voeten willen niet meer, ik heb het alweer koud, ik wil naar mijn warme bed. De meiden gaan nog even naar de wc en Carool en ik wachten buiten op ze. Carool en ik hebben allebei hetzelfde gevoel: wegwezen hier en snel naar huis! Dit komt niet door de gig, dit komt door andere dingen. Een naar gevoel bekruipt ons en als de rest ook naar buiten komt nemen we afscheid. Carool loopt alleen naar haar autootje in de Arena, ik loop met de rest richting de garage onder de HMH. Voordat ik de garage induik staan we toch nog even na te praten. Eigenlijk hebben de meeste een nare smaak in de mond. Het lijkt erop dat de mannen niet op korte termijn naar buiten gaan komen omdat er blijkbaar nog een signeersessie gaande is. Heel graag hadden wij de mannen nog willen bedanken voor dit geweldige Kane jaar, voor al die mooie momenten, maar dat zit er niet in. Na een half uurtje buiten kletsen vertrekken we de garage in. Afscheid nemen, pas op jezelf, rij voorzichtig, we zien elkaar heel snel!!! Ik stap mijn autootje in en kan de helft van m’n spullen niet vinden. Nog even hilarisch lachen met Shir en Moon en dan ga ik rijden. Ik stop nog even bij Kaatje en de rest buiten totdat mijn Tom contact heeft en ik lekker naar huis ga. Ik ben snel thuis en duik snel mijn bedje in. Warm worden, slapen, uitrusten.

Het was een heftig, mooi Kane jaar. Na dik 1,5 jaar afwezig te zijn geweest kwamen de mannen in april weer terug, nieuwe plaat, nieuwe sound, nieuwe gigs. De kickoff in het Paard in april was drama. Slecht geluid, slecht voorbereid, een kater. Gelukkig werd het daarna alleen maar beter en beter. Een try out tour in juni voorafgaand aan het grote optreden in de Kuip. Daarna wat festivalletjes en een tour in november. Bijna elk optreden gezien dit jaar, een handjevol gemist. De hoogtepunten voor mij zijn absoluut De Fansitedag, Tivoli in juni, Mezz in juni, Luxor in juni, bootje varen in juni, Paradiso in juni, TT Assen, Marktrock, Watt in november, Tivoli in november, Leuven (soundcheck bijwonen) in november, Paard in november. Uiteraard was de Kuip ook goed, maar in een ander opzicht. Kane is naar mijn mening het allerbest in kleine zalen. Grote zalen betekend een andere band voor je neus. Zo voelde de HMH ook. Het is goed, echt goed, maar anders. En dat geeft ook helemaal niet. Dat hoort er ook tussen te zitten.
Het was een bijzonder Kane jaar. Veel nieuwe lieve mensen ontmoet, hier en daar wat mensen los moeten laten. Zo gaat dat in het leven. Dat hoort er allemaal bij. De liefste mensen zijn er altijd, die staan heel erg dicht bij mij.
Iedereen enorm bedankt voor een super Kane jaar! Het was me er weer eentje, eentje om niet snel te vergeten. Nogmaals iedereen bedankt. Bedankt voor al die heerlijke gekke momenten, voor alle hilarische momenten, voor het carpoolen, voor de champie, voor de lol, voor de schouder die zo nu en dan nodig was, voor de lieve woorden, de oprechte woorden, de verhelderende gesprekken (San, ik hou je eraan hè?) en vooral voor het altijd weer verschrikkelijk vele lachen gieren en brullen met elkaar!!! Op naar 2009 lieve schatten!

Mannen, thanks voor een prachtig jaar, voor een indrukwekkend jaar, voor al die momenten tijd die jullie toch elke keer weer nemen, voor al die gekke en leuke en heerlijke foto’s, voor al die heerlijke gigs, voor die praatjes na afloop, de gekkigheid en lol, voor het er weer helemaal zijn! Ga nog even wat jaartjes door! Op naar een nieuw jaar, op naar een nieuwe cd, op naar nieuwe gigs en vooral op naar een heel mooi en vooral gezond 2009!

We zien elkaar volgend jaar!

Kane @ Paard van Troje 29 november 2008

Zo, de eerste gig nadat ik er 3 heb moeten missen omdat ik doodziek was. Om diverse redenen hebben we besloten vandaag een keer laat te gaan, rustig aan, het is koud buiten en morgen moeten we tenslotte nog een hele dag en om nou 2 dagen in de kou te zitten nadat ik zo ziek ben geweest, dat ging um niet worden. Tevens was Shir verkouden en ook zij moest even rustig aan doen. Zo gezegd zo gedaan, om 1 uur verzamelen bij Moon, bakkie koffie, nog een bakkie koffie, heerlijk zo relaxt! Rustig aan de auto inladen en nog even iemand anders oppikken onderweg en op naar Den Haag. We moesten even een omweg maken omdat er een tunnel afgesloten was, maar dat boeide niet. Dan maar niet shoppen, haha. Na even zoeken in Den Haag naar waar nou die ingang van die parkeergarage zat, auto geparkeerd, bij het Paard even hallo zeggen, kaartje ophalen, nogmaals thanks voor het halen, en snel de stad in, even nog een rondje shoppen. Schoenen, er moesten schoenen komen. Laarzen vooral. Zo gelachen in de schoenenzaak. Moon had sjans zonder dat ze het wist, laarzen in maat 41, goh wat zitten ze ruim! Ja hallo, das maat 41 joh! Owwwww vin je het gek dat ze zo beroerd lopen! Whahahaha! De schoenenzaak heeft geweten dat wij er waren en de schoenenverkoper was totaal ondersteboven van Moon…. agossie toch. Nog een paar schoenenzaken in, onderweg nog even een mutsen, sjalen winkel in, eindelijk mijn lang gezochte sjaal gevonden. Shir wil een muts maar er hangt niks voor haar bij. Ziet ze ineens dat er een muts in een bak wordt gelegd, ow die is van mij denkt ze en loopt erop af. Haha, blijkt die muts gewoon van een jongen te zijn die een muts aan het passen is en zijn eigen muts even heeft neergelegd. Whahahaha! Shir diep teleurgesteld, ja maar ik wil die….. jammer, dat ging um niet worden. De jongen wilde um ook niet verkopen aan Shir.
Het werd etenstijd. Wij hadden het plan bij de Cilly’s te gaan eten, hele tent weg! Gewoon dicht!! Nah ja! Ok, dan maar de bijenkorf is, ook geen lekkere dingen meer, t was ook bijna sluitingstijd. Nog maar rondje plein dan om te kijken of er nog ergens plek was, alles vol. Shit, nou ja dan maar de Mac in. T is niet anders. Daar duurde en duurde het voordat we aan de beurt waren en toen we eenmaal aan de beurt waren hadden we een niet zo slimme jongen voor ons die ons moest helpen. Mennnn…. wat een figuur zeg!! Moeilijk hè, dingen onthouden en goede bestelling neerleggen op het blaadje. Tjonge jonge jonge. Nog nooit meegemaakt dit. Wil je een bepaald broodje, ja is op, wil ik warme chocomelk, ja machine is stuk, mennnn…. echt niet te filmen! Maar uiteindelijk hadden we toch allemaal wat te eten. Nog even gek doen daar in die mac en even rustig uitbuiken. Daarna maar eens op naar het Paard. Daar staat al een dikke rij. Hey hallo! Even wat bekenden gedag zeggen en wachten. De deuren zouden om 7 uur los, dat werd kwart over 7. Duwen, trekken, en ik loop snel de trap op. Shir en Moon moeten de kaarten nog halen en ik loop het balkon op. Lekker plekkie, even wachten op de rest en hey haloooooo waarom sta je boven? Even bellen hier en daar, zwaaien hier en daar en de meiden volgen ook waarop we nog even rustig kunnen zitten. Dit is relaxt! Rustig even wat drinken, kletsen en wachten op wat komen gaat.

Even half 8 begint GEM. Wat is het toch een heerlijk bandje, heerlijke muziek, goede vibe, helemaal top! Ik heb ze wel in mijn hart gesloten. Lekker staan swingen en zingen en dansen. We zijn goed opgewarmd voor Kane. Die beginnen om half 9 en ik zie al dat John seint dat er 20 nummers op de setlijst staan, 20!!!! Mennnn wat gaat dit worden vanavond! Heb er zin in, kom maar door!!! De mannen komen op en barsten los met Free. Ik vind dit al de hele tour een heerlijke binnenkomer. Goede keus om hiermee af te trappen. Op rechts wordt gezocht en gekeken… ik ga uit mijn plaat en de zaal ook. Het gaat meteen vanaf het eerste moment los daar in Den Haag. Dit gaat me een avond worden. Na Free doorstuiteren op EYW en STS. Er wordt naar boven gekeken, jaaaaaa hier staan we! Ik zwaai, beledigde blik, hmmzzz….. Shir valt het ook op. Ok, we gaan lekker verder door op YYY. Wat is dat toch een heerlijk nummer! Daarna eindelijk even uitblazen op Mother. Dat is ook wel even nodig want ik moet zowat aan de zuurstof. De rust is echter van korte duur als So Glad wordt ingezet. Hij is fijn! Ik hou ervan! Let It Be volgt en is mooi. Mijn gedachten gaan uit naar mijn lieve dinnetje Carool, dit is haar nummer, ze is er helaas niet bij vanaaf. Hierna door naar REAL, damn wat is dit toch een heerlijk nummer! De hele zaal gaat los en wij op het balkon ook. Hierna even klein naar Way Down Inside, vroeger was dit een beladen nummer, nu is het gewoon een nummer vertelt Dinand, mooi, ingetogen alleen waarom houdt de zaal z’n bek niet ff??? Mennnn, wat een herrie komt er uit de zaal zeg! Zo’n mooi nummer, hou dan ff je muil. Het is een kort stukje, het nummer gaat over in SOAG. De hele zaal zingt keihard mee, heerlijk! Hierna over naar Fearless. Ik heb het nummer te vaak gehoord en gezien, het is mooi, het is intens maar mij doet het gewoon niet meer zoveel als dat het een aantal jaren terug deed. Hierna door naar NYC Soul, elke keer weer beter, elke keer weer meer mijn nummer. Ik hou ervan! Hierna DTE. Ik moet even een brok wegslikken. Hij is heftig maar gelukkig niet zo heftig als ie in Tivoli was. Ik hou het droog dit keer, gelukkig maar anders hebben de mensen onder mij in de zaal zo’n douche over zich heen, is ook niks. Hierna door naar Rain Down, t is en blijft een rare overgang, van zo intens bij DTE naar zo stuiteren op Rain Down. Maar we stuiteren, we stuiteren hard en hey! We zingen even heerlijk samen jij en ik, Tell me how you areeeee Tell me how you feelllllll!!!! Jaja, lekker hoor, thanks! De beledigde blik van even daarvoor heeft plaatsgemaakt voor een big smile. De mannen van GEM worden op het podium erbij gehaald, bedankt en krijgen even hun moment. Dit is echt zo gaaf en zo verdient! Die mannen zijn zo goed en gaan het echt maken!
Hierna even op adem komen, hartslag weer even naar beneden krijgen want de mannen gaan even het podium af om vervolgens terug te komen met CC. Hij is goed, hij is lekker, we zijn blij. London Calling volgt en de hele zaal gaat wederom los en zingt mee. Wat een sfeer! Hierna flink stuiteren op All Day, ik hou ervan! En Tough is weer mooi, klein en de zaal zingt keihard mee. De mannen gaan door met WDIGN, owwww hij is fijn! Zo lekker dit nummer! En hierna worden we nog getrakteerd op Before You Let Me Go. Ingetogen, mooi en de zaal is eindelijk daar waar het moet, redelijk stil en luistert aandachtig. Wat een feestje daar in Den Haag, de geboorteplaats van Kane. Wat een heerlijke avond! We hadden het perfect zo een keer op het balkon, ik heb heerlijke momenten gehad met de man met de hoed, de meiden om me heen zijn geweldig, wat wil een mens nog meer? Dit was een superavond!!!

We gaan naar beneden, ik had nog een date in de zaal en wacht even terwijl de meiden naar de wc gaan. Helaas is mijn date druk en ga ik ook richting wc waar ik op de meiden wacht. Ineens zie ik een hoed…. en D. Ow? Wat gaat er gebeuren? De mannen gaan richting merchandise en delen handtekeningen uit en gaan op de foto met fans. Mennnn druk meteen, duwen weer, pfff….. De meiden en ik drinken nog snel een drankje en gaan naar buiten, daar is het beter. We hebben behoorlijk lol met z’n allen en ik praat even bij met mijn maatje Sannie. Verhelderend, fijn, mooi gesprek, thanks.
Net als ik Nico wil gaan bedanken komt ook de man met de hoed naar buiten en ja, dan ist Nico een andere keer gedag zeggen, haha. Sorry! Den is vrolijk en uitgelaten. Fotootje hier fotootje daar en HEY!!! Jaaaa daar is ze weer. Ik geef hem een cadeautje van Carool, zit daar Champie in??? Nee joh gek! Hahahaha, die krijg je morgen wel goed? Owja, das wel goed. Fotootje hier fotootje daar hij neemt rustig de tijd, erg lief. Nog een groepsfoto, echt te gek! Dank je weer voor je tijd lieve Den! Wel thuis! Hij verdwijnt de duisternis in en ook wij druipen met z’n allen af richting garage. Daar nog lachen bij de betaalautomaat, afscheid nemen, rij voorzichtig!!! Tot morgen!! En we stappen ook in en rijden weg.

De Tom heeft moeite ons te helpen Den Haag uit te komen en Moon rijdt maar gewoon een straat in, ohnee das niet goed! Via een totaal andere route, half Den Haag gezien, komen we er uiteindelijk toch. Whahaha, Moon er zitten drempels in de weg hoor! Owja… sjesus wat heb ik gelachen, kramp in mn buik. Onderweg is het gezellig, we proberen mee te zingen op Kane maar de stemmen laten ons in de steek en de valse noten klinken ook niet echt fijn. Onderweg is het soms behoorlijk glad op de weg en het vriest gewoon! Sjesus, ik moet zo nog 3 kwartier…. bij Moon thuis krabben de meiden m’n ramen schoon, ijs zit er gewoon al dik op, en ik stel Tom in, blower op hoog, ramen ontdooien en gaan met die banaan. Moon en Shir rijden een stukkie voor me uit want Tom geeft anders een enge route langs een kanaal aan waar het zeker spiegelglad is en dat willen we niet, dus meiden echt bedankt daarvoor! Ik rij via de andere route zo de snelweg op en rij maar voorzichtig naar huis. Vooral als ik de polder in rij is het slecht. Mist, dikke mist en glad. Aan de andere kant richting A’dam allemaal strooiwagens maar aan mijn kant mooi niet. De weg is op sommige stukken wit en ik moet heel langzaam rijden. Uiteindelijk ben ik om half 3 veilig thuis. Sms naar de meiden dat ik veilig geland ben en snel mijn bedje in. Morgen tenslotte weer vroeg op, nou ja straks al. Even nog wat slaap proberen te pakken. Ik kan de slaap alleen moeilijk vatten. Uiteindelijk heb ik zo’n 2 uurtjes geslapen als ik om half 7 alweer klaarwakker in de rondte lig te kijken. Een nieuwe dag, op naar Amsterdam voor de laatste keer Kane van deze maand. Here we go again!!!!

Kane @ DVD presentatie Amsterdam 26 november 2008

Daar was ie dan, de presentatie aan de Kane fans van de DVD “Kane live in De Kuip”. Het was een dingetje om een uitnodiging te bemachtigen. Terwijl ik doodziek op bed lag was er redelijke paniek aan mijn gemiste oproepen te zien de volgende morgen, maar thanks 2 mijn maatjes had ik grote kans er misschien dan toch wel bij te zijn. Een uitnodigingsmail was het gevolg. En zo was het dat ik na dik 1,5 week ziek te zijn geweest, 3 Kane optredens heb moeten missen, dan toch zover dat ik erbij mocht zijn. Op naar Amsterdam, mijn mooie Amsterdam!

Nadat ik voor het eerst na 1,5 week thuis te zijn geweest, weer was gaan werken en na een hele puzzeltour te kijken hoe we nou eigenlijk op Amsterdam centraal konden komen (gaan we een keer met de trein, rijden ze niet of nou ja, in ieder geval moesten we om), ging ik om half 4 van m’n werk, de auto in, op naar de Arena om van daaruit met de metro verder te reizen. Carool was al eerder vertrokken en toen ook ik de Arena in reed en na even zoeken naar haar auto, ja sorry, ben een beetje wazig momenteel, parkeren, kaartjes voor een strippendagkaart omwisselen en hopla de metro in. Ik krijg nog lekker een muffin van Carool van de DE. Mennn wat zijn die dingen toch lekker!

Even na 5 uur op centraal station waar Shir en Mich al stonden te wachten. Nog snel maar even een plee bezoeken en ach we kunnen ook wel ff wat gaan drinken terwijl we op Moon wachten toch? Zo gezegd zo gedaan. Halve koffietent op stelten gezet, ja sorry, we kunnen het ook niet helpen. Moon belt al snel dat ze er ook is en we lopen naar spoor 1 waar we elkaar ontmoeten.

Even wachten nog op iemand anders en daarna de vieze gore motregen in, op weg naar Fame musicstore alwaar het zou moeten gaan gebeuren vandaag. Maar het was vies buiten en bij aankomst bij de Fame zouden we nog een uur moeten wachten in dit smerige gore weer. Daar hadden we niet zoveel zin in. Dus hup, Peter mee, z’n Harem erachteraan en een Italiaans restaurant in. Ff gezellie wat drinken met z’n allen. Lekker ff wat alcohol naar binnen werken want dat schijnt warmte te geven, haha. Gezellig gezeten, een heel goed gesprek met mijn lieve overbuurvrouw gehad, dat was heel verhelderend en even voor half 8, de deuren zouden die tijd opengaan, weer naar buiten en kijken wat de rest van de avond ons brengen zou. Vies nat was het nog steeds buiten, druk ook. Een dikke rij stond er al te wachten. Kwart voor 8 ging de deur dan eindelijk open, allemaal melden, en een plekkie zoeken om de DVD een beetje te kunnen bekijken. Dicht bij de drank, een fijn hoekje, we stonden perfect! Om 8 uur komen D en D een voorwoordje doen en wordt de DVD compilatie gestart. Het geluid is jammer genoeg niet goed, misschien was dat alleen achterin zo hoor, dat kan. De DVD zag er goed uit. Niet echt goed kunnen bekijken, dat lukt ook niet echt zo staand en druk om je heen en een aanval krijgen van gek doen. De DVD gaat thuis nog maar eens even heel goed bekeken worden.

Nadat de DVD uitgespeeld was kwamen D en D weer terug en nodigde iedereen uit voor een signeersessie en een foto en een praatje.
Eerst maar eens die DVD scoren. Of toch eerst even naar de wc, ja das verstandiger, dan is die dikke rij bij de kassa ook wat minder. Onderweg naar de plee nog een mooie fotoboek van Juud bekeken en snel de wc in. Daarna de rij voor de DVD aankoop in, dat ging allemaal vrij snel gelukkig en ja, toen toch maar even wachten op dat het wat rustiger zou worden voordat wij ons ook in de rij wachtenden op D en D zouden storten. Fotootje hier, fotootje daar, lachen gieren brullen. Maar al snel is het over half 10 en wordt er omgeroepen dat er toch een klein beetje meer vaart in de rij wachtenden moet komen omdat er nog mensen zijn die een trein moeten halen. Nou, dan toch maar die rij in. Ook wel fijn, zijn we ook een keer niet zo heel laat thuis.

Rijen en wachten is niet fijn, maar ach…. het was het wachten meer als waard! Carool eerst, praatje, handtekening, foto. Daarna ik, Hey, ben je er weer roept Den meteen. Ja hoezo? Nou je was toch ziek? Ja…. dat klopt! Dat komt door de bacteriën van Dinand, haha. Dinand: hebben wij gezoend dan? Euh…. NEUH! Nou ja zegt Den, je komt toch wel weer hè van het weekend? Jaaaaa natuurlijk! Oké dan! DVD wordt gesigneerd, fotootje en ja brutaal maar soms moet je wat, Carool ook nog ff erbij voor de groepsfoto, helemaal leuk! Thanks mannen! Top! Snel weg maar mijn camera doet nog even dienst voor Shir. We worden weer eens kwaad aangekeken omdat we niet meteen weglopen maar hey, t is ook ons feessie! Als iedereen uitgebreid op de foto is geweest, Shir nog even een heel gaaf Dinand momentje had, lopen we de kelder in (ja echt…. serieus…..maar het was ongevaarlijk hoor) en gaan we via een andere route naar buiten. Terug naar het station. Even bijkomen, even nagenieten met z’n allen. Zo dat was wel even weer een dingetje net haha. Top! Bij het station kijken we nog snel even de foto’s terug en nemen we afscheid. Het was me er weer 1 meiden, zo enorm bedankt voor alles en zo enorm bedankt voor het overhalen om toch mee te gaan. Thanks!!!

Carool en ik lopen via een blonde omweg de metro tegemoet, hij staat al klaar dus das fijn geregeld. Bij de Arena zien we dat de HMH net leegloopt…. nee hè??? Shit…. file in de Arena! Wij willen naar huis ja!!!! Ik ben voel me nog steeds niet lekker, benauwd en moe, Carool is ook toe aan een warme douche en haar warme bed maar goed, we kunnen moeilijk over al die auto’s heen vliegen.
Trap op, ik moet meteen aan de zuurstof, Carool is daarom zo lief even de kaartjes om te ruilen voor 2 uitrijkaarten. Ik wissel ondertussen mn laarzen om voor mijn modderstappers (fijn, wonen op een bouwput) en zet Tommie klaar en ondertussen komt Carool weer terug met de kaarten. We nemen afscheid en stappen in om vervolgens redelijk snel de Arena uit te rijden en snel naar huis te vliegen onder het genot van de net aangekochte nieuwe Kane cd. Hij is fijn! Ben zo thuis en nadat ik nog even snel een update doe duik ook ik mijn bedje in.

Dat was een fijn dingetje daar in A’dam zeg! Echt super! Doe maar vaker DVD’tjes uitbrengen heren! Hahaha!

Op naar het laatste weekend van deze tour!

Kane @ Tivoli Utrecht, 18 november 2008

Ziek, ik was na de 013 ziek geworden, zo ziek dat ik het echt niet zag zitten naar Utrecht af te reizen. Wel gaan niet gaan, wel gaan niet gaan…. Wat een dilemma!! Tivoli is mijn favo zaal, Tivoli is altijd een feest, wat moest ik nou?!?!?! Tja, toch maar gaan rijden dan…. onderweg dacht ik bij elke afslag Almere (en dat zijn er veeeeeeel!!!) ik keer om, ik ga dit niet trekken, dit wordt um niet vandaag. Maar toch doorzetten, als ik er nou eenmaal maar zou zijn, dan zou het wel gaan, toch? Zo gezegd zo gedaan, om kwart over 1 landde ik bij carpoolplek Carool en konden we nadat ik nog een bak thee met honing had gehad, de auto inladen en op pad. We hadden besloten toch maar in het centrum te parkeren, wel zo makkelijk een auto dicht in de buurt en geen gekijk op klokken om een trein te moeten halen. Plekkie was zo gevonden en we liepen zo naar de Tivoli. De tweede keer dit jaar. Eerst ff naar een plee en daarna maar settelen. Het was aangenaam vertoeven in de gang, hoewel niet van harte van er was al tegen de eerder gearriveerde dames gezegd dat als er overlast was iedereen maar buiten moest gaan wachten. Nog nooit meegemaakt! En dat in die kou en regen! Ze zijn niet goed! Floor kwam alvast even gedag zeggen nice to see you again! Die moest nog even terug naar haar stage om vervolgens later die middag definitief aan te schuiven. Het werd niet snel druk, het was gemoedelijk gezellig.
Langzaamaan druppelen er steeds wat meer maatjes binnen, Shir en Moon arriveren, gezellieeee! De champie wordt opengetrokken. Nog even een broodje, Carool en Mel gaan daarvoor even de stad in en ondertussen arriveren ook Floor en later Yas. We hebben lol alleen voel ik me bij vlagen echt niet fijn. Nog maar een paar pillen naar binnen werken zodat ik straks in de zaal misschien een klein beetje opknap. Het is ff niet anders vandaag. De meeste mensen leven mee, vinden het fijn dat ik er ondanks m’n zieke kop toch bij ben.
Als de gang half vol zit moet GEM z’n spullen nog naar binnen rijden. Allemaal langs ons heen. Niet erg maar een vent van Tivoli is zo geïrriteerd dat ie steeds harder begint te vloeken en te tieren, ja jullie sodemieteren maar op naar buiten! Nou ja zeg! Pfff…. neem ff een kalmeringspil of zo! Er wordt een hek neergezet, ook nog nooit meegemaakt bij Tivoli, tjonge jonge, zijn we zo agressief of zo? Nou ja goed, we houden ons in, straks moeten we echt naar buiten en dat willen we niet!!!
Caro trakteert nog op taart, ze is bijna jarig, ik heb geen trek. Kan met moeite mijn broodje naar binnen werken.
Als het eindelijk tijd is dat de deuren los gaan gaat het eigenlijk vrij goed met naar binnen gaan. Tuurlijk, duwers zijn er altijd, helaas, maar al met al ging het goed en stonden we zo weer op ons plekkie. Even zitten nog. Alleen dat werd ons ook al niet in dank afgenomen. Komt er een grietje naar Carool, ja willen jullie even gaan staan want we staan krap hier achter. Ja we gaan zo staan, als t begint gaan we staan. Ok. Komt er een andere griet, vast t vriendinnetje van, ja ga nou even staan, doe niet zo asociaal! Jij maakt geen vrienden zo, dus Carool, wie is hier nu asociaal en ik hoef geen vrienden te maken, die heb ik al! Zo, en nu opzouten! Hahahaha! Heerlijk, de toon was gezet!
Even later begint GEM. In hun hometown. Heerlijk, ze zijn goed op dreef en geven een goed optreden weg. De beste tot nu toe! Top!

Op tijd horen we de eerst klanken van de So Glad Remix en kunnen we ons op gaan maken voor alweer een Kane avond. Kom maar door! Wie weet zweet ik al die gore bacteriën er wel uit! Bij Free gaat de zaal meteen compleet los. Ja, dit is Tivoli, het is altijd feest hier en mennnn wat zou dit een avond gaan worden! Het ene na het andere nummer wordt door het publiek op handen gedragen. Het is echt een geweldige trip. Bloedje heet, we zweten ons kapot en dansen en springen als gekken. Bij Let It Be even een klein traantje moment voor Carool, haar nummer, even slikken. Bij DTE breek ik. Dinand kruipt de zaal in, het balkon op (flashback naar 2000!! Toen liep Din over het balkon over het randje! Mennn dat was eng! Zo boven m’n hoofd!), hij neemt plaats op het balkon en DTE wordt in de denk ik meest heftige, donkere, zware, mooie versie van dit jaar neergezet. Hij ging zo diep en de tranen stromen over m’n wangen. De meiden zijn er, heerlijke schouders. Als DTE zijn einde bereikt kruipt Din weer terug het podium op en kan ik opdrogen terwijl Rain Down alweer doordendert. Even een korte pauze hierna om compleet door te stuiteren op de toegiften. Het gaat maar door en door, wat een heerlijke gig en wat ben ik blij dat ik toch gegaan ben. Ik ga compleet uit m’n dakje en voel niet eens meer dat ik eigenlijk hartstikke beroerd ben. Als het is afgelopen moeten we even op adem komen. Iedereen is zo blij dat het zo’n geweldige gig was! Damn wat een band is het toch!

Ik wil nog even mijn GEM cd laten signeren en Carool ook. Wij praten nog wat met die mannen, heb eindelijk mijn blue-tooth moment en als we uitgepraat zijn bij GEM vertrekken we naar buiten. Buiten is het koud en druk. We wachten nog even, praten even na, zien Dinand nog voorbij schuiven en als het half 1 is trek ik het echt niet meer en gelukkig ziet Carool dat waarop besloten wordt dat het tijd is om naar huis te gaan. M’n hoofd barst uit elkaar, maar ondanks dat ik me ziek voel ben ik zo blij dat ik er toch bij was. Dit had ik niet mogen missen! Dit is Kane op haar best en daar wil ik bij zijn! Gelukkig maar dat ik niet bij 1 van de Almere afslagen eraf ben gegaan en gewoon ben doorgereden!
Als we bij Carool arriveren stap ik snel m’n auto in en rij zo snel mogelijk naar huis. Onderweg voel ik m’n hele hoofd vollopen met smerigheid en vrees dat t gedaan is voor wat betreft Kane deze komende dagen. Het zij zo. Tivoli heb ik in the pocket, dat neemt niemand mij meer af!!!! Nu eerst maar eens flink uitzieken en daarna maar eens kijken of en welke ik deze maand nog kan doen….

Kane @ 013 Tilburg 13 november 2008

Tjonge jonge, op naar nummero 5 van deze maand alweer! Op naar alweer het zuiden. Eens zien wat het vandaag weer mag gaan brengen.
Ik stuiter eigenlijk al behoorlijk de hele ochtend op m’n werk, tot ergernis van mijn collega’s die het al zo zwaar te verduren hebben deze Kane maand. Hadden ze het in juni (12x was het toch?) al zwaar, nu is het misschien nog wel erger, hahaha! Maar goed, koppie erbij want ik moet nog leuk vergaderen en dus wakker blijven tot half 11, daarna nog even snel wat dingetjes doen en om 12 uur de stekker eruit om vervolgens snel nog even een paar broodjes bij Appie te halen en in de auto te stappen, op weg naar alweer Vianen. Had er beter kunnen blijven slapen… mennn wat heb ik deze plek al veel gezien dit jaar! Ik ben er vrij vlot, het is lekker rustig op de weg en kan zo doorkachelen. Even wachten op Anna, plaspauze, auto volladen en afzakken het zuiden is. Ik stuiter de hele weg, Anna is stil. Mijn lijf is alweer helemaal gewent aan deze Kane maand en dus ben ik eigenlijk helemaal niet moe. M’n keel is misschien een beetje op schuurpapier aan het lijken, m’n ouwe lijf kraakt hier en daar maar moe? Nee, dat absoluut niet haha. Krijg zoveel energie van die mannen dat ik wel dagen door kan….

Snel zijn we in Tilburg, nou ja snel…. kunnen al die vrachtwagens nou niet es gewoon verplicht alleen ’s nachts rijden? In Tilburg weet ik al snel weer de weg, mennn wat ben ik hier al vaak geweest. Hoewel het alweer een jaartje of 4 / 5 geleden is dat Kane hier voor het laatst stond, kan ik zo alles weer vinden. Das wel even anders dan in Rotterdam met die eeuwige bouwput!
Snel de garage in, helemaal naar het dak want hij is proppie vol, spullen uitladen, en op naar de 013 om de hoek. Daar zitten al twee gekken voor de deur kou te lijden en wij nemen ook plaats in. Gezellie jullie weer te zien dames!

Onderweg naar Vianen had ik Gem al op de radio gehoord en owwww wat vin ik dat bandje toch leukl. Dat heeft die Den maar weer goed uitgezocht, ja kwestie van smaak hè? Whahaha! Sorry ik dwaal af…. ik wil en moet die cd hebben dus we besluiten ff naar de Free te lopen. Onderweg komen we meteen tot de ontdekking waar de broodjeszaken zitten, handig voor straks en bij de Free is het zoeken naar de cd van Gem zonder resultaat. Wel verbouw ik meteen ff de Free en zet alle beschikbare Kane cd’s ff op een rij… kijk zo hoort dat mensen!

Als we terugkomen bij de 013 komt Juud ook al aanlopen en kan de champie open. Ik struin alle winkels af voor champie tegen een redelijke prijs en had nu weer ergens een paar Italiaanse flessies gevonden. Eens zien wat dat doet…. Nou die viel! Whahaha!! Hij viel snel en hard. Mennnn wat werd ik melig. De rest werd ook lekker melig en aangezien we 2 flessen voor ons drieën hadden konden we lekker doordrinken. Hij is fijn! Ik ga es ff een berg van die flessen inslaan! Deze zijn goeddddd!

Tijdens ons champie-uur werden de al neergezette hekken verplaatst en moesten we iets gaan verzitten. No problemo, was allang blij dat er überhaupt over na was gedacht hekken te plaatsen voordat de mensenmassa zou arriveren. Dat was top geregeld dus!
Na de champie werd het al snel tijd voor eten en Juud en Anna gingen daarvoor even op pad. Het broodje viel zwaar… als een blok in mn maag maar was wel lekker. Beter dan zo’n vette hap! Hierna snel de spullen ff in de auto leggen en toen was het ineens zomaar al bijna tijd om de deuren open te laten gaan. Alles ging relaxt, kaartje scannen, tassencontrole (niet te streng gelukkig) en dan de trap op en de zaal in, trap af en nog even lekker zitten in de zaal. Rondvliegende man over me heen, fotootje hier, fotootje daar, ja lol hebben we altijd. Na een half uurtje wachten begint Million Dollar Wedding te spelen, ik vin het vol te houden zo’n half uurtje maar het is niet echt mijn ding. Ze doen hun best maar t komt niet door, dat gevoel. Ik hoor en zie liever Gem waar ik echt voor gevallen ben. Gelukkig zien we die dinsdag weer. Nu eerst op en afbouwen voor Kane. Ze beginnen wederom op tijd en Free klinkt al snel na de remix uit de speakers. Ow wat is dit toch een fijne opening! Van mij mag dit heel november wel blijven. Ik ga lekker los, moest nog wat opgekropte energie van Leuven kwijt. Van Free gingen we over naar SGYMI en WMIH en YYY. Lekker stuiteren en springen. Alleen dat publiek vanaf rij 4 naar achteren toe bleef stil staan…. Hmmzzzz het gaat toch niet weer zo’n avond worden hè? Bij Mother werd het niet anders en bij EYW ook niet terwijl dit echt een hele coole versie was vandaag. Bij Let It Be hoorden we al iets meer mensen meezingen maar echt vol uit de zaal het publiek voelen was er niet bij. Het stukje London Calling was super, wederom wel weer meer meegezang maar niet overtuigend. ILC ging over in SOAG en deze werd gelukkig wel harder meegezongen. Bij NYC Soul werd het weer doods in de zaal achter ons maar de eerste 3 / 4 rijen gingen los. Heerlijk feestje op een heerlijk nummer! Hierna volgde DTE welke echt heel erg “diep” ging en heel erg bij mij binnenkwam. Dit nummer is zo beladen en als Din vertelt over het hoe en wat, over dit nummer nog 1x spelen voor iemand speciaal die er niet meer is, dan wil ik geen gelach uit de zaal horen!!! Mennnn wat heb je toch een onbehoorlijk volk soms rondlopen zeg! Ok, ik kan me voorstellen dat een heleboel mensen niet de geschiedenis van dit nummer kennen, niet weten hoeveel moeite het de mannen heeft gekost dit nummer toch weer op de setlist terug te laten keren, het toch weer te spelen, dat kan ik me allemaal voorstellen, maar ga niet lopen lachen bij iets dat Din vertelt wat een serieus onderwerp is. Das niet gepast. Nogmaals, DTE was me er eentje vanavond…. ik had een dikke brok in de keel. En ik heb het al vaker gezegd, ik blijf de overgang van dit prachtige intense nummer naar RDOM echt vaag vinden. Maar uiteindelijk nadat ik na een paar tellen weer gewent ben aan de overgang sta ik weer lekker mee te springen. Ook nu gaat de zaal niet volledig los. Zelfs niet op dit altijd losgaan nummer gaan ze niet los. Onbegrijpelijk maar waar.
De mannen gaan off stage en komen terug met CC en All Day welke echt heerlijk is. Den gaat compleet uit z’n plaat en ik doe mee. I Love It! Hierna is het klaar. Hoewel, er worden nog wat spullen klaargezet voor Tough, krukje voor Den, een ander zitding aan de andere kant… alleen na heel veel heen en weer geloop, overleg, deur open, deur dicht, worden de spullen weer weggehaald. Oké, begrijpelijk, niet leuk, maar begrijpelijk aangezien Dinand al aangaf zich niet zo lekker voelen. We pakkend de spullen in, het licht is al aangegaan, en maken ons op om te vertrekken maar ineens gaat het licht weer uit, worden de spullen weer teruggezet en komen de mannen toch nog terug. Ja zegt Dinand, de crew zei dat jullie lieten merken er toch nog niet klaar mee te zijn dus we doen er nog 1…. Ok…. Tough wordt ingezet en hoe vreselijk mooi en heftig en prachtig ik dit nummer ook vindt, hoe verschrikkelijk dit MIJN nummer van de cds is, hij komt vandaag niet aan. Wel is het heerlijk Den weer zingend het publiek meekrijgend te zien en gelukkig klinkt nu eindelijk voor het eerst deze avond heel hard OhOhOhhhhhhhh!!!!! Heerlijk! Alleen de magie van Groningen, waar het publiek bleef zingen terwijl de mannen al lang weg waren, is er niet. Dat zat er niet in vandaag. Dat geeft ook niet. Het was goed zo. Klaar zo. Jammer van het publiek maar t kan niet altijd feest zijn. We trekken de jassen aan en gaan naar buiten.

Buiten is het koud maar erg gezellig. We kletsen nog wat, Hans Klok is ook van de partij, toch knap Hans, van die deur, hoe doe je dat toch? Of komt het door je prachtige wapperende manen? Ja, dat zal de magie wel zijn ;) We hebben het over poepertjes, over hoe delete je een foto, etc etc.
Dinand komt ondanks dat ie moe en ziekjes is toch nog even naar buiten. Even geen foto’s en krabbels vandaag, wel even een praatje. Over de Watt en Groningen en de magie ervan, over publiek dat ondanks het harde werken van de mannen gewoon niet wil en dat je dat soms hebt, dat is niet verkeerd, dat is gewoon wat het is. Soms is er die magie, soms is die er totaal niet. Mooi praatje mister D! En hij gaat lekker naar huis, hopelijk met een flinke lepel honing zijn warme mandje in.
We zien Robin nog voorbij lopen, de rest blijft binnen hangen. Wij vertrekken ook, het is koud en het is alweer laat, of vroeg, t is maar hoe je t bekijkt ;) Na wat parkeerkaartprobleempjes voor Juud opgelost te hebben vertrekken we huiswaarts. Kwart voor 3 ben ik thuis. Ik doe snel nog even een update en duik ook mijn mandje in. Een dagje werken en een weekend relaxen in het vooruitzicht hebbende. Dit was dan een week Kane. 5x Kane in 1 week. Met veel ups en een paar downs. Mijn favo lijstje tot nu toe is: 1. Watt, 2. Groningen, 3. Vooruit Gent, 4. 013, 5. Leuven.
Op naar Utrecht, op naar mijn favo zaal Tivoli, op naar de zaal waar het nog nooit niet goed is geweest, waar het altijd een feestje is, waar hopelijk het dak er weer vanaf gaat, voor de tweede keer dit jaar.
Zie je daar!

Kane @ Het Depot, Leuven België 11 november 2008

Sinte sinte maarten…. de koeien hebben staarten…… de meisjes gaan weer op pad… ohnee, dat rijmt niet… nou ja goed, anyweg…. het is weer zover. Nog maar net uit de kreukels getrokken van Groningen konden we ons alweer opmaken (waar is mn wallencrème???) voor de volgende gig. Wederom op naar België, naar Leuven en dat dan weer voor de tweede keer dit jaar.

Eerst een ochtendje werken, want ja, mn baas is al zo blij met mij deze maand, en daarna op naar Vianen, de carpoolplek. Mennnnnn wat was het erg onderweg! Wat een storm! Ik werd met mijn kleine blauwe monster echt werkelijk bijna van de weg geblazen en dit keer kwam dat niet omdat ik op de weg spelletjes aan het spelen was. Ik heb bijna 1,5 uur gedaan om in Vianen te komen. Maar goed, heb het weer overleeft. Snel naar de wc en daarna de auto van Anna volladen en op naar het zuiden. Onderweg besloten we dat het wel handig was als we eens een middag diner zouden doen ipv een avond diner, dus op naar de Mac. Heerlijk smerig zitten eten, wat kan dat toch lekker zijn zo af en toe, en daarna verder afzakken België in. Dat ging allemaal prima en een parkeergarage was zo gevonden. Maar eens de boel buiten verkennen. Alles was dicht aangezien Sint Maarten een heuse feestdag is in delen van België en dus was het rustig op straat. Raar zo door de weeks.

De mannen van Gem arriveren bijna tegelijk met ons en er wordt druk gezwaaid. Erg eigenlijk dat we nu ook al door hun herkent worden, hahaha! Maar goed, na even gezeten te hebben kijkt Anna op het kaartje, parkeren stond niet op de site van het Depot aangegeven maar wel op het kaartje zo kwamen we tot de ontdekking. Er was een betere, meer dichtbij, garage. Hmmzzz… auto maar verplaatsen dan? Das wel een plan. Eenvoudig was dit niet echt aangezien er gewoon een file in de parkeergarage stond, maar we hebben het weer gehaald, gratis en wel want we konden zo doorrijden. Snel de andere garage opgezocht en zo hadden we ineens een betere, goedkopere en ruimere parkeerplek.

Buiten zien we een bekend busje…. Haai! Heeyyyy!!!! Hoi! Weer hier? Ja, joh! Hahaha! Gezellie gezellie. Even een babbel en ja de rest volgt wel als we 5 jaar bestaan met Addicted2Kane goed? Das beloofd! Maar Din, nogmaals THANKS!!!!!!!!

Buiten is het gelukkig een heel stuk minder koud en staat er nauwelijks wind waardoor het wachten geen hel is maar gewoon niet al te vervelend is. Uurtje wachten en dan gaan de deuren open, iedereen staat in eerste instantie voor 1 deur, gaat natuurlijk de andere open, hahaha. Altijd feest! Relaxt naar binnen, kaartje scannen, geen tassencontrole en hopla, zo de pornobioscoop in. Veel stoelen, kleine vloer, maar we hebben een goede plek zo weer op de tweede / derde rij. Top! Laat het maar beginnen.
Gem begint een half uurtje nadat de deuren open zijn gegaan. Ik vin ze echt leuker en leuker worden. Goed uitgekozen voorprogramma heren! Ze krijgen het stugge publiek uiteindelijk toch mee en dat vin ik knap. We voelen al dat het een “moeilijke” avond gaat worden.
Een uurtje nadat Gem startte met hun ding is het de tijd voor Kane. De remix start en daarna wordt Free ingezet, de mannen komen op in de mist (wie oh wie zat er de hele avond met zn vinger vastgeplakt op die rookmachineknop??? Mennnnn dat was echt niet grappig meer!!!!) en t dak kan eraf. Dat zou je zeggen tenminste….. Ok, nog even opwarmen dan, op naar het volgende nummer. En nog 1 en nog 1…. t bleef stil, t bleef rustig in de zaal….. bij REAL vraagt Din of er ook gedanst kan worden in Leuven…. t gaat een klein beetje losser maar nog niet echt. Pas bij Rain Down komt Leuven los. Handjes gaan omhoog, de voeten gaan van de vloer, ja dit is beter. Alleen zo jammer dat t al bijna afgelopen is. De mannen gaan off stage om terug te komen met CC. Ja dit kennen ze ook wel en er wordt nog wat mee gedanst en gezongen. Daarna bij BYLMG wordt het muisstil. Wel heerlijk zo zonder al dat geklep om je heen, das echt waar want ik heb een bloedje hekel aan mensen die precies bij de rustige nummers gaan lopen blèren, dus BYLMG komt goed door en is erg intens. De mannen gaan weer even weg om af te sluiten met een semi akoestische versie van Tough. Dat is HET nummer waar ik behoorlijk van geëmotioneerd kan raken, het nummer dat heel erg veel met mij doet, alleen nu komt ie niet aan, heel raar. Ik laat het maar even zo. Den doet nog even een poging de mensen aan het zingen te krijgen, en dat lukt zowaar, maar daarna is het klaar. Kane heeft heel erg goed staan spelen met als hoogtepunten voor mij zeker DTE die weer heel “diep” ging en BYLMG was er ook zo ééntje. En verder, ja, verder verlaat ik de zaal met gemengde gevoelens. Het blijft toch niet mijn ding in een energieloze zaal te staan. Dat voelt bijna alsof je er alleen staat. Kane is voor mij juist zo op haar best als ze de energie vanuit de zaal oppakken en zelf daardoor compleet de daken van de zalen blazen. Het is een wisselwerking tussen publiek en de band dat heb ik gemist vanavond. Jammer, want de mannen hebben echt keihard hun best gedaan.

Buiten heb ik energie over en wordt ik vervelend, crew mannen en Gem mannen als slachtoffer…. ja je moet toch wat hè? Hahaha!
Din en Den komen nog even een gedagje en een fotootje hier en daar doen. Daarna taaien we af, we moeten tenslotte nog wel een stukkie rijden. In de auto is het stil. Allebei onze gedachten over de avond aan ons voorbij laten gaan…. hopen op een kolkende 013 wat waarschijnlijk wel gaat lukken. Dat gaat goed komen! Op naar Tilburg dan maar!!!!!!!

Kane @ Oosterpoort Groningen 09 november 2008

10 Uur ging de wekker, Anna en ik lagen echter al een paar uur wakker, Juud was nog in dromenland en schrok wakker, we schieten meteen weer in een lachstuip. Fotomoment! Mennn…. echt wij sporen niet! Hahahahaha! Ik spring eruit, douchen, ontbijtje maken, andere meiden douchen en om 11 uur zitten we aan het ontbijt. Even goed eten is een keertje niet verkeerd had ik zo bedacht.
Na het eten even snel de foto’s allemaal uploaden, filmpjes bekijken, updaten, druk druk druk. Cadeautje voor Den nog even inpakken en dan is het al snel is het kwart over 1 en gaan we de auto maar eens volladen. Rond half 2 rijden, eerst ff tanken en dan hup het hoge noorden in. Alles gaat goed en even na 3 uur rijden we Grunn in. Parkeergarage in, WTF is dit nu weer, is dat ding dicht!!! Lekker handig. Op jacht naar een andere plek dan maar. Uiteindelijk ook die gevonden en dan kunnen we de Oosterpoort in. Lekker een keertje binnen wachten is ook niet verkeerd. Echt fijn, relaxt en lekker warm! Nou ja, zeg maar heet want de kachel stond wel heel hoog! Maar goed. Andere Juud arriveert ook snel en dan kunnen we weer aan de drank. Ach, je moet altijd beginnen waar je mee geëindigd bent toch? Lekker drankje had ze mee en ik koop snel 1 fles over want ja, straks staat Den met zn tegoedbon te zwaaien en dan moet ik natuurlijk wel een fles drank hebben….. ja niet uit te leggen…. ;)
Het is gezellig en warm, vooral warm. En omdat we natuurlijk na 2x Kane in drie dagen tijd toch wel een beetje moe zijn (wel handig als je ook eens gewoon slaapt Natas) werden we met de alcohol in ons lijf al snel rozig. Met hier en daar een dip was het toch weer erg gezellig. Rond 5 uur moest er weer eten geregeld worden. Anna had ineens een hele wakkere brainwave, we betstellen pizza! Tja…. Geen beste ervaringen mee aangezien er nog steeds een pizzacourier al drie jaar lang rondrijdt op zn brommert in Heeswijk om ons te voorzien van eten….. maar toch maar bellen en ja hoor, al heel snel hadden wij 2 pizza’s en konden we lekker smikkelen.
Daarna duurde het wachten ineens lang. De deuren zouden om half 8 open, dat werd 8 uur en dan duurt wachten als je al moe bent, lang. Uiteindelijk komen er security mannen bij ons, voor de deuren los gaan, om de tassen op de eerste rijen te controleren. Kijk, das nou een shandig!!! Tas gecontroleerd, streepje op je hand, straks zo na kaartjescontrole doorlopen. Daar hou ik van! De deuren gingen open en ja hoor, kon zo doorlopen nadat ze mn kaartje hadden afgescheurd. Top! Ik heb wel eens andere taferelen meegemaakt in de Oosterpoort. Zo kan het dus ook.

Binnen was het gelukkig iets minder warm maar nog steeds warm. Gem zou om half 9 starten en dat was ook zo. Heerlijk toch dat alles tegenwoordig een beetje op tijd begint.
Gem was weer leuk, ja ik vin dat bandje wel wat. Het heeft iets. Misschien koop ik wel een cdeetje.
Na een half uurtje Gem begon weer het af en opbouw gebeuren en klokslag half 10 was het tijd voor onze mannen. Free wordt ingezet en wij staan lekker mee te blèren. Alleen ik hoor mezelf wel heel hard zingen, waarom doet de rest niet mee? Om ons heen hoor ik: ik ken dat nummer niet, is dat nieuw? Oef….. ok….. t gaat toch niet zo’n avond worden hè? Desalniettemin wederom genoten van Free, zo blij dat ze um weer op de setlist hebben gezet. Hierna lekker doorjakkeren met STS en YYY om vervolgens bij te komen op Mother. Hier begint Groningen een beetje wakkerder te worden en doet het publiek al wat meer mee. Misschien komt t dan toch nog goed…… bij EYW en SGYMI wordt het steeds warmer in de zaal en je voelt dat er iets gaat gebeuren…. Let It Be is Kippenvel, hoewel het mijn nummer niet echt is en bij REAL ontploft de zaal eindelijk. Groningen is los en dat zal iedereen weten ook. Mennnnn wat een vibe ineens zeg!! Heel bizar, heel raar maar zo lekker! Fearless wordt aandachtig en bijna muisstil beluisterd, erg mooi en kippenvel, SOAG wordt keihard meegezongen. NYC Soul is dansen geblazen en dan komt DTE. Din gaat wederom bij ons zitten, springt het podium af, ja joh we helpen wel, de crew erachteraan, Din helemaal naar achteren, de tribunes op. En nu is het hek van de dam…. wat kan het los gaan in Groningen zeg! Kane was nooit vriendjes met Groningen en al helemaal niet in de grote zaal. Een aantal jaren terug zei Din nog na afloop tegen me, nooit meer Groningen, het werkt gewoon niet, het lukt niet hier. Maar nu wel, in juni was de kleine zaal al verovert en nu pakte Kane de grote zaal volledig in. De sfeer was zo goed, maar ook zo totaal anders dan anders. Moeilijk te beschrijven, maar t was zo. Na DTE weer terug het podium op voor RDOM en een werkelijk heerlijke London Calling (dat nummer wordt beter en beter) om vervolgens even het podium af te gaan. Daarna CC en de zaal barstte echt uit haar voegen. BYLMG was wederom muisstil en Dinand is daar heel gelukkig om. Er worden opmerkingen gemaakt, over en weer met het publiek, echt heel bizar dit. Er wordt gelachen terwijl dit toch een beladen nummer is. Mennnn, wat maken we toch allemaal weer mee. Hierna gaat Den op een krukje zitten en wordt Tough akoestisch ingezet. Dwars door je ziel, tot in je diepste wezen kwam ie weer bij me aan en nu heftiger dan ooit ervoor, akoestisch is wel een dingetje zeg. De hele zaal gaat volledig hierin mee en je voelt gewoon echt de emotie van de mensen om je heen. Dat is echt heel bijzonder want dat gebeurd zelden. Als Tough beëindigd is blijft het publiek zingen…. het wordt al donker op het podium maar er wordt nog steeds door het publiek gezongen. Ja, daar kan Kane niet tegenop en ze komen voor een tweede keer terug on stage…… om totaal uit de plaat te gaan met een geweldige WDIGN. Alleen een beetje jammer van dat NICO geblèr achter ons (kan die repeatknop uit?!?!?!?). Nico krijgt overigens zijn inmiddels standaard geworden en zeer gewaardeerde en terechte Tuturuturuuuuu Take A Walk On The Wildside moment. Ja en dan ist echt afgelopen. Met een onbeschrijfelijk raar en mooi gevoel blijven we even staan om dit te laten bezinken. Want wat is hier nou eigenlijk allemaal gebeurd??? Van een publiek dat heel traag op gang komt naar zo’n enorme explosie, dat is echt ongekend en niet in gevoel uit te leggen tenzij je erbij was. Heel bizar dit. Heel bijzonder. Deze blijft nog lang hangen…..

