Tja… wat kan ik zeggen… Almere nog niet eens geschreven, maar ik ga toch eerst proberen om gisteren te verwoorden. Mijn god wat een show! Wat een sfeer, wat een avond!!!

En ik zou eigenlijk niet gaan…Goed, het verhaal. Ik had van tevoren besloten niet te gaan. Te duur, te veel achter elkaar. Gewoon, zomaar niet. En toen won ik kaarten bij Yorin… Tja, dan slaat de twijfel toe. Mn maatje Miranda had op een gegeven moment besloten niet te gaan. Ok, dan ga ik ook niet. Het is niet hetzelfde zonder haar. Tot Ellen vroeg of ik nog ging… Nee denk t niet. Jawel, en dan ga ik mee! Even over denken hoor… Nou ok dan, ik ga wel. T is toch gratis hè! Dus gisteren hebben we om 14.45uur afgesproken bij de Van der Valk in Tiel. Ik had met hoge snelheid een Golf vol mannen achter me zitten, die geloof ik mijn Fearless autootje (lees: sticker) wel interessant vonden. Ach ja, je moet wat met 140 over de A15 hè! Bij de Toekan aangekomen was het kort wachten op Ellen die haar doggie even bij de oppas dropte. Intussen smste ik Natas vast over parkeertips en of het al druk was. Gewoon de borden volgen. Ok, zo gezegd zo gedaan. Met hoge snelheid op Gorinchem afgereden, maar nog geen bordjes. Wij dachten eigenlijk dat het op de snelweg al aangegeven zou staan, net als naar Almere… Niet dus. Toch maar afslag Gorinchem genomen en op goed geluk richting centrum gereden. Nog geen bordjes, maar de Gorcummers intussen wel even kennis laten maken met Taurus. ;-) Natas nog even gebeld die de auto in de Kazernegarage had staan. Na bijna over een open brug gescheurd te zijn en wat getuter op mijn gehoord te hebben (sorry mensen) waren we zomaar ineens bij de garage. Perfect! Niet ver weg, en ach, de prijzen zullen vast niet zoals in Amsterdam zijn. Na alles gepakt te hebben zijn we op goed geluk door de benedenstad richting muziek gelopen. Handig, die soundchecks! En ja hoor, we kwamen perfect uit. Dijk oversteken en hop installeren maar! Het was nog niet zo druk, ik schat een man of 30. We hebben natuurlijk wel zo dicht mogelijk bij de sluizen (ze waren er weer) plaats genomen, maar vonden het net te ver gaan om helemaal door te lopen naar voren om ons bij Natas, Tai en de rest te voegen. En hey, we zaten goed.  Lekker er bij gaan liggen en wat fotootjes gemaakt. Ook met de telefoon, want ik had inmiddels de opdracht van Miran om foto’s te mmsen gedurende de dag zodat ze die voor de thuisblijvers op de site kon zetten, zodat iedereen er toch een beetje bij kon zijn. Het was inmiddels rond 4uur dus mooie tijd. Genieten van de zon, Smirnoff, en niet onbelangrijk, de soundcheck (Hands kwam een paar keer voorbij, zouden ze?) en de tijd vloog voorbij. Tegen 6uur vloog iedereen ineens weer op de sluizen af (dejà vu). En i.p.v. een uur zo te moeten staan, was het maar een paar minuten. Weer die klotescanners. Ik scheur m wel vast af voor je ik heb hier geen tijd voor!!! Korte blik in mn tas en rennen maar! Deze keer gelukkig een stuk korter dan bij Almere, maar wel een stuk door zand.  

Gelukkig viel het mee, en we stonden dan ook zo vooraan bij Natas, Tai, Eefje, Esther, Toinne, Mike en Sandra o.a. Perfecte plaats op de 3^e rij, tussen Dennis en Dinand, vlakbij de minicatwalk. En daar nog maar even gezeten. Plassen? Echt niet!! Tegen de tijd dat ik moest was het echt te druk. En joh, dat komt allemaal wel weer goed.

Ik weet niet meer hoe laat, ik geloof rond 8uur begon het voorprogramma. Ballerina Liberation Front. Redelijke muziek, maar de mannen! Nou jaaaaaaaaa, de leadzanger stond niet voor niks niet in het midden… Wij mochten “genieten” van een meneer met een iets te strakke broek voor z’n formaat, waardoor alles in z’n blauwe shirt eigenlijk ook in beeld kwam. Not a pretty sight. Wat wel een pretty sight was, was de (bas?)gitarist! Lekker ding! Hij moest het dan ook behoorlijk ontgelden, al kon ie er geloof ik wel om lachen. Elk moment dat hij ergens in de buurt kwam (ook bij het afruimen – jaja, zij doen dat nog zelf!) werd er luid gegild en gefloten door de dames die in de buurt stonden. Arme jongen! Tijdens dat voorprogramma werden we verrast door een over de box hangende setlist. Na wat halsbrekende toeren om te kunnen zien wat er op stond, besloot Axel maar gewoon even voorover te buigen en m er vanaf te trekken. Best handig die lengte! Hij werd gelijk overspoeld door ons en onze camera’s. Populair! Toch maar even op de knieën om het toch een beetje onder ons te houden. Ik lag al bijna op de grond op het moment dat ik m’n foto terug keek. Head Down, Damn Those Eyes, Our Hearts, Taurus, Hands!!  Jaaaaaaa dit gaat een topper worden! 23!!! Nummers!!!Wij gingen dus al los voor ze überhaupt begonnen waren! Zullen die flessen Smirnoff ook wel aan meegeholpen hebben denk ik…

Eindelijk, rond 9uur, klonken de eerste klanken van Go. Jaaaaaa!! Volledige setlist, eerst maar even: Go, STS, Taurus!, Don’t let it Pass you by, Rescue Me, Mother, SGYMI, Before you let me go, Believe It, Hold On, Let it Be, Solitairy Madness, Master of the Game, Way Down Inside, Head Down!, Damn Those Eyes, Rain Down, Our Hearts. Toegift: All I Can Do, Where Do I Go, Fearless, Hands. Het was heerlijk om die oudjes weer voorbij te horen komen, m.n. Head Down. Die heeft toch een wel heel speciaal plekje. En dat was ook weer te merken… Thanks Eef! De show was echt kicken. Ontzettend goede vibe tussen de mannen, maar ook in het publiek. Iedereen had er zin in en dat was te merken. Het was dan ook echt kicken dat Dinand op een gegeven moment een Dennis-moment gaf. Hij spoorde Dennis aan om de minicatwalk op te gaan om even zijn moment te hebben. Dennis moest lachen, maar ging wel. En genoot er zichtbaar van!
Dinand voegde zich na een paar minuten bij m, en samen gingen ze weer los. In de stromende regen.

Want ja… het begon op een gegeven moment met regenen, en het hield een tijd lang niet op. Maar dat maakte niemand iets uit! Zoals Dinand zei: jullie nat, wij nat. En ja hoor, ook zij werden nat. De apparatuur moest echt even afgedekt worden. De gitaar van Dennis had kuren na het catwalkmoment, en bij iedereen stroomde de regen in straaltjes van ze af. Ook bij ons. Want bikkels als we zijn, bleven we lekker doorzingen, dansen en springen! Heerlijk was het! Vlak na Rain Down stopte het even, maar later regende het weer vrolijk verder.

Er waren wat intieme momenten, waarbij Dinand vertelde over zn neef… Later over een vriendin. Over vroeger, over het café op de hoek, de camping, een heleboel. De gemiddelde leeftijd in zijn omgeving werd niet hoger dan 34… En das best klote als je zelf ook rond die leeftijd bent. Je word wel weer even met je neus op de feiten gedrukt. En het brengt herinneringen boven.

En dan zegt ie ook nog zo leuk: Hallo, dit is geen zielig verhaal hoor. Nee voor jou misschien niet, maar je brengt wel dingen naar boven zeg! Pff, rondom mij heen zag ik er meerderen even sniffen… En dan vinden mensen het raar dat je de muziek, en vooral de teksten, zo mooi vind. Of dat je je er zo in kan vinden… Tja, helaas wel zou ik bijna zeggen.

Maar daarom is het zo mooi. Je wordt met elkaar verbonden door dit machtige bandje, met de super muziek, teksten, emoties, en levenservaringen. En daar sta je weer met zo’n 7000 man, waarvan zo’n beetje iedereen toch wel een paar keer stil was. Machtige momenten zijn dat, steeds weer. Op een enkele kut na die het nodig vindt om zo’n emotioneel verhaal te filmen. Ik had die camera bijna uit d’r handen getrokken, als ik zelf niet zo bezig was met het verhaal…

Dinand vond het ook nodig om aan de andere kant van het podium te springen en te verdwijnen, om vervolgens op een hek te klimmen en weer tevoorschijn te komen. Die vent breekt z’n nek nog een keer! Tja, en dan gebeuren er dingen waar je niet op zit te wachten als je balanceert op zo’n hek. Trut blijf met je handen van me af! Hahaha, we hebben zo gelachen! Die vent probeert leuk dat deel van het publiek erbij te betrekken, en dan is er één die zich gewoon even aan m vergrijpt! Wij vonden het in ieder geval zeer geslaagd dat ze even op d’r nummer werd gezet.