Buiten is het koud, heel erg koud, gevoelstemperatuur -10…. Toch maar even wachten…. we hebben nog een dingetje. Din wordt nog even goed door ons verzorgt, denk om je stem hè jochie…. ja maar het was vandaag al veel beter toch? Ja, zeker, maar je moet er nog 8! Din stapt snel in de bus want het is echt ijskoud en gaat de duisternis in. Dennis staat wat te klooien bij een paal met knopjes, ja ik geloof dat ik een MacDrive ga beginnen…. Ohh lekker, doe mij maar een Big Mac dan Den!!! We geven hem een Amsterdampakket en de lol is er weer helemaal. Ja blijf maar doorkomen met die cadeaus! Hebbie je bon bij je Den? Nee, nou dan krijg je die fles ook niet! Ow….. nou dinsdag dan? Ja Den, dinsdag is goed. We dollen nog wat en dan ist tijd om te gaan. Ik zit er een beetje doorheen door de kou en vooral slaapgebrek dus geef mn sleutels aan Anna die nog wel kan rijden zegt ze. We stappen mijn kleine blauwe scheurijzer in en gaan op weg terug naar huis. We kletsen wat, smeden plannen, en Juud dommelt lekker in, die moet tenslotte straks vanaf mijn huis nog 1,5 uur. Terwijl we aan het kletsen zijn ziet mijn oog een bus…. zal het… nee dat kan niet, die is toch al veel eerder vertrokken dan wij? En wat moet ie hier? Hij moet toch een totaal andere kant op??? Nou ja wat doet ie raar, ga er eens naast rijden dan Anna, bus op rechterbaan, wij op linker en het werd een soort van wedstrijdje…. de 1 geeft gas, de ander neemt gas terug, de ander geeft weer gas, de ander ook, het leek wel van voor naar achter van links naar….. een hoop gezwaai over en weer en als we bijna bij Lelytown zijn geeft de bus een dit gas en verdwijnt de duisternis in…. Tot morgen! Wij slaan af en hevelen bij mijn huis snel de spullen over in Juud dr auto. Sterkte met rijden meiden, sms ff als je thuis bent.

Even later, ik kijk op de klok, hoor ik in de verte een sms…. 4 uur…. Juud was thuis…. nog een paar uurtjes slapen en dan gaat de wekker alweer en moet er weer gewoon gewerkt worden. 1,5 Dag werken en dan mogen we weer….. wat een maand, nu al! En er zijn er nog 8 in het vooruitzicht…. wat een mooi leven hebben wij toch!!!!!!!

Kane @ Vooruit Gent, België 08 november 2008

Ja…. Na de Watt op naar De Vooruit. Eerst een daggie wassen, huishouden doen, boodschappen doen, tassen inpakken, batterijen opladen, rare bonnen fotosjoppen. Lekker een nachie slapen, hoewel, ik kon de slaap moeilijk vatten want ja als Kane speelt dan stuiter ik al uren en uren daarvoor dus was al vroeg klaar wakker. Laatste boodschapjes doen, bedje voor Juud klaarleggen, laatste spullen inpakken en daar Carool maar even bellen of zij er ook al klaar voor was. We zouden met zn allen om half 1 in Vianen zijn maar ik kan gewoon echt niet thuiszitten op dit soort momenten. Gelukkig kon ik bij opvanghuis Carola terecht en reed ik al om kwart voor 10 richting Nieuwegein. Bij half 11 geland en binnen in het opvanghuis rook het al heerlijk naar appeltaart. Owwwwww wat een verwennerij weer! Bakkie leut, joh doe er nog maar 1, en een lekker stuk heel warme heerlijke verse appeltaart. Tjonge jonge wat hebben we het toch goed! Ondertussen Anna maar ff gebeld dat t misschien handiger is dat zei en Juud naar Carola rijden en terwijl we bellen hoor ik ineens geen Anna meer, wel een hoop tegen elkaar gepraat van Juud en Anna, ja de Tom doet t niet, nou ja dan bel ik wel weer en bla bla bla. Ik maar HALLOOOOOOOO roepen, maar niks hoor…. Carola ook roepen, nog niks…. Nog maar een keer roepen dan…. En ja hoor, hoor ik Juud zeggen, ik hoor wat…. Hahahaha! Komt Anna weer aan de foon, owwww ik geloof dat ik um niet uitgedrukt had! Whahahahahaha! Hij is fijn.
De meiden landen even voor 1 uur, plaspauze hier en ow? Ik krijg een groot cadeau in mn handen geduwd. Van Anna en Carool, nog voor mn nieuwe huis. Ik pak het uit, is het een grote klok waar je foto’s in kunt doen. En de foto’s zitten er al in hoor! Hahahahaha! De meest hysterische en leukste foto’s van de afgelopen tijd zitten erin. Nou die krijgt een mooi ereplaatsje!!!

Hierna alle spullen inladen in Juud haar auto en de Tom instellen op Gent. Here we go again!!!! Goh wat vervelend nou….. ;)
Onderweg in de auto is het erg gezellig. Dat maakt het dat de rit wat korter lijkt dan het is. Al snel arriveren we in Gent en ja, Tommetjes hebben altijd moeite met Belgische wegen en dus rijden we een beetje verkeerd maar uiteindelijk rijden we zo, omdat ik het gelukkig allemaal herken, de goede garage in. Onderweg waren we tijdens een pitstop Sas en Irm al tegengekomen alleen hadden ze ons niet gezien en nu kwamen we ze tegen in de garage. Een plek vinden was niet eenvoudig vanwege de zaterdag drukte maar uiteindelijk stonden we bijna naast elkaar geparkeerd. HALLOOOOOOOOO klonk het hard door de garage. Knuffel hier, knuffel daar en de 2 schatten hadden ook al cadeaus voor mij vanwege mn nieuwe huis. Echt super lief!!!!! Bedankt nog lieve schatten, echt bijzonder!
Als we alle spullen bij elkaar hebben geraapt gaan we bepakt en bezakt op naar de Vooruit welke op 1 minuut lopen van de garage ligt. Daar zitten er al wat voor de deur en wij schuiven aan. We gaan er een relaxt dagje van maken hadden we al lang geleden besloten en woeste plannen waren gemaakt. Na plasstoppen konden de champieflessen op. Ik mocht ook weer lekker aan de alcohol en de champie vloeide rijkelijk. Groot stuk appeltaart erbij en het feest was compleet. De champie ging er wel in, evenals de breezers die Carool nog had meegenomen en zo ontdekten we nieuw dingetje…. champie kan heel goed met breezer worden gemixt! Dat ging erin als limonade en fles 2 was dan ook snel open en nog sneller op hahaha! Fles nummer drie ging ook al open maar daarvoor was iedereen al iets te misselijk geworden. Wat wil je ook, binnen een uur 2 flessen champie leeg, 3 flessen breezer en appeltaart en chips en andere zooi…. Dat ken niet goed gaan hè? Hahahaha! Ondanks de drank hadden we het behoorlijk koud en gingen we maar even bij de Hema handschoenen kopen. Daar zagen we nog champie staan maar toch maar niet gekocht, hoewel later op de avond bleek dat dat dan misschien een niet zo verstandig besluit was…. Maar dat later.

Buiten werd het snel donker en steeds kouder. Bah. Niks an. Maar we moesten eigenlijk toch nog wel wat eten van onszelf want van deze kou zo de warme zaal in, dat kon wel eens niet goed gaan. Dus op jacht naar Vlaamse frieten. Snackbar gevonden, alleen waren de frieten niet Vlaams maar Frans!!! Ondanks dat en ondanks de misselijke magen van ons allen hebben we toch nog lekker zitten eten.

De deuren gingen vrij snel open, redelijk op tijd ook en we gingen lekker relaxt naar binnen. In Belgenland staan wij nooit vooraan dus geen gedoe. En er al lekker een paar uurtjes voor buiten zitten is alleen maar heel erg gezellig en was dus niet om dit keer vooraan te moeten, alhoewel dat door anderen wel weer werd gedacht, maar denken is niet weten mensen…. als je opmerkingen maakt voortaan gewoon lekker doen waar wij het ook kunnen horen, dan krijg je meteen een reactie terug.

Plekkie gevonden, top plek, derde rij, helemaal goed. Babbeltje hier, babbeltje daar met wat Vlaamse fans. Altijd leuk om te horen hoe Kane wordt beleeft door onze zuiderburen. Ze hadden er in ieder geval zin in dus dat beloofde een goede sfeer. Nu is het in De Vooruit nooit anders geweest hoor. Natuurlijk moesten er ook weer de inmiddels traditionele groepsfoto’s gemaakt worden en een behulpzame Vlaming heeft er een aantal voor ons. Haha…. sorry…. soms zijn we misschien iets te luidruchtig maar joh, als je maar lol hebt toch? Het leven is al zo kort…..

Wederom op tijd begon GEM. Nu had ik ze al eens zien spelen op een bevrijdingsfestivalletje ergens in Zwolle maar toen vond ik t niet zoveel. Moet zeggen, ze zijn een stuk beter geworden. Leuke nummers, goede act, het publiek ging mee, nee dit was niet verkeerd en het half uurtje dat ze speelden was dan ook zo om. Tijd om af en op te bouwen voor de crewmannen en voor ons om wederom te mogen gaan genieten van hopelijk weer een top avond. Met Rotterdam nog in de benen waren we er alweer helemaal klaar voor.

Het moet niet gekker worden maar wederom Begon Kane precies op tijd. Free werd ingezet en hij was weer heerlijk. Ik vind dat wat ze met het nummer gedaan hebben echt helemaal top. Hierna lekker door stuiteren op So Glad en WMIH. Om ons heen kwam het publiek een beetje traag op gang en dat merkte Din ook op, ja hier aan deze kant wil het wel, wijzend op ons, maar waar is de rest dan? Nou toen kwam het eindelijk een beetje wat losser. Before You Let Me Go was mooi en werd erg gewaardeerd door de Vlamingen. Bij EYW ging het al lekker los en bij STS was de beer echt los. Bij SOAG zong de hele zaal keihard mee en had ik even een kippenvel moment. REAL was zwaar kicken en het zweet begon alweer aardig langs mn lijf te druppen. Owwww wat fijn is dit toch!!!!! Fearless was prachtig, intens en London Calling werd weer vol meegezongen, dik kippenvel op mijn armen. NYC Soul, heerlijk dansen en DTE in misschien wel de mooiste uitvoering van dit jaar. De zaal was nagenoeg muisstil en Dinand zong “klein en intens” Erg indrukwekkend. Bij Rain Down ging het dak eraf en gelukkig was er hierna even een klein uitrustmoment want ik moest echt aan het zuurstof. De mannen gingen even off stage om terug te komen met CC waarop de zaal weer compleet los ging. Mennnn wat was dit weer gaaf. All Day en Tough stonden als laatste 2 op de setlist maar omdat ze weer niet wilden stoppen en YYY wel al op een eerder moment op de setlist stond maar niet was gespeeld kregen we na een emo Tough gelukkig YYY ook nog te verwerken. Nog 1 keer los, nog 1 keer springen, nog 1 keer…. en dan was het alweer aan het einde gekomen. De show was voorbij. En wat voor een show! Ja, de Vlamingen kunnen zeker wel rocken en uit de plaat, dat heeft het publiek van de Vooruit wel laten zien. Echt TOP!

Als de zaal leegloopt blijven wij nog even staan en komt Lieze, ons Belgenschatje ons gedag zeggen. Goed je weer te zien meis! We kletsen wat en gaan naar buiten. Even afkoelen. Buiten is het nog steeds koud maar enorm gezellig. Ik geloof dat Gent wel weer heeft geweten dat wij zotte Hollanders er weer waren.

Een knuffel van Nico, een babbel, wat was nou nummer 1 van juni voor ons wilde ie weer weten en of we hem wel even steeds up to date houden van wat wij nou de beste vinden van november aan het eind…. is goed hoor, doen we! Als jij regelt dat Taurus weer gespeeld wordt….. hahahahaha! We kletsen nog wat en daarna snel op Din af om even wat te laten signeren. Het is druk, heel erg druk, maar wij kunnen er heel even kort tussendoor piepen en Din moet lachen om wat ie moet signeren. Ja Din, moet je ook maar geen “geheimen” verklappen hè? Daarna Den even pesten, tegoedbonnetje hier, tegoedbonnetje daar, “ja die wil ik nu wel inleveren”, ja dat kan niet Den, doe maar morgen dan. Ohja, dat was goed, gaan we nu op de foto? Euh… daar waren we eigenlijk niet op uit maar snel even een camera ergens vandaan halen en toch nog even een fotomomentje. Ja zit weer je jas in de weg…. doe es weg…. hahaha… ja das een dingetje…. hoezo een dingetje…. nou…. doet jas half over zn hoofd en ik de sjaal, hup gangsterfoto gemaakt. Mennn wat hebben we gelachen. Carool gaat nog even met een sigaret “paren” en de gekte is compleet. Hahahaha…. ja tot morgen Den! Haha, ja natuurlijk… ;) Juud wil nog even snel op de foto en melige Dennis zegt meteen ja, jou ken ik, jij bent al geweest! Dat was helemaal niet zo en Juud maakt de deal dat er morgen wel een foto komt. Sas probeert wel een tweede foto maar dat had ie ook snel door. Haha, dubbel gelegen hebben we. Goed om weer even warm te worden want wat was het kkkkkouddd!
We nemen afscheid en gaan snel richting garage. Daar weer afscheid en de auto’s in. Op naar Hollandika. Onderweg natuurlijk nog even doorstuiteren maar een half uurtje voor we weer bij Carool dr huis zijn krijg ik een giga dip. Mennnn en ik moet nog een uur rijden zo! Nou ja goed…. Bij Carool aangekomen rij ik snel naar huis, Juud met Anna achter mij aan en snel richting bed. Ineens worden we weer klaarwakker en liggen we totaal melig te zijn. Zegt Judith als we al lang in bed liggen, nou Natas, als je toch zo wakker bent ken je nog wel even updaten…. Ohja! Ik spring uit bed en ga snel foto’s uploaden. De andere 2 meiden snappen er niks van en liggen dubbel van het lachen. Dat gaat nog ff een kwartiertje door, maar als snel wordt het stil in de slaapkamer en als ik uiteindelijk om 4 uur in mn bed stap, slapen de 2 muppets al diep. Ik kan de slaap niet vatten, ben veel te druk nog in mijn hoofd, en waar the fuck haal ik op zondag een fles champie vandaan??????? Ja Den, weet wat je allemaal veroorzaakt ;) Even val ik toch in slaap om vervolgens om half 7 weer klaar wakker te zijn en niet meer te kunnen slapen. Ach…. wat boeit t ook. We hebben lol voor 100 en mogen zo gewoon weer naar Kane…… op naar Groningen!!!!!!!!!!! Bedankt meiden voor een toppie dag!

Kane @ Watt Rotterdam 06 november 2008

Zo, daar was ie dan ineens, 6 november. De kick off van de novembertour welke zou plaatsvinden in Rotterdam. Ik stond op met zwaar tegenzin. Dat kwam voornamelijk door een zware penicilline kuur waar ik nog van onder invloed was en daardoor nogal duf en moe. Maar, na wat bakken koffie en wat uurtjes op mn werk door te hebben gebracht, kon ik om 12 uur met een toch redelijk goed humeur richting Anna rijden. Daar ging het een stuk beter, ja je steekt elkaar aan en we stonden eigenlijk al meteen te stuiteren. Een dikke 3 weken geleden stonden we nog in een één of ander gehucht te roepen, nog dik 3 weken, hoe komen we dat door? Maar dat is omgevlogen.
Nadat ik was geland in Haarlem en ff een wc stop had gedaan hebben we de spullen in Anna dr auto gegooid (mennn wat neemt een mens weer allemaal voor een zooi mee) en konden we op pad naar Rotterdam. Als Amsterdammer zijnde altijd weer een moeilijk moment ;) We werden zonder enig probleem naar het juiste parkeer etablissement door Tom geleid en konden bepakt en bezakt op jacht naar De Watt. Niet alvorens eerst nog even in fijn blauw licht een wc te hebben bezocht. Buiten wist ik echt de weg niet meer. Ben in het verleden wel een paar keer naar Nighttown geweest voor dit bandje dus dacht de weg wel te weten. Wat wil het feit…. Rotterdam is 1 grote bouwput en ik was totaal de weg kwijt!! Ohja, nee deze straat, fuck…. wat doet dat gebouw hier????? Die hoort hier niet! Sjesus…. Waar is die straat nou??? Ja hierheen Anna…. Ohnee toch niet…. Mennnn! Uiteindelijk zag ik toch wat herkenbaars en zagen we een bord Nighttown die kant op en hadden we het toch nog gevonden. Als wij net voor de Watt deur staan belt Juud al dat ze ook met de trein geland is en ik leg haar uit hoe ze moet lopen. Al snel zijn we met zn drieën en kunnen we gaan zitten. Een half uurtje later komen ook onze andere 2 drankorgels Moon en Patries en kunnen de champieflessen opengetrokken worden. Ik krijg een fles kinderchampie in mn handen gedrukt, pfff… ohja, ik mag vandaag geen alcohol, klote pillen ook, maar goed, ik doe wel net alsof. De pret is er niet minder om! De ene fles is nog niet koud leeg of de volgende gaat al open. Wat borrelhapjes en muffins (lekkere combi ook) erbij en dan is fles nummer 2 ook zo leeg. De sfeer wordt steeds gezelliger en we liggen compleet over de straat rollend van het lachen. De Chinese voorbijgangers snappen er geen hout van. Wij zelf trouwens ook niet want t gaat weer nergens over, hahaha. Na de 2e lege champiefles wordt er nog een fles rosé ontkurkt en gaat het feest vrolijk door. Ondertussen verschijnt er een vrolijke muts met flappen waarin Nico zit. Heeyyy hallooo dan, ja we zijn er weer! Leuke muts! Hij vertrekt naar binnen en een half uur later roepen we bijna tegelijk, maar Robin was er toch ook bij???? Mennnn wat een mutsen zijn we toch, hahahaha. Snel een sms aan thuisblijfwebbie Carool om te updaten dan maar. Vaag, Robin had toch min of meer afscheid genomen? Nou ja goed, het zal.

Het wordt stilaan wat drukker en kouder en donkerder. Brrrrr das toch echt een groot nadeel van in het najaar touren hoor. Het zal er echt niet warmer op worden de komende maand. Maar goed, het zij zo. Volgende keer maar een straalkachel mee. En een partytent…..
We eten nog snel wat gezonde salade alleen kan het me niet echt smaken. Wat wil je ook na al die borrelhappen die al naar binnengewerkt zijn.

Bijna een uur voor de deuren opengaan bedenkt de organisatie ineens dat er wel 2 rijen gevormd moeten worden en er worden afbakeningdingen neergezet. Altijd weer een fijn moment, NOT! Geduw, getrek, niemand die een stap opzij of naar achteren wil doen, bah. Maar dat zal nooit veranderen. Dit zijn toch altijd weer de mindere momenten van deze dagen. Nadeel is ook dat we dus nog een uur moeten staan want zitten is niet meer mogelijk. Ook horen we dat er een verplichte garderobe is. Echt WAAROM? Dus de jassen 10 minuten van tevoren maar uit en wachten tot eindelijk die deuren opengaan. Iets na 7 uur is het eindelijk zover. Tassencontrole eerst, ik kan zo doorlopen en dan door naar de altijd weer fijne scanapparaten. Anna staat daar nog terwijl die eerder naar binnen ging. Doet die scanner het niet! Kaart zou al gescant zijn maar das een beetje raar als je bedenkt dat Anna de eerste binnen was en dus de eerste die gescant werd. Ik duw mijn kaart onder de neus van de dame en ook die geeft kreten dat ie al gescant is. Ik opper het idee de kaarten gewoon in te nemen zodat we door kunnen lopen, na enige aarzeling wordt dat idee ter harte genomen en mogen we door. Ik ga de jassen ophangen maar ook daar wederom een slechte organisatie, geen wisselgeld, traag, zo traag dat ik in slaap val, dus ik zeg tegen Mo op het moment dat de security die de jassen in de gaten houdt, kom op, LOPEN!!!!!!! Dus wij met jassen naar binnen. Ja rot op zeg, regel het dan goed!!!!!! Binnen aangekomen wacht de rest al op ons en kunnen we onze plekken innemen. Het midden dit keer. En wat is het podium belachelijk hoog!!!! Mennn…. dat wordt weer kruisje en neusgaatje kijken en vooral kramp in de nek. Maar goed, dat mag ook de pret niet drukken en we hebben er erg veel zin in. Laat maar doorkomen!

Precies op tijd begint het voorprogramma Vergas For Millions. Best leuk, en best een half uurtje mee door te komen. Ze doen het leuk alleen het geluid had iets beter kunnen worden afgesteld. Nee het is niet erg deze tijdens de tour nog een keertje te zien.
Na een half uurtje zijn ze klaar en wordt er af en opgebouwd voor ons eigen bandje. Ik heb er zin in, en helemaal bij het zien van de setlist wordt ik blij. Free staat er weer op! De laatste keer dat ze die speelden was tijdens de So Glad Tour in 2001/2002! Owwww kom maar door!
De mannen komen op, Free klinkt anders maar zeker heerlijk en ik ben blij. De sfeer zit er meteen goed in en de zaal doet meteen mee. Dit wordt me een avondje, dat voel je aan alle kanten. De mannen hebben er enorm veel zin in en de zaal ook. Na Free meteen doorknallen met So Glad. Lekker hoorrrrrr! Het wordt al behoorlijk warm in de zaal. Echt rust krijgen we nog niet want So Glad wordt gevolgd door WMIH en YYY, damnnnnn wat is het fijn! Lekker uit mn dakje!!! En de mannen gaan ook heerlijk los! Heerlijk is het toch weer om die glimmende oogjes en die heerlijke pretbekken te zien! Na YYY is het tijd voor Mother. Niet mijn nummer, niet mijn ding maar wel even tijd om op adem te komen en uit te blazen (volgende keer ook zuurstofflessen mee!). Na Mother gaan we er weer vol voor met STS en EYW. Owwwww de zaal gaan losser dan los en de mannen ook. Wat een heerlijke avond, nu al, en we zijn pas op de helft! Hierna SOAG, weer mooi, hele zaal zingt keihard mee, kippenvel. Daarna het altijd lekkere REAL (willen jullie losss???? JAAAAAAAA!!!!!) Ow wat hou ik toch van die band! Gelukkig weer even een opademkom moment want hierna volgt Let It Be. Tijd lang niet meer gespeeld en de zaal is blij. Hierna door stuiteren op NYC Soul welke ik elke keer weer lekkerderder vindt! Bij Damn Those Eyes komt Dinand ineens pal voor onze neus op de rand van het podium zitten en knalt keihard de microfoonstandaard op de grond tussen ons in. Hij springt het podium af, het natte lijf tegen mij aan (ieuw) en de halve crew volgt. Din loopt naar achteren de zaal in en gaat daar DTE zingen. Heel bijzonder, heel mooi, de zaal gaat plat. Dinand heeft ook nog een nieuwtje…. ja want Dennis…. Dennis kijkt op…. begint te lachen…… ja Dinand vervolgt verder… ik moet jullie wat vertellen over Dennis…. Neeeee Neeee neeeee schud Den en steekt zn middelvinger op, dat ga je niet doen!!! Wel dus….. Ja onze Hagenees die in Rotterdam woont gaat verhuizen naar Amsterdam….. whahahaha… ik kom niet meer bij….. Den en Din ook niet…. Hahahahaha…. Eindelijk gaat Den in een ECHTE stad wonen!!!!!!
Na dit confession dingetje gaan we door naar RDOM, altijd even een rare overgang maar wel lekker en Din komt weer terug het podium op. Even compleet los en daarna gaan de mannen off stage. Een minuutje…. dan klinken de eerste tonen van CC alweer en kunnen we fijn verder dansen en springen. Na CC stond er niks meer op de setlist maar….. de mannen wilden het podium helemaal niet af! Ze hadden het zo naar hun zin dat ook BYLMG nog werd gespeeld. Hierna zou het wel klaar zijn dachten we, dat dacht Dennis ook haha, maar hij kon weer teruglopen want ook WDIGN werd nog gespeeld, Ik wil hier niet weg roept Dinand, hahaha! WDIGN is werkelijk geweldig en wat is het fijn om met zo’n stuiternummer af te sluiten. Ik zeg: IK HOU ERVAN!!!!! Wat een avond! Een betere Kick Off van de november tour hadden we ons niet kunnen wensen.

We komen even op adem en daarna proberen we ons naar buiten te wurmen. Das makkelijker gezegd dan gedaan…. terwijl we het gebouw uitlopen worden we bekogeld door cd’s van Vegas For Millions en blijven er zoveel mensen staan dat er geen doorkomen aan is. Uiteindelijk staan we toch buiten en wachten we nog even op de rest die ergens op een plee hangen. Het is lekker om even buten te staan, even af te koelen want het was behoorlijk warm binnen. Al hangend en al lachend, want iedereen stuitert nog lekker na, komen we Den nog tegen. Fotootje hier fotootje daar met wat fans en wij wachten en bekijken het op een bescheiden afstandje. Hij ziet ons, ziet ons nog een keer en roept dan HALLOOOOOOOOOO, heyyyyyy! Komt lachend op ons af, ik feliciteer hem met zijn Amsterdamschap, fotomoment, babbeltje en Anna drukt haar camera zo in zn handen, ja maak jij nu maar es een foto van ons, haha…. foto is nog leuk geworden ook! Anna nog ff op de foto, ik roep tot morgen hè Den, huh? Ja tot morgen…. het is al na twaalfen hoor! Owww fuck…. ja ok dan, tot morgen!!!!! En dan stapt Den op de fiets (damn zou willen dat wij dat eens konden, hahahaha). Ondertussen staat ook Din buiten maar daar is het zo druk, niet normaal. Din heeft echter engelengeduld en maakt ruim tijd voor foto’s en een praatje hier en daar. Wij laten het even voor wat het is, we zien ze nog wel ff een paar keer deze maand. Het is mooi geweest zo. Morgen moet Anna nog werken en we besluiten met z’n allen naar de garage terug te lopen. Nog een belachelijk tandepoets moment in de garage, schrikken van de kosten, mennnn….. en daarna afscheid van de rest nemen. Snel naar Haarlem, onderweg Juud nog even afzetten in Leiden, stuiteren (echt letterlijk want Anna kon niet stilzitten) over de weg (help!!!!! Ik wil eruit!!!!) en in Haarlem aangekomen stap ook ik weer in mijn kleine blauwe vriend en rij naar huis. 3 uur thuis, fotootjes inladen, updaatje maken en naar bed. Wat een avond! Wat een band! En wat vervelend nou dat we alweer bijna mogen…… Ik zeg…. OP NAAR GENT!!!! En lieve meiden, thanks voor een werelddag! Zonder jullie is Kane niet “af”

Wat nou Watt????

We zijn nog maar net bijgekomen van de slopende tour in juni…. In de tussentijd hebben we ons nog kunnen vermaken met wat “losse flodders”, maar nu mogen we al weer aan de bak voor de Novembertour! Wat leek hij lang verweg. Bij het afscheid na Nubux was het nog “Tot over drie en een halve week!”, en dat voelde als een eeuwigheid…. Maar de weken vlogen om. Iedereen had het druk en anders maakte we ons wel druk met het maken van ons eigen champietourschema en chatten via de mail (ja je moet wat op je werk…).

En dan ineens is het 6 november!
Op het moment dat ik wakker word dringt het nog niet allemaal helemaal door. Maar al snel ga ik aan de slag. Champie inslaan (want omdat Mel helaas gevelt is door spit heb ik me maar op het champieschema in haar plaats gezet). Voor Natas (die even geen alcohol mag) speciaal Jip en Janneke champie halen, even over de markt om muffins te halen, een gezonde maaltijdsalade mee want ja, we moeten weer een paar keer deze maand. En dan kun je natuurlijk niet de hele maand bagger eten. Al snel zitten de tassen weer propvol. Wat sleep ik toch iedere keer weer allemaal mee! Nog snel even wat huishoudelijke klussen. Daar ga ik van het weekend ook al niet aan toe komen….
Voor ik het weet staat Natas voor de deur. Tijd om naar Rotterdam te “vliegen”. De reis gaat soepel. Een kleine opstopping kan de pret niet drukken. En de tijden dat je buiten de spits gewoon door kon rijden op de snelweg zijn al lang geleden…. We wennen er al aan…We duiken Rotterdam in. Tom wijst de weg…. Wat een *&%#^ stad is het toch. Tunnels, trams, fietsers, auto’s ….. Maar we weten zonder ongelukken de parkeergarage te bereiken. Auto netjes weggezet, even kijken waar precies, dat is wel makkelijk straks anders loop je zo weer een half uur te zoeken waar je dat ding hebt neergezet, en dan op weg. In de parkeergarage blijkt een (behoorlijk schone!) toilet. Da’s mooi! Altijd handig om nog even een plaspauze te doen voor we naar buiten gaan. Op zoek naar de Watt. Natas is al eerder in Nighttown geweest dus het moet te doen zijn…. Maar ja, in Rotterdam weer je nooit iets zeker. Ze bouwen, breken af en bouwen opnieuw…. Een eeuwige bouwput. Natuurlijk lopen we in eerste instantie de verkeerde kant op. Maar dan komen we uiteindelijk toch op de goede weg. Een bordje “Nighttown” wijst ons het laatste stukje.
Ja hoor, we zijn er weer!!!! Alleen soms vraag ik me werkelijk af waar ik nu weer terecht gekomen ben…. Ik wist niet dat Kane zo populair was in China…. Juud belt dat ze ook is aangekomen. We loodsen haar van het station onze kant op. Gelijk met Juud komen ook Nico en Robin aangelopen. We maken een heeeeel kort praatje met Nico. Wat heeft hij toch een geweldige muts op… Staat ook zo cool in combi met de grote zonnebril…. Dat Robin er bij staat realiseren we ons eigenlijk niet eens meteen….. Als Nico en Robin naar binnen zijn gaan we er maar eens bij zitten. Altijd weer grappig om de reacties om je heen te zien en te horen. Veel mensen vragen zich af wat wij daar nou zitten te doen, zo midden op straat. “Zitten jullie hier nu als voor Kane vanavond?” vraagt een verbaasde medewerkster van de Watt. “Ach ja, iedere gek zijn hobby” is het antwoord. “Nou ja, ik zou het ook wel kunnen doen” zegt ze…. “Maar dan niet voor Kane…. “ Maakt ons niet uit. Ineens realiseren we ons…. “Robin was bij Nico!!!!” Maar… hoe zit dat dan? Hij was toch weg?!?!?! Even een sms naar onze thuisblijfwebbie Carool. Mooie update voor de site!
Als Parties en Moon zich ook melden zijn we “compleet” voor vandaag. Dus we kunnen de kurken laten ploffen! Altijd weer een gezellig moment. De champie glijdt er lekker in en verhoogt de pret nog meer. Wat hebben we toch altijd een lol! En waar het over gaat (hondjes die niet lopen willen, mensen die niet kunnen inparkeren en ga zo maar door)….. Niet leuk als je er niet bij was….
Natuurlijk weten we best dat in de APV van de meeste steden staat dat je op straat geen alcohol mag drinken… En natuurlijk snappen we ook wel dat als Feyenoord speelt het toezicht op straat nog wat extra verhoogd is… (het zijn en blijven *$^#*%%!)… maar waarom moeten wij lastig gevallen worden met dat extra toezicht?!?! Wij doen niets hoor! Wij zijn heeeeeeeeeel onschuldig! Maar daar dachten twee heren en een dame van het Rotterdamse Stadstoezicht toch even anders over. Gelukkig kon ik toen ze aankwamen nog snel de twee (inmiddels lege) champieflessen wegwerken. De nog half volle Jip en Janneke champie werd aandachtig bekeken. Het probleem ontstond pas toen ze de half volle rosé fles van Moon in de gaten kregen. Dat zou als het aan de dame van het Stadstoezicht lag een dure fles worden…. 90 euries…. Daar kun je heel wat flessen van kopen! Gelukkig was de heer van het Stadstoezicht wat schappelijker! Fles weg, uit het zicht en nooit meer doen was de waarschuwing….. pffft daar kwamen we even mooi mee weg!
De tijd gaat niet echt snel vandaag. Maar we hebben afleiding genoeg. Langzaam maar zeker groeit de groep mensen die wachten aan. Tijd om de salade naar binnen te werken. Best lekker hoor, gezond ook…. Maar helemaal op krijgen Natas en ik hem niet.
Tijd om de zooi die over is maar naar de auto te brengen en nog even een plaspauze te doen. Het is al aardig donker aan het worden, en koud ook… Echt het nadeel van zo’n najaarstour! Alhoewel…. Het is de hele dag droog en zonnig geweest en dat is meer dan we van een aantal dagen in juni hebben kunnen zeggen ;)
Even na 6 uur besluiten de medewerkers van de Watt dat het tijd is om wat structuur in de rij wachtenden te brengen…. Wat een gedoe weer. Dan sta je er als eerste en dan zijn er mensen overtuigd van hun recht op de voorste plek in de wachtrij…. Nou NIET dus! Maar wat haat ik dat moment zeg. Het zou zo veel leuker en gezelliger kunnen. Maar goed, we weten het inmiddels en we zullen het er mee moeten doen.
Even na 7 uur mogen we dan echt naar binnen. Als eerste sta ik bij het scanapparaat…. En… klote ding geeft aan dat mijn kaart ongeldig is. Hij zou al zijn gescand… Ja, tuurlijk…. Ondertussen is Juud wel door naar binnen. Een hoop gedoe…. Maar uiteindelijk laten ze me dan toch doorlopen. We hadden voor de verandering eens besloten in het midden te gaan staan. Eigenlijk was dat omdat we niet zeker wisten waar Dennis zou gaan staan nu Robin weg was bij Kane. Maar ja, nu Robin toch erbij was…. Maar evengoed in het midden deze keer. Voelt wel anders dan op rechts hoor… En wat is het podium hoor! Niet te geloven! We komen er maar net boven uit!
Pas om half 9 begint het voorprogramma. 3 mans bandje…. Hele mooie gitaren (waarvan er 1 alleen maar mooi heeft staan te wezen op het podium…. Jammer). Klinkt wel leuk, maar ook niet meer dan leuk. Om me heen hoor ik dat de meeste het beter vinden dan Kees Klapband (aka Keith Caputo). Ik ben het er niet helemaal mee eens. Ik vond Kees tegen het einde van de juni tour steeds beter te pruimen worden en heb nu wel een heel klein zwakje voor hem gekregen. Ik weet niet of dat met deze mannen ook gaat gebeuren. De drummer is hilarisch…. Die zit de hele tijd gekke bekken te trekken (ik neem aan onbewust…) en ik kan niet goed zijn kant op kijken zonder dat ik bang ben in een lachstuip te schieten. Probleem is dat hij echt recht voor me zit…. Na een half uurtje zijn ze klaar. Prima, opruimen en wegwezen. Wij komen voor het echte werk!
Podium ombouwen gaat best snel, maar we moeten toch echt nog een hele tijd wachten voor we Arwin het sein zien geven de mix te starten… Het licht gaat uit…. Vol verwachting klopt mijn hart… En dan gaan we LOS! Free staat als eerste nummer op de setlist. Kennelijk zitten we toch wel een beetje met de mannen op dezelfde golflengte want Natas en ik hadden het er in de auto onderweg over dat dit toch wel een lekker nummer zou zijn om weer eens te horen. Al gaat de voorkeur nog steeds uit naar Taurus. Maar Free is een lekkere binnenkomer!
Al snel is duidelijk dat de hele band er zin in heeft! En wij hebben er net zo veel zin in. Ik voel de energie over en weer gaan. Het bouwt op, zuigt me mee op een geweldige vibe. Dit kan niet lang genoeg duren. Dinand springt en rent, spettert de eerste rij vrolijk onder met zijn zweet…. (niet tot ieders genoegen…) Dennis gaat los, zwiept en scheurt met zijn gitaar. En ook Nico en Joost hebben dikke pret. Ivo en Robin zitten er ook lekker in, maar zijn (voor mij) een stuk minder onderdeel van de show. Niet van de muziek hoor, dat is echt 1 geheel. Deze band staat als een huis! Er zijn een aantal momenten dat ik Leona gewoonweg mis! Ik baal er echt van dat zij er nu niet meer bij is. Maar dat neemt niet weg dat hier een dijk van een band staat te spelen. Ze geven echt alles. En de zaal staat op zijn kop!
Tijdens DTE komt Dinand onze kant op. “Wat gaat hij nou doen???” Ineens ploft zijn microfoonstandaard tussen Natas en mij naar beneden. Dinand er achter aan…. We maken ruimte en dan wandelt hij doodleuk naar het midden van de zaal om daar het nummer af te maken en de zaal op te zwepen naar een nieuw hoogtepunt! Wat geweldig is dit. En dan neemt Dinand uitgebreid te tijd om Dennis even uit de tent te lokken… Een heel verhaal over Dennis en Rotterdam met als besluit een opgestoken middelvinger van Dennis en de onthulling van Dinand dat Dennis nu in een echte stad gaat wonen. Hij verhuisd per 1 december naar….. Amsterdam! Naast mij komt er één niet meer bij van het lachen!
Tijdens Rain down loopt Dinand terug naar het podium en gaat de show daar verder. De toegift laat niet lang op zich wachten. Het zou volgens de setlist alleen CC zijn, maar ze willen het podium niet af!!! Ze gaan gewoon door! Eerst met Before you let me go (dat leek al een eerder genomen groepsbesluit te zijn). Dinand zong er een heel stuk van “Zoek het zelf maar uit” van Doe Maar aan het einde. Altijd grappig dat ik dat zo op ieder moment mee kan zingen terwijl om me heen toch ook mensen zo iets hebben van “Wat zingt hij nu dan weer?” Toen besloot Dinand dat het NOG niet genoeg was. Hij wil ook nog WDIGN. En dus mogen we genieten van een waanzinnige toegift en krijgt Nico weer ZIJN moment! Altijd heerlijk! Al met al een show van op een paar minuten na 2 uur…. Kijk dat is nou nog eens waar voor je geld! Want ik heb ook echt 2 uur staan genieten! Maar dan is het toch voorbij…. Balen. Maar ja, we hebben nog het een en ander in het vooruitzicht.
We pakken onze spullen bij elkaar en gaan op weg naar buiten. Even bijkomen. Even napraten. Even nagenieten. Dennis komt naar buiten en we staan op een afstandje te kijken hoe anderen met hem op de foto gaan. Hij ziet ons staan en roept : “Hallo” Als de iedereen die een foto wil heeft wat hij/zij wil komt Dennis onze kant op. Fotomoment? Natas gaat met Dennis op de foto en dan ben ik aan de beurt… Ja, wacht ff…. Maak jij maar eens een keer een foto van ons Dennis! Whahaha Dennis pakt mijn camera aan en…. Hij maakt een hele leuke foto van Natas en mij! Die man heeft onvermoede talenten! Daarna ga ik ook nog even met Dennis op de foto. Altijd leuk. Dennis heeft het naar zijn zin en dat is aan hem te zien! Pretoogjes die glimmen. Een poosje leek dat minder, maar ze zijn er weer. Natuurlijk vergeten we weer al die dingen te vragen die we ons steeds voornemen te vragen… We roepen Niet veel later gaat hij er vandoor. Hij doet dat wel heel erg op de rockster manier….. op de fiets!
Dinand staat inmiddels ook buiten omgeven door een enorme kluwe fans. We staan er bij en we kijken er na. Wat een gedoe toch altijd weer. Wat moet er toch door hem heen gaan op dit soort momenten?! Hij is weer super lief en neemt de tijd. Een foto, een krabbel, een heel kort praatje…. Alles kan gewoon. Dinand is in zijn element. Hij straalt.
Als Dinand weg is gaan wij ook de auto opzoeken. Tijd om naar huis te gaan. Juud rijdt met ons mee tot Leiden. Daar staat haar auto. We stuiteren en swingen over de weg. Moet kunnen whahaha Natas hangt HELP roepend uit het raam. Die vindt swingende auto’s maar niets. Oké, oké, ik gedraag me al!
Om 2 uur landen we in bij mij thuis. Natas moet nog even een eindje verder. Maar ik tol mijn bedje in. De wekker staat op half 7………..

Het was weer een heerlijke dag. Een super aftrap van november! Meiden bedankt, mannen het was geweldig. Tot snel…. Heel snel!

Kane @ Nubux Festival te Reusel te verwegistan 11 oktober 2008

Na 3 weken wachten, na een verschrikkelijk heerlijk optreden in Assen nu op naar weer een verre plek, Reusel. Toen we kaarten kochten dachten we nog, What The Fuck is Reusel? Klinkt als een vies soort bord pap…. en erger nog, waar ligt het??? Ver, heel ver…. maar ach, we hebben wel eens meer kilometers gemaakt om ons bandje te zien dus dit was appeltje eitje.

Na wat heen en weer ge-bel en af-gestem (tjonge jong lekker Nederlands Natas…. hahahah) hadden we besloten rond half 3 te gaan rijden vanuit onze carpoolplek. Dat bood mij mooi de gelegenheid nog even langs het anders lieve stuitermaatje te gaan voor een bakkie en een babbel en om een berg verhuisdozen af te leveren. Rond 11 uur was ik bij Carool alwaar er al een heerlijke warme appeltaartgeur zo mijn neus invloog. Dat rook lekker! Doe mij die maar…. bak koffie, lekker stuk warme appeltaart met slagroom en even bijbeppen. Ach joh, doe nog maar een stukkie taart dan, omdat je zo aandringt ;) Hahaha! Daarna even bij haar op de bouwput gekeken en het wordt prachtig! Een waar paleis! Moet zeggen, ik ben blij dat t bij mij allemaal achter de rug is die verhuisellende. Woon dan nog wel op een bouwput maar de stress is er gelukkig niet meer.
Na het bouwputbezoek weer terug naar Carool haar huis en snel de auto in want ik had alweer een volgende date in Vianen. Daar werd ik gebeld dat Shir en Juud vertraging hadden. Ach, het was prachtig mooi weer, red bulletje erbij en even rustig zitten is ook niet verkeerd. Een half uurtje later komen de twee alsnog aanvliegen en konden ook zij van een stuk appeltaart genieten want Carool had 3 stukken voor de dames meegeven. Niet veel later komt barjuffrouw Anna ook aanvliegen en kunnen we na een sanitaire stop de auto in en afzakken het verre zuiden in.
Het zou nog een uurtje rijden zijn vanaf Vianen en dat was ook zo. Het voelde alsof we in het buitenland reden en de koeienvlaaiengeur kwam ons alweer tegemoet. Fijn! Na een uurtje rijden waren we in Reusel, borden Nubux volgen alleen WAAR THE FUCK rijden we heen?????????? We kwamen zowat in België uit (doorrijden naar Antwerpen dan maar??? ) dus maar weer omkeren. Bleek dat de borden niet helemaal goed stonden. Wij een mooi, illegaal, parkeerplekkie uitgezocht en toen hup vuilniszakkies uitleggen en zitten maar! CHAMPIE tijd!!!! Maar eerst naar de wc want mennnnnn wat moest ik nodig. Daar kon een depentslip echt niet tegenop. Dus Juud en ik als eerste op jacht naar een plee. De backstage maar in dan, ja hallo? Wij willen een wceeeeee!!!!! Die kant op…. lopen jullie maar door. Echt iedereen was zo aardig! Wij doorlopen, richting de koeienvlaaienstank, waar is mijn wasknijper voor op m’n neus??? En zo tussen de kleedkamers door, de wc in. Zo dat lucht op!!!! Snel weer terug naar de andere 2 meiden en hup die fles open! Knallen met die kurken! De eerste fles ging er snel in, de tweede ook maar meteen open dan. Lekker hoor!!! Alleen viel ie zo snel…. we werden een partij melig…. een paar giegelende meiden in een bos…. dat trekt mensen aan. De één na de ander kwam vragen wat we hier deden, nou wachten op de tram naar Antwerpen? Iemand van de organisatie kwam een paar keer langs scheuren in zijn dikke audi, heel gesprek, heel egzellig. Ja ze zijn hier wel leuk. Een mevrouw komt aan het hek waar tegenaan zitten trekken, nee hij gaat niet open….. gaat het goed meiden? Ja hoorrrrrrrr!!! De champie zit al lekker in ons systeem. Willen jullie wat eten? Nou…… we kijken naar de berg chips, zoutjes, tucjes, ja hoor doe maar!!!!! We schieten in de lach. De andere 2 meiden gaan ook naar de wc en komen terug met 4 flessen water en een pak snickers. Van die mevrouw! Whahaha! Ja we worden goed verzorgd!!! Even later komt Audi weer voorbij rijden, krijgen we ook 4 flessen water toegeworpen! Whahahah! Water voor november hebben we al in huis! Ik ga met Juud maar weer naar de wc, ja die champie moet geloosd, pleur ik bijna van het trappetje voor de wc af. Fijn! Niet heel de crew zit buiten te pokeren of zo…. heb ik weer….. teruglopend pleur ik voor een tweede keer weer van die trap….. mennnn…. Whahahahahahaha! Zweeft de grond zo Juud of zweef ik zo??? Nee zegt Juud, de grond zweeft hoor!!! Die champie viel echt hard! Goede champie, volgende keer weer mee! Hahahahaha!

Even later komen de andere stuiterballen Sas en Irm ook aanrijden en wordt t steeds gezelliger. De hekken zouden om half 8 los gaan. Alleen was dat natuurlijk weer niet het geval. Ineens horen we van Moon en Patries dat we bandjes moeten halen, zij zijn net aangekomen en halen bandjes zo ze te horen kregen in de bus. Wij snel bandjes halen en weer wachten op dat verrekte hek. Al met al gaan ze om 8 uur het hek losknippen en kunnen we redelijk relaxt doorlopen. Tweede bandje met daarop ouder dan 16 jaar wordt omgedaan en we kunnen zonder tassencontrole zo de tent inlopen. Heel relaxt allemaal! Daar kan Appelpop nog wat van leren!!!!!!
We nestelen ons op onze plekken, halen nog wat te eten en wachten op wat komen gaat.

Om 9 uur doet Dennis de aftrap (ja nee, niet DE Dennis, je weet wel die meid die gewoon Denise heet maar die zichzelf Dennis noemt, ja die ja…). Het is wel grappig, het is vol te houden maar een uur kan erg lang duren als het geluid slecht is en de muziek zo op elkaar lijkt. Nee, wederom niet mijn ding. Ze doet haar best maar doe maar liever niet meer voor Kane.
Half 11 is het dan eindelijk zo ver, de mannen zijn terug uit België waar ze net nog voor de TMF Awards hebben opgetreden en nu zijn wij aan de beurt. Kom maar doorrrrrrrr!!!!!!! De remix van So Glad wordt de tent ingegooid en ik heb er zin in. De mannen komen op en So Glad wordt ingezet. Heerlijk!!!! Hierna meteen doorstuiteren op STS, hij blijft lekker, en daarna door naar YYY wat toch echt 1 van mijn favo’s is. Everything You Want gaat op de 1 of andere vage reden compleet aan me voorbij. De eerste keer dat ik dit nummer niet echt “meekrijg”. Misschien komt het omdat de eerste 2 rijen behoorlijk uit hun plaat staan te gaan maar daarachter de tent niet echt mee wil. Ook Din merkt dit op. Moeilijk publiek. SOAG wordt al wat meer meegezongen gelukkig, en Din weet bij REAL het publiek volledig naar z’n hand te zetten en eindelijk gaat de hele tent los. JAAAAA kom maar doorrrrr!!!!!! Wij waren al los maar t is toch leuker als de hele boel op z’n kop staat. Din zegt tijdens REAL al, de eerste rij wil wel hoor, waar blijven jullie????? Ja, dat werkte blijkbaar. Na REAL even bijkomen op Fearless. Prachtig mooi, intens. Jammer alleen van het rumoer op de achtergrond maar goed, dat weet je in een feesttent. Na Fearless even flink springen op Rain Down en daarna even uitblazen want de mannen gaan even het podium af om vervolgens weer terug te komen met CC. Lekker hoor!!!! De mannen gaan los, wij gaan los, het is feest. Hierna, anders dan gepland (de setlist is wel 4 keer opnieuw opgeplakt) over naar het mooie, aan Din zijn vader opgedragen, Before You Let Me Go. Dinand vertelt dat hij net een dag eerder terug is gekomen uit Bali, alwaar hij voor het eerst alleen zonder zijn vader is geweest. BYLMG is weer intens en ik doe even mijn ogen dicht om het te laten zinken.
Hierna gaat alles compleet los, losser dan los, WDIGN wordt ingezet en mennnnn dit was wel de beste uitvoering sinds ze um weer spelen. Wat een band is het toch!!! Nico krijgt zijn terechte aandeel weer en het Tuturu schalkt door de speakers. Dinand bedankt iedereen op de eerste rij, voor het er altijd maar weer zijn en het respect voor het reizen door heel het land, Ja ik weet dat jullie overal vandaan komen en bedankt voor het er altijd weer zijn. Mennnn…. WDIGN beleeft haar hoogtepunt in Reusel. Jammer dat het dak er niet af kan, de tent wordt nog net niet omver geblazen!!! En dan denk je, hierna zijn ze toch wel klaar, meer dan dit kan er niet komen toch??? Of wel….. All Day wordt nog even ingezet en ow my goddddddddd!!!!!! Echt, hoe los kun je gaan!!! Ook dit vind ik echt de beste All Day ooit!! We zweten, we springen, we dansen, we feesten. Den gaat compleet uit zijn dakje en de rook komt zowat uit zijn gitaar. HEERLIJK!!!!! Gooi je haar losssssssssss!!!!!!!!!! Wat een band!!!! Hier kan toch geen enkel bandje tegenop!!!!! Coldplay vorige week was echt heel erg goed, echt blij dat ik erbij was, maar dit is het toch wel hoor, Kane is mijn bandje, dit is waar ik zoooooo van hou, dit is waarom ik al die einden elke keer weer rij, dit is HET!!!! Ik kijk om me heen en ik zie iedereen die ik lief heb, zo compleet blij zijn en uit hun dak gaan. DIT IS ONS BANDJE meiden!!!!!
Als ze dan helaas er toch een eind aan breien en het podium aflopen gaan wij snel naar buiten want wat is het heet in die tent!!! Gek hè, als de verwarming aan staat? Buiten nog even nastuiteren met z’n allen. Din stapt heel lief nog even uit, ja jetlag maar bedankt voor het komen, ik ga snel naar huis. Is goed jochie!!! Ga jij maar lekker naar huis. Ook wij gaan onze auto’s weer opzoeken. We nemen afscheid van de rest en duiken snel de auto in want we moeten nog wel ff een stukkie rijden. Tom stuurt ons dit keer de alternatieve toeristische route op. Wij blèren om wakker te blijven mee op Kane die uit de boxen knalt. Wat een avond!!!! Toch hadden we deze weer niet willen missen en zijn we blij dat we wederom al die kilometers hebben gemaakt.

In Vianen nog even snel een sanitaire stop en daarna snel naar huis. Half 3 thuis, foto’s inladen, updateje maken en m’n bedje in. Ik ben zo vertrokken.

Nu weer dik 3 weken wachten en dan de november tour in. Benieuwd wat dat ons zal brengen. Zonder Leona en Robin, weer even met z’n vijven spelen zoals Dinand al zei. Ben erg benieuwd! Hoop op een wat andere setlist, misschien iets meer oudere nummers. We gaan het zien, we gaan het beleven. 1 Ding is zeker, dit bandje is iets waar ik geen genoeg van kan krijgen en waarvan ik hoop samen met al die lieve mede suiterballen, nog heel lang van te mogen genieten. Op naar november!!!!!!

Nubux Festival in Reusel

Al lang voor de najaarstour van Kane in november bekend werd gemaakt stond er al een “afspraak” voor het Nubux festival in Reusel in de planning. Een festival in the middle of nowwere…..
Afgelopen zaterdag was het dan zover. Na de hel van Tiel en het feest in Assen mogen we weer los op een festival. Wat zal het deze keer worden?!
De week voorafgaand aan zaterdag is er al flink wat overleg in de groep. Hoe laat, waar spreken we af, hoe kunnen we zo economisch mogelijk rijden…. Want ja, met de huidige benzineprijzen en november in het verschiet moeten we af en toe ook eens aan de portemonnee denken.
Het beloofd mooi weer te worden zaterdag en dat is voor mij nou net een probleem…. Want zaterdag zijn wij als ouders aan de beurt voor de kantinedienst op de voetbalclub. Maar omdat het mooi weer wordt wil Ro graag verder met het buitenschilderwerk. Dus of ik maar even de kantinedienst wil draaien…. Alle gemaakte plannen (over appeltaart eten en meer van die leuke dingen) vallen in het water. Nieuwe plannen smeden dan maar. Uiteindelijk lukt ook dat natuurlijk wel weer. Iedereen een beetje toegeven en dan komt het goed.
Dus als het eindelijk zaterdag is sjees ik eerst ’s ochtends vroeg met een noodvaart door de supermarkt. De wekelijkse boodschappen moeten toch in huis gehaald worden, anders verhongeren mijn bloedjes en dat kan natuurlijk niet. Om 11 uur meld ik me voor mijn “verplichte” kantinedienst. Tot 1 uur ren ik rond en verbaas me er over dat er werkelijk mensen zijn die om 11 uur al patat met pindasaus bestellen…. Kinderen die met een vracht geld bij de club worden gedropt en de ene vette hap na de andere bestellen… Maar goed, dat is een heel ander verhaal.
Om 1 uur mag ik weg. Snel naar huis, spullen pakken en sjeezen. Ik zit net op de randweg op weg naar de benzinepomp als ik ontdek dat ik Tom vergeten ben. Dat kan natuurlijk niet want hoe ga ik dan dat festival vinden daar deep down south??? Omkeren dus, terug sjeezen. Gelukkig was ik nog niet ver weg. Na het tanken gooi ik gas op de plank en zo kom ik toch nog keurig om 2 uur op het verzamelpunt…. Volgens Tom zou het 50 minuten rijden zijn naar het verzamelpunt…. Ik geloof dat ik hier en daar ‘iets” te hard heb gereden…..
Om 2 uur zitten Natas, Juud en Shir heerlijk in het zonnetje op een parkeerplaats op me te wachten. Het is gezellig! Dat kun je meteen zien. En als ik de auto geparkeerd heb word ik dan ook uitbundig begroet. Ik krijg meteen een heerlijk stuk appeltaart in mijn handen gedrukt. Van Carool. Wat een schat!
Lachend en kletsend houden we een snelle plaspauze voor we gezamenlijk op weg gaan naar Reusel. En de meiden vinden niets leuker dan om mij nieuwsgierig te maken. Ze moeten wat vertellen…. Maar dat gaan ze pas in de auto doen…. Misschien wel wat gevaarlijk omdat ik moet rijden….. Nou ja, komt goed.
Kwart over 2 gaan we op weg. Het nieuwsgierigmaak verhaal komt in geuren en kleuren op tafel. Whahaha wat een geweldige theorie! (Niet leuk als je er niet bij was en het hele verhaal niet kent…) Het zal de rest van de dag nog geregeld ter sprake komen!
Gelukkig is het niet echt druk op de weg en zonder noemenswaardige vertraging arriveren we in het Brabantse land (het land waar mijn wieg heeft gestaat… lalalala). Het is even zoeken waar we nou die auto kwijt kunnen… uiteindelijk zetten we hem vlak bij de ingang op een terreintje neer. Er staan wel hekken, maar ja, als die open staan…
Zodra we ons hebben geïnstalleerd en de eerste plasronde achter de rug is gaat natuurlijk de champie open. Met z’n vieren 2 flessen…. Hij landt weer lekker hahaha. Dikke pret met de verbaasde mensen. Het zal ook nooit anders worden. “Zitten jullie hier al voor vanavond?!?!” “Nee, we zitten te picknicken….”
Dan een super aardige mevrouw aan de andere kant van het hek. Ze heeft gehoord dat er mensen zitten van de andere kant van het land…. Of we wel genoeg te eten bij ons hebben…. Zal ze even wat lekkers voor ons gaan halen? Nou ja zeg!!! Wat lief!!!
Even later ga ik samen met Shir op weg naar de wc’s. Er staat naast de ingang wel een plasding voor mannen, maar er is nergens iets voor vrouwen te bekennen. Dus hebben Natas en Juud al “geregeld” dat we even backstage mogen plassen. Onderweg komen we de mevrouw van het lekkers tegen. We krijgen 4 flessen spa en een 6pack Snikkers in onze handen gedrukt. Daarmee in onze handen stampen we de backstage binnen…. Zo lijkt het net of we erbij horen hahaha. Al snel heb ik de wc’s gevonden.
Terug bij de meiden hebben we dikke pret met de Snikkers en het water. Een uurtje later stopt er een auto van een van de jongens van de organisatie. Hij is al eerder langs geweest voor een praatje en ook hij heeft weer 4 flessen water voor ons bij zich! Wat een goede verzorging hier!
Pas tegen de tijd dat het donker wordt (en KOUDER!) komen de volgende festivalgangers. Eigenlijk allemaal trouwe Kaners…. De mensen uit de omgeving laten zich echt nog niet zien! Die liggen misschien nog wel hun roes uit te slapen van de eerste avond….
Gedoe bij het hek… Maar ze gaan nog niet open… Er verschijnt iemand van Omroep Brabant… Die wil wel even praten met die “gekken” die er al zo vroeg waren. Niemand wil… Maar omdat ik eigenlijk toch wel een Brabo ben word ik naar voren geschoven… Fijn… hahaha. Ik krijg een zendertje en een microfoon omdat het zo rumoerig is… Net echt… De vragen gaan (natuurlijk) weer nergens over en mijn antwoorden dus ook niet. In eerste instantie wil de dame van de omroep met ons mee naar binnen en dat filmen. Gelukkig laat ze dat uiteindelijk uit haar hoofd. Whahaha. Sommige dingen kun je beter niet in beeld brengen.
Ineens komen we tot de ontdekking dat we bij de kassa een bandje moeten ophalen. Daar moeten we onze e-tickets inleveren…. Ook weer fijn dat niemand van de organisatie dat even zegt… Gelukkig hebben we het op tijd door en hebben we onze bandjes als de hekken eindelijk (beter laat dan nooit) open gaan. Rennen hoeft echt niet… Maar toch min of meer snelwandelend sjeezen Juud en ik voorop door de toegangssluis… We willen doorlopen maar dan moeten we ineens nog weer alco bandjes hebben. Anders mag je geen alcohol kopen?!?! En ze moeten je legitimatie zien om te zien of je wel ouder bent dan 16! Hallo… kijk me eens aan! Maar ja, toch maar laten controleren, bandje om en gaan…. Verkeerde tent in…. Hahaha. Uiteindelijk lopen Juud en ik toch als eerste de juiste tent in. We staan op onze plekken! Waar blijven Natas en Shir nou?!?! Tassencontrole? Nee, hahaha, ook zij zijn eerst de verkeerde tent in gelopen. Eigenlijk ook niet raar hoor, want in die tent staat al een bandje te spelen als we naar binnen komen. Raar eigenlijk dat een optreden al begint voor het publiek binnen is…. Maar goed. Wij staan waar we staan willen en maken het ons gezellig. Even plassen en patat halen. Eigenlijk hebben we nu geen van alle honger. Maar ja, moet wel eten!
Het duurt nog een hele tijd voor bij ons in de tent Dennis gaat spelen en de tent is dan ook nog grotendeels leeg. Gelukkig staat de verwarming aan. Want ik heb het toch wel koud gekregen buiten. Ik warm weer op. Maar niet van het optreden van Dennis. Ze doen hun best hoor…. Maar ik heb er niets mee. Ik weet ook echt niet waarom Giel er zo weg van is/was. En zonder Tijn achter de drums is er ook echt geen reden meer om mijn best te doen om het leuk te vinden.
Vlak voor Dennis gaat spelen hebben we nog even een schrik moment. Alle zooi van Kane staat al klaar op het podium. En dan verschijnen de roadies en die beginnen alles weg te halen…. Gelukkig zien we dat alles alleen maar naar de zijkant wordt gereden en dat de standaard met alle gitaren van (onze) Dennis rustig blijft staan. Anders was de schrik toch wel even groter geweest. Even dachten we dat de hele zooi afgelast zou worden of zo…. Of verplaatst naar een andere tent…. Gelukkig blijkt het loos alarm te zijn.
Eindelijk…. Eindelijk is Dennis klaar. De paar mensen die in de tent waren lopen weer weg…. Een poosje blijft alleen de “harde kern” van Kaners over en wat verdwaalde barhangers achter in de tent. De muziek (een bandje) is ook niet echt iets om voor binnen te blijven… Heel langzaam, tegen de tijd dat Kane op moet, stroomt de tent vol, nou ja vol…..
De lichten dimmen, het bandje met de mix van So Glad You Made It start… Daar gaan we…. Wij gaan meteen los als de mannen het podium op komen. De rest van de tent komt eigenlijk niet op gang… Heel jammer is dat. Gedurende het hele concert is het geroezemoes een duidelijk storende factor. Niet alleen voor ons, maar ook voor Dinand, die meerdere keren probeert de rest van de mensen in de tent mee te krijgen. Hij blijft maar vragen of we begrijpen wat hij bedoelt (Anybody outhere understand what I’m trying to say?!?!.... It’s going to be al long night for you and me!!!…..). Wij begrijpen hem meer dan goed, maar verderop in de tent….. Het geluid is deze keer helaas ook niet echt best. Teveel bas en de microfoon van Dinand staat echt te zacht. Hij komt niet echt boven de muziek uit. Maar de setlist is lang en dat maakt wel een hoop goed. Na de intro van So Glad nemen de mannen het nummer met een hoop power over en vloeiend gaat hij over in Yeah, Yeah, Yeah en Something To Say. Die vaak vloeiende overgangen die er bij Kane zijn is een van de dingen waar ik zo blij van wordt realiseer ik me ineens. Vorige week bij Coldplay was ieder nummer een eilandje. Veel “ruimte/stilte” tussen de nummers. Bij Kane is het toch meer een geheel. Natuurlijk vallen er wel eens even ruimtes tussen nummers, maar die zijn meestal maar heel kort. De energie blijft gewoon maar stromen.
Voor de rest staan Everything You Want, Shot Of A Gun, R.E.A.L, Fearless en Rain Down op de setlist. En na de break Catwalk Criminal (waarin ik toch weer even met Nico het koeienbel moment heb en de beveiliging even polshoogte komt nemen wat ik van plan ben met die waterfles….), Before You Let Me Go (weer voor Dinand zijn vader) Where Do I Go Now en All Day And All Of The Night.
It’s London Calling staat ook op de setlist, maar is niet door de mannen gespeeld. Waarom niet hebben we helaas niet kunnen vragen. Eigenlijk is het wel vreemd omdat de single nu toch echt gepromoot moet worden…
Jammer dat de tent zo tam blijft. De eerste rijen gaan helemaal uit hun plaat en de rest… staat er bij en kijkt er na. Pas tegen het einde merken we dat ook de rest van de tent mee gaat doen. Dinand laat zijn waardering voor de eerste rijen dan ook weer heel duidelijk blijken. Lief! En aan het eind heeft Dinand nog een minder leuke mededeling… Robin en Leona zijn er niet bij in november… Dat vind ik vreselijk jammer. Vooral de inbreng van Leona ben ik meer en meer gaan waarderen. Riep ik in het begin nog dat ze maar snel weer weg moest, nu baal ik er echt van dat ze er straks niet meer bij is!
Na afloop staan we nog even gezellig na te praten. Jammer genoeg is Dinand doodmoe (ook niet verwonderlijk als je nog maar nauwelijks terug bent uit Bali) en wil hij meteen naar huis. Natas ziet nog wel even kant hem te bedanken voor de hele lieve krabbel voor onze verjaardag in ons gastenboek. De rest van de band hebben we niet eens meer gezien. Jammer omdat we Leona dus ook niet even gedag hebben kunnen zeggen.
Dan gaan we onze auto maar weer eens opzoeken om aan de terugweg naar de bewoonde wereld te beginnen. Het hek dat bij de parkeerplaats stond toen we aankwamen blijkt dicht te hebben gezeten gedurende de avond, maar gelukkig gaat er net voor ons ook iemand weg die daar gestaan heeft en kunnen wij ook zonder problemen van het terrein af. Al krijgen we nog wel even te horen dat we daar helemaal niet hadden mogen staan…. Ja, jammer dan… moeten ze dat maar duidelijker afzetten hoor.
Al kletsend en zingend komen we terug op het verzamelpunt. Nog snel even plassen en dan ieder in haar eigen auto het laatste stuk(je). Wel even sms’en als je thuis bent hoor! En dan rijden we achter elkaar aan de parkeerplaats weer af… Op weg naar huis, op weg naar november…………..
Het was weer lachen, het was weer lol. Bedankt allemaal!

Appelpop en Assen… eigenlijk zou ik helemaal niet naar Appelpop gaan. Verhuizing was niet koud voorbij, dozen nog niet uitgepakt en m’n maatje(s) ging(en) ook niet dus ja dan maar niet naar Appelpop of toch….. Anna belt mij de dag van Appelpop om te zeggen dat ze toch kan gaan en of we dus gaan… ik laat alles meteen vallen en stap snel in de auto. Uurtje later staan we te stuiteren op onze carpoolplek want niet verwacht, wel gehoopt, en dan toch naar Kane. Iets dat ik even zo nodig had na 2 hele stressvolle weken aan klussen, schilderen, plannen, regelen, inpakken, verhuizen. Even alles kunnen vergeten en even een uurtje los en genieten van die band waar ik zo van hou. Half uurtje later waren we ter plekke. Nu nog een parkeerplek, dat was minder…. Rondjes rijden, nog een rondje, en joh ach doe nog maar een rondje. Na een half uur zoeken terug naar de parkeerplaats dicht bij de ingang van het festivalterrein en ja hoor, er rijdt net iemand weg en dus hopla, parkeerplaats gevonden! Spullen pakken, camera wegstoppen en hup het terrein op. Deo inleveren, goed hoor meneer, wat u wilt (pffff alsof ik daarmee een aanslag ga plegen of zo, maar goed) we lopen snel de tent in waar Moke nog een laatste paar nummers staat te spelen en schuiven stukje bij beetje naar voren alwaar we al snel bekende koppies zien. Halloooo dan meiden! Huh? Je zou toch niet komen! Jawel… hier is ze dan! Knuffel hier, knuffel daar en ondertussen ben ik Anna kwijt. Joehoe waar is ze dan?? Die stond al op een plekkie vooraan alleen kon ik er niet meer bij komen want op het moment dat Moke klaar is stormen er een hele zooi Within Temptation fans de tent in en is het dringen en duwen geblazen. Tegelijkertijd erger ik me dood dat ik die Deo kwijt ben want mennnnn sommige mensen weten nog steeds niet van het bestaan van Deo af en ik stond me daardoor in een walm! Maar goed, het werd warm en het duwen werd erger en ik besloot de tent uit te gaan, naar buiten waar ook anderen maatjes al naar toe waren gevlucht. Even later komt Anna ook bij ons zitten en kunnen we ontspannen. Mensen kijken, want er loopt een hoop raars rond, en even wat eten en drinken, geen champie dit keer, die schade halen we wel in Assen in. Als WT bijna klaar is gaan wij weer de tent in en proberen weer een mooi plekkie te veroveren. Ik loop achter een vent aan die ook naar voren wil lopen en die vormt een mooi pad voor ons. We zijn er al bijna, alleen het laatste stukkie nog even zelf doen. Uiteindelijk staan we tweede rij en dat is helemaal prima. WT is gelukkig afgelopen en we kunnen wachten op die band waar we voor zijn gekomen. Dat duurt alleen nog een dik uur. Ondertussen hebben we het gezellig onderling en wordt er weer veel afgelachen. Zodra de eerste klanken van de remix van So Glad te horen zijn ben ik los. Ow dit heb ik zo nodig nu! Kom maar door! De mannen komen op, starten met So Glad en we gaan los. Heerlijk! Even springen, even dansen, even niet denken aan wat ik allemaal nog moet doen thuis, even alleen maar genieten. YYY is geweldig, REAL knalt eruit, EYW is top en ach, de rest is ook helemaal fantastisch. De mannen hebben er zin in en dat is goed te merken. Aan het einde willen ze niet stoppen en doen nog een toegift…. En wat voor 1! Ik werd even gek…. WDIGN werd gespeeld! Voor het eerst sinds heel lang en voor het eerst in deze samenstelling werd gewoon WDIGN gespeeld! Iedereen blij en we gingen compleet uit ons dakje! Als laatste Before You Let Me Go en toen was het alweer veel te snel afgelopen. Geen foto gemaakt dit keer, alleen maar genoten en alles even vergeten.

Spullen snel bij elkaar zoeken en de tent uit. De tent uit?!?!?! Nou dat ging niet zomaar! De tent was inmiddels zo volgepakt dat we de mensenmassa niet doorkwamen. Het was veel te vol en mensen werden nog agressief als je vroeg door te lopen. Het liep nog net niet uit op een vechtpartij. Het was gewoon eng. Dat er geen ongelukken zijn gebeurd mag een wonder wezen. Kinderen werden zowat platgedrukt en als je er wat van zei kreeg je bijna een klap in je gezicht. Wat een klote volk en wat een klote organisatie! Hoe moeilijk is het om bandjes bij de ingang uit te delen en als de bandjes op zijn geen mensen meer toe te laten op het terrein?? Tjonge jonge jonge. Blijkbaar moeten er eerst gewonden vallen voordat ze dat snappen. Gelukkig zijn we heelhuids, met hier en daar een blauwe plek rijker, de tent uitgekomen. Anna moest nog even naar de wc alwaar het misschien nog wel een grotere chaos was dan in de tent. Ik ben even op een stoepje gaan zitten en heb op Anna zitten wachten. Toen die een half uur later terug was, nog meer blauwe plekken rijker, konden we eindelijk het terrein af, weg uit die mensenmassa. Wat een verschrikking zeg!
Buiten kwamen we onze andere maatjes weer tegen en die hadden al net zo’n kater van het niet uit de tent kunnen komen. Even bijgekomen met z’n allen, even gekletst en toen vonden we het al snel mooi geweest en was het tijd om afscheid te nemen. Snel de auto in en weg uit Tiel. Blij dat we waren gegaan omdat we even een uurtje uit ons dak konden gaan maar dit was um toch niet echt. Op naar Assen waar t moest gaan knallen.
Na een drukke hectische week, huurhuis leegmaken en schoonmaken zodat ie kon worden overgedragen, wat problemen met de levering van m’n bed en een kleine watersnoodramp omdat de wasmachine niet goed was aangesloten en als klapper nog naar een crematie konden we ons opmaken voor Assen. Niet echt zin om te gaan omdat m’n hoofd nog niet leeg was na de crematie van de dag ervoor maar zodra Anna en ik in mijn auto stapten en op pad gingen kwam er stukje bij beetje toch een klein kriebeltje en had ik zeker zin om m’n bandje weer te gaan zien. Een stukje rijden later arriveerden we op het TT terrein en nadat we geparkeerd hadden en een stukje over en circuit gelopen hadden stonden we voor de ingang. Mennnnn wat was het podium nog ver!
Shir belde ondertussen dat ook zij op het terrein was en even later konden we aan de champie. Helaas zonder 2 andere meiden die ziek thuis op bed lagen (die overigens later wel zijn gekomen, de gekken, hahahaha). Kwart voor 2 werden we netjes begeleid, dus zonder achterlijke ren toestanden, naar de hekken vlak bij het podium. Het naar binnen gaan ging vervolgens rustig en kalm. Kon zo doorlopen, tassen werden bijna niet gecontroleerd. Zo hebben we het graag! Anna en Juud stonden al op Shir en mij te wachten en we hadden perfecte plekken. Het wachten op het eerste bandje kon gaan beginnen. Het was warm, zeg maar gerust heet. Wel lekker dat zo zulk mooi weer was! Om 3 uur ging de eerste band van start. Een paar zeer jonge fans stonden achter ons en ik voelde me ineens heel oud, haha. The Girls startten om 3 uur en WTF was dit? Hahahahaha! Een jong bandje met plaatselijk veel aanhang en een bassist die een vorm van ADHD had waar we niet goed van werden. Echt, Spike is er rustig bij! Wat een malloot zeg! De meisjes achter ons dachten daar anders over want die hadden een berg knuffelbeesten mee om uitgerekend naar hem te gooien. Ohmy…. Ik wordt hier echt te oud voor hoor! Whahahahaha! Gelukkig was het na een uurtje klaar met ADHD en konden we even bijtrekken en ons opmaken voor Moke.
Een paar jaar terug vond ik ze helemaal leuk op Bevrijdingspop en na ik ze ook een keer gezien had in Patronaat vond ik ze wel leuk maar als ik ze vaker hoor dan is het vrij monotoon en niet echt mijn ding. Maar goed, beter dan The Girls en dus kom maar door. Het was een aardig optreden maar t doet me toch niet zoveel. Gelukkig genieten de anderen wel en das dan weer mooi om te zien. Na een uurtje zijn ze ook weer uitgespeeld en is het wachten op de volgende act. Ik dacht dat Krezip nu zou komen, dat was volgens het programma ook zo alleen in het eggie niet. Ilse de Lange stond als volgende act alweer klaar. Niet mijn ding, helemaal niet na het half verkrachten van Before You Let Me Go. Ze deed haar best en t publiek vond t best leuk geloof ik aan de reacties zo om me heen te zien maar mij deed het bar weinig. Ach… ieder z’n ding toch?
Hierna was t wel tijd voor Krezip. Na de nieuwe cd ook niet echt mijn ding meer, daarvoor hadden zo af en toe nog wel aardige nummers. Maar hopen dat ze wat oud spul spelen dan. Ze komen op en uhhhh wat is dat??? Jacqueline ziet er niet uit, een geval zo kort dat je zo dr onderkant constant zit te bekijken, ze lijkt bezopen of onder invloed van iets anders want helder is ze niet, schijnt nauwelijks te weten waar ze is en wat ze aan het doen is. Desalniettemin is het geen slecht optreden. Alhoewel, dat vindt ik. Om me heen wordt t niks gevonden maar blijkbaar zit ik vol adrenaline dat ik zelfs dit aardig vindt. Ik weet tenslotte dat hierna mijn eigen bandje begint dus ach, een uurtje Krezip is dan nog best te behappen.
Als het eindelijk zover is, als eindelijk de klanken van So Glad the remix uit de boxen knallen, kan ik eindelijk los. Dit is waar we weer op gewacht hebben en waar we dit takke end voor hebben gereden. Kom maar door dan!!! De mannen komen het podium op en owwwwwwwwww dit is fijn! So Glad wordt gespeeld en ik spring en dans me het zweet in de bilspleet. Ik geniet en ik wil meer. Voor me staat iemand zwaar te genieten en uit te dagen en ik denk alleen maar, kom maar door met de rest dan! Kom maarrrrrr…… het ene na het andere nummer wordt gespeeld. De sfeer is top, de mannen zijn in zeer goede doen en je merkt gewoon zo goed dat ze zo op elkaar ingespeeld zijn geraakt dat die band draait als een tierelier. Na YYY die wederom echt geweldig was volgt STS en kunnen we doorstuiteren. Een big smile aan de overkant en ik wordt alleen maar hieperdepieperder. Hierna EYW, heerlijk! En even uitrusten bij SOAG. Mooi weer. Hierna snel doorspringen op REAL, fijne versie, en luisteren en genieten en even wegdromen op Fearless. Rain Down was helemaal top, ik zei vanmorgen in de auto nog tegen Anna, dat nummer kan nu wel eens geschrapt maar nee, hij mag blijven als ie zo gespeeld wordt, haha! Hierna London Calling, prachtig, helemaal de goede keus voor de volgende single naar mijn mening. De mannen verdwijnen even en het publiek begint meteen om meer te roepen. Ze komen terug, CC wordt ingezet, met wat technische problemen bij Nico waardoor hij zijn koeienbel even moest laten liggen maar daarom was CC niet minder goed. Hierna het heerlijke WDIGN. Beter gespeeld dan in Tiel en zoals het volgens mij bijna een beetje hoort, met Nico solo, Take A Walk On The Wild Side. We gingen compleet uit onze plaat, dit was heerlijk!!! En dan denk je dat t afgelopen is maar niks was minder waar, de mannen deden hierna nog een spetterende versie van All Day en ja toen was het klaar. Of toch niet…. Dennis was al weg, Dinand stond nog op het podium, je zag um denken, en hij zegt, ach, maling aan de organisatie, we doen er nog 1 goed? Gitaarmuziek graag! Haha, verbaasd komt Dennis teruglopen en ze geven een mooi en indrukwekkend afscheid met Before You Let Me Go. Beter kan niet, wat een gig! Helemaal onder de indruk en vol adrenaline en stuiterbalgevoelens blijven we achter. Setlijstje (thanks!!) en toen het veld af, op naar de auto. Sjesus wat was dit goed en ohmy, hoe kan het toch dat ik nog steeds na zoveel jaar dat ik naar Kane ga, nog steeds dit gevoel kan overhouden aan een avondje Kane. Ongelofelijk maar das de reden waarom ik elke keer weer in de auto stap en al die kilometers rij. Dat en om de lieve meiden eromheen. Dit is waarom ik zo van die band hou en zo van die meiden hou.
Anyweg, we lopen het hele eind van het terrein af en komen nog wat bekenden tegen. Haai! Alles goed?? Niet z’n jas opeten Natas! Haha, mag t KWijf ook nog ff op de foto dan? Kortom, het was weer gezellig en thanks voor jullie tijd!! Nog even een groepsfoto (nieuwe traditie) en toen echt de auto in want we moesten nog een stukkie. Onderweg Kane hard op, meebleren, en na 1,5 uur rijden kon Anna vanaf mijn huis nog een uurtje zelf doorkarren.

Nog steeds, dagen later, zit ik in een roes, ben ik aan het zweven, en nee das niet vanwege de griep die ik had de afgelopen dagen, dat komt echt door dat bandje. Wat een band! Ik wil meer van dit….. over 3 weken mogen we weer gelukkig ;)

Meiden, BEDANKT! Zonder jullie niet die toffe sfeer!

Later!

Kane @ de Kuip Rotterdam 28 juni 2008

Ja… en daar is ie dan ineens…. De Kuip…. de gig waar ik zo tegenop zag omdat ik grote shows eigenlijk niet zo leuk vindt… de gig waarvoor ik mijn kaartje al had verkocht…. maar na de Try Out Tour ging ik twijfelen… zou ik um dan toch maar doen? Mensen gingen me overhalen… doe um nou maar Natas… kom op…. Pfff…. toen kreeg ik een kaartje aangeboden… toch maar weer terugkopen dan… en zo het geschiedde…. ik ging toch naar die grote (enge) Kuip.

Nog half gaar van het avontuur in het grote enge donkere en vol muggen zittende bos van Heeswijk ging ik de avond ervoor naar Haarlem. Kaartjes ophalen bij Yas en daarna door naar Anna. Glaasje wijn… slaap je lekker op… en zo was het ook. Na een nachtje redelijk goed slapen hoor ik om half 7 getik op de deur, Anna komt mij koffie op bed brengen. Zij weet waar ik ’s ochtends vroeg altijd als eerste behoefte aan heb… zwart goud! Daarna douchen, ontbijten, berg vitaminepillen naar binnen (ja we worden er ook niet jonger op) en op naar Rotterdam. We worden door Tom dwars door het centrum naar de plek waar het moet gaan gebeuren vandaag, de Kuip gestuurd. Gratis parkeren (bedankt nog voor de tip hè?) oversteken en owwww wat is dat ding groot!!! Ik voel nu al een klein buikkrampje… ying yang zennnn…. even de goede ingang zoeken en plekken innemen. Het regende ook weer fijn en dat ging eigenlijk de hele ochtend zo door. Stevige buien afgewisseld door motregen, hij was fijn. Gelukkig waren er goede berichten dat het ’s middags op zou gaan klaren, dat geeft de burger moed.
Er waren 2 ingangen. Bij de ene zaten de meeste stuitermaatjes en bekenden, bij de andere zaten wij. Het was vreemd zo zonder die maatjes. Er werd dan ook flink heen en weer gebeld, gesmst en gelopen. Wij zaten uiteindelijk met z’n 6-en en de rest zat daar aan die andere kant. Het mocht de pret niet drukken en toen ’s middag de zon eindelijk begon te schijnen en we compleet waren, knalden om half 2 dan ook de kurken van de champagne flessen weer. De voorlopig laatste keer dat ze zouden knallen. Even genieten, proosten, en een borrelhapje erbij. De zon scheen heerlijk, het was zelfs warm, en we hebben genoten, gelachen en het erg gezellig gehad. Zo komen we de tijd wel door!

Eigenlijk leek het allemaal goed geregeld daar bij die Kuip. Dixies werden aangevoerd, eettenten in overvloed. Niks mis mee. Totdat om 6 uur de hekken los zouden moeten gaan. Het werd 5 over 6, het werd kwart over 6, het werd half 7, en pas 10 over half 7 gingen de hekken los. 1 Voor 1… dat viel niet goed bij de mensen die voor de hekken stonden die als laatste opengingen, logies, ik zou ook behoorlijk van de leg en pissed zijn, maar gelukkig stonden wij goed, bij ons gingen ze als eerste los en we konden aan ons ren avontuur beginnen. Fase 1 was gehaald, geen tassencontrole bij mij, geen fouilleer gedoe, gewoon rennen! Snel stond ik al op het veld alleen ja, waar zijn mijn maatjes!!!! Ik liep eerst helemaal om naar links, niemand…. bellen dan maar…. niet opgenomen…. weer terugrennen naar rechts…. ook niemand!!! Owwwww… dit is altijd zo errug! Ineens zie ik Shir! Jaaaa eindelijk iemand teruggevonden, nu de rest nog. In de verte zie ik Anna in het rond rennen… mennn…. wat is hier aan de hand??? En ik hoor mijn naam roepen! Zie ik aan de linkerkant het ploegje staan!! Hup weer naar links, kom op Shir! Komen we daar aan, staan we gewoon bijna aan het uiteinde van de catwalk! Pfff…. dit bedoel ik nou… dit is waarom ik die grote shows zo niet leuk vindt!!! Nou ja goed… het is niet anders. We hadden al geluk met de “goede” dichtbij ingang, we kunnen niet alles hebben. Eerst maar even bijkomen en uitblazen. Anna krijgt een hoestaanval van het rennen en de rest is ook nog niet bijgetrokken. Dit is niet fijn!!! Maar als snel zijn we weer gezellig en gaan we er het beste van maken. Vlak voor Voicst zou beginnen komen er ineens allemaal security mannen aanlopen, doen een hek open bij ons en doen het doek dat de catwalk afkleed omhoog… we kunnen het nog lege vak in!!! Nah ja! Hahahahaha! En zo be it… staan we compleet vooraan! Verbaasde en boze gezichten aan de andere kant… ja hallo…. ik bedenk dit ook niet!! We hadden wel gezien dat er hekken aan de binnenkant van het vak openstonden en ja we stonden precies op de goede plek op de juiste tijd. Dat waar ik meestal (sinds dit Kane seizoen) op rechts sta en nu door omstandigheden op links heeft zomaar geluk gebracht. Kom maar door met die show dan!!!!

Voicst gaat van start en brengt al meteen goede sfeer. Leuke band, mag van mij vaker in het voorproggie. Vooral de toeter van relax blijft leuk. Nadat Voicst haar ding gedaan had kon er worden opgebouwd voor Kane, voor die helden van ons. Dat duurde even maar eigenlijk zoals we al een aantal weken gewent waren, begon Kane op tijd. YYY werd ingezet en daar waren ze dan hoor!!! Onze helden op dit grote podium in die grote Kuip!!! Een behoorlijke setlist lag in het verschiet en we konden los! YYY werd opgevolgd door STS en daarna door het mooie DLIPYB. Blikken over en weer… de band stond verschrikkelijk goed te spelen, eigenlijk heb ik ze tijdens de try outs niet zo goed en strak horen spelen als nu, er komt veel blijheid van het podium af, veel stralende gezichten. Zo mooi om te zien hoe de mannen en vrouw zo genieten van dit moment waar ze al een tijdje naar toegeleefd hebben. Dit slaat over op ons en we zetten nog even een tandje bij. WMIH, Go, EYW, REAL… we gaan uit onze plaat…. Fearless erg indrukwekkend, Dinand is even “ver” en moet er even “uitkomen”. SOAG, het hele stadion zingt mee, kippenvel. SGYMI, heerlijk! DTE, emotioneel maar ik hou het droog dit keer, even een momentje weer…., Rain Down, het stadion gaat los, overal handen in de lucht, er wordt uit volle borst meegezongen. BYLMG, mooi, intens, opgedragen aan Dinand’s vader, slik….. ALAYWT, uit je dak!!!!! Even bijkomen tijdens een korte break om weer door te gaan op CC, compleet met echte Catwalk Criminelen…., dan het mooie London Calling, Dennis op de akoestische gitaar, samen met Dinand naar het uiteinde van de Catwalk, mooi, intens… gebroederlijk. I Belong To You, altijd fijn, Dennis danst wat rond met een handdoek… waar hebben we dat eerder gezien???? Even weer het podium af om daarna terug te komen voor het laatste nummer, All Day and All of The Night…. nog 1x springen, nog 1x dansen, nog 1x meezingen, nog 1x genieten. Heerlijk!!! Als de mannen en vrouw moeten afsluiten buigen ze gezamenlijk voor het publiek. Ze krijgen een verdiend applaus. Ze vertrekken voor de laatste keer van het podium en wij blijven moe maar heel voldaan achter. Wat een show!!! Ik zie over het algemeen allemaal blije koppies om me heen. Dit was een dingetje!!! Het was top!! We worden vriendelijk verzocht het vak te verlaten. We lopen richting uitgang… hier en daar nog een hey hallo moment en dan de Kuip uit. Buiten nog napraten met de stuitermaatjes, even afkoelen, op adem komen. D en D staan bij een hek handtekeningen uit te delen, wij gaan naar huis. Het is goed zo, het was mooi zo, het was erg fijn zo! Afscheid nemen, tot een maandje of zo? En de auto in. Er staat een file dus we wachten even. Vochtpeil op niveau brengen en dan toch maar gaan rijden. 1,5 uur lang in de file in Rotterdam staan is niet leuk, maar blij als we zijn, vinden we het niet eens erg. We praten na, we genieten na, we zijn blij. Als we eindelijk de file uit zijn en rond 2 uur weer in Haarlem zijn, mag ik nog een uurtje karren. Onderweg omleiding bij de Hollandse Brug die was afgesloten maar dat boeit niet, Kane komt hard uit de speakers van mijn radio/cd ding en het gas wordt wat harder ingedrukt. Compleet gesloopt kom ik even over 3 uur thuis en duik na mijn verbrande hoofd en armen te hebben ingevet, heel blij mijn bedje in.

Wat een dag! Wat een avond!! Geweldig! Meiden, enorm bedankt voor een giga leuke en gezellige dag en voor het helpen van en met elkaar!!!
Bedankt voor alle gezelligheid bij de Try Outs! Het waren een aantal zeer fijne en leuke weken!!! Nu even een maandje bijkomen… en dan is het weer Kane tijd!
Tot dan!

Kane... van het Paard tot Heeswijk

Ja… soms is het fijn om alles weer even de revue te laten passeren, om alle indrukken, alle emoties, alle mooie en soms even iets mindere momenten, samen te vatten. Het was me de afgelopen tijd een trip van heb ik jou daar.

Het begon allemaal eigenlijk al ver voor april, toen bekend werd dat Kane Het Paard in Den Haag zou aandoen, dat zou de eerste echte gig gaan worden na dik 1,5 jaar niet spelen. Dat zou een dingetje gaan worden en ja als doorgewinterde Kane fan wil je daar bij zijn. Hoewel bij mij HET Kane gevoel leek te zijn weggeëbd…
Totaal stressloos achter de pc kruipen voor kaarten, dat ging mis en even deed het me niks, hoe raar dat eigenlijk ook wel weer voelde, het was dubbel, ik kon me er niet druk om maken en mocht het toch nog lukken dan was het ook goed. Al snel een bericht van een collega fan die mij kaarten kon verkopen en zo gebeurde het dan toch dat we op 23 april afreisden naar Den Haag. Verwachtingsvol, want dit zou de eerste keer zijn dat we de nieuwe nummers live konden gaan bewonderen. Stressloos omdat ik toch nog steeds niet uit mijn inmiddels nog groter geworden Kane dip was gekropen. Het optreden was een zware teleurstelling, het geluid was slecht waardoor ik niks van de nieuwe nummers heb kunnen meekrijgen en dus ging ik diep en zwaar teleurgesteld en met een nog grotere Kane dip naar huis. Hoe nu verder? Zomaar afscheid nemen van iets waar je al jaren zoveel van houdt doe je niet zomaar. Een echtscheiding kost tijd, kost emotie en dus was ik er eigenlijk niet aan toe die knoop van stoppen met Kane door te hakken. Daarvoor heeft Kane zich de afgelopen 10 jaar veel en veel te veel in mijn wezen genesteld. Het nog een kans geven was dan ook iets dat ik moest doen. Die kans kwam op 26 april. De 3 FM Awards, dat moest het gaan worden anders zou de knoop echt doorgehakt moeten worden. Dit zou hem moeten zijn…. dus op naar Amsterdam. Het Kane optreden was een stuk beter dan in het Paard, het geluid was goed, alleen was mijn Kane gevoel wederom niet terug. Het was dubbel, Kane was goed, dus blij, maar waar zijn nou toch die stuiterkriebels, waar is nou toch dat gevoel in mijn onderbuik, dat heerlijke gevoel gebleven? Het was er niet en toch kon ik nog steeds die knoop niet doorhakken. Vreselijk, hoe kan een mens twijfelen…. afscheid nemen is nooit makkelijk.
Toen won ik kaarten voor de TMF Showcase. Mijn Kane hart, dat blijkbaar toch nog steeds een beetje klopte, moest en zou die kaarten winnen, mijn verstand zei anders, maar men zegt wel eens dat je je hart moet volgen dus wederom op naar Amsterdam, 9 mei 2008. De showcase deed me meer dan gedacht, eindelijk kon ik voor het eerst de nieuwe nummers live echt goed meemaken. Dit had op 23 april moeten gebeuren maar nu was het moment, later dan verwacht, eindelijk daar. En hoe sceptisch ik over de nieuwe cd was, hoe blij ik werd van die nieuwe nummers live. Dit smaakte eindelijk naar meer. Hoewel…. het echte kriebel en stuiter gevoel was nog steeds weg. Dus helemaal terug was ik nog niet maar de knoop van het afscheid nemen hoefde toch nog steeds niet te worden doorgehakt. We hadden een Try Out Tour voor de Kuip in het vooruitzicht. De maand juni zou in het teken staan van Kane. Alle kaarten had ik binnen alleen ik kreeg een bericht dat mijn huis wel eens in juni zou kunnen worden opgeleverd. De helft van de kaarten werd verkocht, de favo zalen werden behouden. Op naar Juni! Overtuig me maar was mijn persoonlijke motto….
Een bericht in mijn mailbox…. Fansitedag…. Ow jee…. das wel heel gaaf! 4 Juni, de dag voordat de Try Out Tour van start zou gaan was het zover. Op naar Delft, op naar de howly ground, de oefenstudio. We zouden getrakteerd worden op een exclusief optreden. Klein ploegje webmasters, oefenruimte, relaxte sfeer en Kane in opperbeste stemming. Het optreden was genieten geblazen en voor het eerst had ik de kriebels weer terug. Of dat nou kwam door de omgeving, door de relaxte sfeer onderling, ik weet het niet. Ik wist wel dat ik heel erg blij was dat ik het weer voelde kriebelen in mijn onderbuik, dat ik weer stuiterde en blij werd van die mannen, van de muziek, van het gevoel dat zo lastig te omschrijven is maar elke Kane fan zo goed kent, ik was een blij mens die dag en des te blijer dat we de volgende dag eindelijk die Try Out tour ingingen. De echtscheiding kan misschien dan toch in de vriezer…
5 Juni was het zover, de eerste echte Try Out. Tivoli Utrecht, één van mijn favo zaaltjes, de zaal waar Kane mij menig keer uit mijn plaat heeft doen gaan. Dus kom maar door, ik had er zin in.
Het ging los, losser dan los, het overtrof mijn verwachtingen, mijn hoop, het was zo verschrikkelijk ouderwets heerlijk! Kane was terug en ik ook!!! Het was een wereldavond en ik was zo gelukkig dat ik het wel kon uitschreeuwen. Dit is nou de band waar ik zo vreselijk veel van hou! Dit is waarom ik er nooit genoeg van kon krijgen en dit is waarom ik elke keer weer het hele land doorcross om dit mee te mogen maken. Dit is KANE! En ik wil meer! Helaas had ik mijn kaart voor de Oosterpoort de volgende dag moeten verkopen, maar al snel mocht ik weer. Mijn kriebels in mijn onderbuik zijn weer helemaal terug en ik wil meer!!!
Die zaterdag hoorde ik dat mijn woning toch niet in juni wordt opgeleverd en dat heeft mij direct doen besluiten om alle kaarten die ik verkocht had, terug te kopen. Want Kane in deze staat wil ik niet missen!!!
10 Juni was Paradiso aan de beurt, het altijd fijne Paradiso, dus op naar Amsterdam. Paradiso overtrof het optreden in Tivoli niet maar bracht mij wederom het heerlijke Kane gevoel. Ik was blij, ik ben echt terug. Hoe erg had ik dit gemist? Heel erg! Dus des te blijer was ik dat Anna de week van de fansitedag en Tivoli kaarten had gewonnen voor een exclusieve gig op een marineschip een dag later en dat ik mee mocht. 11 Juni 2008, Den Helder, Marine schip Hare Majesteit Rotterdam. Indrukwekkende locatie, iets dat je niet meer vergeet en om daar deel van uit te mogen maken voelde goed, heel goed. Kane trad op, het optreden was prima, dansen, zingen, gek doen, genieten. Hoe mooi is het dat een band als Kane dit soort dingen doet. Tuurlijk, voor hen ook een jongensuitje, maar dat je daar dan deel vanuit mag maken is erg bijzonder. Met een gelukzalig gevoel gingen we de volgende dag op naar Eindhoven, 12 juni 2008, de Effenaar. Eindhoven de gekste zeggen de Eindhovenaren. Zo gek vonden we ze niet. Kane stond heerlijk te spelen, erg fijn optreden, het publiek wilde echter niet erg mee en dan was helaas te merken. Niks aan te doen, het kan niet altijd feest zijn. Lol maak je tenslotte zelf en dat hebben we dan ook in volle overgave gedaan. Eindhoven heeft geweten dat we er waren!
14 juni 2008, Arnhem, Luxor. De vierde keer Kane deze week. Eigenlijk de gig waar ik nou niet zoveel verwachtingen bij had. Alleen wat er in Arnhem gebeurde is bijna onbeschrijfelijk. Dit overtrof Tivoli! Ik dacht eigenlijk dat Tivoli niet meer te overtreffen was maar het dak van het pas gerenoveerde Luxor ging er compleet af! Kane ouderwets als een beest tekeergaand op een klein podium in een kleine warme zaal brengt een heel erg goed gevoel bij heel veel aanwezigen. Wat een gig! Wat is deze band toch ongelofelijk goed! Wat krijg ik een extra energie van deze band! Met deze extra portie energie ging ik de volgende dag dan ook vol vertrouwen en zin op naar Haarlem, Patronaat, 15 juni 2008. Een gig waarvoor ik om allerlei redenen kaarten MOEST hebben. Oude maatjes die er na lang weer eens bij waren, Kane die na heel lang niet in het Patronaat spelen, eindelijk deze zaal weer eens aandeed. Ja, dit voelde goed. Hoewel, het optreden van de dag ervoor in Arnhem misschien wel eens moeilijk te overtreffen zou zijn.
Het optreden was goed, heerlijk en ik werd er blij van. Maar zoals al gedacht kon de avond ervoor niet overtroffen worden. Dat hoefde ook helemaal niet. Patronaat en Kane zijn zo bleek nu, toch een goede combi dus ik hoop dat ze deze zaal zeker snel weer aandoen. Na afloop had ik wederom een berg energie waarop ik tot aan de volgende gig kon doorstuiteren.
19 Juni was het alweer zover, Rijssen, Lucky & Co, de zaal die Kane meestal wel in z’n tourprogramma opneemt omdat ie zo leuk is. En leuk was ie! Het optreden was goed, het was genieten, het was fijn. Ja Lucky mag wel in dat tourprogramma blijven verschijnen. Daar heb ik dat stukje rijden wel voor over.
20 juni was het tijd om weer naar het zuiden af te reizen, Mezz in Breda zou worden aangedaan. Onbekende zaal, dus altijd spannend. Het werd er 1 om van te smullen! Klein zaaltje, lekker zweten, top optreden, ja Arnhem ingehaald, het kan echt! Wat een gig! Dit was echt niet meer gezond hoor… zo geweldig dat Kane zichzelf toch steeds weer kan overtreffen. Zo blij dat ik ook dit kaartje heb terug kunnen kopen!
24 Juni op naar het altijd fijne, geweldige Heeswijk waar het mooie natuurtheater Kersouwe ligt. Als deze in het Kane programma zit, wil ik erbij zijn en dat was dan ook gelukt dankzij lieve kaartenhalers. Kane in Heeswijk is altijd bijzonder. Ik had er dan ook vreselijk veel zin in. De laatste Try Out voordat de mannen de Kuip in gaan. Het optreden was geweldig, de sfeer was top, we hebben gedanst tot we spierpijn hadden, helaas was het overige publiek mat. Jammer, want dit drukte de sfeer toch ietwat. Het blijft moeilijk, publiek dat een keertje komt kijken met een houding van wat dat nou is, dat Kane. Moeilijk voor de mannen on stage om dat soort publiek mee te krijgen. Jammer, maar gelukkig gingen er toch een hoop mensen wel los en was Heeswijk toch weer helemaal fantastisch. Ik heb genoten en een heerlijke dag en avond gehad!

Ja en dan is de Try Out Tour voorbij zonder dat je er erg in hebt. Het is omgevlogen. Het was genieten, het was weer helemaal opnieuw verliefd worden op die geweldige band. Ik had het niet willen missen en ben blij dat ik er deel vanuit heb mogen maken. En dan is het nu over een paar dagen op naar De Kuip. Op naar dat stadion waarvan Kane al heel lang droomt, waarvan ze al jaren roepen, ooit staan we daar. En nu is het bijna zover. Ik ben trots op dat bandje, trots op alles wat ze bereikt hebben en trots dat ze het toch maar even weer geflikt hebben. Een grote mond en veel ambitie hebben is moeilijk in Nederland, het land met de houding van, doe maar normaal dan doe je al gek genoeg. Gelukkig heeft Kane daar schijt aan en doen ze datgene dat ze zo graag willen en daar heb ik diep respect voor. Die, vaak door de pers als arrogante, houding dat maakt Kane Kane. Dat maakt het totaalplaatje van een band die ervoor gaat ongeacht wat de buitenwereld ervan vindt. Dat is Kane, en dat is de band waar ik van hou. Even had ik een behoorlijke Kane dip, in welk goed huwelijk heb je dat niet, maar ze hebben me wederom overtuigd en wederom als een blok laten vallen voor de band Kane.
Op naar de Kuip! Op naar weer een mijlpaal! En ik…. ik teken voor nog heel veel jaren Kane genot!!!!! Op naar heel veel moois!

Kane @ Kersouwe Heeswijk-Dinther 24 juni 2008

En daar is ie dan ineens… de laatste Try Out van de Try Out tour voordat Kane en wij de Kuip in trekken…. Heeswijk…. De mooiste locatie wat mij betreft… de locatie waar Kane altijd knalt en waar er altijd gefeest wordt… ik had er zin in dus… op naar Heeswijk!