\Verder was de interactie tussen de mannen ook weer prima en gaven ze dus een geweldige show weg. We dachten in het begin even dat we de hele show in de rook zouden staan, maar ze hadden geloof ik vrij snel door dat dat niet zo geslaagd was, en hebben verder niet zo heel veel rook meer gezien. Gelukkig, want dat scheelt weer in de foto’s!Hands was dan toch echt het laatste nummer. Geen Love for the Sake of Life, maar dat vond ik eigenlijk helemaal niet erg (en velen met mij), want dit was een perfecte afsluiter!
Toen het afgelopen was zijn we met nat krullend haar en totaal in een roes weer naar de auto gelopen, na eerst natuurlijk uitgebreid afscheid van iedereen genomen te hebben. Het was weer kicken dames!De auto was ook weer snel gevonden, nog even wat fotootjes bij m’n Fearless achterkant, om vervolgens in te stappen en met Taurus weer de garage uit te scheuren.

Oh ja, de kosten: wel E.2!! Hahaha, duidelijk geen Amsterdam!

Met een uurtje via de Valk weer thuis. Wel een rare rit trouwens.. Ik kreeg een vage sms.. En na een paar keer heen en weer smsen wie dit in hemelsnaam was, werd ik gebeld. Iemand uit mijn stadje die ik gewoon nog van heeeeeeeeeeeel vroeger (lees 10 jaar geleden) ken!

Haha, hoe freaky! Jaja, deze keer staat ook weer (ja weer) hoog in het lijstje!

Goed, we zijn weer terug. Terug vanuit een stad waar het gister allemaal gebeurde, AMSTERDAM! Het was Paradiso, Kane in Paradiso en niet zo’n klein beetje ook. Natas sliep bij mij, omdat ik ff een maandje een huis in Amsterdam heb. De wekker ging eerst om 8.45, daarna om 9.00. Het werd die van 9.00 die ons het bed uit sleurde. Goodmorning Amsterdam! Douchen, aankleden, ontbijten, katten eten geven en klaar. Klaar om 9.50 welteverstaan. Goed hé? Snel hé? Ff boodschapjes doen om de hoek, trammetje pakken. Alleen dat trammetje pakken bleek nog een heel gedoe. Er ging er vanuit ons geen een naar het Leidseplein, dus dat werd overstappen. We strandde bij het Museumplein en besloten maar te gaan lopen. Binnen een kwartiertje (met één keer naar de weg vragen) waren we al bij de poptempel, Paradiso. En guess what: we waren de eerste. Aller aller aller eerste. We won the game, again, haha. Daar zaten we dan. Ff het spelletje ‘waar komt deze toerist vandaan’ gedaan, té gênant op de foto gegaan voor een Engelsman (zwaaiend op de trap van Paradiso, hoe bedoel je toerist?). Toen besloten we maar is te smsen. Naar San, Miran, Yas, we kregen nog een lief smsje van Chantâle, druk sms-verkeer ging er over en weer. Mr E. kwam nog even gezellig kletsen, time flies when you’re having fun! Ik had nog een ren de fietstaxi achterna actie… ach ja valt niet uit te leggen, was geloof ik wel komisch.

Om een uurtje of één (nog steeds met zn 2en) besloot ik maar eens een toilet op te zoeken en lette Natas op de tassen. Ik vond een toilet, en wát voor één. Een pratende. Een wat? Een pratende toilet. Er kwamen teksten uit als: “You’re the star” “This is the happiest day of you’re life” en “It was an honor!”.  Hilaaaarisch. Terug gekomen bleken er 2 meiden bijgekomen te zijn. En vanaf toen ging het snel. Martijntje kwam nog langs: “Hallo dan, wees welkom”! Kwam daarna nog even vragen hoe het ging: “Goed? Oké, weet ik dat ook weer”, aah sociaal mannetje. De één na de ander kwam. Maar degene met de opvallendste aankomst waren ongetwijfeld Miran, Jers en Dave. Ze scheurde langs, Miran uit het raam: RAAAAAAAAIN DOWWWWN ON MEEEEEEEEEE!!!! Goed, ook hallo Miranda! Hoppa, en het hele zootje was gearriveerd. Uiteraard de Mac nog even opgezocht. McKroket uit mn handen laten vallen..intelligentie heerst. Daarna genoten van een vrijgezellenfeestje wat langs kwam. Mannen in rode tutu-tjes, bij de zo ondertussen een stuk of 30 wachtende fans gecollecteerd. Slim, slim.

En het duurde niet lang of de deuren gingen al open. Hebben heerlijk rustig (nah ja rennend) naar binnen gelopen, ons plekje geïnstalleerd. Paradiso stroomde vol. Echt tot aan de nok zat-ie vol. Het balkon had zelfs 3 rijen.