Lekker een dagje vrij, beter dan eerst ’s ochtends nog werken, dus rustig aan nog wat dingen thuis doen (er begint zich een aardige achterstand in de huishouding aan te doen… hahaha) en dan rustig op naar Nieuwegein alwaar ik Carola op zou halen. Ik was er iets eerder dus ga nog even in de zon zitten. Al snel komt Carola vanuit dr werk aangescheurd op d’r scooter en kunnen we na een plaspauze en spullen in auto laden op weg naar het zuiden. Natuurlijk een dikke file onderweg (soms zou je willen dat je een knop in kon drukken waardoor je over de file heen kon vliegen) en dus na wat vertraging en een gevecht met een vrachtwagen, waren we uiteindelijk rond 2 uur in Heeswijk. Hallooooo dan! Er zaten al wat bekenden voor het hek. Autootje parkeren en zitten maar. Een dagje stofhappen was begonnen. Heeswijk betekend altijd zwart van het stof thuiskomen…. ach… het heeft zo z’n charme. Al snel moet er natuurlijk weer naar een wc gegaan worden en dus gaan Carola en ik op jacht naar een wc. De dixies kwamen niet in aanmerking aangezien daar een behoorlijke stank vanaf kwam dus maar even terrein op en daar kijken of er een wat schoner pispotje vrij is. Helaas waren de deuren op slot en waren we genoodzaakt toch op die dixie…. of niet…. nou echt niet!!!! Pffff….. we lopen terug maar eigenlijk bekennen we allebei dat we toch echt moeten en we dit niet gaan volhouden tot 8 uur en we zeker niet tussen de brandnetels willen gaan zitten…. dus….. gatver de gatver…. toch maar gegaan…. door je mond ademen…!!! Mennnnn ok…. niet fijn! Maar goed, toch gelukt en weer snel terug naar de plek waar het gezellig is en inmiddels alweer champie tijd is. Even wat drinken, een borrelhapje erbij… ja het is fijn in het bos. Behalve dan die kleine irritante rot vliegjes!!!!! Maar goed…. ondertussen horen we op de achtergrond fijne klanken van een startende soundcheck en is het genieten geblazen. Anna en Leo vertrekken even die kant op en even later komt Anna als een gek aanrennen… jaaaa ik bel je al 5 x je neemt niet op……(m’n telefoon is een beetje stuk, vandaar…) je moet erheen….. nuuuuuuu!!!!!! Dennis staat te zingennnnnnnnnn!!!! WHAAAAA okeeee……. dus Carola en ik spurten die kant op en ja hoor… hahahaha…. staat Den daar gewoon lekker te zingen en te soundchecken met de rest. Dinand was er blijkbaar nog niet en dus had Dennis maar een microfoon gepakt en zong!!! En ja wat mij betreft gewoon niet slecht ook nog! Nou vin ik al heel snel als het om Dennis gaat dat het helemaal goed is maar echt…. het was niet slecht!!! Gelachen ook want samen met Leona gingen ze op z’n Mexicaans zingen… whahahahaha! Lekker stel ook! Het was genieten en we wilden niet meer weg…. de patat die Irm en Sas waren gaan halen was al lang gearriveerd maar hé…. Den staat te zingen dus ikku ga niet weg hier…. komt Judith even later met een grote zak patat aanzetten en zitten we met z’n drieën onder het genot van de soundcheck patatjes in het bos te eten. Niet verkeerd! Dinand is inmiddels ook gearriveerd en even later worden we niet vriendelijk en dringend verzocht het terrein af te gaan. Tuurlijk… is goed hoor! Den is toch uitgezongen… hahahahaha!

Buiten genieten we nog even verder van de soundcheck en wordt het stilaan al wat drukker. Sas had ook nog 2 flessen champie mee en die gingen er wel in! Zitten we net lekker aan de drank komt er iemand van de crew… ja… heeft er iemand lensvloeistof bij zich? Dennis heeft zand in z’n ogen…. Ja hoor! En iemand geeft lensvloeistof… echt wat wij Kane fans allemaal niet meeslepen…. hahaha… toch wel handig! Lensvloeistof ooit nog teruggekregen Clau?

Om 8 uur gingen de hekken los…. ohmy….. waarom toch elke keer weer dat gevecht voor zo’n deur en nu hek???? Achter mij krijgt er iemand gewoon een kopstoot… is toch niet normaal????????? Echt hoor…. pfff….. maar goed binnen 1 grote zooi…. de security was blijkbaar niet tijdig ingelicht dat de hekken los gingen en komen aanrennen op het moment dat ze al mensen de heuvel op zien rennen…. of we even allemaal weer terug naar achteren willen gaan…. ja hoor tuurlijk!!! Ik kan niet naar achteren joh gek!!! Doe es ff normaal!!!! Sta op een hoop tenen en we kunnen gewoon niet meer naar achteren want achter mij staat een hele rij met mensen… wat een idioot zeg! We lopen door, kaartje wordt afgescheurd en hup heuvel op. Rennen….. op je slippers…. je kan het!!! Hahahahaha! Beneden (eerst heuvel op en dan een trap naar beneden) kan ik gelukkig zo tussen m’n maatjes in neerploffen en hebben we een geweldige plek. De hele bubs zit gezellig bij elkaar en we hebben er zin in. Heeswijk is tenslotte altijd helemaal top! Maar eerst nog een voorprogramma. Wies of zoiets… Prima luisterliedjes en ze doen hun best. Na een dik half uurtje zijn die klaar en kan er worden opgebouwd voor dat waarvoor we hiernaartoe zijn afgereisd… Het wordt al een beetje schemerig, de zon gaat langzaam onder en de eerste klanken van Kane’s YYY worden ingezet. De mannen verschijnen en we kunnen los. Springen gaat niet echt want bij een iets te wilde sprong lig je in de plons maar lekker dansen kan natuurlijk wel. Van YYY snel door naar STS, nog meer dansen en daarna door naar het mooie DLIPYB. Ondertussen is Dinand in gevecht met de voor hem staande lampen en kan hij niet uit de voeten met de aflopende, scheefliggende tegels…. volgende keer moet dat beter roept ie! Zo kan ie niet dansen met ons! Hij schopt een lamp weg en een snoer en gaat verder…. WMIH is weer helemaal heerlijk en wij dansen wel voor jou hoor Din!! Kom maar doorrrrr!!!! Aan onze kant gaat het helemaal los maar aan de andere kant staan mensen er wat doods bij, armen over elkaar en vooral niet meedoen…. Bah bah bah! Dinand merkt het ook op en vraagt bij REAL of er wel überhaupt wel mensen aanwezig zijn??? JA HOOR WIJ ZIJN ER!!!! Alleen de rest doet niks…. de hele gig, niks…. Echt verschrikkelijk en zo erg hebben we het nog nooit meegemaakt in het altijd gezellige Heeswijk. Balen, maar het mag onze pret niet drukken en wij zetten er gewoon even een tandje bij. Fearless, SOAG, NYC Soul komen voorbij en dan is het tijd voor Damn Those Eyes…. Pff…. even heftig…. even gedachten naar thuis… morgen uitslag…. even moeilijk…. gelukkig steun aan beide kanten naast me en na even deppen en brokje wegslikken gaat ie wel weer. Dat moet ook wel want de HSL lijn dendert voort in Rain Down… Dinand staat inmiddels meer voor onze neus dan in het midden want ja hier is het gezellig en we gaan allemaal compleet los. Uitkijken dat je je evenwicht niet verliest want dan is het echt zwemmen… hahaha…. maar het gaat goed. De mannen gaan even af voor de break en…. wat zien we???? Er lopen gewoon mensen weg!!! NAH JAAAAAAAAAAAAA!!!!!! Dit heb ik nog nooit meegemaakt! Wat een K publiek zeg!!! Blijf voortaan gewoon lekker thuis!
Kane komt weer op en CC wordt ingezet…. Hierna BYLMG met weer een heerlijk stukje solo van Leona. Wat een strot heeft dat mens! Echt top! Daarna even helemaal los op ALAYWT, owwwwww dit is fijn!!!!!!! Maar daarna komen de bloemen al…. het is afgelopen….. en dat terwijl er eigenlijk nog een nummer op de setlist stond…. maar goed, we leggen ons erbij neer hoewel we nog wel meer willen, en lopen het terrein op. Even bijkomen, even napraten. Nog even een momentje met Den en daarna is het tijd om ons het donkere enge bos in te gaan begeven en weer naar huis te rijden. Onderweg nog een melige bui… Carola wilde uitstappen want ik reed raar… hoezo raar…. ik rij heel normaal hoor!!!! Carola hing uit het raam en riep help!!! Hellupppp!!!! Hahahahaha!!!! Toch veilig thuis afgezet en ik nog even een ritje van een klein uurtje maken. Iets te hard gereden maar ik wilde echt naar huis nu…. half 3 was ik thuis en kon ik na een wasbeurt (men wat was ik zwart van het stof…. denk je, leuk… ik ben lekker opgekleurd vandaag… nee niks van waar… hahaha!) en lekker m’n mandje in. Volgende morgen tenslotte weer werken, vroeg op.

Heeswijk is altijd heerlijk, leuk, gezellig en vooral veel dansen en genieten maar….. eens moet de eerste keer zijn, deze keer viel het toch een ietsiepietsie tegen vanwege het publiek dat niet mee wilde. Raar, vaag, maar waar. Het zij zo. Wij hebben het heerlijk gehad en dat neemt niemand ons af!
Nu is het op naar de Kuip…. dat grote stadion waar Kane al heel lang van droomt…. dat wordt een dingetje…. we gaan ervoor! Op naar de KUIP!!!!! Tot dan!

Kane @ Mezz Breda 20 juni 2008

Zooooo de volgende alweer! Om 8 uur stap ik uit mijn bedje en nadat ik gedoucht en gepoederd was moest ik de andere 2 meiden die bij me sliepen ook wekken… ging even moeizaam maar al snel hoorde ik dat er iemand onder de douche gesprongen was, dus dat ging wel goed komen. Even broodjes in de oven, even foto’s uploaden en updaten, eten, tassen inpakken, spullen in de auto laden en alweer de weg op. 11 Uur zouden we in Vianen moeten zijn want daar zou Anna ons oppikken. Dat ging allemaal weer zoals plan en al snel zaten we met z’n vieren in Anna dr auto, op naar Breda. Onderweg nog een file maar al met al weer veilig en wel geland in Breda. Parkeren en op zoek naar de Mezz. Ik zag het (natuurlijk weer eens) niet maar ineens stonden we voor een soort roestige, pindavormige, rare bak dat Mezz heet…. Hmmzzzz…. nou ja, zal wel goed zijn. Vaag gebouw!
Eerst maar even een broodje en wat water dan maar…. even op een bankje in de zon…. heerlijk even zo’n bank onder je kont ipv een harde stoep.
Al snel komt de vrachtwagen van Band Zonder Banaan aanrijden…. WAT?!?!?!?! Band Zonder Banaan???? Whahahahaha!!! Staat de Kane vrachtwagen in de wasstraat of zo????

Hey hoi, ja haai, hallo…. Heb je hyves??????? Ook goedemiddag! De crew gaat de vrachtwagen uitladen en ondertussen hoort Anna van het thuisfront dat manlief een nieuwe baan heeft! Jaaaaa gefeliciteerd!! Ff zingen!!! Das fijn nieuws! Eigenlijk wil ik nu al een fles opentrekken maar t is nog net ff te vroeg…. even wachten nog. Anna en Leo gaan even de stad in en ik geniet nog even van de zon die toch even lekker schijnt. Werd ook wel eens tijd na al die regen van de afgelopen tijd!!! Als Anna en Leo terugkomen hebben ze een kaart voor Anna dr man gekocht welke we allemaal ff tekenen. Dan is het al snel champietijd! Nou ja champie… ik heb maar es wat anders gekocht…. Fruitige bubbels! Ook fijn! Smaakt nog best aardig ook en zo duur was het niet! Fles 1 is zo leeg en als we fles 2 aan willen breken komen Sannie en Johnnie ook aanlopen en is het alweer nog een stukje gezelliger. Fles 2 ook zo leeg en fles 3 gaat er ook wel in. Er wordt ook eten gehaald, lekkere patatjes en oh een kaassoufflé gaat er ook wel in! De bubbels vallen behoorlijk en dus besluit ik maar even met Anna mee te lopen naar de brievenbus. Oei!!! Euh…. Anna help! Is dat een stoep??? Ow my…. Hahahahahaha! Vraag me niet in een rechte lijn te lopen nu want dat gaat niet lukken! Lachen gieren brullen op straat en als we terug komen zien we dat Dinand ook net uitstapt… hey haai… doei…. Moet ff doorlopen hoor… dit gaat niet goed! Hahahahaha! Even later krijgen we een sms dat er een paar mee naar binnen mochten voor de soundcheck. Mooi! Geniet ze!!! Regelmatig worden we op de hoogte gehouden van wat er zich binnen afspeelt en kunnen we op die manier ook meegenieten. San vraagt ondertussen echtscheiding aan ;) Zou ik ook doen hoor San! Pik ik je vent wel in ;) Whahahaha! Druk sms verkeer… ik heb San dr toestel maar overgenomen want ik sms wat sneller… is wel handig…
6 Uur gaat de kassa open en kunnen mensen hun e-ticket inwisselen voor een echt kaartje. Er ontstaat meteen een rij en bijna iedereen heeft z’n kaartje behalve ik! HELLUP!!! Maar het komt goed, even half 7 komt degene van wie ik nog een kaartje kon overnemen ook aanlopen en heb ik ook snel mn kaartje. Nog een dikke thanks Mireille! Top!
Ik sms John dat de kaarten binnen zijn en of het lekkere joch naar buiten wil komen, allemaal uit naam van San… hahaha…. John is weer buiten en ineens zien we de hele wachtende bubs vertrekken…. Huh? Wat gebeurd er nou weer? Blijkt dat heel de Kane Crew samen met D en D op een veldje aan het voetballen zijn!! Hahaha! Nou ik hoef niet tussen de meute te staan dus na even wachten lopen San en ik even via de andere kant om en hebben een prima gluur plek. Den staat in het doel en de rest is aan het rondrennen achter een bal… erg leuk om te zien hoe fanatiek die mannen allemaal meteen ook zijn. We hebben genoten van dit kleine leuke moment en gelachen om bepaalde acties. Ja hierrrrrrrrrrrr met die balllllll!!!!!!! Nee Den niet tussen je benen door…. oeps…. toch doelpunt!!! Hahahahaha! Heerlijk!!! Even later lopen we weer terug en gaan we nog even zitten geinen en lachen gieren brullen.

De deuren zouden pas om 9 uur open gaan (ja echt…) en zo be it…. deuren los en naar binnen!!! Staan daar gewoon nog een aantal mensen binnen te staan van de soundcheck af! Okeee….. vaag…… en nog agressief ook…. paar bedreigingen naar m’n hoofd van een 1 of andere dronken geval en ach… al snel verdwijnt ie en sta ik prima. Een keertje in het midden staan is ook leuk toch? Ik kijk eens om me heen en zie dat we gewoon in een mega klein zaaltje staan!! 500 mensen kunnen erin! Owww dat wordt zweten zo! Hahahaha! Kom maar door! Ik heb er zin in!! Nadat Keith Klaputo z’n ding heeft gedaan wordt er snel opgebouwd voor Kane en kan het feest beginnen. De mannen komen op…. Dennis kijkt… kijkt nog eens en Haaiiiii hallooooo ja we staan hier gebaren San en ik…. Hahahaha…. Sorry!!!! YYY wordt ingezet en we gaan los! Ik heb er zin in en ik ga heerlijk uit m’n plaat. Ondertussen is er 1 op rechts de weg kwijt en komt maar half schuin wat meer naar het midden staan… haaaiiiiiiiiii…. stuk gezelliger hier hè??? De sneltrein dendert door en t zweet komt langzaamaan overal door…. hij is fijn! Van YYY door springen naar STS en even op adem komen bij DLIPYB…. mooi als ie weer is…. daarna WMIH…. Lovin’ It!! en door naar het mooie Go… even flink springen en dansen en zwiepen op EYW…. haaiiiiiii…..was je daar weer dan….. meteen door naar REAL, willen we dansen Breda??? JAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!! En de tent wordt afgebroken. Fearless is in een korte versie toch weer intens en SOAG blijft mooi… ja en dan Damn Those Eyes weer na een hele lange tijd…. heftig…. mooi….. brok in de keel…. hij is anders…. maar blijft net zo intens…. Tijd om bij te trekken is er niet want Rain Down komt al door… TELL ME HOW YOU FEEEEEEEELLLLLLLLLL???????? altijd fijn…. vooral samen zingen…. Pffff warm hier…… snel even een beetje bijtrekken tijdens de break en dan snel weer door naar CC…. die steeds leuker wordt…. daarna het altijd mooie BYLMG (dit keer zonder Leona want die was er niet bij) en Dinand zit ineens op z’n praatstoel… over eerste vriendinnetjes die verhuizen naar Breda…. over bepaalde plekken en cafés in Breda…. over de Indo’s in Breda zijn vader en het nummer wordt opgedragen aan hem…. tijdens het nummer komt Dinand nog even terug op zijn vader en vertelt dat hij 2 jaar geleden is overleden en hij hoopt dat iedereen zijn beide ouders nog heeft…. Nee dus…. Slik…. doe dit nou niet Din…. ook hij heeft het even moeilijk maar gaat door met BYLMG…. pfff…… heftig even dit! Snel herpakt ie zich en knallen we nog 1x even flink hard met ALAYWT….!!! Yeah babyyyyy!!!!! Ik wil meerrrrrrrr!!!!!!! Lekkerrrrr hoorrrrrr!!!!!! Ze komen nog een keer terug!!!! All Day wordt nog gespeeld en nog een laatste keer kunnen we knallen…. Maar daarna is het echt afgelopen….. blij, stuiterend en vooral bezweet verlaten wij het pand om buiten even uit te blazen en uit de kreukels te trekken. Wat een avond!!!! Mennnnnn!!!!!!!!! Dacht je na Tivoli, dit kan niet worden overtroffen…. komt daar Arnhem ineens overheen en ja hoor…. Breda doet dat toch nog even beter. Het is niet te geloven maar het gebeurd gewoon. Wat ben ik blij dat ik een kaartje terug heb kunnen kopen zeg! Deze had ik niet willen missen!!! Wereldavond gehad!!!

We lopen Nico nog tegen het lijf en hij vertelt ons nog even hoe het zou zit met DTE… waarom ze deze al zo lang niet meer hebben gespeeld….. blijkt dat het eigenlijk een te zwaar nummer was geworden, dat ze um wel eens weer geprobeerd hebben in de oefenstudio maar dat het niet ging…. dat Dennis het niet meer kon spelen… dat Nico het er zwaar mee had en dat Dinand er niet meer mee overweg kon. Maar het nummer is te mooi om niet meer live te spelen… Nico stelde daarom voor het nummer in te laten zetten door Robin…. dan zou de “zwaarte” er wat afgehaald worden…. zo gezegd zo gedaan…. en Mezz was de eerste keer dat ze DTE weer volledig konden spelen, in een andere versie dus, en om bovenstaande redenen…. Ik ben er even stil van, zo merkt ook Nico op… dit nummer heeft ook voor mij een diepe betekenis en als je dan zo’n verhaal erachter hoort dan doet dat je wel even iets… en dus waren we samen even een momentje stil…. mooi…. bedankt Nico voor het delen hiervan… volgens Nico had Mezz ook gevaarlijke momenten in zich… hahaha Nico toch met z’n gevaarlijke momenten… We doen een knuffel en Nico gaat lekker richting huis. En ook wij taaien af…. nog even Dennis bijna van z’n sokken gereden… Sorry!!!! En snel de snelweg op. Vianen halen en daarna snel richting huis… 2 uur was ik weer thuis en kon ook ik lekker mijn mandje in duiken. WAT EEN AVOND!!!!!!!!!!!! Mooi, heerlijk, emotioneel, heftig, dansen, springen, genieten, zweten, alles zat erin en meer!!! Deze vergeet ik zeker niet!

Op naar Heeswijk!

Kane @ Lucky & Co Rijssen 19 juni 2008

Kane Try Out nummer…. Ik ben echt de tel kwijt ;)

Ochtend werken en dan op naar Rijssen was de bedoeling. ’S Nachts had ik echter al zo’n pijn in m’n buik dat ik vreesde dat ik Rijssen niet zou gaan halen. Toch gaan werken, spullen mee voor Rijssen en maar hopen dat het zou afzwakken. Het leek even wat beter te gaan maar dat was schijn. Tegen de tijd dat ik wilde gaan rijden werd het weer erger. Wel / niet gaan…. help!!! Op advies van mijn lieve mams toch gaan rijden, ik kon immers rechtsomkeert maken als het echt niet ging. Onderweg nog een tussenstop want het in elkaar zitten ging echt niet en al met al, in de stromende regen, arriveerde ik toch in Rijssen. Pfff…. Ik knal de auto neer en zie dat de rest tegen de regen in de auto aan het schuilen is. Ook goed. Ik moet even bijtrekken en zo eerst weer naar een plee. Wordt gek van dat in elkaar zitten dus snel naar de plee. Helaas blijft het storten van de regen en dus ga ik met m’n stoel naar beneden even liggen. Even rust aan m’n kop, even bijtrekken zodat ik zo weer een beetje mens kan zijn. Mensen hebben geen idee hoeveel pijn dit doet…. ‘t lijkt op weeën heb ik wel eens gehoord. Gelukkig trekt het door even rustig te worden een beetje weg en buiten wordt het droog dus kan ik even de benen strekken. Even bijpraten met Mich die de dag ervoor bij Bruce Springsteen was geweest en vol verhalen zat. ’T begint weer te regenen en ik duik bij Mich de auto in. Al snel bedenken we dat we eigenlijk wel even iets voor ons beider held Dennis willen kopen en dus even snel het centrum in dan maar. Lachen gieren brullen in de AH en eindelijk trekt de pijn steeds een beetje meer weg. Ontspanning helpt!!! Teruggekomen bij Lucky wordt het al snel droog en kunnen we ons bij de deuren in de buitenlucht instaleren. Heerlijk, de zon laat zich zelfs even zien!! Kijk daar knapt een mens van op! Even proberen een broodje te eten en wat water drinken. Hij is fijn!

Later komen wat meer bekenden… het was druk op de weg zoals ik ook al gemerkt had… al die Duitsers die snel naar huis moesten omdat die ’s avonds naar voetbal moesten kijken. Het werd stilaan wat gezelliger en de champie knalde. Alleen 1 bekertje champie was wat karig dus…. er lag nog wat rosebier in een achterbak van een auto en ach… er zit alcohol in dus kom maar door!! Flesjes openmaken kon een probleem worden ware het niet dat er altijd wel een handige vent in de buurt is die met een aansteker wonderen kan verrichten. Opeens was daar een giga wolkbreuk…. Echt een mega wolkbreuk….. Shir had nog een zeil mee en dus konden we droog zitten maar het stortte ineens zo hard dat het zeil het niet meer hield waardoor we noodgedwongen op moesten staan en een andere schuilplek moesten zoeken. Mennnnn wat een regen!!! Gelukkig stonden er grote parasols uitgeklapt en konden we even schuilen. Het eten voor de rest (pizza) was ook gearriveerd en er kon worden gegeten, ik hield het bij een bruin broodje. Na de wolkbreuk scheen de zon alweer snel en konden we al snel weer op de opgedroogde straat zitten. De deuren zouden ten slotte over 1,5 uur pas opengaan.

Nog even gezellig zitten kletsen en al snel was het tijd om naar binnen te gaan. Zoals altijd bij Lucky even flink duwen en trekken voor de deur en dan snel naar binnen lopen. We stonden op een heerlijke plekkie en konden weer gaan zitten, zoals gelukkig de meeste op de eerste 2 rijden nog even deden. Heel relaxt konden we ons opmaken voor Keith Klaputo, was helaas m’n oordoppen vergeten maar….. het geluid stond wederom een stuk beter afgesteld en ik had gelukkig mijn doppen dan ook niet nodig. Ik vond het zelfs…. Ja echt…. Dit keer redelijk om aan te horen en omdat je nu eindelijk echt kon horen hoe het klonk en wat Keith aan het zingen was vond ik zelfs een paar nummers best aardig. Jaja… de wonderen zijn de wereld nog niet uit ;) Na een dik half uurtje was Keith klaar met zijn ding doen en kon er worden opgebouwd voor onze helden. Wederom op tijd (echt ik begin er aan te wennen) komen onze helden op en kan het los. YYY wordt ingezet en het voelt weer goed. De andere nummers voelen ook heel goed. Hier en daar even een brokje verwerken maar hoofdzakelijk is het dansen, springen en ff lekker losgaan. Bij Lucky is de sfeer altijd goed en zo ook deze keer weer. Bijzonder was o.a. de drumsolo van Joost, die geschokt keek toen Dinand het aankondigde, huh ikku??? En het was een heerlijke solo! En vond Leona weer helemaal geweldig met haar momentje in BYLMG. Wat mij betreft echt een blijvertje!

Nadat de mannen hun ding gedaan hebben en ik lief weer een setlijstje in m’n handen geduwd krijg ben ik de helft kwijt en besluit ik met die ik wel zie naar buiten te vertrekken om even bij te komen. Daar kom ik weer een paar mensen tegen en is het nog even gek doen, rondje rennen om de energie eruit te lopen en datgene aanschouwen wat er zich verder afspeelde. Dinand komt naar buiten maar het is zo druk dat ik het gebeuren van een afstand observeer, ook best leuk! Je ziet nog eens dingen waarover je je toch weer verbaasd hoewel je ze eigenlijk al heel lang wist… Nico komt naar buiten, ik biedt even mijn verontschuldigingen aan voor de per ongeluk verstuurde mailbom (ja klote hotmail ook met z’n bericht niet verzonden maar wel gewoon verzonden zijn..) en even later verschijnt ook Dennis om na een fotoshoot weer naar binnen te verdwijnen. Toch even wachten nog… en ja hoor daar ist ie weer! Cadeautjes afgeven… fotootje en Dennis zegt: Tot morgen hè?? Euh… ja! Tot morgen! We vertrekken naar de auto, Leo en Karin met bepakking in mijn kleine Lupootje en we vertrekken naar huis. Onderweg komen we nog wat bekende auto’s tegen waarvan 1 met kapotte achterlamp… hallooo ik sein…. achterlamp wel laten maken hoor! En even half 2 zijn we thuis. Spullen uitladen, luchtbed oppompen, even een korte nababbel maar al snel vallen we in slaap. Morgen tenslotte weer Kane-en!! En ik heb er zin in! M’n buik lijkt een stuk minder te rommelen dus hopen dat ie t morgen houdt…. Op naar Breda!!!

Kane @ Patronaat Haarlem 15 juni 2008

En toen was het tijd voor nummer 5….. Patronaat te Haarlem. De zaal waar Kane niet zo vaak gestaan heeft…. de zaal voor een aantal van mijn stuitermaatjes die heel veel betekend…. de zaal waarvoor we kaarten MOESTEN hebben….. vandaag was het zover.

Ik stond nog totaal stuiterend en heel eng wakker op en nadat ik rustig aan gedaan had stapte ik rond kwart over 11 in de auto. Eerst weer even tanken en daarna snel naar Haarlem. Voor mij een inmiddels zeer vertouwde route…. ken um blind rijden…. en ik was er dan ook zo. Even bellen dat ik er ben… en Leonie kwam me al bij de auto ophalen. Halloooo dan! Long time no see!!! Bij het Patro zaten Shir en Karin ook al te wachten en was het een leuk weerzien en leuke herinneringen aan de boot ophalen waar zij ook op zaten. Even Yasmin en Floor sms-en dat ik er ben en een broodje eten. Al snel zien we een politieauto aan komen scheuren… das vast Anna dr vent! En ja hoor! Die komt even een babbel maken en ondertussen verschijnt ook Anna op de fiets. Wij willen wel koffie van de politie hoor…. ken je dat niet even regelen voor ons??? Haha…. hij doet het ook nog!! Even later zitten we, alweer in een regenbui, van een bak koffie te genieten. Net nadat we al warm zwart goud van de mac in onze mikken hadden, extra koffie kan er altijd bij!!!

Na de regenbui komt Yasmin aanlopen…. haaaiiiii lieverd!!!! Floor is onderweg en dus halen we samen Floris even op… die op de fiets al aan komt rijden. Haaaaiiiiii! Zo fijn weer even ouderwets met die twee meiden die veel voor mij betekenen bij te kletsen, te lachen en vooral weer straks samen van dat favo bandje van ons te kunnen en mogen genieten, dat bandje dat ons ooit bij elkaar heeft gebracht en deze bijzondere band tussen ons heeft doen ontstaan. Das alweer een poosje geleden. Inmiddels is de zon lekker gaan schijnen en ziet het er allemaal wat leuker uit buiten. De rest van de dag blijft het gelukkig droog.
Er worden posters op de deur geplakt…. Fotografen niet toegestaan… er wordt verontwaardigd gereageerd maar mij kan het niet boeien. Er zijn belangrijker zaken in het leven waar je je druk om kunt maken dan het wel of niet mogen fotograferen. Er wordt naar het management gelopen, het is goed zo. Ik verstop m’n camera wel en mag ie niet mee, dan is dat maar zo. Allemaal goed. Uiteindelijk wordt het toch veranderd in geen professionele apparatuur en dus mag er gewoon gefotografeerd worden. Ook goed.
De champie wordt losgetrokken en er wordt geproost. 1 Bekertje met een klein laagje vin ik genoeg dit keer. Volgende week weer champie. Straks komt de champie me m’n neus uit, hahaha! Yas en Floor gaan even naar Yas haar huis en ik eet nog even een broodje en geniet van het mooie weer dat zich eindelijk weer eens laat zien na een paar verschrikkelijke regenachtige dagen. Even gezellig met Shir kletsen en de rest is met andere zaken bezig. Ik ga op zoek naar Leonie die het even moeilijk heeft… even een moment voor zichzelf wil… das prima zolang ik maar weet waar ze uithangt. We zijn hier tenslotte samen en niet alleen. Na een rondje lopen, zoeken en bellen komt Leo er weer bij zitten en we zitten even gezellig met een klein ploegje na te praten over wat er zich nou eigenlijk allemaal heeft afgespeeld de afgelopen week. Vooral de belevenissen op de boot passeren regelmatig de revue… dat was me dan ook wel een dingetje. Heel fijn dat ik dat met deze meiden kan delen, dat we allemaal hetzelfde bijzondere gevoel eraan over gehouden hebben.

We besluiten dat het etenstijd is, doen nog een aantal belletjes naar een paar mensen die verdwenen zijn, allen de mobieltjes niet mee dus dan maar zelf eten halen. Terwijl Leo onderweg is voor het voedsel komt de rest terug met eigen voedsel…. Leonie komt ook terug met het Mac voer en we kunnen even wat eten. Het smaakt me niet erg…. maar eten moeten we toch dus ik prop het naar binnen. Ondertussen is Floor ook weer terplekke, Yasmin komt later, en is het wachten op het opengaan van de deuren begonnen. We lachen weer wat af en oude herinneringen uit een heerlijke Kane periode worden opgehaald. Het haai heb je hyves blijft onze slagzin en menig voorbijganger is weer de pineut. Het is gezellig zo voor de deur en al snel is het tijd. Deur open, geen tassen controle en hup zo de zaal in. Als iedereen staat waar ie wil staan gaat de hele bubs zitten en is het wachten op wat komen gaat.

Als snel begint Keith weer en ik doe mijn doppen weer in. Gelukkig klinkt het geluid wel een stuk minder hard dus kan het publiek eindelijk horen wat meneer nu eigenlijk zingt. Das best handig toch? Yasmin komt er ook bij staan en het gevoel is goed. Na Keith snel door naar Kane. Ze beginnen weer op tijd, je gaat er bijna aan wennen, en YYY wordt ingezet. De setlist is nagenoeg hetzelfde als in Arnhem. Hierna volgt WMIH…lekkerrrrrr en daarna DLIPYB. Naast mij breekt er iemand… ik weet waarom… en naast haar weet iemand anders ook waarom…. we houden elkaar even stevig vast…. dit is even heftig…. maar laat het maar gaan… gooi het er maar uit…. das goed…. dan ben je dat maar weer kwijt. Hierna Go… ook even moeilijk en daarna door naar EYW…. Even los…. heerlijk!!! De mannen staan weer top te spelen en de energie komt weer tot mij. Fearless is wederom prachtig en REAL is compleet los gaan en de zaal gaat eindelijk ook los. SOAG is helemaal goed en NYC Soul is ook weer goed, begin er al een beetje aan te wennen. Rain Down gaat helemaal los, even lekker springen en gek doen met de twee meiden naast me en de mannen gaan even het podium af om snel weer terug te keren met CC. BYLMG was daarna heel erg mooi, ging even “diep” en ALAYWT was een compleet feestje! Daarna de mannen weer af om terug te komen voor het laatste nummer, All Day And All Of The Night die gewoon altijd erg lekker klinkt. Jaaaa het Patro heeft geweten dat Kane er was en de Haarlemmers gingen los. Nu maar hopen dat het niet weer tig jaar duurt voordat ze het Patro aandoen… Kane en het Patro gaan best goed samen hoor mannen!!

Na afloop lekker naar buiten. Yas gaat even bij de kleine mooie man thuis kijken en ik begin met Leonie behoorlijk te stuiteren buiten. Tjonge jonge, hoeveel energie kun je nog hebben na 5 x Kane in 1 week? Nou HEEEEUWL veel!!!! Nasynchronisatie van mannen die achter een raam met elkaar stonden te praten…. iemand van de crew aanvallen… (sorry!)…. Nico om meer koeienbellessen vragen… komt goed… en Dinand even pesten…. (wat nou KWIJF???) hahahaha…. genieten van de tijd die Dinand neemt voor mama Yas en Floor… daarna Dennis nog even een fotoshootje mee doen en dan is het alweer tijd om in de auto te stappen…. Doeiiiii…. Tot laterrrrrrr!!!!! Een paar dagen rust en dan mogen we weer!!!

Tjonge jonge jonge wat een week!!!!!!!!!!! Het begon allemaal in die heilige wereldberoemde tempel Paradiso….. om vervolgens over te stappen op een giga marine schip en door te varen naar Eindhoven de niet zo gekste…. daarna door naar het volgens Nico “gevaarlijke” Arnhem en te eindigen in Haarlem in het altijd fijne Patronaat.

Het was fantastisch!! Meisjes en hier en daar jongens bedankt!!! Nieuwe aanhang… bedankt!!! Heb je HYVES????? Ik heb deze afgelopen week niet zo gelachen als in het afgelopen jaar. Daarvoor bedankt!!! Het heeft mij even een paar dingen doen vergeten… waarvoor dank! Ik zou dit elke dag wel kunnen! En natuurlijk Kane bedankt voor deze onvergetelijke Kane week! Zonder jullie niet die maffe gezellige gestoorde meiden ontmoet en zonder jullie zeker niet al die extra energie en al die heerlijke muziek en dans en spring momenten. Op naar RIJSSEN!!!!!!!

X

Kane @ Luxor Arnhem 14 juni 2008

En nummer 4 van deze week!! Op naar Arnhem, onbekende zaal voor mij nummer 2 van deze week. Anna komt met de trein naar Lelytown dus ik kan heerlijk een keertje eens rustig aan doen ’s ochtends. Broodjes smeren, even internetten, paar bakken koffie naar binnen gooien, tas inpakken en dan is het tijd om naar het station te rijden. Anna in de auto gooien en op naar Dieren, onze tussenstop van vandaag. Fijne toeristische route maar dat boeit niet, vin het eerlijk gezegd wel even fijn dat rustige rijden. Na een uurtje zijn we in Dieren en komt Leonie ook al snel aan zodat we de spullen over kunnen laden in haar auto en naar Arnhem centrum kunnen karren. Parkeerplaats zo gevonden en wat blijkt, vlak naast de Luxor! Beter kunnen we het niet hebben. We leggen een zeiltje neer (van Shir, gevonden in Leo dr auto, dus Shir je was er toch een beetje bij) en Leonie en ik gaan aan de overkant van de straat even een wc bezoekje doen want owwww wat was de nood weer hoog! Stelletje zeikwijven zijn we ook. In de zaak waar we gebruik mogen maken van de wc nemen we koffie to go mee en een chocolade voor Anna. Het zonnetje schijnt en we kunnen even wakker worden. Broodje erbij en genieten van de lekkere koffie.
Al snel arriveert de vrachtwagen, halloooooo alweer dan! En die parkeert vlak voor onze neus. Weg uitzicht! Hahahaha! Nah ja goed… het begon inmiddels ook alweer te spetteren en donkere wolken verzamelden zich boven ons. Niet weer een dag in de regen please??? Ik wordt er zo sjago van! Maar goed wat doe je eraan???

Na wat heen en weer ge-heyyyy heb je hyve? En heyyyy lang niet gezien ging ik Floor maar eens bellen, die woont in Arnhem en we zouden elkaar even meeten. Floor ligt alleen nog heerlijk te pitten dus dat komt later wel. Ondertussen hebben we alweer lol om van alles en nog wat. Helaas blijft het toch steeds regenen, hoewel er ook droge perioden bij zitten, gelukkig! Pfff….

Ondertussen belt Floor mij dat ze rond een uurtje of 3 ff komt buurten. Mooi, das champie tijd! Komt mooi uit dus! Rond half 4 is ze er dan. Wij hebben om 3 uur al de eerste fles meester gemaakt maar nu kan ook de tweede fles open. Proost!!! Fijn Floris weer even te zien! Nadat de champie op is begint het me toch een partij te stortregenen! Arme Floor, komt op bezoek, zitten we weg te zwemmen in de regen! Ach… ook dat mag de pret niet meer drukken, we zijn inmiddels wel wat regen gewent. Nadat de bui voorbij getrokken is, ik m’n vest heb uitgewrongen, vertrekt Floor weer op dr fietsie, tot morgen mop!!! En wij eten onze bij inmiddels bakker Bart gescoorde gezonde broodjes. Heerlijk even zo’n broodje gezond! Ondertussen wordt t al wat drukker maar niet echt heel druk. En weer valt er een flinke bui zo vlak voor de deuren open gaan. Fijn!!! Paraplu ligt inmiddels al in de auto maar ik heb nog een vuilniszak die ik maar over m’n kop trek, je moet toch wat. Om moedeloos van te worden dit klote weer! Gelukkig wordt het net voor de deuren los gaan weer droog. De deuren gaan om 8 uur open… pfff…. deuren? 1 Deur! En ja, iedereen wil door die ene deur heen en dat werkt niet!!!!! Als sardines in een blik worden we door de deur geperst en staan we al snel voor de nog dichte zaaldeuren. Of we even onze jassen en tassen bij de garderobe in willen leveren! HALLO!!! Ik ga echt nie m’n tas inleveren!!! ROT OP ZEG!!!! Dus de security krijgt aan alle kanten te horen dat wij dat niet van plan zijn en we houden gewoon de tassen bij ons. Echt hoor…. dit is weer nieuw! Sodemieter op! Na even wachten gaan de zaaldeuren open en kunnen we naar binnen. Laag podium en owww wat een gave zaal!! Ik kijk even rustig in het rond…. naar boven, om me heen… dit is wel heel cool zeg!!! Omgebouwde oude kerk. Heel gaaf… en heel klein dus dat kon wel eens wat gaan worden vanavond. Ik heb er weer helemaal zin in!!!

Even na half 9 begint Keith dinges weer…. en weer staat het geluid onmogelijk hard afgesteld. Pfff… oordoppen maar weer in dan, anders ben ik straks zo doof dat ik Kane niet eens meer kan horen. Na een dik half uur is Keith uitgedingest en kunnen we ons opmaken voor dat waarvoor we naar Arnhem zijn afgereisd. Kom maar door dan!!!!!

Wederom zo goed als op tijd (’t wordt bijna eng…haha) horen we de eerste klanken van Yeah Yeah Yeah en kan het los. Owwww ik heb er weer helemaal zin in! Na YYY meteen doorstuiteren op STS en even bijkomen op DLIPYB…. hij is weer mooi…. hierna weer los op WMIH, toch 1 van mijn favo’s momenteel en een rustmoment en even slikken moment op Go… daarna weer door naar het ook heerlijke EYW en ik begin alweer behoorlijk te zweten… heerlijk dit! Fearless is indrukwekkend met een erg mooie solo van Dinand en REAL is mijn tweede favo en owwwwwww wat was ie lekker vandaag! Willen jullie los???? ARNHEMMMMM willen jullie los?????? Laat jullie eens horen dan!!!!! En los ging Arnhem…. de zaal was net verbouwd maar ik vrees dat na dit Kane bezoekje de zaal weer gerenoveerd moet worden want het ging compleet los!! Heerlijk!!! Na Real even op adem komen op SOAG en voor het eerst konden we NYC Soul tot ons nemen. Apart… even wennen maar klinkt live toch ook wel lekker. Hierna Rain Down… deze werd echt hysterisch…. op een gegeven moment ging volgens mij bassist Ivo in de mist maar Dinand ging lachend op Joost af terwijl Dennis dacht dat er weer iemand anders zat te knoeien…. heel hilarisch en Dinand besloot daarop maar aan Rain Down een heel andere wending te geven… sorryyy het is een try out dus het mag toch mensen?? Willen jullie JAMMEN???? JAAAAAAAAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!!! Owwww en wat toen volgde is een heerlijke Jam sessie, een heerlijke versie van Rain Down zoals ik um altijd wel zou willen…. Iedereen ging volledig uit de plaat, energie werd er vanuit de zaal aan de mannen gegeven en weer terug…. het was te KICK!!! Onbeschrijfelijk heerlijk!!! Wat hou ik toch van deze band! Na Rain Down gingen de mannen even van het podium af en kon ik even mijn adem weer terug vinden. Al snel waren ze terug voor CC, die ik steeds leuker vind worden live en hierna het prachtige BYLMG waarin dit keer Leona een solo toegewezen kreeg en ik vond dit eigenlijk wel heel erg gepast en ik hoor haar liever dan dat gemekker van Ilse de L. Dus top! Daarna totaal nog even 1 keer helemaal los op ALAYWT in een volgens mij weer langere versie. Hierna was het klaar…. Dachten we… alle mannen behalve Dinand waren al van het podium verdwenen en Dinand vroeg ons willen jullie er nog 1??? JAAAAA HALLOOOOOO natuurlijk willen we dat!!!!! Dinand haalt de rest terug en we worden nog getrakteerd op All Day And All Of The Night!!! Yeah BABY!!!!!!! Wat een optreden!!!!! Dit is niet normaal meer hoor! Hahahahaha! Lekkerrrr!!!!

Hierna snel naar buiten want owww wat was het weer heerlijk warm binnen. Dus even afkoelen en even nastuiteren. Iedereen was nog heerlijk hyper en we hebben weer heerlijk gelachen. Ik was m’n stem inmiddels zo goed als kwijt. Nog even een picca met Dennis m’n held… Leonie deed maar het woord aangezien ik er bijna door mijn stemverlies niks meer uitkreeg dan gepiep…. en daarna een heel leuk gesprek met Nico. Ja het was gevaarlijk vanavond joh! Hoezo Nico??? Hahahaha! Er gebeurden gevaarlijke dingen! Ow??? Ja volgens Nico was dit daardoor toch wel de gaafste tot nu toe. We kregen nog “hoe moet ik op een koeienbel slaan les…” ik had het goed!!! Volgens Nico heb ik muzikale kwaliteiten… hahahaha…. Tuurlijk Nico! Ik laat het graag aan jou over hoor!!! En een picca met Nico en daarna lekker naar huis. Wat een avond!!!!!

Snel weer terug over de landwegen… en om 2 uur lag ik in m’n bedje. Morgen weer…. nou ja morgen? Straks!!! Maar of deze avond overtroffen kan worden betwijfel ik…. hoewel…. met Kane weet je het maar nooit en Kane in deze doen doet je nogal vaak verassen…. dus…. op naar het Patronaat!!!

Kane @ Effenaar Eindhoven 12 juni 2008

Kane numero 3 van deze week, op naar Eindhoven. Eindhoven de gekste dus dat zou wat moeten gaan worden toch?

Eerst even rustig wakker worden en nog snel wat boodschapjes doen en daarna weer op pad. Op naar carpoolplek te Vianen. Ik was al vrij snel gearriveerd, het was zowaar redelijk doorrijden, en Anna arriveerde een minuut of 10 na mij. Spullen overladen en op naar Eindhoven. Onderweg begon het al te regenen en dat is niet meer opgehouden. Hmmzzz… niet zo fijn dus! Nou ja goed, we kunnen er toch niks aan veranderen.
Al snel waren we bij parkeerplek en besloten we in een cafetaria even een bakkie te doen en te wachten op Leo, die ook al snel ter plekke was. Na bakkie leut de trein in, op naar het centrum van Eindhoven. Een paar minuten later stonden we daar al en nadat we even de weg gevraagd hadden stonden we zo voor de Effenaar. Gelukkig was er nog een klein stukje afdak dus konden we nog even droog zitten. Broodje eten, watertje drinken en Leo maar alvast het eten voor de avond halen. Ook moest er de inmiddels traditionele champie gehaald worden maar in Eindhoven doen ze daar blijkbaar niet aan want de AH had niet eens champie! Ja alleen tijdens de feestdagen! Nah ja zeg! Eindhoven de gekste?? Hmmzzz…. Hahahaha… nou ja dan maar wat anders waar alcohol in zit. Al is het maar om warm te worden want owww wat was het koud.

Even later kwam ook Tai, hellowww schat! En gingen we ons maar voor de deur instaleren. Het regende nog steeds en daar werd ik niet echt vrolijk van. Maar goed, het mocht de pret ook eigenlijk niet drukken, dus lol hadden we ondanks het klote weer, toch wel.
Snel even wat eten, gezond dit keer, salade van de AH, en ondertussen werd het langzaamaan al wat drukker. Heel even leek het droog te worden maar dat was alleen maar een schijnbeweging. Het stortte lekker door…. ken die douche uit????

Een half uur voordat de deuren open zouden gaan werden er ineens mededelingen op de ramen geplakt: NO PHOTO! Nah ja zeg!!! WTF??? Camera’s werden snel zo goed en zo kwaad als het kon, verstopt in de hoop toch een camera mee naar binnen te krijgen. Nou dat zou wat gaan worden zo als het open gaat…. ik heb hier zo geen zin in! Gezeik weer! Hele week en vorige week ging het goed, totaal geen tassencontrole en nu dit! Oké… ying yang…. adem in adem uit.

Op tijd (gelukkig want de regen begon door m’n vessie te lekken) gingen de deuren los en ja hoor! 2 Security mannen hielden iedereen tegen en begonnen op hun gemak alle tassen grondig te doorzoeken. Iemand voor mjij moest al snel de camera inleveren maar die domme security was hier niet op voorbereid want ze hadden niet eens bonnenboeken bij de hand! Tjonge jonge jonge… als je nou zo nodig die dingen wilt inpikken zorg er dan ook voor dat ook dat goed geregeld is. Ondertussen was ik aan de tassencontrole beurt en ik heb daar voor m’n gevoel wel 5 minuten gestaan. Elk vakje, tot op make-up tasjes aan toe, alle inhoud werd grondig doorzocht. Echt… pfff…. maar goed, ik kon mezelf daar wel over opwinden, ik besloot dat niet te doen en de security meneer gewoon maar z’n ding te laten doen, tot ergernis van iemand achter mij. Ja hallo, ik heb dit niet bedacht!!! Nadat de tas was doorzocht kon ik 2 trappen beklimmen en kon ik rustig de zaal inlopen. Al die strenge controles hebben dan ook wel weer het voordeel dat iedereen 1 voor 1 naar binnen kan. Dus dat ging wel erg relaxt.
Zo…. nog even ontspannen dan maar…. watertje erbij en blij zijn dat ik toch m’n camera mee heb (ja ik ben natuurlijk niet achterlijk…. ik heb meer vakken in m’n tas!).

Al snel begon Keith weer z’n ding te doen. Ik baal zo dat het geluid elke keer weer zo hard staat…. Dus de oordoppen maar weer in. ‘T is niet mijn muziek, het is niet mijn ding maar goed, het hoort er even bij deze try outs. Na een half uurtje is het alweer voorbij en kan er opgebouwd worden voor Kane.
Wederom op tijd horen we de eerste klanken van Yeah Yeah Yeah al en konden we ons weer opmaken voor een klein 1,5 uur Kane. Ik besloot dat ik helemaal geen zin meer had in foto’s maken en dus kon ik een avondje ff lekker beesten. Ik heb genoten, gedanst, gesprongen en me weer heerlijk in het zweet kunnen werken. De inmiddels bekende setlist kwam voorbij, alleen was dit keer Tough weer toegevoegd. Het blijft even een moeilijk moment voor mij en dus hou ik het ondanks mijn gevecht ertegen, weer niet droog. Even dwalen mijn gedachten af naar mijn moeder die me vandaag toch wel weer liet schrikken met een dingetje… een dingetje waarvan de uitslag over 2 weken te horen is…. even die emotie kwijt… het moet maar even… het is niet anders, het is zoals het is. Alleen hierna kan ik mezelf niet helemaal herpakken, doorstuiteren probeer ik wel, maar het lukt niet erg meer. Het is wat het is.

Nadat de mannen hun ding weer hebben gedaan gaan we kijken of het buiten inmiddels droog is geworden. Even napraten…. weer heb ik het moeilijk…. gelukkig is daar een schouder naast me…. Even deppen, even slikken…. nu is het genoeg geweest Natas…. klaar! En….met een inmiddels half weggevaagde stem hebben we nog een hele berg lol buiten. Ik heb in tijden niet zo gelachen! Tjonge jonge jonge…. Hahahaha! Vuurwerk op de achtergrond… ohja… Guus speelt vandaag ook! Nee joh… is vuurwerk voor ons!
Het is koud buiten maar omdat we zo’n lachstuip hebben blijven we warm. We horen door een lopofoonding zeggen: ja hek snel weer dicht straks komen ze het terrein op! Hallo!!! We sporen niet maar we zijn niet achterlijk! SNELLLLL het terrein op!!! Hahaha…. nee we blijven netjes voor het hek. Dinand komt nog even babbelen… was het geluid wel goed? Hij had het idee dat ze niet zo goed te horen waren omdat het publiek nie zo wilde… nee hoor, geluid was top Dinand! Gevraagd wordt of ze nummers als Hold On eerdaags weer ene keer spelen… nee, voorlopig echt alleen het nieuwe werk en hier en daar wat “ouds” tussendoor. Oké… nog een fotootje hier en daar…. Bedankt voor je tijd weer Dinand! En weg ging ie… Mister van Leeuwen kwam ook nog aanwaaien… ik ben moe, foto????? Stond al in zijn fotostand en het moest een groepsfoto worden. Dus ff snel wat groepsfotootjes en ook Dennis verdween lekker naar huis. Ook wij besloten afscheid te nemen, we moesten tenslotte ook nog een stukkie karren, en Tai bracht ons heel lief naar de parkeerplek want de treinen reden inmiddels niet meer.

Snel de auto in, snel richting Vianen, snel mijn eigen auto in en snel naar huis, m’n warme bedje in want ik had het ijskoud gekregen. Dubbel dekbedje op het bed en slapen maar. Als een blok viel ik weg, Kane op de achtergrond in mijn hoofd als een film weer aan me voorbijgaand.
Het was een speciale, heerlijke dag en Kane was wederom top ondanks dat de zaal niet zo losging als bij de voorgaande try outs. Ik heb genoten!!! Op naar de volgende!!! Arnhem de gekste dan maar??? We gaan het zien…. eerst een dagje bijkomen.

Kane @ schip Hare Majesteit Rotterdam te Noordzee / Den Helder, 11 juni 2008

Ja, je kent ze wel, die belspellen, die vreselijk irritante belspellen, waarbij je elke keer weer denkt, nee dit keer sla ik over, dit keer even niet, maar ik kon het toch weer niet laten en na 1 dag me de schompes te hebben ge-smst won de volgende dag Anna kaarten. En ik mocht met haar mee! Heel erg blij natuurlijk maar ook een beetje dubbel omdat onze 3e musketier geen kaarten had. Helaas mocht dat na bakken smsjes ook niet lukken.
De dag na Paradiso was het dan eindelijk zover. We hadden elkaar al lekker op zitten stoken met ja, we gaan kotsen en hoe komen we zonder kleerscheuren die boot op. Dat zou wat gaan worden!

De verzamelplek was dit keer huize Leonie. Nadat ik een toeristische route door Noord-Holland achter de rug had landde ik als laatste bij haar thuis alwaar Anna en Peter en Rob al zaten te wachten. Nog even een bakkie en daarna op weg, Shirley nog even oppikken en hup op naar Den Helder. Om 2 uur waren we ter plekke, de Marinebasis op en ons melden dan maar. Alleen waren we iets te vroeg en werden we vriendelijk verzocht nog even ergens anders te gaan vertoeven. Op naar een drankje en een hapje voor de liefhebbers dan maar. Shir, Anna Leo en ik belanden in een café achtig iets en dronken en aten nog even snel wat. Plaspauze en daarna terug naar de basis. Nu konden we ons wel melden, we moesten onze identiteit passen laten zien en de weg naar de boot werd ons gewezen. Auto weer in en hup naar de haven. Even verkeerd in geschat waar we moesten zijn, nee hoor we zijn niet nerveus, maar al snel zagen we de rode Q Music vlaggen en konden we wachten op de overtocht naar het grote schip. Nadat iedereen er was (bekenden maar ook heel veel onbekenden) werden we naar het overtochtbootje begeleid. De spanning steeg…. Zullen de magen het wel houden? Het waaide best hard dus hopen maar dat het allemaal goed gaat. Nadat iedereen de boot was ingeleid en we allemaal een voorzorgsmaatregelenregelement hadden gekregen vaarden we richting het grote schip. Gelukkig viel de overtocht mee, ja het schommelde zo af en toe een beetje maar het ging allemaal goed. Al snel zagen we het schip in de verte liggen en nog sneller leken we het schip in te varen. WOW! Dit was gaaf!!! Zo met de kleine boot de grote boot binnen varen. Heel speciaal!
Hierna werden we het schip verder in geleid en naar boven begeleid, op naar het helikopterdek. Paar steile trappen op en al snel stonden we op het dek. WOWWWW! Het ene WOW moment na het andere volgde. Dit is echt gaaf!

Alles was tot in de puntjes goed verzorgd, er stond drinken in overvloed klaar en later was er in overvloed ook allerlei lekkers te eten. Binnen in de hangar stond het podium opgesteld en ook een podium waarvandaan Q de radio uitzending deed. Jeroen van Inkel was degene die hiervoor z’n best stond te doen. Er hing een heel vrolijke, gemoedelijke sfeer. Iedereen liep relaxt rond te kijken, foto’s te nemen, wat te drinken, lekker kletsen. Echt heel erg top dit.
Uiteraard, nadat wij een beetje van alle indrukken bijgekomen waren, werden we weer strontmelig… haaai HEB JE HYVES????? Klonk dan ook regelmatig over het schip heen…. zelfs de crew moest eraan geloven en later ook een hoop mariniers…. Tjonge jonge, wat zijn we toch ook een stelletje gekken bij elkaar. Echt heerlijk. Zonder al die Kane gekken zou Kane echt niet zijn wat het is. Het complete plaatje van heerlijke muziek en heerlijke momenten met al die stuitermaatjes dat is Kane. Maar goed, dat snapt toch nooit iemand als je t uit probeert te leggen dus ach….

Om 17:30 uur landde de heli met D en D erin. Nog even een radiointerview en snel erna klommen de mannen het podium op. Het feest kon beginnen want Kane was binnen!!! Dennis kwam met camera het podium op, vol in mn giegel dat ding, haai Den… doe ff weg…. toe nou…. Dennis zet camera op een versterker en draait um vol Anna en mijn kant op, nee echt hoor, doe nou ff draaien joh! Dennis draait camera iets weg maar even later weer vol in de giegel… ohmy…. wat gaan we met deze opnamen doen??? Ik heb copyright hè Den??? ;) Dinand kwam in wit marine achtig jasje op en ik kijk naar rechts… zie een blik en we schieten allebei in de lach… ach best leuk jasje hoor Din! YYY werd ingezet en het kon los. En los ging ik! Heerlijk! Alsof we in Paradiso nog niet genoeg Kane hadden gehad… hahahaha…. een iets kortere setlist dan bij de try outs werd gespeeld. Op een gegeven moment moest Dinand er even wat moeite voor doen om de in de achterkant van de hangar rondhangende mariniers mee te krijgen. Ze stonden blijkbaar met de armen over elkaar het hele gebeuren te aanschouwen en Dinand riep ze vriendelijk en met een grote glimlach tot de orde. En ja, als ze niet willen dan doe ik ook niks meer, en Din gaat ook met de armen over elkaar heen staan kijken… hahahaha….. dit blijkt effect te hebben want hierna gaat de hele hangar inclusief de mariniers uit haar dakje! Fearless wordt ingezet, Din: “hallo, andere lamp graag, ik zie niks, zo kan ik niet spelen” Dennis: “ja en ik ook graag want ik kan ook niet spelen” echt grote mannen worden ineens kleine melige pubers op zo’n groot schip, hahaha… en een lol dat ze hadden en die lol die sloeg over op het publiek. Na het laatste nummer van de setlist (ALAYWT) kwamen de mannen gewoon terug voor een extra nummer, zo’n plezier hadden ze erin en wij vonden dat natuurlijk helemaal niet erg! Hierna was het toch echt afgelopen en konden we even bijkomen. Setlistje scoren en hup naar buiten. Lekker wat drinken mee en even uitwaaien. Hoe relaxt was dit allemaal zeg!

Even later komen D en D naar buiten en wordt er uitgebreid de tijd genomen om met een heleboel mensen op de foto te gaan. Groepsfoto hier, fotootje daar…. erg gemoedelijk allemaal maar ik laat dit even aan me voorbij gaan. De mariniers willen allemaal zo graag een foto en ik zie ze al zo vaak dus nu even niet. Leuk om alles te aanschouwen zo van een afstand en leuk ook om te zien hoe D en D genieten en lol hebben. Wij hebben ondertussen ook de grootste lol… HAAI HEB JE HYVES???? Karin, die haar b-day viert, is helemaal losgeslagen en komt met allerlei foto’s terug van haar en mariniers… hahahaha. Ook wij maken nog even wat foto’s, groepfotootje hier, fotootje daar… de sfeer is ontspannen en gezellig. We praten en doen nog even gek met wat crewmannen want ook voor hen is dit weer een speciaal dingetje en ondertussen gaat het schip langzaamaan weer terug naar de kade. D en D worden van boord gevaren met een ander bootje en een uurtje later staan wij ook weer aan wal. Van Q krijgen we nog een goodiebag en we maken nog snel wat foto’s aan de kade om vervolgens snel naar de auto te gaan want we hebben het koud gekregen. Afscheid hier, afscheid daar, het was top meiden, super bedankt voor de top sfeer!!! Wij duiken de auto al stuiterend in en besluiten onderweg toch nog maar even een mac te pakken want echt zin om naar huis te gaan hebben we nog niet. We zitten nog veels te veel in een goede sfeer, in een heel goed en blij gevoel, gelukkig gevoel en dit willen we zo lang mogelijk vasthouden.

Bij de mac aangekomen treffen we een gezellige bediende die niet raar staat te kijken van onze zeer erge meligheid. Hij doet gewoon gezellig mee! Hahahaha! We bestellen nog even wat te eten en Anna trakteert ons op ijsjes. Lachen gieren brullen in die mac. Ja en dan ist toch echt tijd om te gaan rijden. Onderweg nog even telefoonterreur uitgevoerd…. HAAI HEB JE HYVES?????? Echt niet te beschrijven maar we hadden spierpijn in de buik van het lachen…. Dit is niet normaal, wij sporen niettttt!!!! WHAHAHAHAHAHA! Nadat we bijna iedereen die we wilden terreuren hadden gehad waren we alweer thuis bij Shirley om haar thuis af te zetten en snel erna ook weer bij Leonie thuis. Ik snel de auto in en snel naar huis. Nu met een wat minder achterlijke route met een uurtje ook thuis en snel het bedje in want er stond de volgende dag alweer Kane op het programma.
Wat een dag, wat een heerlijke dag!!! Anna thanks dat ik mee mocht! Aan iedereen met wie ik zoveel lol mocht beleven: een hele dikke vette thanks voor deze werelddag!!! Het was er 1 om niet snel te vergeten! Enorm bedankt hiervoor!
Tot morgen!

(Foto's Heli thanks 2 Judith, groepsfoto, foto Anna en ik thanks 2 Melanie, foto's in overtochtboot ook thanks 2 Melanie en Shirley)

Kane @ Paradiso 10 juni 2008

Zoooo vandaag de eerste van de 5x Kane deze week. Jaja, niet normaal maar ach… je leeft maar 1x toch???

Eerst nog even een ochtendje werken. 7 Uur al op kantoor, kwart voor 10 een sms, ik ben er! Halloo!!!! Ik ben er straks!!! Hahaha…. Ff bellen naar Paradiso…. gezellig al daar… jaja… mag over een uurtje afsluiten. 2 Minuten voor 12 sms: je mag afsluiten! Oké oké, ik ga al… haha…. auto inladen en rijden maar. Onderweg echt de ene pech na de andere… eerst file op de Hollandse Brug, weg zweten en ik moet plassen dus schiet es op!!!!! En nadat alles weer reed stond bij Diemen de brug ook gewoon wagenwijd open!! Ja halloooooooo ik moet erdoor ja!!! Oké, ying yang zennnn…. was het maar niet zo heet in die auto en moest ik nou maar niet zo nodig naar de pleeeeeeeee! Na 10 minuten eindelijk die brug naar beneden. Nog 10 minuutjes doorkarren en hopla, afspraakplek gehaald!!! Anna onthaalde me, spullen uit auto en hup richting tram. Na 10 minuten tram Leidscheplein bereikt en snel naar Paradiso, HALLOOOOOOOOOO dan!!!! En nog sneller naar een wc….. tjonge jonge jonge, die sluitspieren zijn ook niet meer wat ze geweest zijn ;) Café (hier zijn pratende plee’s Anna, das leuk) in, ja hoor, heb ik dat…. Halloooooo haai…. ook goedemiddag man met hoed…. hup snel de trap af en hup snel de wc in. Pratende wc’s waren op stil gezet, snel de blaas leeggooien en weer snel naar buiten. Wij zijn best goed in netjes negeren… ;)

Bij Paradiso eindelijk ff zitten, wat eten, drinken en het kon los. Ik was echt weer hyper de pieper… alle voorbijgangers moesten het ontgelden. Haaiiiiiiiiiiiii Hallooooooooo Joehoeeeeeeeeee!!!! Een lekker, ietwat te jong, ding fietste voorbij…. Keerde om, mag ik wat vragen??? Jonge jij mag alles!!! WHAHAHAHAHA!!! Bleek dat ie een screentest had, of what ever…. Na de test komt ie weer langs, hallooooooooooo hoe ging het? Mag ik je handtekening alvast? EN HEB JE HYVES????? WHAHAHA! Die jongen liep van schrik hard weg. Vanaf dat moment was het bij elke voorbijganger de standaardtekst: HAAI, HEB JE HYVES????? Schijnt dat dat normaal is tegenwoordig… soort van nieuwe versiertruc? Ik weet t niet maar we hebben wel gegierd van het lachen.

Om 3 uur was het champie tijd alleen was de champie er nog niet…. Shirley zou dit keer meenemen maar die was wat verlaat. Even na drie-en was ze er dan toch en kon de fles open…. wij nog zeggen, Nico is weer te laat, en wie komt daar weer aanlopen??? Echt hij ruikt het gewoon of zo hoor! Nico wil dit keer geen champie, Nico is beetje ziekjes, dus wij zuipen de 2 flessen maar met z’n allen leeg. Gezelligggggg! Volgende x 3 flessen??? Hahahaha….

Half 5 etenstijd, patat smaakte nu beter dan in Tivoli, red bulletje erbij en wachten op het opengaan van de deuren. Even voel ik me niet zo goed…. even wordt ik duizelig…. even denk ik… ohmy… maar t kwam goed. Iets over 7 uur gingen de deuren al open en stonden na een beetje dringen bij de deur, weer geïnstalleerd op onze plekken. Zitten, nog even zitten, toch maar een paracetamol, even een beetje rustig doen Natas (hoe????) en ja toen moesten we er weer aan geloven, Keith dinges hobbit kwam weer op het podium en mennnnnn wat stond het geluid slecht en te hard afgesteld!!! Anna, hebbie nog zakdoeken??? Ohja, die heb ik! Hup, doeken in de oren want anders horen we zo Kane niet eens meer!!!
Wel handig was dat de bas zo hard stond…. konden we nog wat trilplaat oefeningen doen…. ieder nadeel heb ze voordeel toch???

Precies op tijd (echt dit moet geen gewoonte worden hoor…. zijn we niet gewent!!!), om half 9, worden de eerste klanken van YYY ingezet en we kunnen los. T begint een beetje mat vergeleken met Tivoli maar zeker niet verkeerd. Ik sta meteen te genieten. Zodra Wanna Make It Happen begint gaat het langzaamaan echt totaal los. Heerlijk nummer, echt helemaal mijn ding geworden, en owwwww wat stralen de mannen weer een energie uit! Een stralend lachende Dennis staat voor m’n neus te gitaren als een beest (eindelijk weer, die lach had ik de afgelopen 2x gemist) en ik sta voluit te genieten. Paradiso heeft toch altijd iets magisch, iets speciaals, en das te voelen ook! T gaat los, nou ja, op een paar op het balkon maar steenvast blijvende zittende mensen (ik snap echt niet dat je kunt zitten bij een Kane concert hoor!!), iedereen gaat los! Heerlijk!!!! Bij REAL gaat het helemaal los…. Echt Dinand hoe hoog kun je springen??? Is nie normaal hoor….hahahahaha…. wel heerlijk!!! Wat een energie!!!! Het ging compleet los!!!! Zo los dat na REAL Dinand vroeg of we SOAG lekker mee wilden zingen want hij moest even op adem komen, hahahahaha! Tuurlijk Din, voor jou doen we dat! Bij CC kreeg de andere gitarist Robin een solootje en nah ja… echt…. Din sprong bovenop um en hopla, daar lagen ze met z’n tweeën op de grond! WHOEHAHAHAHA! Din bleef vervolgens maar zitten… beetje moe Din??? WHAHAHA! Hierna even bijkomen met het altijd mooie Before You Let Me Go en hierna nog 1x los op As Long As You Want This in een hele lange versie! Owwww dit was fijn! Dit was heel fijn!!!

Even uitblazen en daarna buiten afkoelen. Stuiter de stuiter buiten, iedereen was weer vol nieuwe energie en nou ja, ik ga niet herhalen wat er allemaal gezegd is, t ging ver… laten we het daarop houden, hahaha. Errug gezellig, m’n geboorteplaats heeft geweten dat we er waren!

Nog even een kleine geinige halve boksontmoeting met Din en een paal en daarna was het tijd om af te taaien, tot morgennnnnn!!!!!!!! Trammetje in, autootje in, nog even zingen voor Karin want die is jarig en dan snel met een hard gangetje naar huis. 1 Uur thuis, snel bed in, morgen weer vroeg op het werk aanwezig moeten zijn. Niet snel kunnen slapen, Kane speelde maar door m’n hoofd en al snel ging de wekker weer.

Het was weer geweldig, het was weer top!!! Ik heb genoten en ik ben echt terug na een flinke Kane dip. Gelukkig mag ik nu nog 2x en dan een dag rusten om vervolgens weer 2x uit de plaat te mogen gaan. Owwww dit is fijn!!!
Bedankt meiden voor weer een onvergetelijke dag!!! Kan het niet vaak genoeg zeggen, zonder jullie is het never nooit compleet!!!!

En natuurlijk onze grote heldin wederom bedankt… echt bedankt voor het aanwezig mogen zijn bij dit bijzondere gebeuren. Diepe buiging!!!

TOT SNEL!!!!

Kane @ Tivoli Utrecht, 5 juni 2008

Eindelijk was het dan zover…. de officiële try out tour ging vandaag van start. We hadden al de try out voor de try outs gehad (Paard) en de 3FM Awards en de tv Try Out bij TMF. Na de heerlijke fansitebijeenkomst van gisteren, was het nu dus tijd voor de try out tour van juni 2008.

Dinand vroeg gisteren al aan mij toen ik zei, tot morgen in UTRECH, ja wanneer hebben we daar nou voor het laatst gestaan? Volgens mij was dat 2004 Dinand, ohja, voor de verbouwing… uuhhh… dat weet ik niet maar het is zeker al 4 jaar geleden. Nou dat wordt top dan morgen! Met die boodschap gingen wij vandaag op pad.

Eerst nog even werken… pfff… dat viel niet mee na een avondje Kane maar m’n werkgever is inmiddels wel wat gewent van mij. Half 12 hield ik het niet meer en dus gooide ik de pc uit en ging in mijn bolide op weg naar Nieuwegein (joh, ik had daar wel kunnen blijven…). Half 1 was ik ter plekke, hallooooo lang niet gezien joh! Na een omkleedpartij, wc bezoek, de auto in, op naar onze stationshalte vanwaar we zouden treinen. Daar aangekomen missen we natuurlijk net de trein, ja, wij letten ook weer niet op. Maar al met al toch treintje gepakt en na een stukkie lopen waren we rond 10 over 2 bij Tivoli.

Daar stond Leonie ons al op te wachten en binnen in de gang zat de rest ook al gezellig samen te zijn. Hallooooooo dan!!!!! Long time no see!!!!! Ja en wat er toen gebeurde is eigenlijk niet te beschrijven en misschien is dat maar goed ook…. Het is TE erg voor woorden…. Dus zal ik of zal ik niet….???? Misschien de gekuiste versie? Laten we dat maar doen….. ok…. Komt ie hè??? Wij roepen altijd, waar is m’n depentslip??? Daar geef ik verder geen uitleg bij, vul het zelf maar in, hahahahaha! Nu had Leonie dat waarschijnlijk iets te vaak gehoord en iets te goed onthouden want wat doet die muts? Die geeft ons 3en een cadeau en wat zat er ik het pakketje??? Juist…. TenaLady’s. Ohmygodditisnietnormaal!!!! HAHAHAHAHAHA! We kwamen natuurlijk niet meer bij en voor ik het wist hadden Anna en Carool die dingen al aan! Gieren van het lachen, tranen over de wangen…. Ding op m’n kop gezet en daar stonden we dan… dit kon ECHT niet! Om het nog erger te maken zeg ik nog, als meneer DvL nu maar niet binnen komt lopen of zo…. en ja hoor, alsof de duvel ermee speelt, wie komt daar de gang in lopen? Sta ik daar met dat ding op m´n kop! Nah ja…. We konden niet meer van het gieren van het lachen, Anna was op de grond gedoken, Ik dook achter Carool en Carool kon nergens heen…. Hahahaha piste zowat in mn broek! Nou had dat dan wel weer gekund nu met die TenaLady’s…. Tjonge jonge jonge…. Wat een binnenkomer…. ECHT….. WIJ SPOREN NIET!!!!!

Hierna ff uitblazen hoor…. Ff rust….ff zennnnnnnnnnnn……… of toch niet? HAHAHAHAHA! Ik had nog spierpijn in m’n buik van het gieren van gisteren maar daar is nog een behoorlijke portie spierpijn bijgekomen…. wat hebben we weer vreselijk gelachen en de boel op stelten gezet. Gelukkig zit je bij Tivoli niet op straat te wachten maar binnen in een gang, anders waren we echt opgesloten hoor.

Rond 3 uur hadden we een date met Nico… er moest champagne gedronken worden. Maar ja, geen Nico te bekennen nog maar wij hadden wel dorst gekregen. Fles toch maar open dan. Bijna laat Carola een TL buis kapot knallen maar dat boeit niet, wij zitten aan de champie. Net als we geproost hebben komt Nico aan, jaaaa sorry ben te laat…. heb haast…. nou Nico hier is je champie, Leo brengt het hem en weg naar binnen is ie. Soundchecken.

Even een plaspauze? Carool en ik gaan ff een wc opzoeken, vaag café, vage mensen en als we na de wc weer naar buiten lopen komt Sandra binnen lopen, wij gillen…. Whaaaaaaaaaa, heel Utrecht moet het gehoord hebben, iedereen zat ons duf aan te kijken maar dat boeit niet. Stuiter de stuiter over de straat naar Johnnie, haloooooo dan dansmaatje!!! Hahahaha! De rust op het terras ernaast was behoorlijk verstoord.

John en San gaan nog even wat eten en wij gaan weer terug naar onze hangplek. Het werd etenstijd en Leonie en Melanie gingen patat halen. Ondertussen werd het stilaan ook al wat drukken in de gang. Gezellig druk met een aantal bekenden. Zelfs mensen die ik jaren niet had gezien, doken weer op.

Na het eten kreeg Carola het weer op d’r heupen (niet zoveel red bull meer hoor) en ow my wat heb ik weer gelachen…. Hoeveel snoep kan iemand in z’n gezicht proppen…. veel dus…. En dan die serieuze blik erbij…. ik had het niet meer, tranen over de wangen. Foto kan ECHT niet, onherkenbaar gemaakt ;)

Hierna was het ineens half 8 en moesten we snel opstaan want de deuren gingen los. Redelijk relaxt konden we (wederom zonder controle) naar binnen en was het wachten op het voorprogramma (ohja… ook dat nog…). Het begon zowaar allemaal redelijk op tijd… tussendoor nog even gestoord doen, van bovenaf was dat klaarblijkelijk helemaal goed te zien ;) en hoe eerder dat voorprogramma weg was hoe beter. Niet mijn ding en ook niet van mijn omstanders. Ze deden hun best hoor, maar vond t nogal langdradig en die zanger deed een beetje eng…. helaas krijgen we dit de komende weken vaker te zien.

Ook weer redelijk op tijd klonken de eerste klanken van YYY alweer vanuit de speakers en kon het los. En los ging het!!! Vanaf het eerste moment tot aan de allerlaatste toon, het ging totaal los en het dak van Tivoli ging eraf!!!! Wat een heerlijke setlist! Evenals gisteren weer DLIPYB en GO en Fearless maar nu ook toegevoegd NYC Soul, Tough en ALAYWT. Bij het zien van deze setlist voorafgaand aan de show werden we al gek, maar nu de show draaiende was werden we nog gekker. Wat was het genieten geblazen, wat was het goed, wat waren de mannen en vrouw op het podium goed. Dinand ging tekeer als een waar podium beest… even dacht ik, doe nou rustig joh… straks krijg je een toeval ;)! Haha! De vibe die op het podium losgebarsten was, sloeg neer op ons en ik ben ik tijden niet zo uit mijn plaat gegaan als gister.

Ook was daar een emo moment. Het liedje Tough werd uitgelegd…. een voor mij ontroerend dankwoord aan Dennis van Dinand…. Dinand zag het namelijk niet meer zo zitten met het bandje Kane… Dinand kwam uit een donkere periode na Fearless en alles wat er daarvoor en omheen is gebeurd…. Dinand had eigenlijk niet meer zo´n inspiratie om liedjes te schrijven… Dinand was gewoon even helemaal leeg…. discussie tussen Dinand en Dennis was het gevolg…. praten….heftige woorden….even rustpauze van elkaar…. en dan toch weer nader tot elkaar komen als Dennis zich tot Dinand richt en hem vraagt de moed niet op te geven en door te gaan met nummers schrijven…. Dinand is hierdoor weer terug op aarde en begint weer te schrijven…. dankzij Dennis is Kane nog levend…..daarvoor Tough…… Dinand zegt een klein emo momentje te hebben, Dennis geeft hem een vriendelijke aai over de snoet…. bij mij stromen de waterlanders al dik over de wangen…. bij mij zit deze band zo diep in m´n wezen geworsteld…. ook nadat ik even een behoorlijke Kane dip heb gehad…. deze woorden deden me heel erg veel…. Dennis was al heel erg lang mijn grote held….dit weten de meeste van jullie wel, maar na het horen van deze woorden is zijn heldschap groter geworden. Door Dennis is mijn bandje er nog, door mijn held kan ik hier vanavond staan, kan ik genieten, springen, gek doen met mijn lieve lieve stuiterbal maatjes, kan ik even vergeten dat er momenteel andere dingen in m´n leven spelen die ik even wil vergeten….. Mijn hemel zeg…. dit doet me meer dan gedacht!!!!!!!

Het droogdeppen wil niet erg maar gelukkig komt na Tough een aangename afsluiter, AS LONG AS YOU WANT THISSSSSSSS!!!!!! Even weer keihard doorstuiteren!!!! Damn wat zijn die mannen toch goed en owwwwww wat is dit fijn!!!!!!

Totaal uitgeblust maar ohzo voldaan blijven we even achter in de zaal als de mannen al van het podium vertrokken zijn. Even op adem komen….. en dan toch maar naar buiten om op te drogen en na te praten. Daar was de sfeer al net zo goed als in de zaal en gingen we nog even flink door met stuiteren. Lachen gieren brullen, ze hebben het geweten in Utrechhhh dat wij er waren, hahahaha!

Nog even een babbel moment met Nico, hele uitleg over hoe de champagne nou smaakte…. Hahaha… en jaaaaaa ik heb jullie gezien hoor!!! Goed zo Nico.... haha.... gekke Nico! Nog een fotomoment voor Tai met Den en toen was het bye bye allemaal en konden we weer terug naar het station. Even wachten nog en daarna de auto in en naar huis. Even voor 2 uur thuis, het rijden ging een stuk beter dan gister, snel ff updaten en toen naar bed. Niet kunnen slapen omdat de hele show opnieuw aan me voorbij trok, woorden, mooie woorden….heerlijk dansen en springen….. het was me het avondje wel zeg!

Mannen bedankt voor het op stelten zetten van Tivoli!!! Met recht de beste Kane in Tivoli ooit!!! Bedankt voor de vibe!!! Dit is er weer één om niet te vergeten!

Meiden, bedankt voor de enorm goede sfeer en voor de vele hysterische lach momenten! Zonder jullie is het feestje nooit af dus thanks!!! En ja John…. daar hoor jij ook bij ;) En natuurlijk wil ik van deze gelegenheid gebruik maken om 1 persoon in het bijzonder te bedanken…. zonder haar was dit alles niet mogelijk geweest….. ik noem geen namen want ze weet zelf wel dat dit tot haar gericht is…. Echt enorm bedankt…. het was weer fantastisch!

Fansitemeeting 4 juni 2008, Oefenstudio Delft

Dinand had het ons al verteld bij De Wereld Draait Door in november vorig jaar….: ja…. 2008 wordt HET Kane jaar en daar hoort ook een fansitedag bij!!! Wachten dus op de uitnodiging…. die kwam om precies te zijn op 19 mei. We moesten alleen nog wel wat doen om definitief uitgenodigd te worden….. de volgende slagzin afmaken: ik vind dat ik/ wij [naam van host(s)] van [naam van de website] bij de KANE showcase aanwezig moeten zijn omdat: .....

Nou daar zit je dan….. de andere meiden maar ff bellen/mailen dan…. hoe gaan we dit nu weer aanpakken???? Al met al kwamen we op het plan er maar a la Addicted2Kane, iets hysterisch van te maken. Er stond namelijk niet in de mail dat de zin afgemaakt moest worden in maximaal zoveel woorden of in 1 zin…. dus we konden ons uitleven zo vonden wij.

Van werken kwam het die dag niet meer…. er werd druk heen en weer gemaild (de werkgevers zijn zo blij met ons ;)) en we kwamen tot de meest achterlijke dingen. Uiteindelijk kwamen we op een ABC… want ja…. er zijn zoveel redenen waarom we erbij willen zijn….. dit was uiteindelijk ons eindresultaat:

Wij vinden dat wij, Anna, Carola en Natasja van Addicted2Kane.com bij de KANE showcase aanwezig moeten zijn omdat wij,

A. Altijd aanwezig zijn;

B. Bijzonder bijdehand zijn;

C. Constant creatief zijn;

D. Debiele dozen zijn;

E. Enorm energiek zijn;

F. Fanatieke fans zijn;

G. Giga gezellig zijn;

H. Hilarisch humoristisch zijn;

I. Intens idolaat zijn;

J. Juichende joelers zijn;

K. Kritische Kaners zijn;

L. Lieve Lady’s zijn;

M. Mega mutsen zijn;

N. Nogal neurotisch zijn;

O. Overal opvallend zijn;

P. Pesterige pubers zijn

Q. Quasi quatsch zijn;

R. Rockende Rockchicks zijn;

S. Super sexy zijn;

T. Totaal te gek zijn;

U. Uitermate uniek zijn;

V. Voornamelijk vooraan zijn;

W. Wilde wijven zijn;

X. Xtra Xantippe zijn;

Y. Yeah Yeah…..;

Z. Zingende zwiepers zijn,

maar alle gekheid op een Kane-stokje, wij willen er bij zijn omdat wij deze bijzondere uitnodiging en gig natuurlijk niet willen/kunnen/mogen missen en vooral omdat Kane voor ons Addicted2Kane.com heeft gebracht, een site waar we met veel liefde en passie aan werken, voor onszelf maar zeker ook voor alle fans die ons regelmatig bezoeken en de fans die zo nu en dan langs surfen wanneer er Kane-nieuws is en daarnaast heeft Kane ons ook een nog veel mooier iets opgeleverd en dat is vriendschap. Kane is zoveel meer dan alleen Kane en naar concerten gaan, Kane is voor ons een levenswijze geworden, een virus dat door onze aderen stroomt, een band dat ons samengebracht heeft, een uitlaatklep om de dagelijkse dingen even te kunnen vergeten. Wij willen er 4 juni heel erg graag bij zijn om samen met die grote passie genaamd Kane een feestje te bouwen en Kane te bedanken voor al het bovenstaande dat ze ons de afgelopen 10 jaar hebben gebracht en samen te vieren dat Addicted2Kane.com alweer bijna 4 jaar bestaat.

Vriendelijke groeten, Anna, Carola en Natasja

Nou, en toen was het afwachten…. iedereen kon tot en met 30 mei inzenden en dus zou maandag 2 juni de uitslag wel pas bekend gemaakt worden. Aan het einde van die ochtend kreeg ik van een andere webmaster een mail op m’n werk, er is MAIL!!!! Oké…… spannend…. openen en…. JAAAAAAAAAAA we zijn erbij!!!!!! Echt geweldig!!!! De andere 2 meiden ook helemaal happy en stuiteren. Dit was top!!! Ow my dat zou wat worden…. plannen maken…. wie rijdt met wie mee, weer vrij vragen op het werk, nou ja gelukkig dit keer maar een uurtje eerder weg, dat scheelt, en ja dan is het zo woensdag…

Eerst de ochtend werken…. rond half 4 richting Nieuwegein. Onderweg geen problemen, behalve een idioot die dacht mij te kunnen scheppen, en voor het eerst snel in Nieuwegein. Carola was bijna verbaasd… hahaha…. snel nog ff plamuur op mn giechel smeren, deo hier deo daar, en toen de auto van Carool in en in een rustig tempo naar Delft. Onderweg ff snel eten en een red bull naar binnen gieten. Ik kan iets te goed tegen cafeïne (drink een liter koffie per dag of zo) maar Carool niet…. die begint dan ook na de eerste slok meteen maf te doen en na het blikje leeg te hebben is het feest in de auto. Op een gegeven moment rijden we zelfs 70 op de snelweg omdat we door het gieren van het lachen gewoon niet harder konden…. Tjonge jonge wat hebben wij gelachen. De auto stuiterde alle kanten op volgens mij. Het ging natuurlijk nergens over maar dat is juist zo leuk. Hahaha, het is ook niet uit te leggen. Als ik zeg: croissant tussen het raam, dan snappen jullie er niks van. Als ik zeg marmotkwekerij, snappen jullie er al helemaal niks meer van, dus ik ga het ook niet vertellen, het is gewoonweg niet na te vertellen, hahahaha. Al met al waren we rond 6 uur in Delluf alwaar er al 3 andere bekende waren. Kom nou hier staannnnn met je autooooooo….. ja gezellig, doen we allemaal de ramen open, kunnen we kletsen…. Echt we zijn echt TE leuk ook met z’n allen, whahahaha! Nogmaals, ook dit is niet uit te leggen. Het enige dat ik dacht…: als we maar niet al van het terrein geschopt worden…. het hele industrieterrein kon meegenieten van onze melige aanval.

Anna maar even bellen…. ook dat werd hysterisch…. na een kwartier bellen was die ook geland en waren wij compleet. Ook verschenen er steeds meer webmasters, niet webmasters, bekenden en onbekenden. Even voor 7 uur kwam er iemand van AT, onze namen werden van de lijst gestreept en we werden naar de oefenstudio gebracht. Trappen op…. gang in…. en nog even wachten. Pffff wat was het warm binnen!!!! Na een kwartiertje wachten konden we de studio in alwaar drankjes en nootjes voor ons klaar stonden. De mannen waren nog niet te bekennen maar dat mocht de pret niet drukken. Het blijft toch bijzonder die oefenstudio, daar waar vele nummers zijn ontstaan, daar waar vele malen gerepeteerd is, hier ligt heel veel Kanegeschiedenis.

Rond 8 uur kwamen onze helden de studio in en ze kregen een gouden plaat voor EYW uitgereikt! Dat was wel bijzonder om mee te mogen maken! Gefeliciteerd mannen!!!

Na het welkomstwoordje van D en D gingen de mannen los. Een setlist van wel 11 nummers lag in het verschiet en daar gingen we. Wat was het heerlijk, goed geluid, erg goede sfeer, lekker dansen, lekker de ruimte, elkaar de ruimte gunnen, owww het was het top. De mannen waren in heel goede doen en dat sloeg echt over op de aanwezigen. Het was bloedjeheet in de studio maar dat mocht de pret niet drukken. Met zweet in de bilnaat en klotsoksels is het ook leuk!!! Hahahahaha! Fijne setlist kwam voorbij…. Oud en nieuw…. Go en Fearless, Don’t Let It Pass You By… ook weer op de setlist. Het was echt genieten geblazen!

Na een dik uur spelen waren de heren klaar en gingen ze heel even weg om vervolgens weer snel terug te keren en ruim de tijd te nemen om met iedereen even een babbel te maken, een fotomoment te doen. Dennis heeft t geweten met het fotomoment, ja sorry maar van dit soort momenten moet je gewoon gebruik maken, hahaha. Vervolgens Nico even flink knuffelen (wat heb ik je lang niet gesprokennnnnn!!!) en gezellig mee staan praten en ook een fotootje. Tot morgen Nicoooooo en tot volgende week….. huh? Ja op de boot…. welke boot??? Welke boot Nico??? Nou die boot waarop jullie spelen!!! Owww die boot!!! Hoe doen jullie dat toch elke keer weer om er bij te zijn??? Hahahaha, jaaaaaa Nico…. Geluk, puur geluk!

Hierna Dinand…:. Halloooooooooo was het goed???? Din…. Het was top!!!!!! Zo blij dat we erbij mochten zijn!!! Bedankt meiden voor het up-to-date blijven tijdens onze “afwezigheid”, enorm bedankt. Nou Din, jij bedankt want zonder jullie geen site! Erg fijn gesprekje met Dinand en natuurlijk moest hij ook nog even met de meiden van addicted op de foto. Daarna een waterincident, haha, is dat mijn water? Ow, dan neem ik die maar… ja maar das mijn water! Nou dan neem ik die ook! Hahaha!

Dit was genieten!!!! Echt heerlijk dat de mannen dit soort dingen elke keer weer blijven organiseren.

Rond 10 uur was het afgelopen, we werden weer naar buiten gebracht en nadat er hier en daar nog wat plasjes geloodst waren konden we na luid afscheid nemen (tot morguhhhhhhh) weer in de auto stappen en met een blij gevoel richting huis. 11 uur Nieuwegein, 12 uur Lelydorp. Updaten en naar bed…. er staat tenslotte weer een gig op het programma.

Mannen, enorm bedankt voor deze bijzondere, mooie, gezellige, erg toffe avond!!! Heel erg bedankt dat wij hierbij mochten zijn!!! Wij hebben genoten! THANKSSSSSSSSSSSSSSS!!!!!!

Kane @ TMF Showcase, MTV Studio’s Amsterdam 9 mei 2008

Jaja, een poosje geleden werd het al aangekondigd, Kane zou een exclusieve showcase doen ter promotie en lancering van de nieuwe cd. Ook werd bekend dat je hiervoor kaarten kon winnen. Door de cd te bestellen bij de Free Record of door een heel fijn spelletje van TMF te spelen. Fijn… spelletjes…. Dat deed mij heel erg denken aan een mascottespel een paar jaar geleden. Trauma’s aan over gehouden. Maar toch maar weer spelen en spelen en spelen….. dag en nacht dat vreselijk irritante spel spelen…. net zo lang doorspelen totdat ik eindelijk genoeg punten dacht te hebben. En ja hoor…. toen ik er echt niet meer op gerekend had, kreeg ik een mail in m’n box: gefeliciteerd Natasja, je hebt 2 exclusieve kaarten voor de showcase gewonnen! WHAAAAA!!!! Op dat moment dat ik mijn mail opende had ik net m’n maatje Carola aan de telefoon en toen ik het gesprek onderbrak om het nieuws te vertellen dacht ze in eerste instantie dat ik een grap maakte maar het was echt waar. Wij gaan naar de showcase!!! Niet voor niks dus dagen achterelkaar dat spel gespeeld! YES YES YES!!!!

9 mei, het was eindelijk zover. Prachtig mooi weer buiten en na een ochtend rustig aan doen, spullen bij elkaar zoeken, auto inladen, reed ik rond half 1 richting Almere, de carpoolplek van vandaag. Onderweg Kane al hard in de cd speler… geen nieuwe cd want die lag nog niet op de deurmat, wel lekker een live cd waardoor je je gaspedaal iets te hard indrukt…

Even over 1 uur was ik in Almere, telefoon… jaaaa ik sta in de file!!!! Meis, ying yang zennnnn rustig aan…. het is veels te warm om je druk te maken. Al met al was Carool er rond half 2 en konden we met mijn auto verder richting Amsterdam. Tommetje aan en gaan. Na wat extra rondjes rijden op het terrein… “nee hoor dat is het niet hoor, dat gebouw kan het niet zijn, dan zou er toch wel MTV op staan????”, toch de auto maar neergezet en ja hoor, we zagen al wat bekende koppies buiten staan en dus waren we op de goede plek. Lekker settelen in de zon, nog even relaxen. 20 Minuten later was Anna er ook en waren we compleet, de champie kon open! Toch wel een erg fijne nieuwe traditie die champie…. volgende keer maar 4 flessen mee?? Hahahahaha!

Het was relaxen, lachen en nog meer relaxen. De sfeer was vrij gemoedelijk en goed. Meer bekenden volgden en de rij begon langzaamaan wat groter te worden.

Ondertussen hoefden wij ons natuurlijk niet te vervelen. Zelfs de ijscoman had in de gaten dat er wat te doen was en stopte vlak voor onze neus met zijn kar. Ja, nu konden we de verleiding natuurlijk niet weerstaan en dus maar een ijsje scoren. Ik werd door San getrakteerd, lekker hoor zo’n verkoeling!

Tussendoor nog even naar de wc, dan kon gewoon, weer zo’n luxe, en rond 18:00 uur zouden de deuren open gaan. Nou ja…. zelfs nu werd het weer later, waarom nou nooit eens een keer op tijd? Dus rond kwart over 6 dan toch het startsein om naar binnen te mogen. Hoop geduw en getrek bij de balie met de gastenlijsten…. echt, ik wordt hier te oud voor hoor…. en nadat we onze bandjes hadden, liepen (ja je kan echt rustig lopen!! T kan echt!!!) we rustig de zaal in. En toen weer wachten op dat waarvoor we hier waren. 1 Voordeel, t werd live op tv uitgezonden en dus moesten de heren deze keer wel op tijd beginnen.

Klokslag 19:00 uur was het dan eindelijk zover, Kane werd aangekondigd en de mannen betraden het podium. YYY werd ingezet en we konden los. Het geluid was (eindelijk) goed en na YYY waren we al aardig opgewarmd en konden we ons nog meer in het zweet werken met toch wel mijn nummer van het nieuwe album “Wanna Make It Happen” wat een heerlijk nummer!!! Maar ja…. wat ik al riep toen ik het nummer voor het eerst hoorde “Dennis heeft hieraan meegeschreven… dat weet ik zeker” bleek deze middag waar te zijn na het lezen van het boekje in de cd, dus wat wil je ook??? Dat moet ‘t wel een goed nummer zijn!!!! Wat een heerlijk spring, zwiep, uit je plaat gaan nummer is dit zeg!!! Door de heren “D” werd vanaf het podium ook opgemerkt dat het “goed” zat daar in de zaal en ze zetten er nog even een tandje bij. Pfff…. in tijden niet meer zo gezweet bij een concert. Heerlijk!!! Na WMIH op naar Rain Down…. nog meer zweet…. en vervolgens door naar Shot Of A Gun om even bij te komen…. hierna weer los op Everything You Want (mijn tweede favo van de cd) en doorzweten op REAL (mijn derde favo op de cd). Hierna CC, t blijft niet mijn ding, en snel door naar Something To Say, altijd fijn. Hierna even op adem komen, de mannen nemen een drankje backstage en wij drogen een klein beetje op maar al snel komen ze terug het podium op voor de toegift I Belong To You in een wel heel erg fijne meeslepende uitvoering. Met een heerlijk gitaarsolo van Den worden de laatste tonen ingezet en is het klaar. 3 Kwartier staan genieten en eindelijk echt de nieuwe nummers tot me kunnen nemen. Weliswaar werden er maar een paar nieuwe nummers gespeeld maar de nummers die werden gespeeld waren ook wel helemaal goed.

Snel naar buiten, opdrogen!!!!! Pffff wat was het warm binnen! Of zijn we gewoon niks meer gewent na 1,5 jaar? Dat kan natuurlijk ook…hahaha!

Buiten nog even na staan praten maar mijn gevoel zei al snel dat ’t mooi was zo. Een keer lekker op tijd naar huis is ook niet verkeerd. Op de één of andere manier was het gevoel van zoeven in de zaal alweer weg en stuiterde ik niet meer. Dan kun je wel blijven hangen met een dubbel gevoel maar dat ging um niet worden. Dus afscheid nemen van de rest en lekker op naar huis. Carool in Almere weer afgezet, stuiterend over de weg op Waiting Waiting (dat waren nog es tijden….) en daarna snel richting huis. Rond half 10 was ik thuis, foto’s inladen en online zetten en een beetje bijkomen.

Het was een goede gig, een goede show, een fijne vibe. Op naar 5 juni….. hopen dat het echte nastuiteren er dan wel in zit….

Tot Kane!

Kane @ Paard van Troje, 23 april 2008

Eindelijk was het dan zover, eindelijk na heel lang Kane stilte, eindelijk na kaartenstress, eindelijk……

’S ochtends even de weg kwijt… wat moet er ook al weer allemaal mee naar Kane… zo uit m’n ritme na bijna 1,5 jaar Kane stilte. Uiteindelijk toch weer het vaste Kane overlevingspakket ingepakt en rond kwart voor 9 richting m’n stuitermaatje Carool. Onderweg nog een dikke file, maar dat kon de voorpret niet drukken. Cd Speler op hard en rijden maar. Even voor 10 uur bij Carola aangekomen, paar bakken koffie, iets lekkers erbij, en rond half 11 richting Den Haag. Onderweg Kane hard op, gevolg: door de warmte klotsende oksels en door de muziek kippenvel… hmmzz rare combinatie! Maar, de Kane kriebels zijn terug, we hebben er zin in!

Na een extra rondje Den Haag (handig zo’n Tom), auto geparkeerd, bepakt en bezakt richting t Paard alwaar de rest van onze mede Kane-ers al op ons stonden te wachten. Nice to see youuuuu!!! Lang niet geziennnnnnn! Erg fijn gevoel weer dit.

Even naar de bijenkorf voor een plasstop en daarna settelen voor het Paard. Raar om dit ritueel weer te doen, wachten, lachen, gek doen, gieren, mensen kijken, kortom…. het voelde vreemd maar ook weer heel erg vertrouwt.

De sfeer onderling was top en heel erg gezellig. Bedankt meiden! Zonder jullie zou het nooit “af” zijn!!!

Het zou een mooie zonnige dag worden, helaas begon het tegen 5 uur te spetteren en te regenen. Gelukkig was Shirley zo wijs om een groot zeil mee te nemen en stonden we gelukkig nog een beetje droog en warm. Het was erg gezellig onder het zeil! Haha!

Even over half 8, dus vrij op tijd, het was een wonder, gingen de deuren los, en het kan dus wel…. Ondanks het typische geduw en getrek werden er per keer een stuk of 5 mensen binnen gelaten en konden we (zonder controle!!!) zo naar binnen lopen. Vreemd…. niet op ons eigen stekkie maar na heel veel jaren op rechts… vreemd gevoel, even wennen.

Kane zou om half 9 starten maar ach…. zoals we gewent zijn begonnen ze om 9 uur…. De rookmachines stonden weer op hoog, een remix van CC klonk door de boxen… (t blijft gewoon niet mijn ding, t lijkt Tiesto wel…), de spanning stijgt en ja….. daar komen ze dan eindelijk na heel lang weer het podium op!!!!! WHAAAAAAAAAAA!!!!!!!!!!!!!!! Oké heren, ga maar losssssss! Yeah Yeah Yeah wordt ingezet en het kan gewoon niet waar zijn, dit kan echt niet…… WAT IS HET GELUID SLECHT!!!!!!! Oké, ik geniet met volle overgave van Dennis die meteen super staat te spelen, maar HALLO ik hoor Dinand niet!!! Is z’n microfoon uitgevallen???? WAT IS DIT????????? Oké…. Foutje hopelijk… op naar het volgende, nieuwe, nummer dan maar…. Ja en ook dat was slecht…. Het leek wel of de versterker van de gitaren op het hoogste volume stonden afgesteld en dat Dinand’s microfoon op het zachtste niveau stond afgesteld. Het was echt niet te geloven maar het was waar…. Even hoop je nog dat er wat aan gedaan wordt, even hoop je nog dat ze desnoods de hele boel stilleggen, er even aan sleutelen en opnieuw beginnen… even hoop je…. Alleen die hoop was voor niks. De heren gingen door… en je doet mee, vooral op de “oude” nummers kun je even uit je dak en gelukkig ken je hiervan de teksten en kun je nog een beetje meebleren, maar de teleurstelling kreeg de overhand en het echte Kane gevoel was er niet. Zou dit het dan echt zijn na 1,5 jaar wachten?? Dit kan toch niet waar zijn…. Een nare droom misschien??? Nee, het was de werkelijkheid… de echte erge werkelijkheid…. Ik kan wel gaan roepen hier owwww wat was het top en owwwww wat was het goed en owwwww wat waren de nieuwe nummers top, maar hoe kan ik over de nieuwe nummers oordelen als ik de teksten niet hoor, als ik alleen maar gitaren hoor???? Vertel mij eens hoe…. misschien kom ik dan van deze diepe teleurstelling af.

Nogmaals Dennis stond de sterren van het hele universum te spelen, ik hou van gierende gitaren en zelfs ik vond de gitaren nu echt teveel van het goede. Tuurlijk, Dennis mag van mij een solo van een uur lang weggeven, graag zelfs, maar dit….. nee ik kan er niet meer van maken dan dat het geluid zwaar bagger was.

Nadat de set was afgespeeld, een uurtje later, stonden we nog even te wachten op een toegift. Al snel bleek dat die er ook niet meer kwam…. Iets wat we ook niet gewent zijn. Wat was hier aan de hand??? Nou ja, dan maar de zaal uit, zo snel mogelijk…. Weg hier…. Even op adem komen…. Even de mening horen van de rest en tot mijn grote spijt hoorde ik niets anders dan dat iedereen teleurgesteld was, boos en verdrietig was. Dit was totaal niet wat we gehoopt hadden, waar we zo naar toe geleefd hadden en ons zo op verheugd hadden…. Dit voelde zo totaal niet goed.

Naar buiten dan maar, even afkoelen, nog meer teleurgestelde mensen aanhoren… en ja… dan maar gewoon richting auto, weg van hier… weg….

Half 1 was ik thuis, onderweg zitten piekeren… malen…. Een brok…. Dit is niet de band waar ik zoveel van hou… de band die zo diep in m’n ziel genesteld zit, die zo door m’n aderen stroomt… dit hoort en mag op dit niveau gewoon niet gebeuren…. hoe klinken die nieuwe nummers nou??? Alleen Dinand en z’n kornuiten weten dit…. Ik weet alleen dat er veel gitaren in zitten en dat doet mij oprecht heel erg goed maar dat is dan ook echt het enige.

Ik baal….. ik hoop op een herkansing, een goedmakertje, want dit is ON-Kane…

Kane @ 3FM Awards, The Factory Amsterdam 26 april 2008

Een inmiddels jaarlijks terugkerende traditie. Het begon ooit heel klein en heel gezellig in de Panama te Amsterdam. Een jaartje later iets groter in de Melkweg en weer een jaar later was Paradiso het geschikte 3FM Awards podium. Dit jaar zo groot geworden dat er uitgeweken moest worden naar weer een grotere zaal, The Factory te Amsterdam. De zaal waar ik nog niet eerder was geweest. Ik denk dat de Awards volgend jaar wel de HMH aan gaan doen, maar dat terzijde. Het is een leuke traditie geworden die 3FM Awards. Altijd een goede line up, een relaxte sfeer, ondanks dat ik me elk jaar weer ouder voel tussen de toch wel piepjonge jeugd, het is altijd een feestje. Zo beloofde het met de line up van dit jaar ook een feest te gaan worden. Voor het eerst van het bestaan van de Awards zou “ons” bandje ook het podium op klimmen. Nog voor dit officieel 100% zeker was, had ik de kaarten alweer besteld en veilig in huis. Op naar Amsterdam dus….