Let the party begin! Nou en die begon hoor. Wederom Go als openingsnummer. En daarna kwamen ze hoor, alle gouwe ouwe’s. Om maar wat op te noemen: Hold On, Damn Those Eyes, Taurus (!!!!!), Let It Be, Rain Down, So Glad You Made it, Rescue Me, moet ik nog doorgaan. En het publiek was uitzinnig. Werd er gevraagd de handjes omhoog te doen, nou dan gingen ze omhoog hoor! Werd er gevraagd te klappen, dan werd er geklapt met een geluid alsof we in de Arena stonden. Bij Damn werd er meegezongen alsof ons leven er vanaf hing. Na een korte blik naar achter geworpen te hebben snapten we waarom de mannen op het podium zo’n lol hadden. Het publiek ging totaal uit z’n plaat, allemaal gelukzalige koppies, net als de mannen op het podium. Echt een heerlijk gezicht. Na 16 nummers gingen de mannen af, om vervolgens weer op te komen voor een toegift, wat het publiek ook echt verdiende. Tussen de show en de toegift in waren ze niet stil te krijgen. Een staande ovatie van een minuut. Toegift waren 2 nummers met als laatste een prachtige Love For The Sake Of Life. Een intens afscheid van een mega show.

Buiten heerste drukte. Iedereen stond buiten. Niet alleen maar fans, ook publiek voor Noodlanding, wat na Kane kwam. Ff een flessie water gehaald bij de snackbar aan de overkant. Bleek dat we aan de verkeerde kant van de balie stonden, aangezien iedereen die aan de andere kant stond eerder geholpen werd. Maar goed, aandacht trekken is geen probleem voor ons haha. Flessie water te pakken. We zagen Dinand langsrijden in de auto, en later zagen we Martijn, Nico en Manuel. Zo, het melige duo N&M was gearriveerd hoor. Populairder dan ooit. Manuel genoot er iets minder van dan Nico: “Nicoooo???? Zullen we gaaaaan???” en dit keer 2…of keer 3….hmm misschien wel keer 4. Een normaal gesprek met één van de twee was onmogelijk, aangezien aan alle kanten de kleren van hun lijf gescheurd werden. Nouja, dat misschien niet helemaal, maar de één na de ander wilde een memorabele foto met de twee. En stiekem genoot ook Manuel daarvan. Dennis had ondertussen ook z’n neus laten zien en na een snelle blik kwam ie ook ons eventjes gedag zeggen. “Kun je nog praten?” was het eerste wat ik mij toegesmeten kreeg. Ach, dan speel ik je spelletje wel mee: “Huh huhu hiuhuh huohhuiiobgu” mompelde ik terug. Na een fotosessie met Natas werd mij ook nog een foto gegund. De schat.

En toen Martijn, Dennis, Nico en Manuel weg waren, hebben we afscheid genomen van de rest (Miran die ons gewoon vergeten was: “owja, jullie zijn er ook nog”..nee hoor Miran =) ..)(tot overmorgen, heuuhh) en zijn we onze tram op gaan zoeken. Toch maar weer terug gelopen naar het museumplein (boehoeee…alsof onze voeten nog niet genoeg geleden hebben na dit heftige dans-avondje). En de eerste tram was de onze!! Hurray!!! Gezellig met wat dronken lorries in de tram. En we waren weer thuis. Nog even op de bank foto’s gekeken en nagekletst, waarna we uiteindelijk maar in bed zijn gedoken. De nacht begon al goed, met een ontmoeting van m’n achterhoofd met de muur. Zijn dikke vrienden geworden. Of niet.

Vandaag weer een dagje Kane op het programma. Om 15:00 uur hadden we afgesproken met vrienden en gingen we eerst hun zoontje wegbrengen naar opa & oma op de camping in Chaam. Daar nog ff wat gedronken en om ca 17:15 uur gingen we richting Dilsen-Stokkem. Onderweg nog ff wat gegeten in een wegrestaurant in Weert. Om 19:15 uur kwamen we uiteindelijk aan in Dilsen-Stokkem (na heel wat wegomleidingen etc), maar gelukkig zijn we sinds kort de trotse bezitters van een TomTom, dus kwam helemaal goed. Er stonden al aardig wat auto’s langs de weg en wij hadden het vermoeden dat we wel eens heel ver moesten lopen, maar we hadden dit keer het geluk dat er net een auto voor ons weg ging! We stonden echt heel dicht bij en nog eens gratis ook.

Bij de ingang geen controle van tassen etc., dus konden gelijk doorlopen nadat we een polsbandje om kregen. Toen gelijk naar de feesttent gelopen waar op dat moment Sioen aan het spelen was, klonk nogal heftig en na een half uurtje had ik het wel gehad eigenlijk. We stonden links van het podium, vooraan, en hoopte eigenlijk dat we nog wat op konden schuiven, nadat Sioen/de Mens afgelopen was. Na Sioen kwam dus de Mens (die hadden we vorige week ook al op Suikerrock gehoord) en klinkt ook best aardig hoor maar 1 uur en 1 kwartier is echt iets te veel van het goede….vooral omdat de basgitarist nogal een anti-kane’er is. Hij maakte weer een aantal opmerkingen, waarvan ik dacht waarom is dit nodig (jaloers?!?!) Maar goed ook aan dit optreden kwam een einde. Jammer genoeg konden we niet nog meer doorschuiven, maar op zich stonden we best goed (iets voorbij Dennis) En toen kwamen de trouwe gezichten van de kane-crew te voorschijn en dan weet je nog een half uurtje en dan…………………..