In Haarlem werd er bij Anna thuis verzameld. Koffie, thee voor de liefhebbers en een muffin genuttigd waarna we bij de Leonie in de auto stapten en met mijn Tommetje naar Amsterdam reden. Zo gevonden die fabriek en ruim parkeren op een groot parkeerterrein. Eerst een sanitaire stop (ook traditie;)), op naar de rijen dixies die op het terrein stonden. Helaas… alle dixies op slot. Dan maar brutaal naar binnen en daar een wc opzoeken. Niemand die er wat van zei… We konden zo doorlopen. We konden zelfs de soundcheck gewoon bekijken. Hoe relaxt wil je het hebben? Nou zo dus! Nadat iedereen een sanitaire stop had gehad werd het tijd voor wat bubbels. Champie knallen en wat kaasstengels erbij… het was tenslotte al borreltijd. De Champie kwam hard aan… (ben ook niks gewend qua alcohol) en de sfeer zat er goed in. Het werd stilaan wat drukker maar de sfeer bleef erg fijn. Ach ja, je blijft ze houden, van die types die denken dat de rij vooraan begint in plaats van achteraan, maar ook dat mocht de pret niet drukken. Na een flinke woordenwisseling gewoon achteraan sluiten.

Later vervoegde San en John zich bij ons en zagen we hier en daar wat andere verdwaalde bekenden. Rond kwart over 7, een kwartier te laat, gingen de schuifdeuren los en konden we heel rustig naar binnen lopen. Wederom, net als bij het Paard, geen controle! Zo hebben we het graag. Nadat we ons geïnstalleerd hadden in het midden (jaja) gingen we er nog maar even bij zitten aangezien het nog wel even zou gaan duren alvorens de show van start zou gaan.

Vlak voor 8 uur staan we op omdat het nu wel eens los zou kunnen gaan…. alleen hebben we dat een beetje verkeerd ingeschat, er begint een half uur lang een DJ te draaien. Ach.. ook dat mag de pret niet drukken. Even half 9 begint het dan toch echt. Met vuur en vlam (ja echt) wordt het startsein gegeven en Anouk mag de boel openen. Geweldig is dat wijf toch! Wat een strot en wat een band heeft ze weer om zich heen verzameld! Ze speelt 2 nummers en het dak is er meteen af. GEWELDIG! Daarna een award uitreiking (echt vraag me niet meer hoe, wie en wanneer want dat weet ik echt niet meer…) voor ons vanuit onze positie niet echt goed te zien maar ach… ook dat kan de pret niet drukken. Hierna volgen nog optredens van Voicst, The Jeremy’s, Alain Clark, Leaf, Krezip, Moke en Racoon. We wisten al dat Kane zou gaan afsluiten en na Racoon zagen we al bekende koppies het podium op komen. De boel werd opgebouwd en Dennis kwam persoonlijk zijn eigen boeltje instaleren. Ja Dennis, niet zo hard nu hè??? Draai maar even goed aan die knoppen! Ook Nico was druk bezig en nadat de laatste awards waren uitgereikt werd Kane aangekondigd. Het kriebelde bij mij na het Paard niet zo als normaal, ik was zelfs heel erg rustig. Hopen maar dat het nu wel oké is, dat ik hierna wel kan zeggen: WHAAAAAAA! Hopen maar dat….. CC werd ingezet, t blijft niet mijn ding…. Dinand komt op en ze gaan ervoor. Het klinkt goed. HET KLINKT GOED!!!!!!! WHAAAAAAAA!!!! Ja hoor!! Het is goed! Ik kan m’n geluk niet op en ik ga los, zelfs op CC dat live wel beter is maar toch niet mijn echte Kane ding is. Hierna volgt STS, en nu ga ik compleet los. Hoe fijn is dit weer! Hierna SOAG, mooi weer, erg mooi, de hele zaal zingt mee en als afsluiter Yeah Yeah Yeah. Ik werk me in het zweet, spring, zing mee (nou ja wat voor zingen doorkan dan) en heel even ben ik weer 1 met Kane. Dit is mijn bandje, dit is HET, dit voelt weer zo verschrikkelijk goed!!! Helemaal blij vertrekken we hierna naar buiten, afkoeling, het was bloedjeheet binnen al de hele avond en na Kane moest ik echt ff opdrogen. Iedereen weer blij, woensdag was goedgemaakt, niet vergeten, wel goedgemaakt.

Buiten is het fijn, buiten is het erg gezellig. Bijna hebben we het niet door, maar Dinand komt aanrijden. Hij stapt uit… een praatje maken, uitleg, het geluid was inderdaad niet goed nee, fijne woorden, fotootje hier, fotootje daar. Wat is ie relaxt en wat neemt ie de tijd voor ons. De woorden zijn fijn, het is oké en goed zo. Dank je wel Dinand, zie je later!!!! En weg is Dinand. Heel wat later komt het feestbeest mister Van Leeuwen nog langslopen, Halloooooooo en ook hij verdwijnt richting auto. Doe je wel voorzichtig, please????? Dat mogen we maar hopen.

Al met al is de domper van het Paard weggewerkt, goedgemaakt en uitgelegd. Wat even een goede uitleg al niet kan doen, even een rustig momentje en het is goed zo. Via de sms krijgen we door dat het op tv niet zo goed was als in de zaal. Das best balen want in de zaal was het top. Het komt wel goed, Paard was de try out voor de try outs, 3FM was een andere oefening, 30 april op het museumplein zal het wederom weer beter zijn, 9 mei moet het goed zijn als ze live op tv voor heel het land hun cd officieel gaan presenteren. Dan zal het goed zijn, daarvan ben ik overtuigd. En dan door naar de reeks Try Outs en uiteindelijk de Kuip. Ik ben benieuwd, erg benieuwd….

Tot dan ergens on the road!!!

Kane @ HMH StartLive, 20 januari 2007

Nadat de orkaan van deze week was gaan liggen, konden een aantal gelukkigen waaronder ondergetekende, zich opmaken voor een ander soort orkaan, eentje die in de HMH te Amsterdam zou gaan woeien….

Via CAZ! Make A Wish waren daar 6 diep gelukkige mensen die via dit radiostation een oproep mochten doen voor kaartjes voor een besloten bedrijfsfeestje van Uitzendbureau Start in de HMH. In de hoop dat iemand van Start zou luisteren trokken we de stoute schoenen aan en deden de oproep. Tot onze grote verbazing en grotere vreugde werden we door die oproep door de directeur van Start himself uitgenodigd erbij aanwezig te kunnen zijn en werden we getrakteerd op toegangskaartjes en meer. Dat wat onmogelijk bleek werd werkelijkheid en 20 januari, 2 dagen na de orkaankrachtige dag was het zover.

Anna had aangegeven haar huis heel vroeg al te willen ontvluchten omdat er bij haar thuis een kleine verbouwing in de keuken aan de gang was. Zo gezegd zo gedaan, we spraken rond half 10 af en besloten onze tijd gezellig vol te maken in de Arena Boulevard. Van een aantal jaren terug, toen Kane ooit 4 dagen achter elkaar de HMH aandeed, wist ik dat er een DE shop plus koffiecorner in de Arena Boulevard gehuisvest was en dus werd dat ons eerste station. Om 10 uur ging de tent open en omdat we een SAS dag hadden namen we naast de thee voor Anna en een Cinnamon Sunset voor mij, een heerlijke chocolade muffin als ontbijt. We zaten er heerlijk warmpjes in leren banken hangend bij en genoten van onze drankjes en voedsel. Heerlijk kletsen (was ook wel nodig na 3 weken vakantie van mij) en de lach zat er al meteen in. Nadat we onze drank en muffins op hadden gingen we de DE winkel verkennen. Geen DE punten bij ons maar wat boeit het, snuffelen is altijd leuk. Zo viel ons oog al heel snel op een stel bekers met erg leuke teksten en riep Anna meteen, das echt wat voor Dennis en Karen als huwelijkscadeau! Kopen die handel dus!! Alleen ging dat niet zo maar, we moesten in een hele lange rij en er was maar 1 kassa open en ja veel mensen met DE bonnen die moeten worden geteld en dat houdt op… maar melig als we al waren, dat boeide niet, ook daar maakten we er maar van wat we konden en de hele rij lag in een deuk om ons. Jaaa…. De bus staat te wachten, we moeten zo meteen door naar de volgende toeristische plek het Museumplein en daarna door naar de Wallen dus…. Kan het wat sneller?? Anders vertrekt de bus zonder ons!!

Na een half uur in de rij te hebben gestaan, de cadeautjes te hebben afgerekend en laten inpakken, belde Carola dat ook zij gearriveerd was. Na uitleg van waar wij zaten ploften we gedrieën neer op de bank bij de DE en namen een tweede ronde drank. Heerlijk gezellig bijgekletst en ondertussen hoorden we de regen keihard op het dak tekeergaan. Nou we zaten hier nog wel even goed en warm!! Een derde ronde drank was hierop het gevolg en daarna belde ook Tai dat zij er ook was. Inmiddels was het droog geworden en liepen we Tai tegemoet. Nice to See Ya!!
Het was wel droog buiten maar niet warm en omdat ook Tai wel een drankje kon gebruiken, ploften we neer in een bij de HMH tegenover gelegen café. Een nieuwe ronde drank werd genuttigd en er werd veel gelachen. Tai was al behoorlijk hyper en wij lagen dubbel om haar hilarische en hysterische gedrag. Owww wat hebben we dit toch gemist!!!

Na de drank werd het tijd om ons te gaan instaleren en onze voorgenomen en geplande picknick te voorschijn te halen. Picknick denk je misschien, die zijn echt gestoord, het is winter! Ja, we zijn gestoord, maar het was wel heerlijk ondanks de kou! Kleedje gespreid, broodjes, eiersalade, zalm, Filet American, jam, chocomelk en…… champagne! Het was zo gezellig, we hebben zo gelachen, alleen dat doet een mens al zo vreselijk veel goed…

Nadat we uitgepicknikt waren werd het stilaan drukker met mensen en zagen we een hoop bekende koppies weer verschijnen. Goed te zien dat er zoveel bekenden waren en dat er zoveel gelukkigen waren die het waren gelukt een kaartje te scoren!

Tai moest nog even naar de Prenatal en ik ging met haar mee. Ze moest wat babyspullen voor een pasgeboren baby van een collegaatje kopen maar uiteindelijk stond ze met een pakketje ook voor Jimi buiten. Nu maar hopen dat het afgegeven kan worden later vandaag.

Om 5 uur gingen de deuren voor de Start mensen open. Onze kaartjes lagen thuis bij Linda die later zou komen, maar nu konden wij dus niet naar binnen. Gelukkig was de organisatie zo lief ons wel naar binnen te laten met de afspraak dat Linda zich later met alle kaarten kon melden. (JA mensen we hadden DUS WEL de juiste kaarten!) Het roddelcircuit ging wagenwijd open, de speculaties gingen van kwaad tot erger, maar mensen denk allemaal maar, wij weten hoe het zit.

We konden de zaal in waar een presentatie door niemand minder dan Bridget (ja die ja) werd gegeven. Start is namelijk gereorganiseerd en vandaar dit feestje. Er werd flink uitgepakt en nadat Bridget klaar was met de presentatie werden we gevraagd de zaal te verlaten om te gaan eten. Linda en Ico waren ondertussen ook gearriveerd en we waren qua CAZ! winnaars compleet. Voor het eten voorgesteld aan de directeur aan wie we de kaarten te danken hadden en van hem hoorden we dat we ook nog een meet en greet kregen! Nou ja zeg, hoe mooi kan het leven zijn. Zou ik zo maar mijn eerste echte officiële meet en greet in 7 jaar Kane krijgen!! Alleen later hoorden we dat er eerst maar 3 van ons zouden mogen, dat later werd opgeschroefd tot 4. Ik offerde mijzelf op voor Carola omdat ook zij nog nooit een meet en greet had gehad en toen we hoorden dat er een vierde mocht zei Anna meteen mega lief, ga jij maar. Ja nou…. Dat ging niet zonder slag of stoot want ik offer mezelf altijd liever op als ik mensen een plezier kan doen en dus zei ik, nee ga jij maar. Anna denk echter net als ik en had ook al eens een meet en greet gehad en bleef heel lief aandringen waardoor ik me gewonnen gaf. Dat alles onder Damn Those Eyes wat daardoor extra emotioneel werd. Lieve lieve Anna, nog steeds zit het me niet lekker maar je weet dat ik je heel erg dankbaar ben!!

Ik dwaal af, terug naar het eten. We kregen allerlei hapjes aangeboden en konden gratis drinken halen. Wat een verwennerij was dit!! Ikzelf nam niks te eten omdat ik geen hap meer door m’n strot kreeg, maar Tai en Ico namen iets met Feta kaas waarvan ik een plukje proefde en toen was ik blij dat ik niks genomen had…. Ieuw! Haha! Na het eten gingen de deuren weer los en namen we plek in. Nog even naar de wc en daarna kwam ook de rest niet Starters binnen waarna de zaal propje vol was. Heel erg fijn een paar mensen weer te zien ook, mijn lieve Yas en Floor en Mir en John stonden vlak bij ons en ook waren daar San en Mike en Krisje en Steve. Altijd goed te zien!! Zo sta je een aantal maanden nog emotioneel afscheid voor een jaar van elkaar te nemen en zo zie je elkaar na een paar maanden toch weer. Hoe mooi kan het Kane-leven soms toch zijn….. Na een praatje hier en daar, een knuffel die al heel lang moest, begon Di-Rect als eerste het publiek op te warmen. Het is en blijft niet mijn ding, een hysterische ADHD gitarist die op de meest rustige nummers nog rond gaat springen en rennen op het podium, iets te veel op elkaar lijkende nummers, nee van mij hoeft het niet. Gelukkig voor Di-Rect kregen ze de zaal toch redelijk goed mee en zag ik om me heen dat een hoop mensen het wel konden waarderen. Na een uurtje waren ze uitgespeeld en gerend en kon er worden opgebouwd voor dat waarvoor het grootste aantal mensen in de zaal waren gekomen, Kane.

Eindelijk mochten we na 3 hele maanden weer los en owwwwwww wat was het heerlijk!!! De mannen kwamen op en de HMH stond op z’n kop. Ik heb genoten, gesprongen, een traan gelaten, gelachen om de kapriolen van Dinand met Den z’n gitaar en zo genoten van de briljante gitaarsolo’s en heerlijke versies van de nummers die we allemaal door en door kennen. Hold On en Helter Skelter waren een persoonlijke uitblinker en Fearless was speciaal. Believe It was hysterisch met Dinand die Dennis over het podium aan zijn gitaar mee trok en de rest was gewoon zoals zo vaak, goed en geweldig. Tja na 3 maanden geen Kane geniet je dubbel zo hard van elke seconde die aan je voorbij knalt maar na een uurtje was het alweer klaar…. Zo traag als Di-Rect voorbij ging, zo snel was Kane weer weg. Maar het was een knaller en het heeft me weer een dosis flinke energie gegeven en ik kan er weer even tegenaan.

Nadat onze helden van het podium waren verdwenen moesten we snel de zaal uit voor de meet en greet. Eerder al omschreven hoe en wat en met een heel dubbel gevoel gaf ik me over aan wat komen moest. Snel moesten we ons melden, kregen we een pasje in onze handen geduwd en konden we in een gang wachten totdat de mannen groen licht gaven dat we naar binnen mochten. Daar ga je dan, na bijna 7 jaar je eerste officiële meet en greet meemaken. Best vaag kan ik je zeggen, maar wel erg speciaal. En je moet tenslotte toch alles een keertje meemaken nietwaar?

Nadat we het groene licht kregen, gingen Carola, Ico, Linda en Ik met nog wat gelukkigen de meet en greet kamer in en was daar tijd voor een rustig praatje en een foto. Als eerste had Dinand compleet met nieuw hoofddeksel genaamd handdoek, ons in de smiezen en kwam vrolijk op ons af. Jaaaa we gaan maar zoenen zei ie en hij ging het hele rijtje af. Hij nam alle tijd voor een fotootje en een uitgebreid praatje. Hoe het ging, hoe het met hem ging, over de slapeloze Jimi nachten die redelijk achter hem lagen en natuurlijk over de nieuwe plaat. Veel nummers liggen al klaar, een nummertje of 50 (!!!!!! Doe dan een dubbel cd of zo!!) is het doel, waarna er een selectie komt van nummers waar ze verder mee willen en daarna mee de studio in gaan duiken. Onduidelijk was hij over de nieuwe nummers die gespeeld zijn op o.a. Malieveld, worden die nou wel of niet geschrapt, maar wat ie ons wel kom garanderen is dat het een heeeeeeeeel sexy plaat gaat worden, eentje die heel anders gaat worden dan we nu van Kane gewent zijn geweest.
We nemen afscheid en Dennis komt op ons af. Hallo dan! Fotootje dan maar…. Nee Den, eerst even cadeautjes tijd. Zo balen dat Anna er dus niet bij was, maar ik gaf hem met uitleg over het huweljkscadeau, eerst beker nummer 1 en daarna beker nummer 2, welke voor Karen bestemd was. Hij pakt beker nummer 1 uit, kijkt, lacht en zegt, tja…. Haha…. Begint meteen aan beker nummer 2 te pulken maar dat was natuurlijk niet de bedoeling! Dus ik leg nog maar een keer uit dat het niet voor hem maar voor Karen is en hij laat het pakje lichtelijk teleurgesteld dicht. Hij neemt alle tijd voor een foto of 3, 4… en neemt afscheid. Nu Martijntje nog. Terwijl we Martijntje spotten komt Dennis nog een keer terug en geeft 3 zoenen. Wat een gezoen vandaag! Haha! Mij hoor je niet klagen…..
Martijntje was lichtelijk verbaasd me te zien maar spontaan en blij als ie altijd is krijg ik meteen een knuf en 3 zoenen, Carola ook en neemt ook hij nog even foto tijd. Dan is het verzamelen en alweer tijd te vertrekken. Mijn eerste meet en greet zat erop!!

We nemen afscheid van Lin en Ico en gaan naar buiten, naar onze maatjes Tai en Anna die gezellig zaten te keuvelen met in de hand mijn jas en een al gehaalde uitrijkaart. Meiden jullie zijn lief! Gelukkig neemt Dinand ook buiten nog alle tijd voor iedereen en kunnen ook Anna en Tai nog even een babbel en een foto en Tai kan haar cadeautjes afgeven. Iets later is er voor beide meiden ook nog alle tijd met Martijntje en dus is voor deze twee meiden de avond gelukkig ook goed afgesloten.

We nemen afscheid van Yas en Floor, en ook Stef die ik buiten pas zag, nemen afscheid van Tai die nog een lange rit voor de boeg heeft, en dan gaan we richting garage alwaar Anna, Carola en ik nog even napraten, wat eten en drinken en natuurlijk nog een fotomoment doen.

Rond half 2 nemen ook wij afscheid en gaan op huis aan. Het was een heerlijke dag, een dag die bol stond van vriendschap, lol, hilariteit en een lekkere dosis Kane. Ik zeg tot over heeeeeeeeeeeeel lang Kane!
X

Kane @ TMF Awards 13 oktober 2006

Altijd gezegd dat ik dit evenement altijd zou overslaan met of zonder Kane, maar als je dan hoort dat Kane toch een nummer gaat spelen, ondanks dat ze een jaar gestopt zijn, ja dan gaat het toch weer kriebelen en dan gaat deze Kane verslaafde toch weer kaarten regelen…. Heeft iemand al een medicijn uitgevonden tegen dit Kane-virus???

Kaarten na een omweg in tha pocket en de 30 plussers (ja ik was niet de enige gek) konden we op pad. De eerste 30 plusser was al gearriveerd toen ik nog moest aanrijden. Rond kwart voor 2 was ik ter plekke en kon ik aanschouwen en beleven hoe erg hoog het pubergehalte was. Ohja… het is dus echt zo… hmmzzz… ik voel me heel oud nu!! De twee 30 plussers besluiten met gepaste afstand naar de pubers toe, plaats te nemen en drinken en eten en kletsen wat. Het is allemaal best gezellig en gemoedelijk. Op een gegeven moment begint er vlak voor onze neus een één of andere DJ op een busje geluid te produceren vanaf zijn draaitafel en ja…. wij zijn bejaard en dus zijn we het na twee nummers alweer zat. Hoop herrie, je kon elkaar amper verstaan en na een uur is de herrie pas afgelopen. Erg druk is het nog niet maar als om half 4 de optredens buiten beginnen, stroomt het ineens vol. Zelfs ouders die hun kinderen begeleiden zijn aanwezig. Allerlei soorten kids in allerlei soorten outfits zien we voorbij schuiven. Wij verbazen ons over de recente mode… is dat echt in??? Blijkbaar… en naast ons verschijnen een paar uit de boerenklei getrokken, uit een gesticht ontsnapte, stinkende, met losse handjes, smerige pubers. Getver de getver, wat een stank en wat een grote muil! Echt niet te filmen, worden de kids van tegenwoordig niet meer opgevoed of zo?? En deodorant en een dagelijkse douche schijnt er ook niet meer bij te horen… bleh!! Gelukkig zijn dat er maar 3 en valt de rest bij nader inzien wel mee. We hebben zelfs lol met twee meiden die erg melig zijn. Joh, leeftijd zegt ook eigenlijk niet zoveel…. mentaliteit, respect en fatsoen zegt veel meer. Tussen alle drukte door eten wij snel een patatje en daarna werd het stil aan tijd ons voor te gaan bereiden op de stormram naar binnen toe want de deuren zouden om 6 uur opengaan. Tenminste, dat stond zo aangekondigd. Niks was minder waar want om 6 uur begon eerst de rode loper show met als gevolg dat wij pas daarna naar binnen mochten. Redelijk rustig konden we mee schuiven in de menigte en kwamen we vol verbazing, redelijk onbeschadigd binnen. Tassencontrole en hopla zo de zaal in. We konden aanschuiven en stonden 6^e rij. Niet verkeerd voor een paar 30 plussers tussen de pubers! Terwijl we ons aan het instaleren zijn beginnen de pubers achter ons te roepen ja we moeten erdoor want daar staan onze vrienden… en er zijn er meer die dezelfde truc uithalen. Maar om ons heen staat een leuk plukje mensen en wij vormen gezamenlijk een soort van Berlijnse muur want wij laten er niemand meer langs! Die smoes van ja daar staan m’n vrienden kennen we langer dan vandaag. We houden vol en het lukt ons aardig, ook al krijgen we wederom weer van alles naar ons hoofd geslingerd. Fijn hoor die pubers!! Ik was vroeger volgens mij toch een stuk beleefder… maar goed.

Om 8 uur, we waren het wachten al lang zat en hadden het bloedje heet, begon dan eindelijk het hele gebeuren. De opening was een feit en het wachten op onze mannen en de awards was begonnen. Al snel werd de eerste award uitgereikt, die voor beste band en jaaaaa Kane had ummm!!! Wij gingen compleet los en de mensen om ons heen hadden ook door waarvoor wij kwamen. Jaaaaa!! Hahaha! Heerlijk!! Kom maar door met die tweede award! Maar helaas werd um dat niet, jammer maar helaas. Ondertussen kregen we vragen van treed HIJ op dan?? HIJ???? Euh ja KANE treed op ja…. Ow HIJ treed op! Pffff wordt zooooooooooooo fucking moe van die mensen die denken dat Kane alleen uit Dinand bestaat en dat mensen denken dat je altijd alleen maar naar Kane gaan voor Dinand…. maar deze keer had ik zoiets van, ik ga het niet eens uitleggen… laat maar…. erg vermoeiend.

Nog geen half uur nadat de show geopend was werd Brace aangekondigd en door het lawaai van schreeuwende kinderen om ons heen had ik niet gehoord met wie hij op zou treden, ik zeg nog tegen Anna, ja iemand van Di-rect of zo… maar ik had het natuurlijk kunnen weten want toen ik naar het podium keek zag ik daar ineens mijn held staan! WHAAAAAAAAAAAAAAAA!!! Oké, we werden even helemaal gek en de pubers om ons heen keken ons heel verbaasd aan. Jaaaa!!! Hahaha!! Compleet uit ons dakje gingen we!! Lekker hoor die gitaren!!! Kopen die single!!! Ik was helemaal buiten adem van het gek doen nadat Dennis en Brace afdropen. Heerlijk optreden!! Mag ie vaker doen…haha…

Hierna volgde nog optredens van Anouk (errug goed), een zooitje rappers met een vliegende BMW waarvan wij zoiets hadden, die wil Dinand vast wel hebben… en nog wat bandjes. Even na 10 uur zagen we eindelijk bekende koppies van de crew op het podium verschijnen en wisten we dat het bijna zover was. Mensen om ons heen lieten ons heel lief wat meer naar voren schuiven zodat we goed zicht hadden (kijk zo kan het dus ook) en we waren er helemaal klaar voor. Alle mannen exclusief Dinand, stonden al op het podium klaar en toen de eerste klanken van Helter Skelter werden ingezet kwam Dinand compleet met Jack Sparrow ogen ook het podium op en konden we los!! En los gingen we!! Owwwwww heerlijk!!! Hahaha!! Ik had zo’n kut week achter de rug en nu kon ik alles er weer even uitgooien en uitspringen. Mensen om ons heen snapten niks van wat er met ons gebeurde maar das niet boeiend. Dat ene nummer maakte mijn hele fucking kut week in 1 keer weer doen vergeten. De mannen gingen behoorlijk tekeer op het podium, pure Rock ’n Roll!! Als dit de nieuwe weg is die ingeslagen is zeg ik…. kom maar door!!! Het geluid was niet al te goed maar hè, ook dat boeide niet. Na dat ene veels te korte nummer was ik helemaal leeg, helemaal hyper, helemaal happy en ja, dat is wat die mannen elke keer weer met mij doen. Ik was al het nare weer even kwijt.

Na Kane meteen de spullen gepakt en de warme zaal verlaten. Buiten de zaal ons maatje Tai gebeld want die stond ook ergens in de zaal, en ook zij kwam naar buiten. Daar was het een hysterisch, hyper, met veel lawaai weerzien en mensen keken ons alweer vreemd aan. Jaaaaa sorry…. We gaan zo weg. Hahaha! We waren compleet aan het stuiteren en hyperen en dat allemaal door dat ene nummer en door het optreden van Dennus waarop ik alleen maar de hele tijd kon zeggen: TWEE KEERRRRRRR…. TWEEEE KEERRR!!!! Whaaaaaaa!!!!! Hahaha, oké we waren omringd door pubers de hele dag en nu waren we heel even zelf ook weer pubers. Wat geeft dat bandje ons toch altijd een heerlijk gevoel!! Damn, I Love Those Guys!!

Nadat we uitgeknuffeld waren besloten we naar buiten te gaan en ergens nog wat te gaan drinken. Er was zowaar nog een terrasje open en wij ploften neer. Ik vrees alleen dat de mensen die er zaten het niet zo leuk vonden dat wij aanwezig waren want we waren nogal luidruchtig. Haha… we waren ook zo hyper. En ik riep maar… TWEEEE KEERRRRRRR!!! Whahahaha!

Nadat we onze drankjes ophadden zijn we nog wat gaan rondlopen want echt zin om naar huis te gaan hadden we niet en we hadden nog een cadeautje voor een paar mannen.

Als eerste liepen we Nico tegen het lijf. Heeeyyyy jullie hier?? Gefeliciteerd meiden!! Huh, waarmee?? Haha jij gefeliciteerd zul je bedoelen!! Dikke knuffels en toen kwam Tai met haar cadeautje. Ja, omdat jullie die tweede award niet hadden gewonnen, hier een award van ons. Haha, Nico vond het helemaal leuk. Maar omdat de andere mannen nog binnen waren en die um ook moesten zien en krijgen, moest Nico um weer terug geven. Na nog een babbeltje met Nico ging hij op weg naar de metro en kwam daarna al heel snel ook Manuel naar buiten. Heeyyy halloooo!!! Hoe vonden jullie het?? Als een stel hyperkippen staan we te vertellen dat het helemaal top was en ook nu weer de beker van Tai aan Maan. Haha, leuk man! Maan moest zijn spullen in de auto laden en ging ook weg. Ja, euh tot…. Nou tot…. over heel lang! Ja Maan, tot over heel lang!

Wij staan, melig als we zijn, behoorlijk te stuiteren als ook Martijn aan komt lopen. Heeyyyyyy meiden!! Ja niet allemaal met 500 tegelijk hoor….hahaha… Martijn was ook in een opgewekte bui. Gezellig staan kletsen over van alles en nog wat en Martijn deed een hele uitleg en opvoering over hoe dat nou precies zat met die beschilderde ogen van Dinand. Hele act voerde Martijn erbij op, errug grappig. Niemand wist dat Dien dit ging doen, 5 minuten voor optreden verdwijnt ie met de woorden, ja we gaan het anders doen dit keer, en hij komt terug met die beschilderde ogen. De mannen kijken stomverbaasd en gaan het podium op. Hahaha… heerlijk toch dat Dien af en toe van die streken uithaalt en ook Martijn vond het erg grappig. Na nog even te hebben gebabbeld ging ook hij z’n spullen naar de auto brengen en nog nafeesten.

We besluiten ook te vertrekken en gaan richting auto. Pfff… wat een parkeergeld weer betaald maar goed, daar hebben we het maar niet over. Snel naar huis, dit keer niet zo lang rijden gelukkig en snel te bed.

Geinige dag gehad ondanks alle pubers. Heerlijk kunnen uitleven voor 1 laatste keer dit jaar. Dennis was met Brace helemaal top en Kane gaf een heerlijke Rock act weg. Nu echt een jaartje rust…. Nu echt even niks…. Maar das helemaal goed. Tijd voor andere zaken, tijd voor onszelf, en daarna weer helemaal los met dat ene bandje…

Tot dan, tot Kane!!

Kane @ Alblaspop te Alblasserdam, 9 september 2006

Where Do We Go Now….. This is no goodbye….. Dit was um dan. De gig waar ik zo tegenop zag, de gig waarvan ik echt dacht, ik ga niet, wil ik dit wel, wetend dat het goed is, een jaartje rust, wetend dat het iets moois gaat opleveren, dat ik het ook druk krijg met andere grote dingen in m’n leven maar wetend ook dat dat stukje van mijn leven, dat deel dat ik zo nodig heb, dat wat mijn uitlaatklep is, mijn afleiding van dingen in het leven dat je even wilt vergeten of juist terug wilt halen, dat deel dat mij vriendschappen en lieve mensen om me heen heeft opgeleverd, dat deel…. dat stopt voor een jaar. Tja…….

Op een mooie nazomerdag was het tijd af te reizen naar het zuiden van het land, het mooie pittoreske Alblasserdam voor iets dat een enorm diepe indruk zou achterlaten, dat mij nog steeds diep ontroert. Dat bandje dat een belangrijk stukje in m’n hart heeft zou haar laatste gig geven op Alblaspop in eerder genoemd pittoresk plaatsje.
Rond kwart over 1 arriveerden 3 maatjes ter plekke en konden van een heeerlijk zonnetje onder het genot van jawel, Kim Lian genieten van de lol die zij altijd hebben. De meiden waren maf, hilarisch en gewoon gezellig. Naarmate de dag vorderde kwamen meer bekenden richting festival terrein en het was een gezellige boel. Lief maatje en dinnetje Tai arriveerde een uurtje later. Zij had een enerverende rit achter de rug. Compleet met een file van een half uur, een doos met chocolaatjes die de auto rondstuiterde, was ook zij weer veilig gearriveerd. So nice to see ya babe! Om maar niet bezig te hoeven zijn met wat de avond ons brengen zou, werd ik behoorlijk vervelend maar goed, dat moest gewoon.
Het was gezellig druk met bekenden en onbekenden. Er hing een gemoedelijke sfeer en iedereen genoot van het lekkere weer. Dit keer gelukkig dus geen kaploarzen en poncho’s maar gewoon zon!
Om kwart voor 5 was het voedertijd en gingen Anna en Leo op patatjes en andere hapjes jacht. Lekker van gesmikkeld en daarna was het tijd voor ons om de zon te verlaten en in de schaduw bij de sluizen te gaan zitten. Daar werd het ook een gezellige boel, compleet met herinneringen aan Malieveld ophalend. Want iedereen was het er wel over eens dat het daar met naar binnen gaan erg slecht geregeld was. Terwijl we daar zitten zien we steeds meer bekende koppies verschijnen, nice to see ya! Altijd leuk…. Heb je nu wel je caravan mee?? Haha, inside joke.
Een uurtje voor de hekken los gaan komen al wat security mannen kijken waarom er al zoveel mensen zitten. Erg gelachen met die security. Erg relaxte gasten allemaal.
Nog ruim voordat de hekken los gaan wordt iedereen achter ons alweer onrustig en moeten we opstaan. We worden als sardines in blik behoorlijk fijngeperst en naar voren geduwd. Leuk hè… oh oh wat een lol… stelletje aso’s. De sfeer was zo goed maar er zijn er altijd weer een paar die het dan toch weer even weten te verpesten, en bedankt hè!
Om 7 uur gaan de hekken eindelijk los en worden we keihard naar voren geduwd door diezelfde aso’s. De security heeft moeite de boel tegen te houden maar uiteindelijk lukt het toch en kunnen we naar binnen. Een kleine tassencontrole en daarna door de tent in. Onze plekken kunnen worden ingenomen en daarna tijd voor een sanitaire stop. De tent loopt langzaam vol en even later zie ik ineens Sandra druk zwaaien. Jaaa ze zijn er!! Even een hallo en knuffel moment, Johnnie gedag zeggen en even bijpraten met San want ja das ook alweer twee weken geleden. Terwijl we gezellig staan te kletsen klinken de eerste klanken van Relax ineens en moest ik snel terug naar m’n plek.

Relax was dit keer een stuk beter dan op malieveld. Goede sfeer, ze kregen het publiek mee. We hebben ons flink uitgeleefd en meegedaan. Tai had nog een leuk onderonsje met de trompetmeneer dat echt hilarisch was. Had zij weer…. hahaha….
Maar ja, Relax was na een uur klaar en er kon worden opgebouwd voor Kane. Normaal gesproken ben ik dan vreselijk hyper maar nu niet. Dit was um dan…. Het moment was nu toch echt aangebroken…. Een raar gevoel. Om me heen ook geen normaal zo hyper en blije hoofden maar sombere gezichten. Als de remix van So Glad wordt ingezet wordt er niet al leuk meegedaan. Tenminste bij een aantal die hards niet. Yeah Yeah Yeah wordt ingezet, onze helden verschijnen op het podium en het moment van een eerste brok snel wegslikken is daar. En ja omdat het voorlopig de laatste is wil je ook genieten en je kan ook onmogelijk stilstaan op dit nummer dus we gaan los…. nog 1x los… Na YYY tijd voor STS en we kunnen doorstuiteren. Ook hierna weer stuiteren op Scream en daarna genieten van Believe It en nog meer stuiteren op So Glad. En ja dan komt toch echt dat moment. Before You Let Me Go wordt gespeeld en ik ga maar foto’s maken om maar niet te veel de woorden tot me door te laten dringen, niet te veel te voelen…. Want ineens heeft dat nummer een andere betekenis….. Gelukkig kan brok nummer twee ook weggeslikt worden want mijn favo nummer Hold On was aan de beurt. Heerlijk die gitaarsolo’s, heerlijk uit m’n plaat, ehm ja gooi die hoed maar af, het mag… doe maar… en ja hoor hahaha… af dat ding! Gooi je haar los en laat die gitaarsnaren maar roken! Maffe blikken over en weer…. (wat doet ie nou??) mijn momentjes waren weer daar. Dinand had weer een paaldansbui alleen dit keer niet met iemand uit het publiek maar hij had een nieuwe paal gevonden en het slachtoffer was Dennis. Nah jaaaaaaaa zeg!!! Den volgende keer wat terug doen hoor!!!
Ja en aan al het heerlijks komt altijd veel te snel een eind want hierna was het tijd voor het nummer waar ik het meeste tegenop zag, Damn Those Eyes. Maar weer veel foto’s maken om er maar niet aan toe te hoeven geven, er niet aan toe te willen geven, maar ja… erg lukken wil het niet, de eerste tranen branden in m’n ogen en ja dan kan ik er wel tegen blijven vechten maar dat lukt toch niet, laat maar komen….. naast me hebben er een aantal het ook zwaar en vanaf het podium worden er blikken toegeworpen en is er begrip en ook emotie.
Na Damn is daar die rare maar welkome overgang naar Rain Down compleet met crowd surf actie van Dinand die mij ook nog even nat zweette… ieuw… . Nog 1 x…. springen… nog 1x….. de mannen verlaten hierna even het podium om vervolgens met het nummer waar ik nu al verliefd op ben, Better With You, terug te komen. Nog 1x rocken, nog 1x genieten, nog 1x die gitaren, nog 1x……
Hierna stond Fearless gepland maar gelukkig (niet omdat ik het geen goed nummer vindt) werd deze niet gespeeld maar werd Where Do I Go Now gespeeld. Normaal is dat toch een nummer waarop je lekker gek kunt doen maar nu…. Where Do We Go Now was het gevoel, het nummer werd stilgelegd en Dinand nam namens de band, die naast hem waren komen staan (op Nico na want die kon niet van z’n plek), het woord en die woorden sloegen behoorlijk in. “Bedankt voor al die jaren trouwe aanhang, voor al die trouwe fans die er elke keer weer zijn, voor al die fansites die hun best doen en er energie insteken, bedankt allemaal voor het komen”…… bedankt….. shit….. de tranen weer daar, de emoties, naast me, bij mijzelf, bij de mannen op het podium….. dit was het dan….. Dinand liep geëmotioneerd van het podium af… de rest er achteraan maar kwamen heeeel snel weer terug om WDIGN af te maken. Dennis nam naast Nico plaats en die twee zingen er samen op los… tuturuturu… take a walk on the wild side…… nog heel even genieten en daarna was het klaar….. echt klaar….. gewoon een jaar niet dit…. potverdorie zeg…. dit komt toch harder aan dan ik dacht. De mannen nemen afscheid, maken een buiging, handkusjes richting het publiek, en daarna zijn ze weg. Een beter, mooier, meer waardig afscheid hadden wij ons niet kunnen wensen. Dit heeft een diepe indruk achter gelaten, de woorden van Dinand hebben een diepe indruk achter gelaten, de blikken van de mannen die het toch ook echt wel wat deden hebben een diepe indruk achter gelaten, mijn lieve lieve maatjes hebben een stukje van mijn hart weten te veroveren, net zoals Kane dat 7 jaar geleden al heeft gedaan. Vol emotie, vol indrukken, zoeken wij onze andere maatjes en bekenden op. Nog 1x staan we bij elkaar….. nog 1x even gek doen om maar heeeeeel even niet te hoeven denken aan wat zich zojuist heeft afgespeeld. Iemand gaat uit haar plaat…. krijgt het warm… doet wat uit…. een kleine paaldansact op een colbertje als gevolg…. oh wat hebben we het toch altijd leuk met z’n allen wat zal ik dit missen….
Daarna toch maar naar buiten, afkoelen, meer bekende koppies zien, even bijpraten, knuffelen…. tja….. Martijn rijdt langs… sorry ik moet echt meteen weg…. Geëmotioneerd nemen we toch afscheid…. bedankt Martijn voor alles…. tot over een jaar….. en hij rijdt de duisternis in en wij blijven achter…. we vangen elkaar op en drogen de tranen. Al snel komt ook Dinand aanrijden… hij stopt… stapt uit… nee echt nu geen foto’s…. ik wil nog wat kwijt… weer mooie woorden… de belofte ons op de hoogte te zullen blijven middels Kane.nl…. en dan…. Ja euh…. ook bij hem de emotie… ja lieve mensen tot euh….. ja euh een jaar…. hij stapt in… zwaait nog even en dan is ook hij weg. Schouders worden nat…. De sfeer is bedrukt. Iets later rijdt ook de rest voorbij weg de duisternis in…. tot over een jaar lieve mannen! Het moment is daar dat wij afscheid van elkaar moeten nemen, je wilt het niet maar het moet. Dag lieve San en Mike… echt we gaan elkaar zien…. dag lieve Kristel en Steve…. dag lieve Steffie… meis… je weet het hè?? Dag lieve Clau en Wil…. we houden contact… Dag lieve San en John…. We bellen, mailen, meeten…. Dag Sas en Irm…. Dag lieve allemaal…..
Anna, Leo, Tai en ik lopen eerst naar Tai haar auto en nemen afscheid, het valt zwaar, heel zwaar, echt lieve schat het komt goed, we zien elkaar snel…. Dag lieve lieve Tai… love ya mup! Rij voorzichtig….. wij lopen naar de auto, nemen nog een soepie en rijden ook de duisternis in….. aangekomen in Haarlem wederom afscheid, maar ja wij zien elkaar echt weer snel… maar toch…. Dag lieve Leo en Anna…. Tot snel meiden….

Ik moet nog een uur rijden, in de auto speelt er van alles door m’n hoofd, zie ik allerlei beelden van de afgelopen dag en de afgelopen 6 jaar Kane door m’n hoofd schieten…. het is heftig, erg heftig….

Thuis aangekomen zet ik snel m’n foto’s online en kruip m’n bed in. De slaap kan ik niet vatten… zelfde beelden… het wordt een zware nacht…. Het zij zo.

Raar idee dat er nu een hele tijd niks op het programma staat… geen Kane vooruitzichten maar wachten op wat komen gaat. Het tijdelijke afscheid was erg mooi, erg lief, heel erg waardig. Beter hadden wij het ons niet kunnen wensen en hopen. Het is goed zo.

Bedankt lieve lieve lieve allemaal!!!! M’n oude vertrouwde stuitermaatjes, mensen die ik dankzij Kane heb mogen leren kennen, bedankt!! Ook dit jaar weer lieve leuke mensen door Kane leren kennen en ook jullie bedankt! Het is en blijft bijzonder dat een bandje zoveel mensen dicht tot elkaar kan brengen, dat daaruit dikke vriendschappen en zelfs relaties ontstaan. We’ll stay in touch!!! Dat allemaal door dat ene bandje… door die helden….. Helden bedankt!!! Heb een mooi jaar, een gelukkig en gezond jaar, heb een creatief jaar en zorg ervoor dat die plaat die jullie zo graag willen maken, er komt en dat ie gaat knallen!!

Ik zal het missen…. een jaar klinkt lang…. een jaar is soms ook zo voorbij…. Op naar 2007… op naar meer rock ’n roll…. meer power…. meer sexyness…. meer gitaren…. meer mooie nieuwe momenten… tot dan!!!! XXX

Malieveld 26 augustus 2006

Ik ben nog half aan het slapen, heb een betonnen hoofd, zit nog vol emotie en dus weet ik eerlijk gezegd niet zo goed wat ik met dit verslag aan moet. Een leeg gevoel maar een vol hoofd… dat schrijft een beetje vreemd maar ik ga het er toch op wagen en begin zoals altijd maar bij het begin…..

Vrijdag vanuit het werk al richting Haarlem naar stuitermaatje Anna vertrokken. Haar verjaardag nog een klein beetje gevierd, bijgepraat, veel gelachen en ons voorbereid op een toch wel erg heftige zaterdag. De hele week waren we er al mee bezig… hoe zal dit gaan, hoe zal dat gaan, waarom doen we ons dit zelf toch aan… komt het wel goed met het weer, zowat elk uur de weersvoorspellingen volgen, toch maar die kaplaarzen kopen…. Ja wat een bandje niet allemaal met een mens kan doen.

We wilden er op tijd zijn en dus ging de wekker om 6 uur. Half 7 eruit, het standaard gepoedel, ontbijt, spullen pakken en om half 8 de auto in.

Kane zou Kane niet zijn als er niet wat bijzonders aan de hand zou zijn, want rondom het Malieveld was een belangrijke verkeersader wegens werkzaamheden afgesloten… dat beloofde verkeerschaos. Eigenwijs als wij zijn rijden we niet via de omleidingen Den Haag in maar langs de normale weg. Toch maar borden Malieveld volgen omdat er staat dat parkeren Malieveld gewoon open is. Das mooi toch?? Ja, niet dus. Wij worden bij de parkeergarage weggestuurd want wij zijn geen crew of vip… (jawel hoor meneer… wij zijn allebei!! Wij horen bij het meubilair!!!) En rijden vervolgens de in Tom ingestelde andere parkeergarage in. Het is nog heerlijk rustig in de stad (joh wat vreemd…) en dus voor ons geen verkees opstoppingen. Nadat auto geparkeerd is trekken wij onze boerentrien rubberen kaploarzen aan en gaan bepakt op pad naar onze bestemming voor vandaag, het Malieveld. Wij nemen na een kijkje over de hekken (wel of geen uitloop, is er een gescheiden eerste vak) onze plekken in. Wij zitten nog niet koud of we horen dat we zelfs niet de eersten zijn, wij zijn nummer 2 en 3 want er waren al twee mensen om half 5… (ja en dan zeggen ze dat wij gek zijn… haha… valt best mee dus!) na wat mensen die nog komen moeten, geïnformeerd te hebben en wij een krentenbol nuttigen, komen rond kwart voor 9 zelfs meer mensen aan! Nou ja, in al die Kane jaren had ik dit nog nooit meegemaakt.

Rond half 10 arriveert onze volgende partner in crime, Carola. Na veel omzwervingen (koop nou die Tom Carool) het toch gevonden en we waren voor nu compleet. Rond 10 uur zaten er al een man of 20 te wachten en het werd naar mate de dag vorderde drukker en drukker. Vooral erg veel onbekende koppies. Meestal zijn het toch de “bekenden” die er als de kippen bij zijn (haha leuke woordspeling voor de insiders onder ons). De zon scheen, het was zelfs warm, en we hadden het leuk. Zo’n dag wachten vliegt altijd weer om als je het leuk hebt met elkaar. Vreselijk gelachen natuurlijk om onze kaploarzen en heerlijke fotomomenten…..

Tja… bij elk ding dachten we ook, dit is de laatste keer voorlopig… Carola gaat niet meer naar Alblas in september en dus was het ondanks alle heerlijke lollige momenten bij alles toch ook wel bedenken dat dit voorlopig de laatste keer was…

Vanaf half 11 zagen we langzaam aan ook wat bekende koppies voorbij schuiven. De sfeer was vrij gemoedelijk en goed. Alleen is het toch elke keer weer irritant en asociaal dat er altijd van die fuckers zijn die als jij even van je plekkie afloopt om wat dan ook te doen, zij denken dat zij je plek in mogen nemen. Als je dan terug komt en je plek ineens bezet is en je vraagt of ze willen weggaan omdat ze zien dat het bezet is, je nog een grote bek kan krijgen. Ja wij hebben uitgeslapen, ja EN????? Is dat mijn probleem??? Vooraan is vroeg komen, heel erg simpel. Alles in het leven is een keus en dit dus ook. Als je dan ook nog tekeer gaat omdat je je zin niet krijgt dan is het toch wel klaar. Doe fucking normaal zeg…. Gedraag je… kom op tijd… dit soort mega irritante confrontaties hoef ik gelukkig een jaar niet meer aan…Das dan ook het enige voordeel van de gig stop van ons bandje.

Maar ondanks dit vermaken wij ons prima. Er rijden bekende koppies voorbij op een soort van kleine open jeep… hallo zwaai zwaai… (pfff wat is het ineens warm, ik heb een opvlieger hoor…) en we mochten heel lang genieten van een heerlijke soundcheck die zeker 2 uur duurde.

Zo’n dag gaat snel zei ik al en voor we het wisten was het 3 uur, werd iedereen onrustig en gingen iedereen staan en naar voren schuiven. Pfff…. Blijf toch gewoon zitten mensen… het duurt nog een uur. Wij hebben ondertussen met de gearriveerde maatjes San en John de grootse lol om erg flauwe moppen en andere zaken. Het gaat zelfs zachtjes regenen…. Shit is het de hele dag goed gegaan en zul je zien op het moment van naar binnen gaan begint het te regenen. Poncho’s toch maar aan, paraplu’s toch maar opsteken want ja… m’n haar… en een föhn heb ik nou net niet bij me (sorry San, volgende keer neem ik er 1 mee)…… en terwijl het regent gaan wij de sluizen in en is het wachten op het opengaan daarvan. Nog wat lol trappen met de scanner jongens, de hekknipmannen en gieren om een vent die in plat Amsterdams probeert uit te leggen hoe één en ander straks gaat. Verstond er geen hol van omdat iedereen hem min of meer aan het uitlachen was. Jaaa altijd gezellig in zo’n sluis. Dit keer geen gouden poncho’s of bandjes voor de mensen om in het eerste vak te komen, nee er moest weer ouderwets hard gerent worden. Ik als pakezel bepakt met tassen achter de renners aan. Alles ging heerlijk relaxt bij het naar binnen gaan, tas zien? Tuurlijk, deze tas ook? Mag hoor, heb er hier nog één, ook zien?? Fouilleren?? Mag ook hoor meneer gaat uw gang. Toen in een stevige looppas achter m’n maatjes aan en met een hoop geduw en getrek het eerste vak in. Zoeken naar een bekend hoofd, John stond al op de uitkijk, en met veel hulp van hem en de rest kon dit pakezeltje ook een plekje bemachtigen. Lieve schatten, nogmaals weer enorm bedankt…jullie zijn TOP!

Het was behoorlijk vol in het eerste vak waardoor het na veel duwen en trekken lang duurde voordat iedereen genoegen nam met z’n plek. Daarna konden we rustig staan en wachten op het eerste voorprogramma.

Wij waren in de veronderstelling dat deze al om 5 uur zou beginnen, niks was minder waar, het eerste voorprogramma stond pas om kwart voor 7 in de planning en dus moesten wij tot die tijd op onze pootjes staan en wachten. Zitten kon bijna niet omdat het vak zo overvol was en dus begonnen de pootjes al snel te veranderen in stalbenen en wilden we toch eigenlijk wel erg graag zitten. We moesten nog zo lang! Onbegrijpelijk dat de hekken om 4 uur opengaan als het pas om 7 uur begint…. Niet zo fijn geregeld maar goed, we moesten het ermee doen. Uiteindelijk, met veel hulp onderling, konden we toch even zitten. Sandra van Mike had een berg vuilniszakken meegenomen die erg van pas kwamen gezien de bagger en modder die op de grond lag. Oh wat waren we blij met haar en oh wat waren we blij met onze kaploarzen… Zitten was aangenaam maar moeilijk omdat je in een rare houding moest zitten omdat je je benen niet kwijt kon. Maar alles was beter dan nog een uur langer te moeten staan.