Bij mij begint t dan ook flink te kriebelen en gieren de zenuwen door mijn lijf, want ja hoe pakken ze het hier op in Dilsen-Stokkem…… En dan eindelijk is het 23:30 uur en daar komen ze hoor vol enthousiaste het podium op ze hebben er duidelijk heel veel zin in, nou heren wij ook hoor, haha! Ik had me voor niets druk lopen maken, want de Belgen gingen ook uit hun dak, echt geweldig om te zien. De setlist was als volgt: Go, STS, Don’t let it pass you by, Believe it, Mother, So glad you made it, Solitary Madness, Hold on, Damn those eyes, Master of the game, Rain down on me en Fearless.

Er waren nog een aantal leuke momentjes met Dinand naar Mike en mij gericht en ik moet je eerlijk bekennen dat voelt goed! Als afsluiter deden ze dit keer Fearless en die duurde dan ook een kwartier, echt waanzinnig! Tja en toen was t dus weer afgelopen…..

Na afloop nog ff gewacht op de heren. Als eerste kwam Martijn naar buiten gereden en die maakte ook echt tijd voor je, ik vind het zo’n aardige vent! Natuurlijk nog ff op de foto geweest. Manuel en Nico kwamen ook, maar die reden helaas gelijk door. Toen dus nog wachten op Dinand & Dennis. Uiteindelijk kwamen ze aangereden en even was ik bang dat ze gewoon door zouden rijden, maar nee ze stapten uit, ze waren met een andere auto dan ik gewend ben en ze hadden dit keer een chaffeur (die nogal ongeduldig was). Dennis stapte met volle mond uit, D & D zaten lekker achterin de auto poffertjes te eten! Hij zei tegen mij van hè jullie zijn wel internationale fans hé, dus ik zei vol trots, ja vind je het erg?! Nee tuurlijk niet vind t juist geweldig!

Bij Dinand was het echt enorm druk, dus dacht van blijf maar een beetje achteraf staan en kijk wel of hij straks nog de tijd heeft. Hij liep met een handdoek over zijn hoofd (want ja stel je voor dat hij kou vat en ziek wordt!) Gaat er een meisje met hem op de foto trek ze zijn handdoek van zijn hoofd! Nou daar had hij dus geen zin in,  hij grijpte zijn handdoek en liep vervolgens de auto in…….Jammer, dus niet met Dinand gesproken, maar ach je kunt niet altijd alles hebben toch?!

We reden om 02:00 uur weer richting Rhoon en lagen om 04:00 uur moe en voldaan in ons mandje. Zie jullie misschien donderdag?!

Groetjes,

Het is allemaal begonnen met het leuke belspelletje op 538, wat een week zou dat gaan worden. Heb wel gebeld, maar ook vooral meegedaan via internet……En zomaar, ineens kreeg ik telefoon. Met 538, jij hebt meegedaan aan de Kane-prijsvraag en wij hebben uit ongeveer 5.000 aanmeldingen jou uitgekozen, JIJ GAAT NAAR KANE!!!! En toen wist ik even niets te zeggen, NEE dat meen je niet, echt waar???? Nog even wat doorgepraat en inderdaad, later die dag kreeg ik mijn mail met de gegevens.. Je wilt niet weten hoe blij ik was…..Je mag ook iemand meenemen, tja wie ga  ik meenemen?? Dat was best makkelijk, Natas natuurlijk. Ik wist dat ik haar er erg blij mee kon maken, dus ik Natas gebeld…..Nou, nu moet ik dus echt oordopjes gaan aanschaffen, want haar reactie was echt duidelijk, enne bedankt Natas, hahaha. Wij gaan samen naar PAMPUS, helemaal te gek.

En toen was het gisteren eindelijk zover, wij konden naar Pampus. ’s Middags vrij genomen van het werk (zelfs omgekleed op mijn werk, haha) en in de auto gestapt en op naar Natas. Ik zou haar oppikken en toen zouden we samen nog even ergens een hapje eten en daarna door naar Pampus. We waren lekker op tijd, dus dat ging allemaal goedkomen. Onderweg ontzettende stortbuien gehad, maar dat kon de pret niet drukken…Pff, als het weer straks maar goed is…….En toen wij steeds dichter bij Muiden/Muiderslot kwamen, werd het steeds blauwer in de lucht, zullen we dan echt geluk hebben??? Jaaa, het ging gelukkig allemaal goed met het weer en dat moest ook, want het optreden zou buiten zijn..