Om kwart voor 7 konden we ons omhoog werken, ik met veel hulp want ruimte om normaal op te staan was er niet, en konden we op voor R.O.O.O.M. Het klonk aardig, geluid was alleen niet echt lekker en na 2 nummers had ik het eigenlijk alweer gehad. Niet mijn muziek, niet mijn ding. Zij deden het goed, niks mee, maar als je Kane gewent bent en je daardoor zo verwent bent, is het erg lastig om andere bandjes echt leuk te vinden. Wij zijn gewoon door en door verwent.

Na een dik half uur was het klaar en konden we op voor de volgende act, Relax. Een oude bekende want ook zij stonden al eerder in het voorprogramma van Kane en wel op Almere Strand vorig jaar. Vond ze toen best leuk, dit keer was het toch een tikkeltje minder. Het publiek wilde niet echt mee en in Almere ging dat toch net ff iets beter. Jammer, maar niks aan te doen. Na een uur was ook dit klaar en kon er voor Kane alles worden klaargezet door de crew mannen en konden wij ons klaar maken voor iets dat een erg diepe indruk zou achter laten.

Precies op tijd klonken de eerste klanken van een remix die we al heel lang niet gehoord hadden, So Glad. Daarna begonnen de heerlijke eerste klanken van Yeah Yeah Yeah. Eindelijk, na bijna 12 uur wachten, konden we los… EINDELIJK!!! Ow YEAH!! Komt u maar door!!! De mannen kwamen 1 voor 1 op en wij en zij konden los. YYY werd gevolgd door STS en Scream dus flink doorstuiteren was er wel bij…. Bij het dit keer erg intense Mother even uitblazen en daarna op naar Believe It die ook al zo lekker klonk. Na Believe It lekker springen op So Glad en heerlijk zwiepen op Wish You Well. Bij Before You Let Me go al een dikke brok in m´n keel maar gelukkig werd ie opgevolgd door mijn nummer Hold On. Go Den Goooooooo!!!!! Heerlijke versie weer…. Heerlijk genieten…. Alleen ja, daarna was het tijd voor Damn Those Eyes, heftige woorden van Dinand en ja dan ga ik… San wist het al, Carool en Anna hadden het ook, de brok die er nog zat werd omgezet in waterlanders. Pffff…. Mannen wat doen jullie ons toch aan…. Met steun van elkaar kwamen we ook dit nummer door. Echt tijd om de mascara bij te werken en te deppen was er niet want we konden hierna los op Rain Down. Na Rain Down behoorlijk los op Helter Skelter… gooi je haar los maak me gekkkkkkkkkkkk!!!!! En toen was het alweer tijd voor een korte pauze gevolgd door een eerste toegift. Het eerste nummer was meteen een onbekende voor ons, Better With You en wat klonk die fucking lekker zeg!!! Sjesus wat een nummer…(ik wil die cdeeeeeeeeeee). Daarna tijd voor het altijd heerlijke Where Do I Go Now en kippenvel bij het moment dat het publiek keihard meezong. Ook was daar een erg grappig moment toen Nico zijn stukje solo zang inzette, Take A Walk On The Wild Side en wij maar bleren, tuturuturuuuuuu en Dennis maar lachen… nee meiden jullie zijn te vroegggg!! Haha… Na WDIGN tijd voor een intens moment met een super uitvoering van Fearless. Ogen dicht en de muziek voelen en horen. Daarna werden wij weer even achtergelaten om vervolgens getrakteerd te worden op het laatste nummer van vandaag, I Belong To You. Wat zit er toch veel in dat nummer. Dennis die even lekker uit z´n plaat ging met zwiepende sjaaltjes en al… gewoon top! En ja… aan al het mooie komt altijd veel en veel te snel ook een einde en toen was ie daar weer…. Shit… rot band ook…. Gewoon een jaar weg…. De tranen kwamen weer, het afscheid was daar… voor velen het afscheid, voor een paar een tijdelijke, maar hij was er wel. Potverdorie zeg… Kane liet ons emotioneel achter…. Ik moet echt een andere hobby zoeken hoor…. Pfffffff…. Andere maatjes die verder het veld op stonden kwamen ook betraand aan en ja, heb er even geen woorden voor dan alleen maar dat het gewoon heftig is. Kane zit zo diep bij zoveel mensen, het is zo´n belangrijk stukje van het leven van velen geworden dat je dan toch even flink slikt omdat het gewoon even klaar is. Kijk, het is niet alleen die band, die muziek, die mannen, het is ook die lieve mensen, die maatjes die ook een stukje in je hart hebben gekregen, die ga je ook missen. Normaal gesproken weet je precies wanneer je elkaar weer ziet, nu is dat weg. Tuurlijk, een aantal ga ik zeker heel vaak zien, een aantal kan en wil ik dat ene jaar niet missen, maar dat wat ons verbonden heeft, dat wat ons tot elkaar gebracht heeft, is er dan niet bij. En ja, das heftig. Rot band ook…haha…

Na veel knuffels, tranen, een setlistje (thanks mister S!) toch maar dat grote veld af. Nou ja veld, het was inmiddels omgetoverd in een knollenveld zonder ook nog maar 1 sprietje gras. Buiten aangekomen afscheid van een aantal maatjes…. een paar tot over twee weken… een paar ook niet maar wij gaan elkaar echt zien, echt!! Met of zonder Kane… dat komt goed!

Nog nagekletst met wat mensen en maatjes, nog gezwaaid en een hallo moment met mister D himself, en nadat de verkeersdrukte voorbij was in de stad, zijn wij ook op pad naar de auto gegaan. Snel de kaploarzen uit want de voeten hadden het zwaar gehad vandaag, nog een heerlijk kopje cup a soup en daarna afscheid van Carola die achter ons aanreed. Anna reed in mijn auto tot Haarlem zodat ik een poging kom wagen weer wakker te worden en wij dus de stad uit. Nou ja… dat ging met enige horten en stoten want zelfs met Tom die volgens mij ook van slag was, kwamen we de stad maar met moeite uit. Uiteindelijk toch gelukt en rond 2 uur in Haarlem geland. Afscheid van Anna en daarna kon ik nog een uur naar het eigen huisje rijden. Wakker blijven Natas…. Oh dit is ook 1 van de dingen die ik even een jaar niet missen zal… die nachtelijke ritten naar huis…wakker blijven…Red Bull dan maar… pfffff…. Is dat een witte streep… ow fuck….haha… na een uur uiteindelijk toch veilig thuis aangekomen en nog de moed opgebracht foto´s te uploaden en online te zetten. Daarna ging het licht om even over 4 uur uit.

Pffff….. woorden schieten te kort…. Malieveld was super! Kane was super! Op sommige momenten briljant, en het ging hier en daar diep je ziel in. Het was mooi, gevoelig, zwaar soms maar vooral heel erg goed. Genoten heb ik zeker, gesprongen en gek gedaan ook. Maar zwaar was het ook, heftig vooral. Emotioneel…. moeilijk… maar mooi. Vooral heel erg mooi. Lieve mannen, jullie maken toch wel weer wat los, jullie zitten diep in de harten van velen, jullie zijn werelds. Bedankt voor dit jaar…het is nog niet helemaal voorbij maar dat gevoel was er al wel. Bedankt voor alle mooie, heftige, stuiter, lach, traan, zwiep, hilarische, babbel, knuffel, zwaai en vooral muzikale hoogstandjes momenten. Een jaar is lang als je het zo uitspreekt, het zal ook best lang zijn, maar een jaar is ook weer zo voorbij en na dat jaar zal het anders zijn, sexier, rauwer, mooier, heftiger, wat het ook brengt ik ben er klaar voor. Kom maar door met die nieuwe plaat. Ik hoop dat die plaat jullie alles mag brengen wat jullie voor ogen hebben.

Lieve (stuiter)maatjes…. Mis jullie nu al. Bedankt voor al die mooie, lach, traan, schouder, gek doen, bel, sms, mms, msn, mail en andere momenten. Bedankt voor jullie support en steun richting de site, richting mij. Bedankt voor alle luister momenten buiten Kane om. Ik kan mij geen Kane optreden meer bedenken zonder dat jullie daar deel van uit maken. Zonder jullie is het anders en minder sfeervol. Bedankt dat ik jullie heb mogen leren kennen. Bedankt Anna, Carola, Chantale, Mirjam en John, Leonie, Marian, San en John, Linda, Steffie, San en Mike, Kristel en Steve, Miranda, Muriël, Deef, Clau blond, Yasmin, Floor, Michelle en (vergeet er vast een paar, forgive me) al die andere lieve mensen. BEDANKT!!! Zie jullie snel!!!! Dan stuiteren we gewoon weer door…. Dikke knuffel!

Kane @ Imax Rotterdam, 4 augustus 2006

Vandaag was het de dag van de inhaal Try Out die vorige week eigenlijk had plaats moeten vinden. Op Kane.nl deed Dinand van zich horen door te melden dat ze het goed zouden maken en misschien zelfs wel een extra nieuw nummer zouden gaan doen. Nou dat beloofde dus veel goeds!! Vol goede moed en vol verwachtingen reed ik vanuit m’n werk om half 12 richting de carpoolplek. Onderweg hevige buien want het weer was nu wel even anders dan in de bloed hete Try Out week van vorige week, en na 3 kwartier was ik ter plekke. Even omkleden, wat drinken en een croissantje eten die Carola nog lief had gehaald, en daarna op pad naar Rotterdam. We waren behoorlijk melig en stuiterig en toen er onderweg weer een mega hoosbui op ons neerstortte, begonnen we maar heel hard “het regent, het regent, het autoooootje wordt nat” te zingen. Joh ge mot toch wat hè??

In Rotterdam aangekomen nog een tijdje in de file gestaan maar daarna de locatie snel gespot en het autootje snel in een garage gezet. Bepakt met standaard Kane reis tassen stoven we eerst richting een plee. Nah ja dan maar meteen een terrasje pakken, de zon scheen inmiddels ook dus dat was best even lekker. Toen we op het terras zaten zag ik een metro station paal ding waarop mij meteen een prijsvraag te binnen schoot en wij besloten even maf met de paal op de foto te gaan. Paaldansen in Rotterdam…. Nu snap ik waar een bepaalde inwoner van Rotterdam de paaldans tik vandaan heeft….

Na het terras en de paal werd het tijd richting de place to be voor vandaag te gaan, de Imax. Gebouw was zo gevonden alleen de ingang niet!! Beetje vaag allemaal, honderd keer rondom het gebouw gelopen, twijfel alom, en toen maar even ergens op een trap gaan zitten om te bedenken hoe we dit grote mysterie op gingen lossen. Sandra maar even bellen, die komt hier tenslotte vandaan…. Ja die wist het ook niet. Juist op het moment dat we dachten van wat moeten we hier nou mee, kwamen nog twee meiden aan en die hadden binnen gevraagd hoe en wat en zo wisten we eindelijk waar we ons konden gaan instaleren. Thanks nog meiden daarvoor!

Rond 4 uur mochten we ons van buiten naar binnen verplaatsen om daar verder te wachten. Dat was wel erg relaxt. Het werd stilletjes aan steeds wat drukker met bekende en onbekende koppies. Sommige mensen konden net als wij, de ingang niet vinden en moesten telefonisch er naar toe geloosd worden. Het was ook echt een beetje vaag wat ingang betreft. Kwam ook doordat aan de voorkant van het gebouw niks stond aangegeven en de ingang was aan de achterkant.

Vandaag zou de laatste kleine eigen gig van Kane zijn dit jaar en daarom is dit toch een soort afsluiter weer. Gelukkig waren een hoop stuiter lieffies er en konden we dit moment met z’n allen beleven. Veel bijpraat momenten met mensen die ik toch alweer even niet gezien had en dat doet een mens toch goed.

Om 8 uur zouden de deuren open gaan maar omdat het alweer flink duwen en trekken was bij de deur besloot ik vroegtijdig m’n plek in te nemen en maar af te wachten tot de deuren open zouden gaan. Het was erg warm binnen en omdat er zo geduwd werd, was het niet bepaald een pretje. Waarom moet dit toch altijd zo… maar goed. Wie het eerst komt wie het eerst maalt en zo gezegd gingen Carool en ik als eerste naar binnen want wij waren er tenslotte al om 2 uur. Het naar binnen gaan was wel goed geregeld want er ging van de twee deuren maar 1 open waardoor iedereen 1 voor 1 naar binnen kon en mocht en daardoor was het naar binnen gaan lekker relaxt want rennen was niet nodig. Zouden ze in alle zalen moeten doen. Carool en ik namen onze plekken in, hielden nog wat ruimte voor Tai en Mir vrij (wat zijn we toch weer sociaal bezig ;)) en heel langzaam stroomde de zaal vol. Erg aparte zaal ook. Het was ooit een bioscoop geweest en de zaal liep dus schuin op. Daarbij zat tussen het podium en het publiek een aardig stukje gracht waar de trappen liepen waardoor wij een erg goed zicht op het podium hadden maar de mannen op het podium erg omhoog moesten kijken om ons te kunnen zien zo bleek later. Ik vond het wel een erg leuke zaal en wat mij betreft voor herhaling vatbaar.

Toen de zaal vol was en iedereen z’n plek had ingenomen begon Kane uitzonderlijk vroeg, namelijk een paar minuten voor starttijd. De eerste klanken van Yeah Yeah Yeah knalden door de boxen en we konden weer los. Wat een heerlijk nummer is dat toch en elke keer wordt ie beter, zo ook nu weer.

Na deze heerlijke binnenkomer konden we doorstuiteren op STS en Wish You Well. Bij Before You Let Me go kreeg ik een dip… weet niet hoe het kwam, het was er ineens. De brok, gedachten… soms heb ik dat. Gelukkig kwam hierna Hold On en tja, daarmee maak je mij altijd blij want het is en blijft mijn favo nummer. Deze keer ook weer in een heerlijke versie met vooral een heerlijke lange geweldige zwiep solo van Den. Give it to meeeeee!!!! Na Hold On was het bijkomen op Fearless, deze keer in een akoestisch jasje gestoken en dat maakte op mij veel indruk. Daarna weer zweten op Rain Down en Scream waarna het alweer tijd was voor I Belong To You. Hierna werd Helter Skelter ingezet… tja en daar was ie dan eindelijk weer…. Het werd behoorlijk warm…. Iemand keek en deed zomaar z’n haarbandje afgooien en ja…. Dan heb je me hé?? Hahaha…. Gooi je haar losssssssssssss!!!!!!!! Yihaaaaaa!!!!!! Helter Skelter was helemaal super geweldig kicken en dat compleet met veeeeeeeeeel haar!!!! (kwam dat nu doordat er de hele tijd wat geroepen werd Den?? Hahaha….) Kortom, een wereld afsluiter!! Want ja, na Helter Skelter dropen de mannen af en wij bleven staan want we verwachten natuurlijk zoals we gewent zijn, een toegift. Na lang wachten begonnen de crew mannen ineens af te bouwen en wisten we het zeker, dit was het dan. Heel vaag, een heel onaf gevoel. Nou ja, wij ook maar de zaal uit, onderweg nog een setlistje gehad van m’n grote vriend mister A. en toen maar snel naar buiten om af te koelen en na te praten. Iedereen was van slag door de niet toegift, iedereen had een raar gevoel, deze avond was niet af en het beloofde goedmakertje was er ook bij ingeschoten. Nou ja, dan het onderling maar “af” maken door heerlijk gek te doen en bij te praten en te genieten van onze eigen meligheid. Wat ik al die avond tegen m’n maatjes zei, dit soort momenten, die maffe en gekke en mooie momenten onderling, die ga ik in het rust jaar van Kane nog het meeste missen. We zijn ook altijd zo leuk!! Haha! We hebben nog twee, sommige 1, keer Kane te gaan maar mis jullie nu al!!!

Maar goed, ikku dwaal af…… tijdens het gek doen nog een babbel en een momentje met Martijn gehad. Tai en ik hadden wat kleine maffe cadelootjes voor de heren gekocht en Martijn kreeg um als eerste. Voorzichtig Tijn het is breekbaar…. Maak thuis maar open. Na een dubbele dank je wel hoorden we dat Dinand aan de andere kant van het gebouw stond en tja, wij moesten nog een kadelootje kwijt. Ik trek Tai aan de hand mee en stap op Din af, pak um bij de arm, hallo dan! Hier voor jou, van ons…. Hij kijkt me weer aan zo van euh… hallo?? Haha… en gaat snel verder. Was maar goed dat we deze actie hadden gedaan anders was ie weggeweest en hadden we nu nog met cadelootje gezeten. Later nog een momentje met Nico en Maan, die moesten lachen om cadelootje en daarna zagen we nog iemand met lang haar en een sporttas het duister in rennen en hadden wij zoiets van….. oké…. laat maar. Alleen wel balen want nu zitten we nog met cadelootje en Tai had al zo gesleept met die dingen.

Hierna liepen Carool, Mirjam en ik na afscheid van Tai genomen te hebben, weer richting garage. Heel raar want door die ren actie van Den waren we San en John ineens kwijt en hadden we van hun geen afscheid kunnen nemen. Later is dat over de telefoon gelukkig nog gebeurd. De auto snel gevonden, betaald (een vermogen kwijt) en met Mirjam nog een stukje achter ons aan, weer op weg naar carpoolplek. Bij carpoolplek nog een maf moment met een telefoon die kwijt was en daarna kon ook ik nog een stukje rijden en was ik om half 2 thuis.

Een leuke dag, leuke momenten met veel lieve maatjes. Kane was goed, op sommige momenten briljant, alleen het blijft een raar gegeven die niet toegift. Het gevoel van onaf zit er en blijft er zitten. Geruchten gingen dat er technische problemen waren, dat er tijdgebrek was, iets met vrijgezellenfeestjes, of was het gewoon een kwestie van geen zin hebben. De reden doet er eigenlijk niet zoveel toe, het is alleen erg jammer. Iets dat je met Kane nog nooit op deze manier hebt meegemaakt gebeurde in de Imax. Vooral omdat de verwachtingen door Dinand zelf geschapen, zo hoog waren. Ach laten we er maar vanuit gaan dat alles op het Malieveld wordt goedgemaakt. Hebben we dit ook weer eens meegemaakt, alleen hoop ik wel dat het bij deze ene keer blijft…. Wat ik al zei, verder was het weer een heerlijke dag en iedereen weer bedankt hiervoor!!

Ik zeg op naar het Malieveld…….

Kane @ Kersouwe Heeswijk Dinther, 27 juli 2006

Pffffff….. haha…. Here we go again!!! Kane deel 2 voor deze week. Onverwachts en met een beetje geluk aan kaarten gekomen voor dit door Nokia gesponsorde feestje. Kaarten waren alleen te verkrijgen bij aankoop van een Nokia. En toch zijn daar altijd weer die vaste harde kern Kane-ers die er dan toch weer bij zijn…. Haha… waar Kane gaat zijn wij!

Maar goed, u wenst een verslagje?? Komt ie!!

1 Uur afgesproken op carpoolplek ergens in het midden van ons kikkerlandje. Eerst nog een ochtendje werken en rond half 12 omkleden in de wc op het werk (haha.. al telefonerend met een stuitermaatje) en daarna op pad. Rond kwart voor 1 was ik ter plaatse alwaar Kane-er nummer 1 al stond te wachten en Kane-er nummer 2 onderweg was en vrij snel na mij arriveerde. Alle spullen overladen in mijn kleine blauwe bolide en op naar het Brabantse land voor een bijna jaarlijks terugkerende dag in het bos ergens in Heeswijk Dinther. 1 Van mijn meest geliefde plekjes waar Kane kan optreden en volgens mij vinden ze dat zelf ook want dit wordt alweer het 5^e jaar. In al die 6 jaren heeft Kane dus maar 1x Heeswijk overgeslagen.

Na een ritje van een half uur waren we ter plekke. Bolide geparkeerd en op naar de poort om wat spullen neer te zetten. Eerst maar eens rondkijken en een wc opzoeken. Inmiddels allemaal bekend terrein voor mij dus plee zo gevonden en wat rondgehangen in het theater om de crew mannen te zien opbouwen. Erg warm was het weer, erg benauwd ook en erg plakkerig. Fijn dat Kane nou juist in deze hittegolf week moest gaan Try Out-en en Heeswijken. Haha… ach… het heeft ook wel weer iets leuks.

Na even gezeten te hebben en belaagd te zijn door een zooi wespen, besloten we ons weer bij de poort en onze spullen te voegen en maar even wat te gaan eten en drinken. Op die plek was het ook een paar graden koeler en dus een stuk aangenamer. Met een koel drankje uit de koeltas van Carola en een paar bussen verschillende rassen pringles, kwamen we een heel eind. Haha… heel fout rantsoen, I know! Wist je trouwens dat je best geinige dingen met pringles kunt doen???

Gezellig geklets, nog een plee bezoek, een auto met 3 bekende mannen voorbij zien scheuren, mensen die stil aan aandruppelden, de soundcheck die langzaam van start ging met heleboel zang van Nico bij gebrek aan meneer DW, wespen wegslaan, compleet met vliegenmeppers werden ze te lijf gegaan…. Kortom, vervelen was er niet bij in dat grote niet enge bos. M’n bolide en een heleboel anderen moest verplaatst worden naar een knollenveld een stukje verderop, jammer maar helaas, eurootje betalen?? Dacht het niet… sorry meneer geen geld bij me… jaja kom het later wel brengen… NOT! Haha… rot op zeg.

De sfeer was gemoedelijk, gezellig en stoffig. Overal zat zand en stof, in elke porie voelde je je plakkerig en stoffig. Maar niks van dat alles kon de pret drukken. Het was net als vele andere keren, gewoon heerlijk gezellig.

Rond 7 uur zouden de hekken los en dat gingen ze ook. Rustig lopen naar de plek… lopen mensen… ga nou eens niet rennen… dat lukte aardig totdat er natuurlijk weer iemand moest gaan rennen en toen iedereen maar weer ging rennen. Kunnen we nou voor de volgende keer niet eens afspreken dat we gewoon rustig lopen?? Echt… het kan!!!

Beneden in het theater aangekomen mooie plekken ingenomen en gezellig allemaal bij elkaar. Heel langzaam, heel erg langzaam werd het iets voller in het theater. “De echte” Kane-ers waren natuurlijk allemaal ruim op tijd van de partij maar de Nokia mensen, zoals ze later bestempeld werden door Dinand, kwamen allemaal wat later waardoor het heel lang leeg bleef ,aar uiteindelijk toch weer helemaal vol zat toen Kane begon. Na een plee bezoekje met een leuke aanvaring met een langharig iets, wat vage dingen met lollies en een halve hamburger (thanks nog daarvoor!! Ben ff je naam kwijt…) konden we ons opmaken voor wat een mooie avond beloofde te gaan worden.

Rond half 9 begonnen de eerste klanken van Yeah Yeah Yeah zich door het bos te verspreiden en konden we eindelijk gaan genieten. De mannen kwamen 1 voor 1 op en Yeah Yeah Yeah klonk weer heerlijk! Wat een super nummer is dat toch! Daarna doorstuiteren op STS en een beetje afkoelen op Mother. Pfff wat was het warrummmm…. De sfeer zat er bij ons goed in maar de Nokia mensen moesten nog wat losser komen… Dinand ging maar eens informeren hoe iedereen het vond… en hoe vinden de bekenden het??? Nou wij maakten wel herrie dus wij vonden het natuurlijk oké, en hoe vinden de Nokia mensen het??? Er kwam een stukje minder geluid uit… nog maar een keer vragen dan… en wat vinden wij er eigenlijk zelf van vroeg Dinand aan de rest van de mannen…. Haha… die hadden er duidelijk zin in!! Ja maar doorgaan tot 10 uur dan mensen?? Beetje Jammen dan maar?? JAAAAAAAA kom maar door!!!!! Hahaha…. Ook stelde Dinand de band voor als Volumnia…. Wat Volumia?? Neee je hoeft niet naar huis schaaaaaatttttttt werd ingezet… whahahaaa stelletje gekken!!! De mannen waren heerlijk melig, waterspugende Dinand naar Manuel, Dinand die naakt door de bossen met ons wilde rennen… euh…??????? Whahahaaa…. Alles zat er weer in, heerlijke muziek, lollige mannen, lollige fans… het heerlijke Believe It werd gespeeld en daarna volgde er nog een speciale uitvoering van Hold On compleet met akoestische intro, een extra lange Damn Those Eyes, een nog langere Fearless, het heerlijke Scream, Rain down (ja kom maar door met die regen…), en I Belong To You was ook weer dat je zegt van…. YES! Dennis deed nog een footloose actie…. er waren ook weer obscene gebaren waarvan ik hier niet in detail zal treden … en natuurlijk de heerlijke solo van Martijn. Hij ging heerlijk tekeer op z’n drums en zijn geluidsschermpje ging er zelfs helemaal bol van staan zodat het half inklapte waarop de crew dat halve ding weer opnieuw moest opbouwen. Gooooooooooo MARTIJNNNNN!!!!! Zo mooi ook dat de hele band even een stukje avond aan Martijn alleen gaf… Willen jullie al naar huis werd ons daarna gevraagd…. En wij maar zingen, en we gaan nog niet naar huis nee, we gaan nog niet naar huissssssssss!!!! En Kane speelde nog even door….. Wat een heerlijke avond, heerlijke sfeer, heerlijk uitzicht (hahaha tja het oog wil ook wat, hoewel de associaties met Bjorn Borg toch weer aanwezig waren… waar is toch dat haarzwiepen gebleven???)… gewoon een top avond!! Na afloop nog een bos bloemen toegeworpen krijgen (thanks Carool voor mee vangen) en bijna een tweede naar m’n hoofd geslingerd gekregen maar ik was al voorzien (haha wel lief hoor Bjorn!!) dus bedankt fur die blumen mister DeeJee!!

Na afloop lekker na staan praten, uit staan rusten en nog wat mannen voorbij zien schuiven en rennen. Het autootje weer opzoeken op het knollenveld en hard naar huis rijden. Al met al om half 1 thuis, best vroeg voor een avondje Kane. Het was een heerlijke dag, een heerlijke avond, alles zat er weer in, Heeswijk moet zeker elk jaar in het lijstje van Kane gigs blijven staan want dit is en blijft een speciale en heerlijke toplocatie!!

Iedereen wederom bedankt weer!!! Tot heel snel!! Tot Kane!

Kane @ De Paap Den Haag, 24 juli 2006

Jeetje waar zal ik eens beginnen…. Ik zit hier na amper 1 uur slaap achter m’n pc’tje te bedenken hoe ik kan omschrijven wat ik gisteren in een bloedhete Paap heb mee mogen maken… ik begin gewoon maar weer bij het begin, das het makkelijkst…

Rond half 12 reed de eerste Kane-er aan bij mijn huis, even een sanitaire stop en toen in mijn auto verder naar de afgesproken carpoolplek alwaar twee andere Kane-ers al popelend stonden te wachten. Een tweede sanitaire stop en daarna met de vier Kane-ers in de volgende auto op pad naar het Haagse. Onderweg was het al behoorlijk heet en was het raampje open raampje dicht om maar wat frisse lucht en verkoeling te krijgen. Met Tom reden we zo af op de plaats van bestemming en nadat het autootje geparkeerd was, en we in de garage al meteen werden geconfronteerd met waarvoor we deze reis aan het maken waren, namelijk een bepaald iemand reed vlak achter ons de parkeergarage in en liep voor ons uit zo de garage uit. Jaaaa haha… ik zie je wel maar ik zie je niet hoor beste meneer D.W.

Aanbeland in de straat van de Paap meteen door naar een sanitaire stop want daar was het wel weer tijd voor. Toen we terug kwamen zat meneer D.W. gezellig aan een tafeltje buiten een interview af te geven en begon mijn sessie van het ijzeren ding aan m’n oor houden. Ik werd gebeld door een erg stuiterend maatje die gisteren naar de Try Out in Paradiso was geweest en we even bij moesten praten. Het werd een erg hilarisch telefoontje en ik liep ondertussen met dat ijzeren geval aan m’n oor door de straat heen en weer te lopen want sommige dingen zijn nou niet voor andermans oren bestemd… whahaha… wat heb ik gelachen weer Miss M.!! Heerlijk!! (“waarom fluister je nou Natas… nou…. Euh… wacht ff… ik loop ff de hoek om…. Whahaaa…”)

Daarna ging het telefoneren gewoon door want Tai moest gebeld worden om te vragen waar ze zat en die kraamde vage dingen uit van ja zit nu bij Eindhoven en Tom zegt Vlissingen… Tai… je moet naar Den Haag hoor…. Ook al zo’n vaag telefoontje… Ondertussen verscheen de andere meneer met de letter D. en verdwenen de heren D en D naar binnen waar de crew inmiddels ook al druk aan het opbouwen was.

Ik was ondertussen behoorlijk melig aan het zijn en Michelle en ik waren behoorlijk aan het stuiteren over matchende boxershorts en slippers… haha… ja Mich wij zagen dat weer… whahaha!

Ook nog een hilarisch fotomomentje… Mich neem fotoooooo, neem FOTOOOOOO!!! Whahaha… thanks nog meis… ze zijn leuk!! Dit momentje had later ook nog tot gevolg dat er een hilarisch bluetooth moment ontstond en we leuke dingen zagen op ons scherm, hè Michelle?? Hahahaha!

Rond een uurtje of drie kwam stuitermaatje Tai ook aan en ik ging haar ophalen bij de garage. Ja Tai Torenstraat moet je hebben… ze had al een andere straat ingesteld in Tom alleen ik gaf een andere straat door terwijl achteraf bleek dat Tai gewoon de goede had ingesteld. Ja we waren weer lekker bezig. Ik zag Tai aan komen rijden en sprong bij haar de auto in en we reden samen naar een plek in de garage. Meteen melig en stuiteren maar ja das bij ons normaal…. We hadden elkaar tenslotte ook al ruim 4 weken niet gezien dus we moesten echt even maf doen. Heel die garage heeft het geweten…

Toen we compleet met Tai bij de Paap waren is er Pizza besteld. Leonie was zo handig geweest het telefoonnummer thuis al op te zoeken dus die Pizza’s waren zo besteld. Nog wat gedoe met geld wisselen enzo maar verder top geregeld! Pizza’s kwamen na 3 kwartier met een brommerjochie bij ons… top!! We hadden van de laadklep van de vrachtwagen die voor de deur van de Paap geparkeerd stond, als tafel in gebruik genomen en dus konden we heerlijk genieten van de Pizza’s.

Maar natuurlijk gaat alles niet zoals het moet…. er is in de straat waar wij stonden een winkel (er zijn er wel meer) en de mevrouw van de winkel was al een keer aan ons wezen vragen wanneer de vrachtwagen weg zou gaan want ze had er last van. Ja euh weten wij veel…. Straks misschien? Ze was een uurtje afgedropen maar kwam toen wij aan het eten waren weer vragen en toen riepen we er maar een crewmeneer bij…ja weet ik veel… zo meteen. Niet lang erna verscheen er politie op fiets en die kwamen vragen wanneer die vrachtwagen wegging. Blijkbaar had de winkelmevrouw de politie gebeld. Hierna werd de vrachtwagen toch maar weggereden. En het was ook zoooooo druk in die winkel…. Echt zooooooo druk… hele dag geen kip of haan in die winkel gezien!! Echt soms maken mensen zich druk om niks hoor.

Nou ja onze dinertafel was dus weg en werd de rest opgegeten al zittend op straat. De lege dozen werden in een glasbak gegooid, ja moeten er maar vuilnisbakken in de buurt zijn en daarna volgde er weer een sanitaire stop. We zeiken wat af op zo’n dag.

Toen was er nog een vaag moment met een auto…. net op tijd was auto weg want auto stond vreselijk fout geparkeerd maar dat kan als je een bepaalde achternaam hebt…haha… want politiemevrouw kwam voorbij rijden en die had eigenlijk wel zin gehad om die bepaalde meneer even op de bon te gooien. Haha… vreselijk gelachen met die politiemevrouw.

Ondertussen waren de mannen zonder Nico begonnen met soundchecken. Heerlijke nieuwe en oude klanken klonken ons goed in de oren alleen waar was nou toch die Nico??? Zou ie wel komen?? Ja zeg, zonder Nico is Kane niet af hoor, dat kan niet…. Maar Nicootje kwam alsnog, ietwat te laat, maar wat boeit het, m’n grote vriend was er gelukkig!!

Na de soundcheck liepen wat heren de tent uit om te gaan eten en konden wij ons instaleren om rond 8 uur naar binnen te mogen. We stonden in een heel nauw portiek en aangezien er maar 1 in en uitgang was moesten er natuurlijk heel veel mensen in en uit…. Erg irritant maar het was even niet anders. Gelukkig ging de deur op tijd open en konden we relaxt naar binnen lopen en ons plekje innemen. Bloedjeheet was het binnen en het zweet begon al aardig van m’n rug te sijpelen. Gelukkig had ik een waaier mee dat wat verkoeling kon geven.

Maar een uur wachten is dan wel heel lang hoor als je het zo heet hebt. Wederom gelukkig, begon Kane op tijd en om 9 uur klonken de eerste nieuwe klanken van het heerlijke nieuwe nummer Yeah Yeah Yeah. Wat een nummer zeg!!! Heerlijk dans/rock/uit je dak gaan nummer. Wat mij persoonlijk het meeste raakte waren toch wel de gitaren… dat heb ik toch wel heel erg gemist op Fearless…. Heerlijk uit je plaat gaan op gierende gitaren!! Ik zeg kom maar door!!! Het tweede nummer was net als het eerste ook helemaal geweldig… wederom lekker veel gitaren en een gewoon een puur sexy rock ’n roll nummer. Het smaakt zo naar meer!!! Kan niet meer wachten tot de nieuwe cd in de schappen ligt. Daarna nog even door rocken met STS en afkoelen met Before You Let me Go. Vervolgens weer heerlijk zweten op Hold On welke in een wel heel erg aangename versie werd neergezet. Ja ’t blijft toch live nog steeds 1 van mijn favo’s. Na Hold On werd Fearless ingezet alleen was daar een probleempje met de techniek van Dinand z’n gitaar waar iedereen, inclusief de mannen, de slappe lach van kreeg. Ja dit gaat niet werken zei Dinand… waarop Dennis zijn gitaar maar eens ophield zo van dit is natuurlijk de enige echte guitarman… haha… na een minuutje of wat besloot Dinand toch maar een andere gitaar te pakken en kon Fearless alsnog worden gespeeld. Na Fearless weer los op Rain Down en het was niet Rain Down maar meer Sweat Down… haha… pff wat was het heet!!! Na Rain Down even flink doorstuiteren op Scream in een wel heel erg heerlijke versie en daarna afkoelen op I Belong To You. Hierna dropen (letterlijk en figuurlijk) de mannen van het podium af waarop wij eigenlijk dachten dat het klaar was voor vanavond. Gelukkig was dat niet zo want de mannen kwamen terug en trakteerde ons op Helter Skelter welke niet op de setlist stond!! Wat een afsluiter van deze zeer hete avond zeg!! De mannen namen hierna afscheid van het publiek en wij gingen nadat ik nog heel lief een setlijstje en een fles water kreeg van A., snel naar buiten. Onderweg nog een knuffelmoment met maatje Sandra en hallo moment met John en toen hup de frisse lucht in om af te koelen.

Buiten was het enorm druk voor de deur want de meeste mensen wilden net als wij alleen maar afkoelen. Nog lekker nagestuiterd met m’n maatjes en gek gedaan. Ik had me weer een portie extra energie van de mannen gekregen en was behoorlijk melig. Lekker maf staan doen en tussendoor nog wat bekende mannen gespot en gesproken. Vage dingen met benen (haha ja ik wil wel een stukje meer dan alleen benen hoor….) en krullend lang haar waar ik even aan moest zitten (mannen met lang haar…. hhmmm wat heb ik er toch mee…) en een fotomoment met een melige Dennis en Martijn. Ja het was weer helemaal top en super gezellig!! Kan niet wachten tot de volgende keer Kane!!

Rond een uurtje of half 12 vonden we het wel tijd om te gaan en liepen we richting parkeergarage waar we opnieuw meneer Martijn tegenkwamen en nog wat andere bekende mede fans… zie jullie snel weer!!! Na betaling de lift in waar Tai en ik nog een maf moment met een bankje hadden, en vervolgens de auto’s in, afscheid nemen, en rijden maar!! Rond 1 uur weer bij de carpoolplek waar mijn autootje al stond te wachten. Snel naar huis en vanuit daar kon Marian nog een flink stuk zelf naar huis rijden.

Het was een wereld avond, het was zweten, lachen, gieren, genieten, nog meer zweten, springen, deppen, meer springen, meer deppen, veel water drinken, maar bovenal was Kane zooooo goed, was de Paap na 3 jaar geen Kane weer even domein van Kane en het was top!!! Van mij mag Kane de Paap vaker overnemen.

Mannen…. kan niet wachten op die nieuwe cd, de nieuwe nummers zijn werelds!!!

Lieve meiden…. we waren weer leuk al zeg ik het zelf! Thanks weer voor een mega gezellige dag, voor al dat lachen.

Ik zeg tot heeeeeeel erg snel!!! Tot Kane!!!!

FOTOS also thanks to: Tai, Michelle, Leonie.

Verslag Betuws Spektakel te Beusichem 22 juni 2006

Pfff terwijl ik hier zit, nog half slapend, bedenk ik me dat het nu echt een tijd gaat duren voordat Kane weer een gigje gaat doen en ik hopelijk van de partij kan zijn. Dit brengt een hoop mixed emotions met zich mee kan ik je melden… Niet alleen vanwege Kane die lang uit ’t zicht zal zijn maar zeker ook omdat ik een aantal mensen ook “even” niet zien zal. Maar goed, laten we eerst maar eens van start gaan met het verslag van Betuws Spektakel, want daarvoor zit ik tenslotte nu achter de pc…..

Om kwart voor 11 stap ik bepakt en bezakt met Kane overlevingspakket in de auto om maar weer eens m’n voorband op te pompen. Ja ik had nog steeds geen tijd gehad nieuwe banden erom te laten leggen en dus de gok maar weer nemen. Allen toen ik dat ding had opgepompt liep ie voor mijn gevoel weer regelrecht leeg. Nou ja ik wordt een beetje spastisch zo langzamerhand als het om die band gaat, en misschien zie ik ze daarom wel vliegen, maar meteen band weer opgepompt en jaaaaa hoor, hij was inderdaad langzaam aan het leeglopen. Oké, wat nu… euh… Anna maar ff bellen en overleggen. Puntje bij band toch besloten de gok te nemen en te gaan rijden. Gewoon rustig rijden en dan zien we wel. Uiteindelijk zonder platte banden toch bij carpoolplek beland alwaar we eerst een sanitaire stop inlasten en mijn spullen overlaadden in de auto van Anna. Heb je alles vraagt zij nog… ja hoor heb alles…!!

Vanaf onze carpoolplek is het nog maar een stief kwartiertje rijden naar het boerenland van Beusichem maar alles is beter en gezelliger dan alles in je up te moeten rijden. Met medewerking van Tom belanden we al snel waar we wezen moeten en zien een groot rood gevaarte van een tent opduiken. Jaja, het is weer letterlijk tijd voor koeienstront aroma’s en schapen op de achtergrond. Auto eerst maar even geparkeerd en een klein poosje gezeten in de auto. Het was veel te koud en te rustig om onze plaatsen al in te nemen en er werd nog druk opgebouwd dus hielden we ons maar even op de achtergrond. Omdat we allebei ook alweer toe waren aan een volgende sanitaire stop (stelletje zeikwijven ;)) besloten we een dorp op te gaan zoeken. Culemborg moest het worden en na een toeristische route door het pittoreske dorp hadden we al snel een gratis parkeerplek gevonden. Een wc was zo gevonden aangezien er maar 1 winkelstraat is. Hema was het slachtoffer en betaald moest er worden met 20 euriecent. Tja, dat hadden we natuurlijk niet gepast dus maar even wisselen en omstebeurt een munt in de deur en lozen wat er geloosd moest worden. Toen was het tijd op jacht te gaan naar een waterpistool omdat die zaterdag kapot was gegaan nog vervangen moest worden. Gelukkig had dit dorp ook een Bart Smit en konden we op zoek naar een pistool. Alleen maar grote gevallen hadden ze liggen. Hmmzz maar even vragen dan. En ja hoor, twee volle dozen werden ergens vandaan getrokken vol met waterpistolen. We kozen er twee en bij de kassa zagen we nog leuke sokken voor om onze mobiel (ja een mens mot wat…) en daarna weer terug richting auto. Maar ja, een waterpistool heeft water nodig en aangezien we niet zo snel een supermarkt konden vinden gingen we terug naar de Hema om de pistolen te vullen met water. Daarna weer de auto in waar ik erachter kwam dat ik dus niet alles in Anna haar auto geladen had want m’n hele rantsoen stond nog vrolijk in mijn auto ergens op de carpoolplek. Nu had ik dus geen eten en drinken…. Even Tai bellen dan maar, die was toch ook al onderweg en misschien kon ze nog ergens stoppen voor een broodje en drinken. Tai nam niet op, 1 x proberen, 2x… 3x… 4x… 5x… ja contact! JA WAT!!! hoorde ik aan de andere kant… whaha… WAT!?!?! Nou…euh… wil je misschien een broodje voor me meenemen?? Owww hahaha… Tai dacht minstens dat er iets aan de hand was omdat foon 5 oproepen had gemist en Tai toen ik belde vrolijk met iemand anders aan de foon zat. Broodje en drinken zou ze meenemen en ondertussen was Anna zonder verdwalen en Tom (ja we kunnen het wel) weer bij de rode tent beland. We zaten ongeveer weer een half uur in de auto langs de kant te wachten toen Tai belde dat ze in de buurt was… alleen Tom deed rare dingen en Tai belande met een omweg uiteindelijk toch op de goede plek. Eerst was het cadeautjes tijd en daarop volgend natuurlijk meteen weer lach en hilarische momenten.

De schat had voor een ieder een heerlijk broodje meegenomen (nogmaals thanks mup!) en dus eerst maar eens picknicken. Heerlijk zo’n vers broodje gezond! Niet lang nadat we onze magen hadden gevuld arriveerde ook Carola al en waren we tot dan toe compleet. Een man kwam ons vriendelijk verzoeken onze auto’s op de daarvoor bedoelde knollenveld te parkeren en dus hup weer in colonne parkeren. Nu konden we ons ook wel gaan instaleren voor de sluizen. Anna had een groot poncho/kleed/hoes/ geval ding gekocht en we konden daarop heerlijk zitten. Hilarische momenten volgden weer want lol hebben we altijd en ook verschenen er stilletjes aan wat andere bekende koppies.

We besloten dat het tijd werd voor een potje voetbal. Eigenlijk een vrij riskante onderneming omdat er ook sloten in de directe omgeving waren en dat dus vragen om moeilijkheden zou worden… Het ging een poosje goed totdat de bal toch in de sloot belandde en we het ding er op de 1 of andere manier uit moesten vissen. Al met al, met stokken en een hoop vasthoud werk is het gelukt en zijn we daarna maar heel verstandig gestopt met ons voetbalpotje. We zijn tenslotte ook geen professionals… haha…..

Stil aan werd het steeds wat drukker met bekende en onbekende, met kunstgebitten en vastzittende gebitten, met een hoop vrolijke mensen, voornamelijk natuurlijk Kane-ers. Een gezellige boel was het gevolg. Ook stuitermaatjes Miran, Deef en Muriël waren al gearriveerd en dat levert toch altijd weer leuke plaatjes op. Ook was ik weer eens in een bui van “je kan beter je mond houden want de dingen die je eruit gooit kunnen wel eens verkeerd vallen”. En toen ik achter mij een hoop stampwerk hoorde riep ik vrolijk ow daar komt een boer op klompen aan! Bleek gewoon een meisje op stevige schoenen te zijn die ietwat hard liep.. Haha…oké… de hele bende lag dubbel. Nou dat wordt nog wat….

Rond 8 uur zouden de hekken los gaan maar nu ook hier weer werd het later dan gepland. Kwart over 8 zal het geweest zijn en zonder ook maar enige tassen controle konden we zo doorlopen. In de tent waren de plekken bij elkaar meer mooi gereserveerd en konden we ons instaleren. Het was een lange tijd geleden dat het hele zooitje bij elkaar stond en dus was het ouderwets gezellig. Lachen gieren brullen en een hoop maffe foto’s waren het gevolg. Kijk, dit is nou 1 van die dingen die ik weer missen zal…..

Rond kwart voor 9, strak op tijd trouwens, begon de eerste act van vanavond; I.O.S. Alles beter dan VDH en dit was inderdaad redelijk te pruimen. Alleen waar we toch een beetje mee zaten is dat Kane niet de afsluiter zou zijn en we een beetje zoiets hadden om half 10 van kappen nou met je I.O.S. want Kane moet nog opbouwen, om 10 uur starten en dit gaat allemaal van de tijd af! Denk dat ze om kwart voor 10 pas stopten, Kane kon opbouwen en uiteindelijk het rond kwart over 10, 5 voor half 11 van start kon gaan. Het doek ging open, jaja er hing doek, en de eerste klanken van Scream waren een feit. Het wordt steeds beter en Manuel kon zich even heerlijk uitleven op z’n bas en Dennis kon tot de conclusie komen dat er iets niet helemaal oké was met zijn techniek. Na een lange intro van Scream kwam Dinand op en het kon los. De eerste 3 nummer bleef het echter rotzooien met Den z’n techniek en pas daarna kwam het een beetje los. Dinand had al snel de conclusie getrokken dat het podium belachelijk ver van ons Kane-ers af stond en besloot de halve band meer naar voren te laten staan. Ja das leuk bedacht natuurlijk en het uitzicht wordt er echt niet minder om, maar 2 lieve schatten konden hun hele hebben en houwen natuurlijk niet meeverhuizen naar voren toe en bleven een beetje eenzaam alleen achter op het podium. Ook Dennis kon met z’n bakkie geen kant op, dus na 1 nummer verplaatste het hele zooitje zich toch maar weer terug het podium op.

Ik weet niet wat het precies was deze avond, of het nou kwam door de technische problemen, het feit dat dit weer even een tijdje de laatste zou zijn, Kane niet de afsluiter was en daardoor een beetje tijdgebrek had, maar ik had ondanks de lekkere jam sessies en de kippenvel momenten, toch niet zo’n energie boots als de twee voorgaande gigs van deze week. Het zal wel alles bij elkaar geweest zijn. Het was naar mijn mening niet Kane op haar best. Maar dat hoeft en kan ook niet altijd. Het blijft altijd heerlijk de mannen te zien, de muziek te horen en te voelen, ook al is het dan een keertje wat minder. Wel waren daar speciale momenten zoals bij WDIGN waar Dinand een ander Doe Maar deuntje pakte dan “er is tijd genoeg”. Het voor mij echte jeugdsentiment kwam boven met een stukje tekst van Doe maar “Zoek ’t zelf maar uit”. Heerlijk!! Dat was mijn eerste echte ooit fan zijn ding toen ik nog een kleine meid was. Ook waren daar jam sessies met Round Here en With Or Without you. Altijd goed. Dinand moest nog even lachen toen wij begonnen met het stukje solo van Nico van zaterdag… Tu Turu Turu Tutururu…. Maar helaas dit keer geen Nico moment. Al met al geen verkeerd Kane optreden maar van de 3 deze week was dit de minste.

Een uur is zo voorbij en omdat er echt iets vreselijks op het programma na Kane stond zijn we heel snel de tent uitgevlucht naar buiten toe. Buiten heerlijk maf staan doen met rare hoofden die in onze buurt stonden (echt waar heeft ie dat hoofd vandaan dan??) en oude maffe foute nummers op cassettebandje die vanuit Miran d’r auto brulden.

Een zwaaimoment met een dikke zwarte auto was daar en een “ik doe een rijtje fans afzoenen”moment met Martijn. M’n momentje met Nico en Maan was als altijd ook weer gezellig en Dennis was echt weer Dennis. Haha… meneer had haast, rende z’n auto uit, kwam bij iedereen om de nek hangen want er moest een foto gemaakt en wilde daarna weg. Ja hallo, Anna en ik hadden nog cadelootjes voor de aanstaande bruidegom. Toch nog even tijd dan. Cadelootjes werden met een brede lach in ontvangst genomen (owww het is een setje!!) en owww die had ik al in een metalen versie maar dit is ook leuk. Ja Dennis, geniet er maar van, doe wel een beetje rustig aan met je aanstaande hè?? ;)

Na dit hilarische gebeuren was het tijd de auto op te zoeken en afscheid van elkaar te nemen. Een klein emotioneel momentje, ja het is echt even klaar, jullie op vakantie, ik hier, jullie ver weg, Kane ver weg,…. Ja minder. Even slikken, een brokje in de keel en dan toch die auto in en op weg naar carpoolplek. In de auto was het stil, stiller dan anders als we nog even doorstuiteren. Het besef van voor de 1 twee maanden geen Kane, geen meiden maf doen dingen, voor de ander misschien 2, hopelijk 1 maand hetzelfde. Het is toch bizar hoe een band als Kane mensen tot elkaar brengt, mensen die vrienden worden, die maatjes worden, waar je om gaat geven. Kane is zoveel meer dan Kane….. I just love my buddy’s!!

Bij de carpoolplek nog en sanitaire stop, weer afscheid en ik met een nog redelijk volle band ook naar huis. Onderweg nog een zwaaimoment en dan rij ook ik het duister in…. Om kwart over twee thuis, fotootjes bekijken en online en het bedje in. Niet kunnen slapen, malen, beelden terug zien, en dan om 8 uur toch lichtelijk in slaap vallen. Helaas weer verstoord door een drilboor bij de buren waardoor ik uiteindelijk misschien 20 minuten geslapen heb. Het kan me niet boeien. Wat belangrijk is zijn de band en de mensen die ik koester….

Lieve mannen, thanks voor een toch weer heerlijke avond, een avond met persoonlijke mixed emotions dat wel, maar het was weer top!

Jongens en meiden….. jullie zijn TOP!! Zonder jullie niet die sfeer, niet die lach momenten, die schouder momenten, die hilarische momenten, stuitermomenten, bel en msn momenten, niet al die dingen die Kane juist zo bijzonder maakt. Nogmaals thanks voor al die momenten en ik zeg…. Tot heel snel ook al lijkt het ver weg…. Love Ya All!!