Eenmaal op de plaats van bestemming aangekomen (ik laat alle leuke details allemaal aan jou over Natas, hahaha) moesten we een parkeerplaats zoeken. Pff, dat valt niet mee daar, want alles gaat op de chipknip en die heb ik niet…Dus toen toch maar op de verre, gratis, parkeerplaats geparkeerd en lopend naar het meldpunt.. Gemeld en met polsbandje en al moesten we wachten. Toen eindelijk op de boot richting Pampus, wat een heerlijk gevoel, het is eindelijk zover. Heerlijk om even op de boot te zitten, daar kan ik alleen al van genieten. (is een hobby van mij, vandaar). Op Pampus aangekomen, zaten de heren daar gewoon op het terras heerlijk van de zon te genieten, heerlijk toch. Wij naar binnen en daar stonden de nootjes, chips en drinken allemaal al voor ons klaar. Heel goed geregeld allemaal. Toen even buiten gekeken waar het zou zijn en toen mochten we ineens naar onze plaatsen. Hadden wij even geluk, want wij stonden dus helemaal vooraan en hadden de 1^e keus waar we zouden gaan zitten (jaaa zitplaatsen, helemaal goed). Wij dus helemaal vooraan zitten en wat hebben we genoten daar. Het was een heel bijzonder optreden. Heel rustig en toch ook weer niet, heel gezellig eigenlijk. De jongens van Kane hadden het ook erg naar hun zin daar en we hebben zo gelachen met hun. Zelfs het publiek kon nummers aangeven dat ze graag wilden horen, dat was wel heel bijzonder. Ze hadden hiervoor ook niet geoefend, nou ik kan je zeggen dat dat ook niet nodig was hoor, het was zo ongelofelijk goed. De sfeer, de locatie, de muziek, de zang van Dinand, de mensen, kortom alles was gewoon goed. Ik heb in ieder geval erg genoten van het hele gebeuren en natuurlijk vooral van het optreden. Tja en toen weer met de boot terug (nadat de prijswinnaars het hele prijzenpakket hadden ontvangen). De heren kwamen ons nog even uitzwaaien, waardoor iedereen naar één kant ging en de boot bijna kantelde, hahaha. Eenmaal weer aan wal gekomen, hebben we nog heerlijk wat na zitten te genieten en gepraat. Toen kwamen de heren ook. We hebben nog even de kans gehad om met ze te praten, helaas niet lang, want ze moesten ook weer verder. Nog een klein “fotomomentje” gehad met Dinand en toen was het dus echt voorbij. Na afscheid te hebben genomen zijn Natas en ik ook maar richting auto gegaan, gelukkig even een lift gehad, anders moesten we wel ver lopen (nog bedankt daarvoor). Op de parkeerplaats aangekomen stond mijn auto geblokkeerd (jaa middenin de nacht op een grote parkeerplaats, hoe is het mogelijk). Wat bleek, stonden Martijn, Nico en Manuel gewoon daar nog even na te praten en afscheid te nemen. Wij hebben nog even gedag gezegd en zijn vervolgens richting Natas haar huis gegaan. Daar nog even een bakkie koffie gedronken (want ik moest nog een stukkie) en de foto’s even bekeken. Toen ik ook maar richting huis en om ca. 02.45 uur was ik thuis.

Wat een dag en wat een avond. Echt één om nooit meer te vergeten. Ik heb er zo van genoten.

Ik wil iedereen bedanken voor de gezellige avond en ik wil Kane en 538 bedanken dat zij dit voor ons mogelijk hebben gemaakt. Super!

Groetjes,

Dit jaar ben ik voor de 3e maal naar Rock Werchter geweest. We hadden al heel snel kaarten,omdat we van de vorige keren wisten dat het snel uitverkocht is.
Vrij laat werd pas bekend gemaakt dat Kane ook zou komen, dit vond ik echt super en maakte Rock Werchter helemaal compleet!
We hadden afgesproken om ruim op tijd naar de festivalweide te gaan om zo ver mogelijk vooraan te staan, nou en of dat lukte!! We stonden dus gewoon helemaal vooraan!! Het schijnt dat Kane nog niet zo populair is in Belgie, nou dat vonden wij niet erg hoor,want zo konden wij genieten van ons geweldige uitzicht.
Om 12:45 kwamen ze op...meteen kippenvel natuurlijk!! Ze speelden voornamelijk nummers van hun nieuwe album (Dinand verontschuldigde zich hier nog voor...nou hoefde niet hoor,want ik kende ze wel)

Go
Something to say
Don't let it pass you by
Mother
All I can do
Hold on to the world
Solitary madness
Master of the game
Way down inside
Fearless
Love for the sake of life
en tenslotte nog even knallen met Rain down on me....

De klapper van de dag was natuurlijk de signeersessie en samen op de foto!!!!!!!!!