Foto's also thanks to: Tai, Marian en Steffie

Festival Mundial te Tilburg, 17 juni 2006

Jawel hoor!!! Dag nummer 2!! We mogen weer!!! Net iets van 4 uur geslapen, nou ja gelegen, want slapen kan ik nooit na een dag Kane, om half 8 er weer uit want het was alweer Kane tijd! En ondanks de flinke dosis van gisteren, had ik nu alweer helemaal zin om te gaan. Eerst nog even wat fotootjes van gisteren uploaden en online zetten en de ochtend begon al goed met een hilarisch telefoontje en msn sessie met m’n dinnetje Tai. Om kwart voor 11 was het tijd om richting de carpoolplek te Vianen af te reizen en dus hup, bepakt en bezakt de auto in. Nog even snel tanken en scheuren met die handel. Net voordat ik de snelweg op wilde draaien schoot het door m’n hoofd: IK WAS M”N KAARTJE VERGETEN!!!!! F!# Shit!! Nou ja omkeren maar en terug naar huis. Anna gebeld dat ik wat later zou zijn, kaartje snel gehaald, met 100 over de weg waar ik 50 mocht en daarna snel weer de snelweg op. Al met al was ik misschien een paar minuten later dan afgesproken in Vianen alleen toen kwam blunder nummer 2 van de dag. Tom zei ga links en keer om, oké ik volg Tom natuurlijk blind en deed wat ie zei, alleen kwam ik op een busbaan terecht en kon niet voor of achteruit!! Kon wel vooruit maar daar was zo’n ophoging in de weg met een mega gat eromheen waarop ik mijn autootje niet overheen dorst te rijden. Dus ik Anna bellen, ja ik ben er hoor sta alleen aan de verkeerde kant en HELLUPPPPP!!!! Whahaha!! Nou ja toch maar door het gras over die baan heen want natuurlijk kwam er een bus aan en op de bus plaats maar gaan staan want Anna kwam er met de auto aan. Ik zag haar rijden en zei door de foon JAAAA IK ZIE JE!! Alleen Anna zag mij niet! Whahaha!! Oké Anna keerde om en zag mij ook en zag dus ook de situatie waarin ik zat en ik geen kant op kon. Dan maar iemand aanspreken die misschien een oplossing zou weten. Dat was er, gewoon weer de snelweg op en omkeren. Voor de zekerheid Anna maar bij mij ingestapt, want ja ik ben soms echt zoooooo blond, en uiteindelijk stonden we waar we wezen moesten. Pffffff!!! Het was al zo warm maar door deze actie had ik het nog warmer dan warm en was het heerlijk om even uit de auto te kunnen stappen. Eerst nog even een sanitaire stop op een wel heel bekende wc (portemonnee incident van Brussel vorig jaar) en daarna alle spullen en Tom inladen in de auto van Anna om richting Tilburg te scheuren. In Tilburg aangekomen werden we al snel een parkeerplaats op gestuurd maar wij waren eigenwijs zo als altijd, en gingen Tom volgen want Anna had al gelezen dat het erg ver lopen was vanaf parkeerplaats. Uiteindelijk hebben we de auto in een woonwijk vlak bij het festival terrein neer kunnen zetten. Stukje lopen nog maar veeeeel minder ver dan waar ze ons eerst naar toe stuurden.

Bij het terrein aangekomen weer niet echt een strenge controle en konden we al het eten en drinken meenemen op 1 blikje red bull na die we nog even snel opdronken. Op het terrein even kijken waar precies het podium was en daar aangekomen zat er wel geteld…. 1 meisje!! Whahahaha!! Altijd als wij denken we zijn laat, wordt een probleem, is er helemaal geen probleem!! We kunnen ons bij het midden van het podium instaleren (meisje zat op links haha, nou ja jammer dan) en ons insmeren want de zon scheen behoorlijk vel en het was nu al bloedje heet. We kregen van het rode kruis waaiers uitgereikt tegen de warmte. Pfff want warm was het!! Die waaiers waren echt wel nodig. Water trouwens ook, alleen verkochten ze geen flessen alleen maar bekers water, lekker handig ook.

Om tien over twee zou de tweede act van vandaag (de eerste dus niet meegekregen) van start moeten gaan; Salah Edin Marokko. Die begon alleen veel te laat omdat ze oponthoud hadden. Denk dat het pas bij half 3 was dat de heren begonnen en hebben ook maar een half uurtje gespeeld omdat om 10 over half 4 de volgende act alweer van start moest. Helaas was dat lange Frans en lilliputter b, niet echt bepaald mijn favo’s. Omdat we altijd erg sociaal zijn… lieten we een paar meiden op onze plekken vooraan staan met de deal dat ze na frans en b weer weg zouden gaan. Was geen probleem. Er kwam een hoop publiek af op deze act, vooral heel veel kinderen. Nu snap ik best dat ze de muziek leuk vinden maar als je dan zo es om je heen kijkt en je ziet die kleine meiden en jongens mee blèren op de meest seksistische teksten en de ouders staan nog harder mee te schreeuwen, dan vallen daar toch wel m’n schoenen van uit. Het was mij toch al veel te heet in de volle zon en dan ook nog een act mee moeten maken die me meer irriteerde dan dat het leuk was, nee ik was er na 1 nummer alweer klaar mee.

Toen de irritante mannetjes klaar waren konden we terug op onze plekken en JAAAAA eindelijk was daar de schaduw!! Pfff ff afkoelen hoor, want teringjantje wat was het heet!! Gisteren nog staan te rillen van de kou en nu staan te zweten in de zon. ’T Is ook nooit goed haha!

Tussen de bedrijven door verschenen er steeds meer bekende koppies (nice to see ya!) en maakten we ons op voor Intwine die ik heel erg graag weer eens wilde zien. Heerlijke muziek en daarbij ook nog es een heerlijke gitarist (wat heb ik daar toch mee???) maar goed, haha, het gaat om de muziek toch?? Intwine was super en maakte bij mij het gevoel los van die moet ik toch weer es wat vaker gaan zien. De sfeer zat er goed in bij het publiek en het beloofde een erg leuke verdere rest van de dag/avond te worden.

Na Intwine kwamen stuitermaatjes Tai en Mirjam en John ook aan en was het stuiterclupje weer compleet. En gestuiterd hebben we! Wat waren wij melig en hilarisch vervelend zeg! Heerlijk! Wat is het toch elke keer weer mooi om te zien hoe leuk wij het met elkaar hebben. Ik kan het niet genoeg herhalen, maar Kane is dus niet alleen maar Kane en die mannen met hun muziek, nee het is zo verschrikkelijk veel meer dan dat. Het zijn ook de vriendschappen en die heerlijke sfeer die er toch elke keer onderling met m’n maatjes weer is. De ene keer wat meer dan de andere keer, en deze keer was er weer 1 om niet snel te vergeten.

Postman begon rond half 7 en omdat we al heerlijk zaten besloten we te blijven zitten. Het ene hilarische moment na het andere volgde. Tai had een waterpistool meegenomen en ja dat vraagt natuurlijk om wat mee te doen. Gevolg was alleen dat als je met 3 meiden aan zo’n ding gaat hangen omdat er 1 niet nat wil worden, dat ding dan stuk gaat, wat ook gebeurde. Haha, agoss arm kind van Tai van wie dat ding was…. Tai, je krijgt een nieuwe hoor meis!! Ook waren daar hele vage momenten met snoepjes en van alles meer. Kortom, de foto’s spreken weer voor zich….

Na Postman (die overigens erg goed was) zijn Anna en ik een sanitaire stop gaan houden en een eettent en drinktent gaan opzoeken. Sanitaire stop was helemaal achterin (vast en zeker weer verzonnen door mannen) en aan weerskanten op het veld waren voldoende eettenten. We hadden geen trek in alweer patat en wilden wel wat anders, dat werd een Mexicaanse wrap. Errug lekker. Nog een paar bekers drinken achterover geslagen en weer terug naar onze stek, waar een nieuwe act al begonnen was, een Braziliaanse act genaamd Marcelo D2. Lekker salsa en hip hop maar ook nu na een paar nummers weer verveeld en dus besloot ik met Mirjam en John te gaan zitten. Ook nu weer lol en ons slachtoffer was Tai die bestookt werd met kriebelende stokjes aan haar benen.

Na deze act was het eindelijk, EINDELIJK, tijd voor dat waar we voor kwamen….Kane. Er werd opgebouwd en we wachten in spanning op wat komen ging. Kane begon zowaar weer redelijk op tijd en rond kwart voor 10 klonken de eerste Scream klanken weer door de boxen en kwamen de mannen onder luid geschreeuw en applaus op. We konden weer los!! En los konden we! Want wat waren de mannen uitgelaten en goed. Heerlijk weer de energie die ervan af kwam en oooooohhhhhh wat een setlist!! Ik werd compleet gek bij het horen van de eerste klanken van All Along The Watchtower en ik niet alleen… want velen met mij hadden dat nummer zo gemist! WHAAAAAA ik werd geeeekkkkk!!! Ik zeg, nummer standaard op setlist terug!!!!! Buiten dit nummer werd ook Rescue Me na lange tijd weer eens gespeeld en was daar ook een hilarische zang solo van m’n held Nico (tu turu turu!!) Heerlijk gewoon!! Het had weer alles in zich, gitaren (kan nog steeds meer hoor), sfeer, lachen, mooie momenten, diepe momenten, het was Kane op haar best, Kane zoals we Kane het liefste zien. We hadden het er op de dag zelf al over gehad, we vonden allemaal tot nu toe Zwolle toch wel de beste gig maar deze gig kwam heeeeeel erg dicht in de buurt of evenaarde het zelfs wel. Sjesus wat heb ik genoten en gesprongen en gedanst. Dit is nou precies waarom ik elke keer weer ga, ik het land doorcross en ik er mijn portie energie en kracht uit haal om een heleboel andere momenten in m’n leven door te komen. I just Love those guys!!

Na afloop met een hele bende gekke mede stuitermaatjes en friends het terrein weer af en nog een hele tijd na staan praten en gek doen. Vooral Tai was op haar best met haar superman act en oranje jasjes. Whahaha! Vreselijk gelachen weer. Ook waren daar weer erg leuke en schattige momenten met wat bekende mannen. Een moment met een pet (ik zeg niks..) en een knuffel en sandwich moment met Nico en Maan en verschillende stuitermaatjes. Erg leuk en erg gezellig. Thanks mannen voor jullie tijd!!

Het was inmiddels alweer na één uur geworden en dus tijd om de auto weer op te zoeken. Dit keer een auto vol want Yas en Floor en aanhang reden ook mee terug. De mutsen hadden op de heenweg niet gedacht van goh zouden we mee kunnen carpoolen en waren met de trein gekomen. Onderweg nagenieten met een Korenmarkt cd’tje en bij Vianen afscheid genomen en zelf nog een uurtje naar huis gecrossed. Vol energie maar wel heel erg moe na twee dagen Kane. Op dat soort momenten vergeet je even dat je een 3 voor je leeftijd hebt staan en voelt het net alsof je al een 8 voor je leeftijd hebt staan. Maar goed, veilig en wel en met behulp van 3 blikken stierenzeik, veilig thuis geland, foto’s online gegooid en m’n bedje opgezocht.

Het was weer een toppertje!! Kane was kicken, meer dan kicken!! Mannen wederom (het wordt saai maar het is nou eenmaal zo) bedankt voor een mega kicken super optreden!! Tot over een paar dagen….

Meiden en de paar heren: THANKS voor een superdag!! We hebben weer gelachen en het is er wat mij betreft 1 om niet te vergeten. Ik zeg: elk jaar Kane op Mundial en All Along standaard terug op de setlist!! Zal ik een actiecomité starten?? Haha!

Tot over een paar dagen, tot Kane!!!!

FOTOS ALSO THANKS TO: Mirjam, Anna en Tai

Verslag Indian Summer festival, Broek Op Langedijk 16 juni 2006

Zo dan, een zwaar maar leuk weekend voor de boeg… 2 keer Kane achter elkaar. Dat beloofd wat te worden. Eerst maar eens op voor nummer 1, Indian Summer. Afgesproken Anna in Haarlem op te pikken en vanuit daar door te rijden naar stop nummer 2, Leonie haar huis, vlak bij festivalterrein. Om half 1 eerst maar eens richting tankstation gereden en getankt en voorbandje opgepompt. Jaja, deze miep heeft weer es wat, een voorband die steeds langzaam leegloopt en aangezien ik dit weekend geen tijd heb nieuwe voorbandjes te scoren, moet ik het dus doen met een beetje lucht toevoegen elke keer. En nu maar hopen dat band niet plat staat straks…. Maar goed, terug naar waar het om gaat…. Rond 2 uur landde ik in Haarlem waar we nog wat dronken en we rond kwart voor 3 richting Leonie reden. Onderweg een hoop oponthoud op de weg want elke Hollander had blijkbaar op dit tijdstip al haast om op tijd thuis te zijn voor Nederland-Ivoorkust. Al met al tegen half 4 bij Leonie aan beland en daar was Marian ook al. Samen een paar heerlijke broodjes genuttigd, waarvoor Leo nog bedankt! En daarna met de wandelwagen op naar het weiland (ja alweer 1…maar deze keer geen koeien en enge vieze boeren…) waar het vandaag moest gaan gebeuren. Anna had eerder in de stad nog even snel wat maffe oranje hoofddeksels gescoord en Leo en Marian werden nog verplicht in het Oranje gehuld door ons, waarop we dus met maf hoofddeksel en al aanliepen (nou ja half rennen want Leo had een beetje haast…) op de sluizen van het terrein. Een paar mensen, waaronder stuitermaatje Carola, zagen ons door al dat oranje geweld al van ver komen aanlopen en lagen nu al dubbel. Oké, de sfeer was gezet! Haha! Erg leuk Carola weer es te zien na lange tijd niet gezien te hebben en wat ons betreft konden de sluizen open. Alleen tja, het zou weer eens niet zo zijn, de sluizen gingen om wat voor reden dan ook, weer eens niet op tijd open en een erg grappige meneer kwam ons tot het open zou gaan entertainen. Erg gelachen met die gast. Denk een kwartiertje later dan gepland ging de boel dan toch open en ik had het al voorspeld, bij mij doen die verrekte scanapparaten het nooit, en ja hoor…… NU OOK WEER NIET!!!!! Pfff echt, waarom hebben ze die K dingen überhaupt ooit ingevoerd?? Gevolg was dat kaart maar helemaal ingeleverd moest worden, nou ja oké, wat jij wilt, en daarna rustig doorlopen. Dit keer een keer geen strenge controle. De andere stuitermaatjes stonden al te wachten en ik kon me ook bij het podium instaleren. Tijd voor een fotomoment!!!! Haha echt die oranje mutsen doen t um hoor….

Het wachten was op de voetbalwedstrijd die volgens de organisatie op een heel groot scherm goed te volgen zou moeten zijn. Het scherm was nog niet eens opgehangen!! Echt de organisatie was weer op haar best… maar goed, met veel provisorisch hang en sluitwerk hing het scherm uiteindelijk maar net op tijd en konden we ons opmaken voor de wedstrijd. Om 18:00 uur de aftrap en Carola en ik begonnen met stressen, meeleven, vloeken, maar beter nog…juichen!! Het werd al snel 2-0 en dus zat de sfeer er goed in, ondanks het veelvuldig wegvallen van het erg slechte beeld en geluid. Dat kon ons helemaaaaal niet boeien, we stonden voor!! Carola en ik hadden veel bekijks ook door onze hoofddeksels en het allerergste was nog wel dat er een camara frontaal op onze koppies besloot in te zoemen en vlak voor ons bleef staan, het leek wel uren te duren en dan moet je serieus blijven kijken, heb me nog nooit zo opgelaten gevoeld. Later nog tot grote schrik van mezelf door een bekend crew persoon vol op de foto genomen en ja hoor, zelfs TMF vond het blijkbaar zo grappig dat we er bij hun ook aan moesten geloven. Echt VRESELIJK!!!! De eerste helft eindigde in 2-1 en de tweede helft was echt verschrikkelijk spannend omdat Nederland veel te veel balverlies leed waardoor het bij het doel van Van der Sar iets te druk werd. Maar de mannen hielden stand en het bleef bij 2-1 waarop het feesten kon beginnen!!

De eerste act van de avond was echt hilarisch!! Het bandje heet Iedereen Zoôo Jotje en kwam compleet stoned het podium op maar wij hebben onze ogen goed de kost kunnen geven want wat er allemaal op het podium gebeurde was hilarisch. Teletubbies, mannen in lederhosen maar dan de staart van de leeuw aan de voorkant (heb je beeld??) en daarbij nog van alles meer. We hebben in een deuk gelegen en zijn bij deze fan! Whahaha!

Nadat zij klaar waren konden we ons opmaken voor alweer een keer Van Dik Hout. Dit keer had ik er echt geen zin in, pfff, het hele zelfde riedeltje werd weer opgevoerd, compleet met precies op dezelfde momenten als een paar weken geleden, precies dezelfde dingen doen en zeggen. Echt VARIATIE mensen PLEASE!!!! Kijk nu al NIET uit naar het optreden over een paar dagen in Beusichem maar goed. Dat was dan weer Van Dik Hout. Ik wilde nog maar 1 ding…. Onze eigen mannen!!! De crew was al aan het opbouwen en bracht ons compleet van slag door een microfoonstandaard bij Dennis te laten staan. Zou ie gaan zingen?? Neeeeeee dat kan niet, ja maar waarom blijft dat ding daar staan?? Nou ja misschien dan toch….haha, nee het was een microfoon van één van de VDH mannen die vergeten was.

Gelukkig liep alles redelijk op schema en begonnen ze niet veel te laat maar redelijk op tijd en OOOHHHHH!!! Ik zeg kom maar door!!! Dennis kwam op met een grote Oranje sjaal, de rest in totaal uitgelaten stemming en we konden van start met Scream! Lekkerrrrr hoor!!! We konden weer los!!! Het was heerlijk, het was goed en we hebben genoten. Ik heb weer aardig gestuiterd en gedanst en gesprongen en me weer even flink kunnen uitleven. Het was een zeer geslaagd en goed optreden en dat bracht alleen maar een gevoel met zich mee van IK WIL MEERRRRR!!!! Met Mundial op dat moment nog maar een paar uur weg zou dat al snel waarheid worden……

Nadat we totaal happy weer van het terrein afliepen en Carola en ik nog even onze “zusjes” foto hadden binnen gehaald (nou ja wordt op gestuurd) hebben we buiten, hoewel het koud was, nog gezellig na staan keuvelen en lachen. Ik was behoorlijk melig en had me een energie weer gekregen dat ik best vervelend was geloof ik. Maar ik had daar gelukkig niet alleen last van. Omdat de hoefjes moe waren besloten Marian, ik en Carola op een boomstam te gaan zitten om bij te komen. Boomstam was alleen omgeven door dat smerige kleefkruid en naderhand bleek ook naaktslakken want toen we opstonden dacht ik dat ik een half oerwoud aan kleefkruid aan m’n achterste had hangen terwijl Marian gewoon vrolijk in een naaktslak was gaan zitten en een mega slijmvlek ergens had zitten waarvan je niet wilt weten waar maar wel kunt raden ;) Whahahaha!! Arme Marian, ze heeft ’t geweten! Ooohhh wat waren we erg, “ik zie een vlek!” “waar” “nou daar op die broek” “waar op die broek” “nou daar” jaja arme Marian…. haha…. Nadat we afscheid hadden genomen van een paar gezellige mannen in een auto en wat dronken voorbijgangers met wuppies op hun hoofd, gingen we terug richting auto van Carool, weer afscheidmoment, en terug naar huize Leonie. Onderweg zo vreselijk gelachen. Anna zag een konijn, dacht ze, bleek later een kat te zijn en onderweg hebben we wel 4 speeltuintjes aangedaan en wipkippen uitgeprobeerd en glijbanen en schommels gezwiept. Het was echt errug, de hele buurt moet wakker zijn geworden door ons. De mascara hing onder m’n oksels van het lachen. Bij Leonie thuis nog een sanitaire stop gedaan en verstoppertje gespeeld en daarna weer terug naar Haarlem en vervolgens naar huis in mijn geval.

Wat een dag weer en wat een Kane weer!!! We hebben gestrest om het voetbal, gelachen om andere zaken, gesprongen, gedanst en gek gedaan bij Kane maar bovenal weer genoten van dat heerlijke bandje. Mannen bedankt weer!! Meiden, het was weer top!! Mundial here we come!!!

Kane in the mist @ Ajoc te Mijdrecht, 1 juni 2006

Vandaag was het de dag van het festival waar ik eerst absoluut nooit meer heen wilde, toch kort van te voren besloten wel te gaan, want tja, waar Kane gaat….. en hier een verslag van een avontuur tussen de koeien (of waren het nou stieren), het bier, dronken boeren, trekkers en natuurlijk dat oh zo geliefde bandje van velen.

Om 12 uur bepakt en bezakt, zonder Tom want die was half stervende, van huis vertrokken richting Haarlem (het wordt zo onderhand traditie) om van daar uit heel rustig aan te vertrekken naar het boerenland. Eerst nog gezellig gekletst met Anna, koffie gedronken en nadat Leonie rond 3 uur ook in Haarlem was geland, konden we al onze spullen in een auto laden en op naar Mijdrecht. De route was zonder Tom snel gevonden omdat kaartenhaalster Leonie de weg nog goed wist. Onderweg een hysterisch moment met een auto. Het begon ongeveer zo, we hadden het over automerken en over welke SUV wij nou mooier vonden, de X5 of toch die… euh… ja die hoe heet ie ook al weer…. Shit kom er niet op, het was iets met een T, ja die VW maar hoe heet dat ding nou…. Euh… Tuscon? Tuluma? Tractor? We konden er maar niet opkomen. Het was iets met een TU… maar verder kwamen we niet. Totdat we bij een stoplicht stonden, in onze ooghoeken ineens de bewuste auto zagen rijden maar op afstand natuurlijk niet konden lezen welke naam er nou op stond, waarop Leonie en ik tegen chauffeur Anna begonnen te roepen, rij er achter aan!! We moeten het weten!!! Dus toen de stoplichten op groen sprongen zette Anna een achtervolging in die echt hilarisch was, Leonie en ik lagen door de snelheid helemaal in onze stoelen gedrukt, en Anna scheurde snel richting auto. Maar helaas, auto sloeg een afslag af en wij hadden nog steeds de naam niet gezien. Terwijl we weer staan te wachten voor een stoplicht en een openstaande brug, schoot de naam ineens door Anna d’r hoofd en zij roept het is een TOUAREG!!! JAAAAAAAAA!!! Dat is um!!!! Whahahahaaaa!! We lagen echt dubbel gevouwen in de auto en de ramen stonden open en de mede wachtenden andere mensen in auto’s die ons hoorde blèren, keken echt alsof wij zo vanuit een één of ander gesticht waren weggelopen. WHAHA! Daarbij stond Kane ook nog loeihard uit de speakers te stampen en wist de omgeving dat wij in aantocht waren. En dat allemaal om een auto… whahaha!!

Helaas nog een poosje onderweg in een file gestaan maar uiteindelijk landden we toch in Mijdrecht waar we eerst in het oh zo bruisende centrum van 1 straat, een sanitaire stop hielen. Bijna was ik weer m’n portemonnee kwijt maar het ging net goed. Ook nog even wat te eten gescoord in de plaatselijke super en daarna op weg naar het weiland. Onderweg aardig wat flasbacks naar 2 jaar terug, niet allemaal goede helaas. Nadat we op het weiland waren eerst illegaal de auto ergens neergezet waar niet mocht, later Anna de auto toch weer moeten verplaatsen omdat t dus niet mocht. Joh t was te proberen toch?

Wij konden ons instaleren op de fijne roestige en stoffige metalen platen. Gelukkig zit bij mijn standaard Kane uitrusting altijd een vuilniszak en dus was het oranje roest broeken kweken redelijk onder controle. Het was behoorlijk koud daar en af en toe kreeg je een heerlijke koeiestront aroma zo je neus ingeblazen. Jaaaa het is fijn hier weer te zijn! Natuurlijk hadden we weer de grootste lol, werd er geklommen en gevoetbald met een leeg flesje en werd een thuisblijvend stuitermaatje opgeschrikt door een vaag telefoontje van mij. Haha sorry MUPPIE!!

Ook werden er wat herinneringen opgehaald aan twee jaar terug. Toen was het 1 groot drama met naar binnen gaan en net zoals toen nu ook weer de mannen en vrouwen gescheiden van elkaar naar binnen. Er hingen boven de ingang borden waarop stond in welke rij de mannen en welke de vrouwen moesten gaan staan. 2 Vrouwen rijen en 3 mannen rijen. Toen de stress begon van het bijna naar binnen mogen begon er al meteen een discussie met de altijd aardige en vriendelijk security want die hadden zelf niet door hoe de rijen waren ingedeeld. Nadat wij dat even hadden gecorrigeerd, gingen iets na 8 uur de hekken open. Ik met twee tassen naar binnen, had me voorgenomen me rustig te houden en deed dat ook. Tot ergernis van anderen deed ik heel rustig aan, liet de tassen controleren, me fouilleren, m’n legitimatiebewijs bestuderen en nogmaals tassen controleren, waarop ik heel rustig naar binnen liep alwaar m’n twee partners in crime al stonden te wachten. Om en om nog even naar de plee en daarna was het wachten geblazen op de eerste act van de avond, Lange B en korte Baas. Natuurlijk nog even wat maffe fotomomentdingen zo hier en daar en om 9 uur begonnen de rappers hun ding te doen. Ook was daar nog een bekende drummer op het podium. Helaas is dit niet mijn muziek, niet mijn ding en dat werd het nog minder toen ze een liedje zongen over sletjes. Sjesus zeg GROW UP!!! Wat een niveau!! Maar goed, een uur lang toch het weten te doorstaan en daarna was het gelukkig tijd voor een pauze en opbouw voor Van Dik Hout. Achter ons verschenen zo uit ’t niets een paar meisjes die net of nog net niet uit de luiers waren. Volgend mij was de minimum leeftijd toch 16? Deze waren niet ouder dan 12 en stonden flink bier naar binnen te werken en werden hoe langer hoe vervelender. Konden natuurlijk niet meer op hun hoefjes staan na twee glazen bier en dus begonnen ze fijn te hangen waar ze niet tegen aan moesten hangen, ja juist, tegen ons! Tijdens Van Dik Hout gingen de meisjes helemaal los en werd het nog erger. Maar goed, 1 blik van mij en ze hielden zich redelijk rustig. Gelukkig na Van Dik Hout verdwenen ze, het was blijkbaar bedtijd. Van Dik Hout was oké, maar toch, elke keer als ik een ander bandje zie dan Kane is het het toch net niet. ’T Is wel aardig, sommige nummers zijn echt wel mooi, maar het is zo standaard. Er zit totaal geen variatie in, elk nummer wordt precies zo gespeeld als dat ze op de cd staan. Nee geef mij echt maar die andere mannen hoor!

Na VDH was het opbouwtijd voor de Kane Crew en werd de sfeer ook iets minder gemoedelijk in de tent. Waarom is het toch altijd zo dat als Kane ergens op een festival speelt dit op de 1 of andere manier aantrekt tot irritant gedrag? Pfff nu wist ik weer waarom ik toch zo’n hekel aan festivals heb. Maar goed, m’n bandje speelt en dus wil ik erbij zijn.

Kane zou Kane niet zijn als ze later zouden beginnen. Rond kwart over 12 werden de eerste tonen van Scream ingezet en konden we eindelijk na lang wachten vandaag, weer helemaal los!! Wat is het toch een heerlijk nummer om meteen mee binnen te knallen!! Het ene nummer na het andere was weer helemaal kicken en we konden ons dus helemaal uitleven. Helaas waren daar ook een paar kleine incidenten. Een verdwaalde vieze ranzige stinkende dronken boer besloot even fijn zichzelf tussen ons in te storten. Gelukkig kon ie amper op z’n benen staan en na een paar keer flink duwen was ie verdwenen.

Bij Damn Those Eyes kwam het te verwachten bier richting Dinand en de rest het podium op gegooid. 1 Beker raakte Dinand vol op z’n lichaam en ja, dat moet je dus niet doen. Het nummer werd stil gelegd en Dinand sprak zijn woorden richting de bewuste loser uit.

Daarna werd Damn Those Eyes anders dan anders want Din ging op z’n gemak, met een uitdagende big smile op z’n gezicht, zijn drinken op drinken en besloot niet meer te zingen. YOU GO DINAND!!! Stelletje K boeren! Gelukkig werd het biergooien iets minder, hoewel ik zelf nog een lading over me heen kreeg, en konden ze hun set afmaken. En hoe!! Sjesus zeg, wat waren ze weer goed. Hold On was zoooooo super kicken, die solo van Den was zoooooo gaaf, de snaren rookten onder z’n handen, echt ik ging even compleet uit m’n dakje. Ook Fearless was helemaal te gek, Dennis mocht nog even zingen bij RDOM en WDIGN werd weer gespeeld. Nu wist Manuel wel welk nummer er werd bedoeld maar moest Dennis even bij Dinand informeren welk nummer ie nou bedoelde. En WDIGN was zooooooo super! Ben in jaren niet zo uit m’n dak op dit nummer gegaan als nu. Wat was ie goeeeeeeddd!!! Sjesus (nieuw stopwoordje) wat waren ze goed!! Oh wat hou ik toch van dat bandje!!

Helaas geen I Belong To You maar dat maakte helemaal niks meer uit. We werden na WDIGN in een totaal blije stuiterstemming achter gelaten. Wat een band!!!!!!!!

Nadat we onze spullen bij elkaar hadden geraapt was het tijd ons een weg te banen door de dronken figuren. Buiten aangekomen nog even bij staan komen en bij staan kletsen met de rest van de bekenden. Na een fotomoment met ene meneer van Leeuwen, een hele gezellige babbel met Tijn, was het al heel laat en dus ook tijd om weer naar huis te gaan. Nog een heel end omrijden op het weiland waarop de auto stond geparkeerd, maar uiteindelijk rond 3 uur in Haarlem geland. Toen moest ik nog een uurtje rijden naar mijn hometown. Dat ging redelijk, joh, wat stierenspul naar binnen werken en scheuren met die hap. Thuis aangekomen de foto’s online gegooid en om 10 over half 5, het werd al licht buiten, lag ik ook eindelijk in m’n bed.

Het was er weer 1 om op het lijstje van bijzondere Kane gigs bij te schrijven. Ik heb genoten, haar gezwiept en ben uit m’n dak gegaan. Het was weer super!! Mannen…. BEDANKT weer!! Ik zeg op naar het volgende knollenland over 2 weken!

Meiden… jullie ook weer bedankt! Het was weer super en gieren!

Ik zeg tot later, tot Kane!!

Haagse Lust, Haagse Hogeschool 26 mei 2006

Tja waar zal ik eens beginnen…. een besloten feestje moest het worden. Uiteindelijk kregen een paar fansites (waaronder deze ) toch de kans mensen naar dit feestje te kunnen laten gaan. Na een hoop heen en weer gemail, mensen uitnodigen, aanmeldingen, afzeggingen, een dag hard gewerkt voor een kaartje voor deze dag.

Vandaag was het dan zover, op naar Den Haag, op naar dat lustige ding. Helaas waren de weersvoorspellingen bar en bar slecht en zag het er naar uit dat het een dag regen zou gaan worden. ’S ochtends zag het er allemaal nog redelijk uit maar helaas begon het toch te plenzen en toen ik kwart voor 12 in de auto stapte om richting Haarlem, de carpoolplek, te rijden, goot het al behoorlijk. Even voor 1 uur in Haarlem, een bakkie koffie, spullen bij elkaar rapen, inladen in de andere auto, en rijden maar. Rond half 3 met vriendje Tom geland in Den Haag waar de auto een plek kreeg in een garage vlakbij de Haagse Hogeschool. Eerst maar eens een sanitaire stop. Van de woensdag, de dag van het harde werken voor een kaartje, wisten we al een tent te liggen alwaar we de sanitaire stop konden houden. Daarna hup weer de regen in, op naar het terrein waar het allemaal moest gaan gebeuren. Uiteraard was het niet druk, welke gek gaat er dan ook in dit weer voor z’n lol buiten staan…??

De hekken zouden om half 3 open gaan, dat werd uiteindelijk iets over 3 uur. Allemaal al drijfnat van de regen maar toch volhoudend konden we na een strenge controle waar zelfs de paraplu’s werden afgepakt, naar binnen het terrein op alwaar het vervolgens behoorlijk blubbertrappen was. Het grasveld was nu al één grote blubber en baggerzooi, kun je nagaan hoe dat er later op de dag zou moeten gaan uitzien. Gelukkig hadden de drie al doorregende Kane-ers een plekje op het staan ding van het dranghek gevonden en stonden de voeten tenminste een beetje droog. Om 3 uur had Racoon moeten beginnen maar die begonnen uiteindelijk om kwart voor 4. Het goot van de regen, zelfs door de jas heen, maar we hielden stand. Racoon deed haar best en wij ook. Tijdens Racoon belde Kaner nummer 4 op om te melden dat zij iets verlaat was. Zij was er rond kwart voor 5 en dat was weer een leuk weerzien. Gelukkig was het op dat moment ook heel even droog geworden. Racoon was inmiddels al vertrokken en de boel werd klaargemaakt voor de volgende act, Veldhuis en Kemper.

Het leek wel of er boven een stelletje pestkoppen bezig waren want precies toen zij begonnen, begon het ook weer te plenzen. Maar ja nu kun je natuurlijk sjago gaan staan doen omdat het zulk K#! weer is maar je kan ook proberen wat lol te maken. De vier Kane-ers besloten het laatste te doen en werden behoorlijk melig en vervelend. Je mot toch wat hè? Veldhuis en Kemper was oké, alleen het geluid was zo slecht dat je niet kon verstaan wat ze nou eigenlijk zongen. Alleen bij het laatste nummer werd het geluid beter en konden we tenminste wat verstaan. Nadat ook zij klaar waren besloten 2 Kane-ers een volgende sanitaire stop te gaan maken. Ook nu trouwens weer droog, de artiest houdt op te spelen en het wordt droog. Het begon er op te lijken dat dit een traditie zou gaan worden. De 2 Kane-ers besluiten buiten het terrein een sanitaire stop te doen aangezien de wc’s op het terrein er nou niet bepaald appetijtelijk uitzagen. Op de terugweg wilden we op het terrein wat te eten halen alleen moesten daar natuurlijk weer muntjes voor gekocht worden en dat was weer aan het begin van het terrein en dus besloten we eerst maar terug te lopen naar de andere 2 Kane-ers. Zij wilden wel wat eten halen en even later kwamen ze terug met een bak patat. Niet echt lekker maar goed, het vulde de maag. Ondertussen was het een drukte van belang op het podium alwaar de Kane crew al druk stond op te bouwen. Hierdoor raakten de Kane-ers ietwat van slag omdat er voor Kane toch nog een andere iets zou komen? Nou ja afwachten maar…. Ondertussen verschenen er steeds meer bekende koppies en was het hier en daar een leuk weerzien.

Even 8 uur begon er inderdaad een andere act voor Kane en wel de Jeugd van Tegenwoordig. Niet echt iets waar de Kane-ers warm van werden en je raadt het al: het begon weer te regenen. Het was nu wel heel vaag aan het worden, bij elke pauze droog en bij elk bandje regen. Als dat straks bij Kane maar andersom zou zijn…..

Na de Jeugd kwamen de Opposites, een zelfde soort muziek waar we niet blij van werden maar goed, Kane kwam eraan. Dat was te zien ook want we zagen zo af en toe al bekende koppies te voorschijn komen op het podium.

Na de Opposites werd het droog…. Ja nu zou Kane bijna gaan beginnen, als het maar droog zou blijven…..

Dat bleef het gelukkig! Kane kwam onder de heerlijke klanken van Scream op en het was droog!! Kijk, zo hebben we het graag! Eindelijk konden we na een dag kou en regen ons ding doen, even helemaal los!! Scream was weer helemaal geweldig en dat was de rest van de setlist ook. Hier en daar werd weer lekker geïmproviseerd en ge-jammed en we konden behoorlijk los. Je had ook helemaal niet meer door dat je drijfnat was en het koud had. Wat nou koud??? Haha, springen, gek doen, genieten, alles was er weer. Dinand vertelde dat ie ’s ochtends nog een beetje ziekjes op bed had gelegen, eigenlijk niet door had wat voor weer het buiten was totdat ie een mail kreeg van Dennis met de mededeling dat het plensde. Desalniettemin stonden de mannen zich weer behoorlijk in het zweet te werken en ervoor te zorgen dat het publiek het naar z’n zin had en zich warm kon springen. Ook gebeurde er vage dingen waardoor er 1 Kane-er behoorlijk in shock raakte…haha…details?? Nee helaas…t is te erg…;)

We werden getrakteerd op een super lange versie van Hold On (echt die kan gewoon niet lang genoeg zijn, kom maar door met die Den solo’s!!) en Where Do I Go Now stond niet op de setlist maar omdat Dinand er wel weer es zin in had werd ie toch gespeeld. Manuel moest wel even denken welk nummer dat nou was, ja zei Dinand dat is nou dat eerste hitje van ons Maan, vervolgens werd ie na lange tijd weer es gespeeld. Ook werd het nieuwe nummer I belong to you weer gespeeld en in Zwolle was ie al helemaal goed maar nu een stuk beter en dus extra genieten. En…. tijdens I Belong (het laatste nummer) begon het weer te regenen. Nou ja deze keer dus beter gepland nu het zo op t einde was en eigenlijk boeide het ook helemaal niet meer.

Tja en time flies when you’re havin’fun en dus was het voor het gevoel allemaal weer veels te kort maar weer super geweest! Nadat iedereen z’n spullen bij elkaar had geraapt was het door de nu inmiddels flinke blubber en bagger, weer terug het terrein af. Tijdens dit loopje werd het gelukkig toch weer droog. Buiten na staan praten met wat mensen en met wat bekende mannen die allemaal in een goede stemming waren. Nog wat hilarische momenten met een Puts (soms moet je gewoon je mond houden Natas…) en iets met een persoonlijk fotoalbummapje ding iets en een knuffelmoment met Nico en het altijd leuke babbeltje met Maan. Nadat we van iedereen inclusief de mannen afscheid hadden genomen konden we terug naar de auto.

1 Kane-er was zo handig en slim warm water in een thermoskan mee te nemen en dankzij haar konden we nog een Cup-a-soup naar binnen werken. Nadat er een paar droge sokken waren aangetrokken, afscheid was genomen van Kane-er nummer 4 die nog twee uur moest rijden, gingen wij ook weer terug op pad naar het Haarlemse. Daar aangekomen nog wat gedoe met een auto uit parkeren en daarna kon deze Kane-er ook op pad naar huis. Amper de ogen open kunnen houden, flink veel Rooie stier naar binnen gewerkt maar dat hielp nou ook niet echt, toch veilig thuis aangekomen en meteen maar even de foto’s online gegooid.

Het was een rare, drijfnatte, koude maar zeker ook weer een mooie en gezellige dag geweest. Het trotseren van de regen en kou was het na het zien en horen van Kane weer dubbel en dwars waard. Toch weer iets dat ik niet gemist zou willen hebben. Mannen, wederom bedankt weer voor een verwarmende avond en zie jullie volgende week ergens tussen de koeien en het bier.

Meiden, jullie ook weer enorm bedankt voor de gezelligheid, de lach, de carpool, de knuffels en de hilarische momenten. Zonder jullie is een dag als deze, de vele Kane dagen, niet af. Dus thanks! Zie jullie ook allemaal weer ergens on the raod.

Tot later, tot Kane!!!

Kane @ bevrijdingsfestival Zwolle

Zo waar zal ik eens beginnen, hoe raak ik met dit verslag de juiste snaar, die snaar die mij weer zo verschrikkelijk veel energie na 6 maanden een klote tijd, heeft gegeven. De juiste woorden die beschrijven wat Kane in mij heeft losgemaakt , alweer…. Ik begin maar gewoon bij de start van een heerlijke mooie dag… zet je schrap want dit wordt een lang verhaal…..

Ondanks de twijfel die bij mij al weken opspeelde, wel gaan, niet gaan, toch besloten te gaan. Anna zou via mijn hometown mee carpoolen en we hadden rond een uurtje of 10 bij mij afgesproken. Zo gezegd zo gedaan, Anna stond keurig op tijd voor m’n deur al had ze onderweg een kleine vergissing gemaakt en mijn huisnummer verward met dat van mijn postcode en ze eventjes in een andere wijk was beland. Alles goed en wel, eerst een bak thee en koffie, wc bezoek, spullen in de auto laden en rond half 11 konden we op pad.

Onderweg natuurlijk Kane in de cd speler, heerlijke golden oldies kwamen uit de speakers en wij blèrden vrolijk mee. De stemming zat er al goed in, al was dit in eerste instantie omdat we vele van onze Kane maatjes en friends na lange tijd niet gezien te hebben, weer zouden gaan zien. Kane zou zo zei ons gevoel, een gevoel dat we beiden al een paar maanden hadden, niet het belangrijkste ding zijn, hoe maf dit misschien in vele van jullie oren klinkt.

Onderweg ging alles goed, ik had dan ook vriendje Tom mee, en we reden zo op de parkeergelegenheid aan en konden in de zon die volop scheen, richting festival terrein. Op het terrein aangekomen was het al behoorlijk druk en voordat wij onze plaatsen in zouden nemen voor het podium moesten we uiteraard eerst nog een wc onveilig maken. Hierna konden we ons gaan settelen, uiteraard op de welbekende positie, waar voor ons 5 rijen dik allemaal Ali B fans stonden te wachten op hun held. We stonden nog niet zo lang te wachten, Anna had haar slippers ondertussen vervangen door schoenen aangezien ze anders blauwe tenen op zou gaan lopen, kwamen ook Leonie en Marian eraan. Even een hello knuffel, good to see you en bellen met m’n maatje Tai want ook zij was met dochter onderweg. Na wat heen en weer gebel was ook Tai rond half 1 gearriveerd en heeft Leonie haar gehaald zodat Tai haar dochter een mooi plekkie had om Ali B te kunnen zien want daarvoor was ze mee. Ali B begon keurig op tijd en vele fans konden uit hun dakje gaan, Tai haar dochter stond ook heerlijk te genieten. Tijdens Ali B heb ik Tai haar kadelootje dat ik een paar weken terug in Haarlem voor d’r had gekocht, geven en dat was natuurlijk meteen een hilarisch moment. Ik had namelijk een camouflage badeend voor d’r gekocht aangezien ze into the camouflage is en die eend zo grappig was. Tai was blij, heeft eend bijna hele dag bij zich gedragen…whahaha… dat leverde natuurlijk ook het 1 en ander aan hilarisch fotomateriaal op….. de sfeer was gezet!!!

De zon scheen volop maar gelukkig stonden we de eerste paar uur heerlijk in de schaduw omdat de zon nog net achter het podium zat. Gelukkig nog even niet in de brandende zon hoeven staan, dat werd later trouwens wel anders, maar dat later.

Na Ali B konden we een paar plekken naar voren opschuiven omdat de Ali B fans verdwenen. We stonden nu al derde rij, hij ging lekker.

Na Ali B werd er opgebouwd voor Gem (je spreekt t uit als jem), nooit van gehoord maar wie weet was t wel wat. Omdat er vast werd gehouden aan een strak schema begonnen ook zij op tijd en konden wij beluisteren wat het was. Na 2 nummers had ik het echt wel gehoord, t was niks, maar ieder z’n smaak natuurlijk. Niet mijn ding en omdat de dochter van Tai, Amy, Donald Ducks bij zich had, ben ik daar maar in gaan lezen. Ge(m) mot toch wat hè???

Nadat Gem was afgelopen konden we inschuiven richting eerste vertrouwde rij en gingen Tai en Amy het publiek uit omdat Amy door haar vader opgehaald zou worden. Er kon worden opgebouwd voor de volgende act, De Heidenroosjes. Ondertussen stonden we ook in de volle zon en werd het behoorlijk heet. Gelukkig had ik zonnebrand bij me en heb ik me braaf maar even dik ingesmeerd. Het veld liep vol met vele Heidenroosjes fans en ook zij konden volgens het strakke schema, op tijd hun ding doen. Nu is dit echt mijn muziek niet maar ik heb wel respect voor wat ze doen. Had alleen oordopjes moeten meenemen want ik was nu al doof… haha… we moesten nog een uurtje of 10 wachten tot ons bandje maar ach…

Tijdens de Heidenroosjes werd er flink met een waterslang gespoten om mensen wat afkoeling te verzorgen. Dat was hoog nodig ook want er werden hier en daar ook wat fans afgevoerd omdat ze door de hitte waren bevangen. Toen zagen we al dat de security weer eens zwaar slecht was want er stond nergens een brancard en dus moesten mensen afgevoerd worden door opgetild te worden maar dan moet je wel genoeg spierkracht hebben. 1 Security meneer had dit niet en liet een flauwgevallen meisje bijna uit z’n handen pleuren…echt hij is fijn!! Tijdens dit optreden zijn we verschillende keren natgespoten omdat het echt niet te doen was. Ook stonden we alweer een uurtje of 3 op onze pootjes en die waren ook zwaar toe aan wat rust. Gelukkig liep het hele veld leeg nadat de roosjes klaar waren en konden we eindelijk even zitten en de benen strekken. Terwijl we zaten zag ik ook San en Mike (halloooooooooooo long time no seeeee), Steve en Kristel en Toinne. Even een groet op afstand omdat we allemaal wel wilde blijven zitten. Straks maar even een echte hallo groet doen.

Terwijl we zitten zien we de leukste en mafste figuren rondlopen en Tai had haar al gezien terwijl ze even uit het publiek was gegaan… er liep een dame rond in een BH van iets van bont (mag hopen dat t niet echt was) en daaronder ook een mooie creatie van iets dat ik niet kan omschrijven..haha..ja ach mensen kijken is en blijft leuk toch??

Nadat het podium alweer was opgebouwd voor de volgende act: La Kinky Beat uit Barcelona. Pffff wat was het heet!!! Tijdens dit optreden, een soort van dance, reggae achtig iets dat erg lekker klonk, konden we eigenlijk naar onze smaak niet genoeg meedoen omdat het echt te warm was om flink uit je plaat te gaan. We lieten ons nog een aantal keren natspuiten maar dat water verdampte waar we bijstonden. M’n haar daarentegen was door al dat water dat gemengd werd met het haarlak dat erin zat, veranderd in een soort van een nieuw ras stro dat weer leek op een nieuw soort dreadlocks. T zag er niet uit!! Whahahaha!!! Gelukkig had Tai een pet mee die ik op mocht en kon het stro even uit het zicht verdwijnen.

Na La Kinky Beat was het veld weer aardig leeg en kon ik eindelijk even live hallo zeggen tegen Mike en San. Even een leuk bijpraat momentje gedaan en daarna weer snel terug naar de plek, waar Tai een tuinslang over zich heen had gekregen en drijf nat was, om weer op te gaan voor onze volgende act. Ondertussen was ook Miran (nee niet schreeuwen Miran…dat mag niet… doe nou niet….whaaaaaaa!!! SCREAM!!!) en aanhang gearriveerd en waren we bijna compleet.

Het was tijd geworden voor de Infadels. Whahaha….wat hebben wij gelachen zeg. Erg leuke muziek hoor, echt wel oké, maar wat hebben we een lol gehad om de drummer en de zanger. De 1 had zwaar last van ADHD maar dan in een vijfdubbele versie en de zanger had last van hele vage stuiptrekkingen. En als klap op je lachspier vuurpijl scheurde de zanger ook nog eens z’n broek zo door de midden toen ie een zware klim terug op het podium had gedaan. Nou dan kun je ons natuurlijk wegdragen!!! We lagen werkelijk gekruld om de dranghekken heen van het lachen. Ja sorry, de muziek was echt wel oké, maar de cabaretvoorstelling die we erbij kregen was echt té hilarisch!

Gelukkig was het na het ik scheur ff lekker uit m’n broek moment snel klaar met de Infadels want we moesten echt even bijtrekken uit onze lachstuip en ik moest even wat rode stier naar binnen gieten. Het wachten was nu op The Sheer die met de Heli door het land trokken vandaag. De wat betere bandjes stonden nu op het programma en dus werd de sfeer en het publiek ook wat leuker en het werd een stuk drukker. The Sheer begon ook vrijwel op tijd en omdat ze snel weer verder moesten met de Heli konden zij als enige band vandaag maar een half uurtje vol spelen. The Sheer is altijd leuk en dus hadden we het zwaar naar onze zin. Met waterspuit en al, want ik had het leuke en handige idee opgevat de security eens aan het werk te zetten door de lege flessen te laten vullen met water uit die tuinslang. Tja…als 1 schaap (in dit geval waterfles) over de dam is…. Whahaha… vele mensen hadden door dat wij onze flessen lieten vullen en dus verschenen er heel erg veel flessen aan de dranghekken. Eindelijk deden ze iets nuttigs die security mannen en vrouwen.

Na The Sheer kwamen Mirjam en John ook aan en waren we eindelijk compleet. Hallooooo dan!!!

Van Dik Hout stond als volgende act op het programma en begon rond 8 uur. Het schoot qua tijd dus al aardig op. We waren behoorlijk melig geworden en onder Van Dik Hout, die ik op zich altijd wel oké vindt, hebben Tai en ik een klein watergevecht gehouden, nou ja Tai begon ;) en wat hilarische fotomomentjes gedaan.

Daarnaast heb ik zeker ook genoten van een aantal Dikkie Hout nummers die ik tussen het melige gedoe nog meekreeg. Vooral mijn favo “Meer dan een Ander”.

Na Dikkie Hout ben ik onder drang van Anna (thanks mop) gaan zitten omdat ik een beetje erg last van m’n vliegende wervel in m’n nek had. Ik besloot zo lang mogelijk te blijven zitten tijdens de volgende act, Opgezwolle. Mirjam ging ook zitten want haar hoefjes begonnen zeer te doen en wij hadden samen de grootste lol. Iets met een ventiel… hahaha… Een hele lange tijd ging het zitten goed totdat ik zag, en John ons waarschuwde, dat er van achter uit enorm geduwd werd en we besloten maar te gaan staan. Daarna werd het minder leuk, een hele bende opgezwolle aanhang had zich verzameld en duwde behoorlijk naar voren waardoor iedereen op de eerste paar rijen behoorlijk in de verdrukking kwam te staan. We hebben meerdere malen de security erop aangesproken maar die deden niks. Het was echt niet normaal. Om me heen zag ik m’n maatjes proberen te blijven staan voor wat ze waard waren en ik zelf had ook behoorlijk moeite. Ik was met m’n rug tegen het dranghek aan gaan staan zodat ik kon zien wanneer er weer een nieuwe duw naar voren werd in gestart. Het was drama en niemand deed iets. Wat een klote security zeg!! Ik heb t allemaal net kunnen volhouden, m’n hart sloeg ergens in m’n keel zwaar op hol, maar omdat je voor je bandje toch wil blijven staan hou je het koste wat t kost vol. Het was over de hele dag genomen toch wel een enorme slechte flater van de organisatie om zo’n belachelijk slechte security in te huren. Maar goed, we hebben het overleefd en toen de opgezwolle aanhang weg was, werd het rustig en konden we ons opmaken voor ons ding.

Kane zou Kane niet zijn als ze niet op tijd zouden beginnen. Half 11 was het schema maar ruim een