We zijn doorgelopen naar het Vondelpark.. Jaaa, daar lekker zitten (lees voor mij: liggen) Dat had ik toch wel een soort van nodig, ha, ha..
Martine (een meisje wat met ons mee was ) wilde de hele tijd foto’s gaan maken van knappe jongens dus ging zij ff op pad met mijn fototoestel.. Later Floor en Vera.. Toen zij net weg waren zagen we ineens Tanja Jess en uh hoe-heet-ie-ook-al-weer owja Charlie Luske (toch?) Daar moest Floor ff een foto van maken (die is uiteindelijk mislukt omdat mensen zo nodig met hun hoofd ervoor moesten gaan staan.. ) Maargoed, we hebben nog een uurtje in het Vondelpark gezeten en toen werd het toch tijd om in de richting van het Museumplein te gaan, want daar kwam toch wel dat ene bandje wat we heel graag wilden zien ;) Duh, als zij in Amsterdam spelen en wij zijn daar ook, ga je toch niet niet.. Toch?!
We zouden eigenlijk nog wat gaan eten voor Kane, maar dat niet helemaal meer haalbaar… Dus we gingen ons maar meteen in het publiek persen ;) Op het moment dat wij het museumplein op komen lopen horen we: “En zo komt Di-rect” Ja sorry, maar daar heb ik niks mee, en op de een of andere manier komen ze altijd nét als wij nét aankomen, vorig jaar ook al… Nou we waren met een groep en niet iedereen had zin om naar voren te gaan duwen, dus Floor, ik en Vera bleven over.. oké gaan we dan.. We kregen veel boze blikken en opmerkingen “Ja zo kan ik het ook” Maar het lukte wel, tijdens het optreden van Di-rect dan nog wel ff een beetje achter gebleven…En na het laatste nummer meteen naar voren geduwd, nog meer boze blikken Ha,ha.. En toen kwam de oude vertrouwde opbouw.. Ff Amber (=Linda look-a-like ;) ) gesmst dat ze nou toch maar is goed moest gaan kijken.. Ondertussen had ik Miranda ontdekt op het Vip-dek.. Ha,ha, doe je goed Miran.. We hebben proberen contact te krijgen, maar ik weet nou nog steeds niet of ze ons toen zag (hoorde later wel dat ze ons debiel had zien doen toen Kane aan ’t spelen was… ) Maargoed, kwart voor 7 was het en toen kwamen Dennis, Manuel, Nico en Martijn op.. Jaaaaa! Leuk! Dan komt ook Dinand op, en ze spelen Something To Say.. Nice.. Ff debiel doen ha,ha.. Ik geloof dat we (ik in ieder geval wel) raar werd aangekeken.. Ach joh, Kane is Kane en blijft debiel doen.. ha,ha… Sorry, mensen die dat niet snappen.. Maargoed, daarna speelden ze Solitary Madness.. (mijn debiele gedoe was *plotseling* afgelopen..) Luisteren, luisteren, wauw dit klinkt écht mooi hee.. Nu wil ik die plaat zeker… (Wilde ik al.. Maargoed bij het horen van Solitary Madness ZEKER!) Het nummer begon rustig met vet mooi gitaarbeginnetje..  Echt wel heel mooi! Ben er echt alweer fan van..
Maargoed, voordat ik het wist begon alweer het begin van Rain Down On Me.. Jaaaa, we gaan lossss.. *jump jump jump*  (Het blijft toch vreemd dat het precies bij dat nummer gaat regenen..) Nou écht weer heel vet! Dinand vraagt nog of we zin hebben om te dansen, omdat we dat vorig jaar niet hebben gedaan.. Hee jonge, wat denk jij nou… Jaaa tuurlijk, we hebben zin om te dansen … Wat dacht jij dan… Ha,ha.. Dus we gingen los.. En toen kwam Dinand ineens met iets van vuurwerk op ofzo.. Hij leefde zich uit, het was echt wel een vet gezicht! Nog ff los gegaan. HEE HEE HEE HEE HEE HEE.. 1..2..3…1…2…3..4.. HEEE HEEE… .. En toen gingen ze alweer… Wow.. ff kort, intens wel.. En dan gaan we maar de massa weer uit.. Op zoek naar de rest weer.. Die hadden we snel gevonden alleen Amber en Suus niet, die waren aan de andere kant.. Daar zijn we heen gegaan en daar hebben we gegeten.. Na het eten zijn we lekker ergens gaan zitten en hebben we BlØf geluisterd, ik moet zeggen ik vond ze toch wel weer goed hoor, we werden een beetje sloom (tja dat krijg je als je ’s nachts niet slaapt ;) ) En ik besloot om maar wat te gaan doen, springen, dansen.. allemaal erg apart.. Haha, het was geen gezicht.,., maar wij hadden zeker lol!

Zooo, dan ga ik nu maar ff een verslagje schrijven, ja nog een paar daagjes webmaster zijn, dus hard aan het werk hahaha...

Nou goed, de dam.. Deze week was een beetje een weekje van Floor en mij, en dus zaten we dinsdag in de trein terug vanuit Utrecht (waar we een dagje hadden geshopt met Sanne..) In de trein muziekje aan, je kent het wel..

Toen zaten we dus te bedenken dat het wel weer is leuk zou zijn, Kane ofzo...

Nou goed, ik thuis, weer ff sites checken, zie ik toch ineens staan.. As Donderdag Dinand op de dam, voor benefietconcert, voor Azië.. Goehoed, Floor bellen, "Floor jij gaat donderdag mee naar Amsterdam" Uhm nou dan ga ik al naar de Efteling (Waarom ALTIJD op zulke dagen ?!?!) Maar misschien kan ik wel ' s avonds zijn hoor..

Goed we zullen zien..

Nou toen werd het donderdag, ik had ‘s middags me eerste rijles.. dus dat eerst, ging goed, in het begin wel soort van eng.. Maar later was het zelfs wel leuk, hahaha..

Thuis weer, zegt me moeder ja misschien ga ik ook wel ff naar Amsterdam mee.. JA MAM GA MEE.. Ja oké.. Maar dan ga ik pas rond 4uur/half 5 weg.. Ow ik vin het allemaal goed.. 

Goed, om 4uur waren we al aan het eten.. Me broertje overgehaald of hij ook mee ging.. Ja, hahaha hij ging mee.. We zijn met de auto naar Amsterdam Noord gereden, fietsen achterop en verder fietsen naar de dam.. Het was overal druk in Amsterdam, niet normaal (oké koopavond ook natuurlijk..) Lydia was daar al.. smste ze, het was best heel druk.. 6uur kwamen we aan op de dam.. inderdaad heel druk.

Goed, nou me moeder en me broertje gingen eerst nog wat drinken en ik ging vast op zoek naar Lydia.. Ik moest overal langs, "sorry mag ik er ff langs, hihi *lieve lach*" Kreeg natuurlijk ook weer commentaar: "Ja dat zou ik ook zeggen" (Ja dus, dan loop je toch achter me aan, als je ook meer naar voren wil.. OOOOWJAAA  )

Lydia gevonden, die me vertelde dat Dinand er net al was voor een soundcheck, WTF ik was dus net een half uurtje te laat..  Nou goed, daar ff gestaan.. Soundcheck van Di-rect aangehoord  .. Nog andere artiesten zien soundchecken.. En toen kwamen Miranda, Chantale en Mirjam.. Door een bepaald obstakel (lees meer daarover op Miranda dr site )konden ze niet naast ons staan..

Ik ging Floor maar eens bellen waar ze uithing, uh ja nog in de Efteling.. oké.. dat gaat niet meer lukken..

Maar goed, om half 8 ging Barry Paf het publiek opwarmen, en om 8uur kwam Birgit Lewis (die kon aardig (hard) zingen, haha)

..En toen daarna was het tijd voor Dinand, Andy Tielman en Rene van Barneveld.. Ze deden ' een oud Indische liedje' (Rayuan Pulau Kelapa) Het was apart, moet ik zeggen, maar toen Dinand begon te zingen, had ik echt zoiets van WOW MAN JIJ KAN ÉCHT ZINGEN (niet dat daar ooit aan getwijfeld had, maar nu viel het ÉCHT op!) Het was veel te snel weer afgelopen..

En nu kwamen er nog veel andere optredens, Blof, Di-rect, Xander, Trijntje (me moeder noemde haar treintje (tja en ze is niet eens blond)) en nog een aantal keer Birgit Lewis.. Maar toch was het wachten wel op de grote afsluiter., Tiëstoooooo.. ..

Ik had een klein beetje hoop dat Dinand met Tiësto nog iets zou doen, Tiësto was vet, al hebben we wel behoorlijk benauwd gestaan daar.. écht iedereen ging duwen.. Gelukkig zijn we wat gewend.. Maar niet iedereen was dat.. De meisjes die vooraan stonden voor Di-rect gingen huilend weg (oké die meisies zijn waarschijnlijk nét 14, maar het zeg wel íets over het geduw)

Dinand kwam niet.. en na Tiësto zijn we toen al snel vertrokken (snel wandelend.. er kwamen bij mij weer vage beelden op van maratonnen in weilanden in België, waar we toen ook doorheen race-den) Maargoed, veilig en snel op het station aangekomen, hadden Miranda, Chantale en Mirjam hun treintje gehaald en ik kon op het perron ernaast nog relax een kaartje halen en toen op zoek naar een vriendinnetje van me die ook ergens in de trein zat.. Met haar ben ik naar huis gereden, (tnx voor het meenemen op de strippenkaart Suus  ) Me moeder was ondertussen al lang thuis namelijk..

Thuis, meteen TV aan, en tapen maar, ik was precies op tijd.. en toen me bed ingedoken, want de volgende dag moest ik weer vanalles doen..